Θυμάμαι, όταν ήμουν μικρή, μικρούλα, Δημοτικό πήγαινα, οι δάσκαλοι, αν και ήταν πολύ αυστηροί και κρατούσαν βέργα (είχα φάει κάμποσες ξυλιές γιατί όλο μιλούσα με τη διπλανή μου), εκείνες τις ημέρες λες και μαλάκωναν.
Τώρα που μεγάλωσα, παραμεγάλωσα, και έγινα κα Διευθύντρια,
μεγάλωσαν και σοβάρεψαν και οι σκέψεις μου. Είναι που οι βιωμένες εμπειρίες μου, ήρθαν και συγκρούστηκαν με τις σκέψεις μου αυτές, έκαναν το αναστοχαστικό τους ανακάτωμα και κατέληξαν (γι αυτό το Πάσχα) στις παρακάτω σκέψεις/προτροπές.
Your new post is loading...