Peer learning binnen wetenschapsonderwijs kan gerealiseerd worden op 2 verschillende manieren. Zo kan ‘peer learning’ plaatsvinden tussen leerlingen onder de vorm van ‘peer tutoring’. Bij dit proces leert een oudere (of meer ervaren leerling) een jongere leerling (of een leerling in een vroeger cognitief ontwikkelingsstadium). Dit leidt tot cognitief conflict en vormt de basis van de Piagetiaanse theorieën inzake cognitief constructivisme. ‘peer learning’ kan ook plaatsvinden als een gezamenlijke leerervaring. Hierbij ligt het ontwikkelingsstadium van de leerlingen minder ver uit elkaar in vergelijking met ‘peer tutoring’. Dit stelt hen in staat nieuwe betekenissen en cognitieve structuren samen op te bouwen. Daarbij brengen de leerlingen hun ideeën samen. Deze vorm van ‘peer learning’ vormt de basis van de Vygotskiaanse ‘co-constructie’. Vygotsky (1978) legde een grotere nadruk op de rol van sociale interactie, de taal en het discours in de ontwikkeling van de inzichtverwerving om kinderen toe te laten elkaars leerproces te ondersteunen en verder op te bouwen. Dit is wat sociaal constructivisme wordt genoemd. Ondanks de klaarblijkelijke verschillen tussen de Vygotskyiaanse en Piagetiaanse ‘peer learning’-theorieën vereisen beiden een interactie tussen leerlingen (Blatchford, Kutnick, Baines & Galton, 2003).
Your new post is loading...
