Της Ιωαννας Φωτιαδη
Κάποιοι εργαζόμενοι έχουν απαλλαγεί από τη μετακίνηση «σημειωτόν» στο κέντρο της Αθήνας τις ώρες αιχμής και από τις καθημερινές συγκρούσεις με τον προϊστάμενο: οι τηλεργαζόμενοι. Μπορεί να εκπροσωπούν ένα πολύ μικρό ποσοστό του εργατικού δυναμικού της Ελλάδας –μόλις 1,1%– η οικονομική κρίση, όμως, προβλέπεται να δημιουργήσει πολλούς οπαδούς αυτής της νέας μορφής εργασίας. Οι κοινωνικοί επιστήμονες κάνουν λόγο για τα πολλαπλά οφέλη της τηλεργασίας: μείωση των ρύπων, αύξηση της παραγωγικότητας του εργαζομένου μέσω της εξοικονόμησης χρόνου και περιορισμού του στρες, τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης υποβαθμισμένων και απομακρυσμένων περιοχών της χώρας. Ωστόσο, δεν πρέπει να παραβλέπονται και οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν σε αυτήν την «ευέλικτη» μορφή εργασίας, η οποία τοποθετείται στην «γκρίζα» ζώνη μεταξύ μισθωτής και ανεξάρτητης εργασίας.