Ολοένα και συχνότερα ακούω γύρω μου την λέξη ‘καινοτομία’ ως μέσο για να αντιμετωπίσουμε τις παρούσες δυσκολίες και για να προχωρήσουμε σε πιο βιώσιμες και παραγωγικές κατευθύνσεις σε όλους τους τομείς. Εάν δεχτούμε ότι το να είναι κάποιος καινοτόμος αποτελεί ικανότητα όχι μόνο έμφυτη, αλλά επίκτητη μέσα από την εκπαιδευτική διαδικασία, προκύπτει το εύλογο ερώτημα: με ποιο τρόπο η εκπαίδευση μπορεί να λειτουργήσει ως κινητήριος δύναμη της καινοτομίας αναδεικνύοντας ανθρώπους πρωτοπόρους, οι οποίοι σκέφτονται έξω από στενά πλαίσια και δομές;
Your new post is loading...
