SCIENCE NEWS
103.8K views | +40 today
Follow
SCIENCE NEWS
Φυσικοί και Φυσική από το διαδίκτυο - http://physicsgg.me
Curated by physicsgg
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Σχετικά με την ταχύτητα διάδοσης του φωτός σε διαφανή υλικά

Σχετικά με την ταχύτητα διάδοσης του φωτός σε διαφανή υλικά | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Θεωρείστε ότι μια γυάλινη πλάκα με δείκτη διάθλασης n και πάχος Δz παρεμβάλλεται μεταξύ μιας μονοχρωματικής πηγής φωτός S και ενός παρατηρητή Ο, όπως φαίνεται στο σχήμα. (a) Δείξτε ότι, αν αγνοήσουμε την απορρόφηση από τη γυάλινη πλάκα, η επίδραση της πλάκας στο ηλεκτρομαγνητικό κύμα που φτάνει στον Ο είναι η προσθήκη μιας διαφοράς φάσης,…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Είναι τελικά η τηλεδιδασκαλία η «νέα κανονικότητα» στον χώρο της εκπαίδευσης;

Είναι τελικά η τηλεδιδασκαλία η «νέα κανονικότητα» στον χώρο της εκπαίδευσης; | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Στην περίοδο της πανδημίας ο κόσμος άλλαξε και ένα μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητάς μας διαδραματίζεται πλέον online. Η εκπαίδευση είναι από τους τομείς που επηρεάστηκαν σε ένα μεγάλο βαθμό από αυτήν την αλλαγή: τα σαλόνια των σπιτιών μετατράπηκαν σε τάξεις, οι κουζίνες σε καντίνες και οι κήποι σε σχολικές αυλές.  
 
Και ενώ η διαχείριση του χρόνου, η εξισορρόπηση της ζωής μεταξύ σχολείου και σπιτιού και η διατήρηση του ημερήσιου προγραμματισμού είναι από τα σημαντικά ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει η εκπαίδευση, υπάρχει ένα εξαιρετικά σημαντικό πρόβλημα σε αυτή την ιστορία που είναι λιγότερο προφανές και λέγεται ασφάλεια των πληροφοριών.  
 
Με αφορμή την Εβδομάδα Ευαισθητοποίησης για την Ιδωτικότητά μας (Privacy Awareness Week), η ESET διερεύνησε το πώς οι εκπαιδευτικοί μπορούν τελικά να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση αλλά και πώς  η καραντίνα μπορεί να αλλάξει ριζικά το μέλλον της εκπαίδευσης. 
 
Καθώς η απομακρυσμένη εκπαίδευση αρχίζει να γίνεται η «νέα κανονικότητα», ένα ζήτημα που θα προβληματίσει μακροπρόθεσμα είναι το πως οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές θα καταφέρουν να διασφαλίσουν την ιδιωτικότητά τους και να προστατέψουν τα προσωπικά δεδομένα τους όταν μεγάλος όγκος ευαίσθητων πληροφοριών - μεταξύ αυτών βαθμολογίες, αξιολογήσεις απόδοσης μαθητών και προσωπικά δεδομένα -  διακινούνται πλέον online. 
 
Σύμφωνα με την ESET, οι τρεις βασικές παράμετροι που θα συμβάλλουν στην ασφάλεια των πληροφοριών όσο εδραιώνεται η τηλεδιδασκαλία είναι οι εξής:
 
1. Κρυπτογράφηση end-to-end. Στο μέλλον είναι πολύ πιθανόν να δοθεί πολύ μεγαλύτερη έμφαση στις εικονικές (virtual) τάξεις. Ειδικά στις ανώτερες βαθμίδες της εκπαίδευσης, το μέχρι τώρα ερώτημα «υπάρχει λόγος να γίνονται τα μαθήματα online;»  ίσως αντικατασταθεί από το «υπάρχει λόγος να γίνονται με φυσική παρουσία;». Σε αυτήν την περίπτωση, η τηλεδιδασκαλία θα αναλάβει τον κεντρικό ρόλο και πλέον από εναλλακτική λύση θα μετατραπεί σε κύρια. Επιπλέον, θα βοηθήσει στην καλύτερη συνεργασία στο σχολείο σε όλα τα επίπεδα, όχι μόνο μεταξύ των εκπαιδευτικών αλλά και μεταξύ των μαθητών.
 
Εντούτοις, αυτό που μάθαμε από τη σημερινή κατάσταση είναι σημαντικό. Οι υπηρεσίες τηλεδιάσκεψης που είναι – ή ήταν αρχικά – λιγότερο ασφαλείς, θα μείνουν στο περιθώριο και θα αντικατασταθούν από τις υπηρεσίες που προσφέρουν κρυπτογράφηση end-to-end προκειμένου να αποτραπεί η συμμετοχή μη εξουσιοδοτημένων συμμετεχόντων στις βιντεοκλήσεις. Επίσης, θα δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στα μέσα επικοινωνίας που θα χρησιμοποιούν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές σε καθημερινή ή εβδομαδιαία βάση για να διασφαλιστεί ότι είναι ασφαλή και ότι προστατεύουν την ιδιωτικότητά τους.
 
2. Έλεγχος Ταυτότητας Πολλαπλών Παραγόντων (multifactor authentication). Εφόσον όλο και περισσότερα προσωπικά δεδομένα θα αποθηκεύονται σε απομακρυσμένα συστήματα, ο έλεγχος ταυτότητας πολλαπλών παραγόντων (multifactor authentication) θα πάψει να είναι πλέον πολυτέλεια και θα γίνει μη διαπραγματεύσιμη προϋπόθεση.
 
Και αυτό γιατί όταν οι λογαριασμοί προστατεύονται μόνο με έναν κωδικό εκτίθενται σε πολλούς κινδύνους κυβερνοασφάλειας. Στην περίπτωση της παιδείας, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα συνήθως αποδίδουν στους χρήστες απλούς κωδικούς χρήστη (passwords) τους οποίους οι χρήστες πολλές φορές ξεχνούν να αλλάξουν. Αυτό σημαίνει ότι κακόβουλοι παράγοντες μπορούν εύκολα να αποκτήσουν πρόσβαση στους λογαριασμούς. 
 
Όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα ανταλλαγής πληροφοριών από κοντά, τότε οι πλατφόρμες που χρησιμοποιούνται για αυτή τη δουλειά πρέπει να τηρούν πολύ υψηλά πρότυπα ασφαλείας. Ως εκ τούτου, η χρήση ελέγχου ταυτότητας πολλαπλών παραγόντων είναι ένας τρόπος να περιοριστεί ο κίνδυνος από όλων των ειδών τις κακόβουλες ενέργειες (απάτες, πειρατεία κλπ.).
 
3. Eνίσχυση της διδασκαλίας της κυβερνοασφάλειας στα σχολεία. Ίσως, τελικά, η μεγαλύτερη αλλαγή που θα επιφέρουν η καραντίνα και τα περιοριστικά μέτρα κατά τη διάρκεια της πανδημίας στην εκπαίδευση να είναι η ενίσχυση της διδασκαλίας της κυβερνοασφάλειας στα σχολεία. Καθώς δάσκαλοι και μαθητές βασίζονται ολοένα και περισσότερο σε τεχνολογικούς πόρους, τα βασικά βήματα για να διαφυλαχτεί η ασφάλεια των πόρων αυτών και όσων τους χρησιμοποιούν θα πρέπει να αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος της σχολικής ύλης διεθνώς. 
 
Ακόμα και μετά την άρση της καραντίνας, τα γεγονότα αυτής της χρονιάς δε θα ξεχαστούν εύκολα, ούτε οι δυσκολίες της μετάβασης στην τηλεργασία και την τηλεδιδασκαλία. Δεν υπάρχει λόγος η διδασκαλία της κυβερνοασφάλειας να προκαλεί φόβο. Για τους γονείς με μικρότερα παιδιά, το Safer Kids Online αποτελεί ένα σημείο αναφοράς για προσιτές και κατανοητές πληροφορίες. Ο καθένας πρέπει να κατανοήσει τις βασικές αρχές της κυβερνοασφάλειας και πως να προστατέψει τον εαυτό του και τα δεδομένα του online. Ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό είναι η διδασκαλία της κυβερνοασφάλειας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. 
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Οι Φάροι του Χρόνου 

Οι Φάροι του Χρόνου  | SCIENCE NEWS | Scoop.it

Ο ορισμός και η διάδοση της ώρας ήταν πάντα ένα γεγονός που προβλημάτιζε τις τοπικές κοινωνίες. Σε πολλές περιοχές γινόταν με τον χτύπο μιας καμπάνας εκκλησίας ή με ριπές από κανόνι. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, ήταν ένα φαινόμενο εξαρτώμενο σε μεγάλο βαθμό από την απόσταση στην οποία βρισκόταν ο παρατηρητής σε σχέση με το σημείο μετάδοσης του σήματος. Δηλαδή, κάποιος που βρισκόταν πιο μακριά από την πηγή κατά μερικά χιλιόμετρα θα λάμβανε το ηχητικό σήμα με διαφορά μερικών δευτερολέπτων.

Τον 19ο αιώνα, με την κατασκευή ρολογιών ακριβείας, έγινε επιτακτική ανάγκη στη ναυσιπλοΐα η άμεση ενημέρωση των πλοίων. Η γνώση της ώρας με ακρίβεια βοηθούσε τους ναυτικούς που βρίσκονταν ανοιχτά στη θάλασσα να βρουν το γεωγραφικό μήκος τους με τη βοήθεια των άστρων. Στην Αγγλία, η ιστορία της διάδοσης του χρόνου στο εμπορικό ναυτικό για τη ρύθμιση των χρονομέτρων των καραβιών είναι απόλυτα συσχετισμένη με την καθιέρωση της σφαίρας του χρόνου. Το 1818, ο βρετανός ναύαρχος Robert Wauchope επινόησε ένα “Σχέδιο επιβεβαίωσης της ροής των χρονομέτρων με ένα στιγμιαίο σήμα” (Plan for Ascertaining the Rates of Chronometers by a Instantaneous Signal), όπου μία μπάλα θα γλιστρούσε κατά μήκος ενός ιστού και θα έπεφτε με δεδομένη ταχύτητα σε συγκεκριμένο χρόνο. Αν μάλιστα αυτό συνέβαινε κοντά στο λιμάνι, το οπτικό αυτό σήμα θα έδινε τη δυνατότητα στους ναυτικούς να συγχρονίζουν τα χρονόμετρα των πλοίων τους χωρίς να χρειάζεται να φεύγουν από αυτά.

Οι σφαίρες του χρόνου αρχικά τοποθετούνταν κοντά σε λιμάνια, ώστε η πτώση τους να είναι άμεσα ορατή από τα καράβια. Πέντε λεπτά πριν δώσει το σήμα στα καράβια η σφαίρα ανέβαινε στο μισό ύψος του ιστού, ενώ 2-3 λεπτά πριν είχε τοποθετηθεί στην κορυφή. Ο ορισμός της ώρας δινόταν με την αρχή της πτώσης και όχι όταν η σφαίρα έφτανε στο κατώτατο σημείο. Η πτώση της σφαίρας γινόταν μία φορά την ημέρα, συνήθως μεσημέρι (12:00 ή 13:00). Ο παρατηρητής μέσα στο καράβι, βλέποντας την πτώση της σφαίρας, μπορούσε με ακρίβεια την κατάλληλη στιγμή να ρυθμίσει το ρολόι του καραβιού.

Πιθανόν είναι ωστόσο η πρώτη σφαίρα του χρόνου να είχε επινοηθεί πολύ νωρίτερα. Ο ιστορικός Προκόπιος, στο έργο του “Περί Κτισμάτων”, που αποτελεί σειρά 6 βιβλίων για τα έργα της εποχής του Ιουστινιανού, αναφέρει την ύπαρξη σφαίρας σε κεντρική πλατεία της Γάζας ήδη από τον 6ο αιώνα μ.Χ., που με την πτώση της έδινε το σήμα για τον καθορισμό της τοπικής ώρας.

Στην Αγγλία, η πρώτη σφαίρα του χρόνου τέθηκε σε λειτουργία το 1829 στο Πόρστμουθ, όπου βρισκόταν η Ναυτική Ακαδημία. Μία δεύτερη σφαίρα τοποθετήθηκε στην κορυφή του Αστεροσκοπείου του Γκρίνουϊτς το 1833. Επίσης, το 1836 τοποθετήθηκαν και τέθηκαν σε λειτουργία μία ακόμη σφαίρα στο Λίβερπουλ και μία στο Εδιμβούργο. Ο Wauchope έδειξε την ιδέα του σε πρεσβευτές από τη Γαλλία και την Αμερική, οι οποίοι επισκέφτηκαν το Λονδίνο και το Λίβερπουλ. Τρεις μήνες αργότερα, ιδρύθηκαν το U.S. Naval Repository και το U.S. Naval Observatory. Η πρώτη σφαίρα του χρόνου στην Αμερική τέθηκε σε λειτουργία το 1845.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η πτώση της σφαίρας του χρόνου ήταν μία μέθοδος που ακολούθησαν πολλά παρατηρητήρια σε όλον τον κόσμο, με σκοπό να βοηθήσουν την ανάπτυξη της ναυσιπλοΐας. Στην Ελλάδα, τον ρόλο αυτό ανέλαβε το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών στις αρχές του επόμενου (20ού) αιώνα. Ένας από τους βασικότερους ρόλους της λειτουργίας του Αστεροσκοπείου ήταν η μέτρηση της ώρας με ακρίβεια και η ενημέρωση του Ναυτικού. Αν και το ΕΑΑ ιδρύθηκε το 1846, η σφαίρα του χρόνου τοποθετήθηκε μετά το 1900. Η λειτουργία της σταμάτησε κατά τη δεκαετία του 1940 και έπειτα από κάποια χρόνια αντικαταστάθηκε από πιο σύγχρονες μεθόδους ανακοίνωσης ώρας. Στην περίπτωση του ΕΑΑ, η πτώση της σφαίρας δεν ενημέρωνε άμεσα τα πλοία, παρ’όλο που υπάρχουν αναφορές ότι η σφαίρα φαινόταν μέχρι και από τον Πειραιά, καθώς θεωρείται σίγουρο πως η παρατήρηση του φαινομένου ήταν εφικτή μόνον υπό άριστες καιρικές συνθήκες. Η άμεση παρατήρηση της σφαίρας γινόταν κυρίως από τους πολίτες της Αθήνας. Κατά την πτώση της σφαίρας, οι καμπάνες στις κεντρικές εκκλησίες της πολης χτυπούσαν ώστε να διαδώσουν το γεγονός. Η σφαίρα του χρόνου αποτέλεσε ένα σύμβολο του Αστεροσκοπείου για πολλά έτη.

Μία διαφορετική εκδοχή σφαίρας του χρόνου είναι εκείνη που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στις 31 Δεκεμβρίου 1907 στην πλατεία Times Square στην Νέα Υόρκη για τους εορτασμούς της πρωτοχρονιάς και που, με εξαίρεση ένα μικρό χρονικό διάστημα διακοπής (1942-1943), χρησιμοποιείται συνεχώς έως και σήμερα. Η πτώση της φωτισμένης μπάλας στην περίπτωση αυτή ξεκινά ακριβώς ένα λεπτό πριν την αλλαγή του έτους και η πτώση της διαρκεί ακριβώς ένα λεπτό.

Οι σφαίρες του χρόνου σήμερα αποτελούν τουριστικά εκθέματα. Πολλές ανακατεσκευάστηκαν και λειτουργούν, όχι πλέον ως φάροι του χρόνου, αλλά ως ιστορικά σύμβολα που γεννήθηκαν από τη στενή σχέση της αστρονομίας με τη ναυσιπλοΐα. Η πιο διάσημη από αυτές, η σφαίρα του Γκρίνουϊτς, πέφτει εθιμοτυπικά κάθε μέρα στη 13:00 τοπική ώρα.

Η σφαίρα του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών δυστυχώς δεν υπάρχει σήμερα. Ωστόσο, η ομάδα επικοινωνίας της Αστρονομίας στα Κέντρα Επισκεπτών, με τη στήριξη της διοίκησης του ΕΑΑ, εργάζονται για την ανακατασκευή και επαναλειτουργία της σφαίρας στα πλαίσια της λειτουργίας των Κέντρων Επισκεπτών.

No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Η κβαντομηχανική στη ζωή μας

Η κβαντομηχανική στη ζωή μας | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Συνέντευξη με τον Ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Κωνσταντίνο Βαγιονάκη στον Παντελή Σαββίδη ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – Μπορούμε να εξηγήσουμε την έννοια της κβάντωσης και το πέρασμα από την κλασική στην κβαντική φυσική; – Η κβαντομηχανική περιγραφή του κόσμου – και η ιδέα πως κάτι μπορεί να υφίσταται σε πολλές διαφορετικές καταστάσεις έρχεται σε αντίθεση με την…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Το κβάντο είναι το μεγαλύτερο μυστήριο που έχουμε

Το κβάντο είναι το μεγαλύτερο μυστήριο που έχουμε | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Πρόλογος στην ελληνική έκδοση για το βιβλίο “Το Θεωρητικό Ελάχιστο – Κβαντική Μηχανική” του Leonard Susskind

Μπορούμε να φανταστούμε την έκπληξη του κορυφαίου Αργεντινού συγγραφέα Jorge Luis Borges όταν ανακάλυψε ότι η ιδέα του διηγήματός του ‘‘Ο κήπος των διακλαδιζόμενων δρόμων’’ (‘‘The garden of the forking paths’’), δημοσιευμένου το 1941, προηγήθηκε λογοτεχνικά της διδακτορικής διατριβής του Hugh Everett III ‘‘Διατύπωση σχετικής κατάστασης της κβαντικής μηχανικής’’ (‘‘Relative state formulation of quantum mechanics’’), δημοσιευμένης το 1957, που αργότερα έγινε ευρύτερα γνωστή από τον Bryce DeWitt ως ‘‘ερμηνεία πολλών κόσμων’’ της κβαντικής μηχανικής. Ούτε ο Borges ήξερε κάτι περί φυσικής πέρα, κατά δήλωσή του, από την επίδειξη που του έκανε κάποτε ο πατέρας του για το πως δουλεύει ένα βαρόμετρο, ούτε οι δύο φυσικοί είχαν διαβάσει το διήγημα του Borges. Ποια ήταν η αντίδραση του Borges; «Οι φυσικοί είναι τόσο ευφάνταστοι!»  Δεν χρειάζεται, πάντως, να αναφέρουμε πόση παρεξήγηση συνοδεύει την συγκεκριμένη ερμηνεία της κβαντικής μηχανικής.

Ο εξέχων φυσικός του περασμένου αιώνα John Archibald Wheeler (επιβλέπων καθηγητής του Everett) είχει πει: «Το κβάντο είναι το μεγαλύτερο μυστήριο που έχουμε.» Η αποστροφή αυτή δεν είναι μακριά από το να συμπυκνώνει δύο πράγματα για την κβαντική μηχανική: από την μια τον αδιαμφισβήτητο εντυπωσιασμό μας για την  εξαιρετική αποτελεσματικότητά της, τόσο σε θεωρητικό όσο και σε εφαρμοσμένο επίπεδο, αλλά και από την άλλη τον βαθύ προβληματισμό μας για το απώτερο νόημά της. Ο Wheeler πίστευε ότι αν καταλαβαίναμε το κεντρικό νόημά της, θα μπορούσαμε να το διατυπώσουμε σε μια απλή πρόταση που θα μπορούσε να καταλάβει ο  καθένας.

Είναι γεγονός ότι σε καμιά άλλη φυσική θεωρία όσο στην κβαντική μηχανική δεν θα βρει κανείς τόσο πολλές ερμηνείες για το τι πράγματι αυτή συνεπάγεται για τον φυσικό κόσμο. Η συζήτηση αυτή ξεκίνησε μάλιστα από τον πρώτο καιρό αμέσως μετά την ανάδυσή της ως αποκρυσταλλωμένη θεωρία (1925-27), και συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας. Και είναι απορίας άξιον που πολλοί φαίνεται να ισχυρίζονται ότι ξέρουν τι σημαίνει η κβαντική μηχανική όταν λίγοι πραγματικοί ειδήμονες μπορούν να ισχυριστούν κάτι τέτοιο. Παραμένει παροιμιώδης η φράση του διάσημου Richard Feynman: «Νομίζω πως μπορώ να πω με ασφάλεια ότι κανείς δεν καταλαβαίνει την κβαντική μηχανική.»

Το βιβλίο αυτό πάνω στην κβαντική μηχανική είναι το δεύτερο στην σειρά του Θεωρητικού Ελάχιστου μετά από εκείνο πάνω στην κλασική μηχανική. Στόχος του παραμένει η γνωριμία ενός περισσότερο ή λιγότερο ευρέος κοινού με τις βασικές αρχές και τις κεντρικές έννοιες που χαρακτηρίζουν τον κβαντικό κόσμο, και αυτό μέσα από έναν ελάχιστο δυνατό μαθηματικό φορμαλισμό. Αλλά όχι μόνο. Αυτό που σημειώναμε στον πρόλογο του πρώτου βιβλίου, ισχύει και εδώ: το βιβλίο μπορεί να αποβεί πολλαπλά χρήσιμο στους φοιτητές και μελετητές εκείνους που θα ήθελαν να αφομοιώσουν τον διαφορετικό τρόπο του σκέπτεσθαι στην κβαντική μηχανική και να συλλογιστούν πάνω στις λεπτές ιδέες της.

Θα πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή του αναγνώστη στον τρόπο παρουσίασης του περιεχομένου της κβαντικής μηχανικής που έχει επιλέξει ο Leonard Susskind. Η κβαντική μηχανική επιβλήθηκε από πειραματικές παρατηρήσεις που δεν μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί και η θεωρητική μαθηματική θεμελίωσή της ακολούθησε. Αλλά από την στιγμή που ολοκληρώθηκε ως φυσική θεωρία με αυτή την σειρά, το όλο οικοδόμημα μπορεί να παρουσιαστεί εξαρχής ως βασιζόμενο σε κάποιες θεμελιώδεις αρχές. Ο Albert Einstein, που πάντως ακολούθησε την αντίστροφη πορεία στην διατύπωση της θεωρίας της  σχετικότητας, σημειώνει σχετικά: «Αμέσως μόλις μια επιστήμη προκύψει από τα αρχικά στάδια, θεωρητικές πρόοδοι δεν επιτυγχάνονται πλέον απλά με μια διαδικασία διακανονισμού. Οδηγημένος από εμπειρικά δεδομένα, ο ερευνητής αναπτύσσει μάλλον ένα σύστημα σκέψης το οποίο, εν γένει, οικοδομείται λογικά από ένα μικρό αριθμό θεμελιωδών παραδοχών, των ούτως αποκαλούμενων αξιωμάτων.» Αυτόν ακριβώς τον δρόμο σκέψης ακολουθεί εδώ ο Susskind, ο οποίος στέκεται με κατανόηση απέναντι στον βαθύ σκεπτικισμό του Einstein για τον εγγενή πιθανοκρατικό χαρακτήρα της κβαντικής μηχανικής, όπως είχε αποτυπωθεί στην ιστορική αντιπαράθεσή του με τον Niels Bohr και είχε εκφραστεί στην φημισμένη αλληλογραφία του με τον Max Born: «Πιστεύεις σε έναν Θεό που ρίχνει ζάρια και εγώ σε μια πλήρη τάξη σε έναν κόσμο αντικειμενικής ύπαρξης.»

Εξαιτίας αυτού του τρόπου διαπραγμάτευσης, ο αναγνώστης θα πρέπει να οπλιστεί με υπομονή παρακολουθώντας τον αρχικό αφηρημένο φορμαλισμό των καταστατικών διανυσμάτων και των καταστατικών χώρων που περιγράφουν τα κβαντικά συστήματα και τα φαινόμενά τους. Μόνο στα τελευταία κεφάλαια θα έρθει σε επαφή και με την πιο οικεία γλώσσα των κυματοσυναρτήσεων.

Ένα άλλο σημείο που θα πρέπει να σημειώσουμε είναι το πρότυπο που επιλέγει ο Susskind για να συζητήσει τα κβαντικά φαινόμενα. Το σύστημα που χρησιμοποιεί είναι το απλούστερο δυνατό σύστημα δύο καταστάσεων, αρκετό για να κάνει έκδηλη την διαφορά μεταξύ κλασικών και κβαντικών χαρακτηριστικών. Η χρήση απλοποιητικών μοντέλων, με εστίαση στο βασικό και απόρριψη του περιττού, είναι μια συχνή και ιστορικά επιτυχής μέθοδος αναζήτησης θεμελιωδών χαρακτηριστικών της φύσης. Μάλιστα στην κβαντική μηχανική συστήματα δύο καταστάσεων, από τον καιρό του Isidor Rabi την δεκαετία του 1930, βρίσκονται στη βάση μελετών που έχουν θεαματικές εφαρμογές όπως το ατομικό ρολόι, το μέϊζερ, το λέϊζερ, ή ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (σε ευρεία χρήση στην διαγνωστική ιατρική).

Ασφαλώς το πιο χαρακτηριστικό, και στο βάθος παράδοξο, φαινόμενο είναι αυτό της κβαντικής σύμπλεξης. Σύμπλεξη (απόδοση του αγγλικού όρου ‘‘entanglement’’) μεταξύ δύο ή περισσότερων συστημάτων σημαίνει γενικά έλλειψη ανεξαρτησίας μεταξύ τους. Όπως εξηγεί ο Susskind, μπορούμε να έχουμε ‘‘κλασική σύμπλεξη’’ μεταξύ δύο κλασικών συστημάτων, κάτι που εκφράζεται ως στατιστική συσχέτιση μεταξύ τους. Στην κλασική φυσική, πάντως, υπάρχει κατ’ αρχήν κάτι περισσότερο που θα μπορούσαμε να μάθουμε και που θα οδηγούσε σε απουσία τέτοιας συσχέτισης. Θεμελιωδώς διαφορετική είναι η περίπτωση στην κβαντική μηχανική, όπου σύμπλεξη μεταξύ δύο κβαντικών συστημάτων προκύπτει κάθε φορά που υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ τους και στη συνέχεια αυτά απομακρύνονται το ένα από το άλλο με αποτέλεσμα να βρεθούν αυθαίρετα μακριά. Κβαντική σύμπλεξη μεταξύ των κβαντικών συστημάτων σημαίνει ότι για οποιαδήποτε μέτρηση γίνεται στα δύο υποσυστήματα υπάρχει συσχέτιση στα αποτελέσματα. Και δεν υπάρχει τίποτε πέρα από ό,τι υπαγορεύουν οι κανόνες της κβαντικής μηχανικής που μπορούμε να μάθουμε και που θα μπορούσε να ακυρώσει αυτή την σύνδεση. Το φαινόμενο της κβαντικής σύμπλεξης έχει ελεγχθεί σε σειρά αυστηρών πειραμάτων.

Στενά συνδεδεμένη με την κβαντική σύμπλεξη είναι η έννοια της τοπικότητας, που εγγυάται ότι στις θεωρίες μας καμιά πληροφορία δεν διαδίδεται με ταχύτητα μεγαλύτερη από την ταχύτητα του φωτός. Αν και αυτό άφησε να εννοηθεί ο Einstein ότι συμβαίνει στην κβαντική μηχανική (μιλώντας για «αλλόκοτη δράση εξ αποστάσεως»), στην συζήτηση της λεπτής αυτής έννοιας ο Susskind εξηγεί αν πράγματι αυτό συμβαίνει και τι ακριβώς υπονοείται με τον όρο της μη τοπικότητας.

Αυτό που δεν θα βρει ο αναγνώστης σε αυτό το βιβλίο είναι οι κατά καιρούς απόπειρες για την μια ή την άλλη ερμηνεία της κβαντικής μηχανικής. Όπως σημειώνει ο Susskind, προέχει να μάθει κανείς, πριν κρίνει ο ίδιος, τους κανόνες, και πως αυτοί δουλεύουν, της κβαντικής μηχανικής η οποία συνιστά ένα συνεπές πλαίσιο λογισμού πιθανοτήτων για τα πειράματα που περιλαμβάνουν ένα σύστημα και μια συσκευή μέτρησης. Ακολουθεί, έτσι, εδώ μιαν άλλη σοφή συμβουλή του Richard Feynman: «Μην συνεχίσετε να λέτε στον εαυτό σας, αν μπορείτε να το αποφύγετε, ‘‘Μα πως μπορεί να είναι έτσι;’’, επειδή θα βρεθείτε χαμένοι σε ένα αδιέξοδο από το οποίο κανείς δεν ξέφυγε. Κανείς δεν ξέρει πως μπορεί να είναι έτσι.»

Η φυσική παραμένει μια πειραματική επιστήμη, όπου και κρίνεται. Είναι γεγονός ότι η θεωρία της σχετικότητας υπαγορεύτηκε από την διαίσθηση, αλλά εξακολουθεί να επικυρώνεται μέχρι σήμερα από τις πειραματικές παρατηρήσεις. Η κβαντική μηχανική, αντίθετα, υπαγορεύτηκε από την ανάγκη θεωρητικής εξήγησης πειραματικών δεδομένων. Και μέχρι σήμερα επικυρώνεται συνεχώς.από το πείραμα. Τι θα γίνει μελλοντικά; «Υπάρχει μια ρωγμή στο καθετί. Είναι έτσι που εισέρχεται το φως», λέει ένας στίχος του Leonard Cohen. Μόνον όταν υπάρξει κάποια ρωγμή στα πειραματικά δεδομένα, μόνον τότε θα φανούν τα όρια της κβαντικής μηχανικής, και ίσως η κατεύθυνση επέκτασής της, και όχι από φυσικές φιλοσοφικές προκαταλήψεις (όσο ευφάνταστοι και αν είναι οι φυσικοί). Η φύση επιβάλλεται στον άνθρωπο, όχι ο άνθρωπος στη φύση.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ποιοι είναι οι δύο αστροναύτες που θα ταξιδέψουν στην ιστορική αποστολή SpaceX 

Ποιοι είναι οι δύο αστροναύτες που θα ταξιδέψουν στην ιστορική αποστολή SpaceX  | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Οι αστροναύτες της NASA, Ρόμπερτ Μπένκεν και Ντάγκλας Χάρλεϊ, θα γράψουν ιστορία φέτος το Μάιο. Αποτελούν το πλήρωμα της αποστολής Space X, που έχει προγραμματιστεί να ταξιδέψει από τις ΗΠΑ με προορισμό το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 27 του μήνα.

Οι Μπένκεν και Χάρλεϊ ξεκίνησαν τις καριέρες τους ως δοκιμαστές πιλότοι πολεμικών αεροσκαφών και έχουν χιλιάδες ώρες πτήσης στα κόκπιτ υπερηχητικών τζετς. Η επιλογή τους για τη συγκεκριμένη αποστολή έγινε από τη NASA το 2018.

Μιλώντας στο αμερικανικό δίκτυο CNN, ο Χάρλεϊ τόνισε: "Αντιμετωπίζουμε την πρόκληση σαν οποιαδήποτε άλλη. Το πιθανότερο είναι ότι θα συζητήσουμε και θα σκεφτούμε περισσότερα πράγματα αφού επιστρέψουμε".

Στο ερώτημα τι θα απαντούσε σε κάποιον που θα του έλεγε ότι από δοκιμαστής αεροσκαφών θα κατέληγε μέλος αυτής της ιστορικής αποστολής, ο Μπένκεν απάντησε: "Εκτιμώ ότι το πιθανότερο θα του έλεγα ότι είναι τρελός".

Η αποστολή προετοιμάζεται εδώ και αρκετά χρόνια. Θα είναι η πρώτη φορά που αστροναύτες θα ταξιδέψουν στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό από αμερικανικό έδαφος μετά τον τερματισμό του προγράμματος του Διαστημικού Λεωφορείου το 2011. Παράλληλα, θα είναι η πρώτη φορά από το μακρινό 1981 που αστροναύτες της NASA θα ταξιδέψουν με ένα καινούργιο μοντέλο διαστημικού οχήματος.

Το όχημα του Space X, η κάψουλα Crew Dragon, είναι ένα εντελώς διαφορετικό όχημα από τον προκάτοχό του, το Διαστημικό Λεωφορείο. Συγκεκριμένα, το δεύτερο στηριζόταν σε γιγάντιους πυραύλους ώθησης, τοποθετημένους περιμετρικά του, ώστε να μεταφέρει τους αστροναύτες από τη Γη στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ανακαλύφθηκε η κοντινότερη στη Γη μαύρη τρύπα

Ανακαλύφθηκε η κοντινότερη στη Γη μαύρη τρύπα | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακάλυψαν την κοντινότερη στη Γη μαύρη τρύπα που έχει βρεθεί ποτέ. Απέχει μόλις 1.000 έτη φωτός από τον πλανήτη μας και έχει ως συνοδούς δύο άστρα ορατά ακόμη και με γυμνό μάτι, μαζί με τα οποία δημιουργεί ένα τριπλό σύστημα. Προφανώς η ίδια η μαύρη τρύπα είναι αόρατη, αφού ούτε το φως δεν…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ο Φρόυντ ερμηνεύει το επεισόδιο Signorelli

Ο Φρόυντ ερμηνεύει το επεισόδιο Signorelli | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ο  Σίγκμουντ Φρόυντ (1856-1939) γεννήθηκε στις 6 Μαΐου του 1856, σαν σήμερα. Ήταν ο πρώτος που μελέτησε συστηματικά το ασυνείδητο μέσα από τις εκφάνσεις του: τις παραδρομές της γλώσσας, τα όνειρα, τις νευρώσεις και τις ψυχώσεις. Ο ίδιος σε μια επιστολή του προς τον Wilhelm Fliess, τον Φεβρουάριο του 1900, περιγράφει τον εαυτό του: «Στην…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Life might survive, and thrive, in a hydrogen world: study

Life might survive, and thrive, in a hydrogen world: study | SCIENCE NEWS | Scoop.it
As new and more powerful telescopes blink on in the next few years, astronomers will be able to aim the megascopes at nearby exoplanets, peering into their atmospheres to decipher their composition and to seek signs of extraterrestrial life. But imagine if, in our search, we did encounter alien organisms but failed to recognize them as actual life.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Έφυγε από τη ζωή ο καθηγητής Αστροφυσικής του ΑΠΘ Γιάννης Σειραδάκης 

Έφυγε από τη ζωή ο καθηγητής Αστροφυσικής του ΑΠΘ Γιάννης Σειραδάκης  | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή ο διακεκριμένος ομότιμος καθηγητής Αστροφυσικής του ΑΠΘ Γιάννης Σειραδάκης.

Ο Γιάννης Σειραδάκης, ήταν μέλος της διεθνούς ερευνητικής ομάδας, η οποία πρωτοστάτησε στην πρόσφατη διερεύνηση και αναθέρμανση του ενδιαφέροντος για τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Από το 2007 και μετά, είχε δώσει περισσότερες από 200 επιστημονικές ή εκλαϊκευτικές διαλέξεις στη χώρα μας και στο εξωτερικό με θέμα τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων.

Γεννήθηκε στα Χανιά. Τις εγκύκλιες και τις πανεπιστημιακές σπουδές του (πτυχίο Φυσικής) τις τελείωσε στην Αθήνα. Οι μεταπτυχιακές σπουδές του (MSc. και PhD) στην Αστρονομία, έγιναν στo Πανεπιστήμιο του Manchester στη Βρετανία.

Είχε εργαστεί ερευνητικά στο ινστιτούτο Max-Planck, στο  Πανεπιστήμιο του Αμβούργου και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο San Diego. Το 1985 εκλέχθηκε αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ) και το 1995 εξελίχθηκε στη θέση του καθηγητή, θέση που κατείχε έως τη συνταξιοδότησή του, στις 31 Αυγούστου 2015.

Το Δεκέμβριο 2015, με απόφαση της Συγκλήτου, του απονεμήθηκε ο τίτλος του ομότιμου καθηγητή του ΑΠΘ. Στα ερευνητικά ενδιαφέροντά ήταν οι μελέτες σχετικές με Αστέρες Νετρονίων, Ουδέτερο Υδρογόνο σε γαλαξίες, το Κέντρο του Γαλαξία μας, Μεταβλητούς Αστέρες, Ήλιο, Σελήνη και Αρχαιοαστρονομία.

Δημοσίευσε μόνος του ή σε συνεργασία τρία διδακτικά βιβλία, άλλα βιβλία σχετικά με την αστρονομία, άρθρα σε συνέδρια και συνολικά πάνω από 100 πρωτότυπες ερευνητικές (κυρίως) και άλλες εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά ή τόμους.

Είχε επιβλέψει διδακτορικές διατριβές, έχει οργανώσει ή συμμετάσχει σε πολλά διεθνή συνέδρια και έχει εκπροσωπήσει τη χώρα μας σε διεθνή ψηφίσματα και μεγάλα ευρωπαϊκά δίκτυα (OPTICON, ILIAS, CRAF, κ.α.) και συμμετείχε ως μέλος ή πρόεδρος σε πολλές εθνικές ή διεθνείς επιτροπές ή ερευνητικά προγράμματα.

Την οδύνη του για την απώλεια του ομότιμου καθηγητή Αστρονομίας, Γιάννη Σειραδάκη εκφράζει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Αποφοίτων Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

«Ο Γιάννης Σειραδάκης έφυγε σήμερα για τα άστρα που τόσο αγάπησε. Τα άστρα και τους φοιτητές του. Αλλά και τον κόσμο που με πάθος συμμετείχε στις ομιλίες του. Εξαιρετικός επιστήμονας, σεμνός άνθρωπος, γοητευτικός ομιλητής , ξεχωριστός από κάθε άποψη. Θα λείψει σε όλους μας και κυρίως στους νέους ανθρώπους. Θα τον θυμόμαστε πάντα. Καλό ταξίδι Γιάννη Σειραδάκη.

 Και όπως μας είπες στην τελευταία εκδήλωση του Συλλόγου: Θα μας βλέπεις από τα άστρα. Θα σε βλέπουμε και εμείς Γιάννη. Καλό ταξίδι» τονίζεται στην ανακοίνωση του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου Αποφοίτων Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Τα ακρότατα των άστρων

Τα ακρότατα των άστρων | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Επιμέλεια άρθρου: Δρ Kολοκοτρώνης Βαγγέλης, ΙΑΑΔΕΤ, Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών Το 1860 Γερμανοί αστρονόμοι του αστεροσκοπείου της Βόννης, εκτελώντας παρατηρήσεις για την κατασκευή ενός αστρομετρικού καταλόγου (Bonner Durchmusterung Stellar catalogue, 1859-1903) ανακάλυψαν ένα μεταβλητό υπεργίγαντα αστέρα με περίοδο ~ 740 μέρες που έμελλε να είναι το μεγαλύτερο σε διαστάσεις αστέρι που έχει ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα. Περίπου…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Η σταθερά λεπτής υφής και το απόλυτο μηδέν

Η σταθερά λεπτής υφής και το απόλυτο μηδέν | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Σχετικά με την κβαντική θεωρία της θερμοκρασίας του απολύτου μηδενός Το 1931 δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Die Naturwissenschaften, ένα πολύ σύντομο άρθρο των G. Beck, H. Bethe (βραβείο Νόμπελ Φυσικής 1956), και W. Riezler: Ακολουθεί (με πλάγια γράμματα) μια πρόχειρη απόδοση στα ελληνικά: Σχετικά με την κβαντική θεωρία της θερμοκρασίας του απολύτου μηδενός Die Naturwissenschaften, 9 Ιανουαρίου…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

«Επινοητικότητα», το όνομα ρομποτικού ελικοπτέρου που θα πετάξει στον Άρη

«Επινοητικότητα», το όνομα ρομποτικού ελικοπτέρου που θα πετάξει στον Άρη | SCIENCE NEWS | Scoop.it
... το 2021 https://youtu.be/0RQWv1ybsjM Το όνομα Ingenuity (Επινοητικότητα), που έδωσε η μαθήτρια γυμνασίου Βανίζα Ρουπάνι από την Αλαμπάμα, θα φέρει το πρώτο ρομποτικό ελικόπτερο, το οποίο θα πετάξει σε άλλο πλανήτη. Το ελικόπτερο θα εκτοξευθεί με προορισμό τον Άρη φέτος το καλοκαίρι μαζί με το -επίσης «βαφτισμένο» από μαθητή- ρομποτικό ρόβερ Perseverance (Επιμονή) της αποστολής…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Πρωτότυπο κβαντικό ραντάρ από ερευνητές στην Αυστρία

Πρωτότυπο κβαντικό ραντάρ από ερευνητές στην Αυστρία | SCIENCE NEWS | Scoop.it

Ένα πρωτότυπο ραντάρ που χρησιμοποιεί την κβαντική διεμπλοκή ως μέθοδο εντοπισμού αντικειμένων ανακάλυψαν φυσικοί στο Ινστιτούτο Επιστημών και Τεχνολογίας Αυστρίας (IST Austria).

Η σχετική έρευνα δημοσιεύτηκε στο Science Advances και αναμένεται να ανοίξει νέους δρόμους ως προς την ενσωμάτωση της κβαντομηχανικής στις καθημερινές συσκευές και τη βιομηχανία. Η κβαντική διεμπλοκή είναι ένα φυσικό φαινόμενο όπου δύο σωματίδια παραμένουν συνδεδεμένα, διαμοιραζόμενα φυσικά χαρακτηριστικά, ανεξαρτήτως του πόσο μακριά είναι το ένα από το άλλο. Πλέον επιστήμονες από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή Γιόχαν Γινκ στο IST Austria, με τη συνεργασία των Στέφανο Πιραντόλα από το ΜΙΤ και Ντέιβιντ Βιτάλι του Πανεπιστημίου του Καμερίνο στην Ιταλία, έδειξαν πως ένας νέος τύπος τεχνολογίας εντοπισμού, ονόματι «κβαντικός φωτισμός μικροκυμάτων» (microwave quantum illumination) που αξιοποιεί εμπλεκόμενα φωτόνια μικροκυμάτων ως μέθοδο εντοπισμού.


Το πρωτότυπο, που είναι επίσης γνωστό ως κβαντικό ραντάρ, είναι σε θέση να εντοπίζει αντικείμενα σε «θορυβώδη» θερμικά περιβάλλοντα, όπου τα συμβατικά ραντάρ συχνά δεν τα καταφέρνουν. Η τεχνολογία αυτή έχει πιθανές εφαρμογές για συστήματα βιοϊατρικής και ασφαλείας.

Οι λειτουργικές αρχές πίσω από τη συσκευή έχουν ως εξής: Αντί για συμβατικά μικροκύματα, οι ερευνητές εμπλέκουν δύο ομάδες φωτονίων (signal και idler, σήματα και αδρανή). Τα φωτόνια «σήματα» αποστέλλονται προς το αντικείμενο ενδιαφέροντος, ενώ τα «αδρανή» παρακολουθούνται σε σχετική απομόνωση, πέρα από παρεμβολές και θόρυβο. Όταν τα φωτόνια- σήματα ανακλώνται, χάνεται η πραγματική διεμπλοκή ανάμεσα στα φωτόνια, αλλά παραμένει ένας μικρός συσχετισμός, δημιουργώντας μια «υπογραφή» ή «μοτίβο» που περιγράφει την ύπαρξη ή την απουσία του αντικειμένου- στόχου, ανεξαρτήτως του «θορύβου» στο περιβάλλον.

Η συσκευή αυτή έχει κάποια πλεονεκτήματα έναντι των συμβατικών ραντάρ- για παράδειγμα, σε χαμηλά επίπεδα έρευνας τα συμβατικά ραντάρ δεν είναι τόσο ευαίσθητα, καθώς δυσκολεύονται να διακρίνουν την ακτιβολία που ανακλάται από το αντικείμενο από τη φυσική. Ο κβαντικός φωτισμός παρέχει λύση σε αυτό, καθώς η διάκριση των φωτονίων-σημάτων, που λαμβάνονται από το αντικείμενο ενδιαφέροντος, διακρίνονται εύκολα από τον «θόρυβο» στο περιβάλλον. 

No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Η προέλευση του νέου κορονοϊού

Η προέλευση του νέου κορονοϊού | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Το μυστικό της διαχρονικής βιολογικής επιτυχίας των κορονοϊών, όπως του πρόσφατου Sars CoV-2, είναι ότι μπορούν να προσαρμόζονται και να εξελίσσονται ταχύτερα από εμάς τους ανθρώπους. Και, επιπλέον, το ότι έχουν στη διάθεσή τους περισσότερους από 7,5 δισεκατομμύρια ανθρώπινους οργανισμούς, οι οποίοι μπορούν να τους «φιλοξενήσουν». Μόνο αν κατανοήσουμε και αποδεχτούμε εγκαίρως την εξελικτική λογική…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Τι γνωρίζετε, άραγε για… Τους Ελλειπτικούς Γαλαξίες; 

Τι γνωρίζετε, άραγε για… Τους Ελλειπτικούς Γαλαξίες;  | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Η κατανόηση του Σύμπαντος από τον άνθρωπο είναι μια διαδικασία που ακόμη βρίσκεται στην αρχή της, αφού μόλις πριν από 75 περίπου χρόνια ήταν που ανακαλύψαμε την ύπαρξη των χιλιάδων αστρικών πολιτειών σαν τον δικό μας Γαλαξία. Οι αστρικές αυτές πολιτείες έχουν όλες τους διαφορετικά σχήματα και μεγέθη. Μερικοί είναι μικροί και ακανόνιστοι, σαν τα γειτονικά μας Νέφη του Μαγγελάνου, ενώ άλλοι έχουν μια σπειροειδή μορφή σαν τον άλλο ορατό με γυμνό μάτι γαλαξία, που βρίσκεται στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Άλλοι πάλι φαίνονται ακόμη πιο πυκνά «πακεταρισμένοι» και με σφαιροειδή ή ελλειπτική δομή.

Η μελέτη των γαλαξιών: Η προσεκτική μελέτη των απόμακρων γαλαξιών απαιτεί μεγάλα τηλεσκόπια και άλλα όργανα που δεν υπήρχαν στη διάθεση των αστρονόμων μέχρι τη δεκαετία του 1950. Να φανταστείτε ότι πριν από 40 μόλις χρόνια οι αστρονόμοι που ασχολούνταν με την παρατήρηση και την μελέτη των αστρικών νησιών σ’ ολόκληρο τον κόσμο δεν υπερέβαιναν τους δέκα με είκοσι. Με την ανατολή όμως της διαστημικής εποχής το πεδίο αυτό της γνώσης γνώρισε μία άνευ προηγουμένου άνθηση, αφού είχαμε πλέον την δυνατότητα να μελετήσουμε τους γαλαξίες και με πολύ μεγαλύτερα επίγεια τηλεσκόπια αλλά και με τα όργανα που τοποθετήθηκαν σε τροχιά γύρω από τη Γη.

Ταξινομήσεις γαλαξιών: Το πρώτο σύστημα ταξινόμησης των γαλαξιών έκανε στη δεκαετία του 1920 ο Έντουιν Χαμπλ (1889-1953). Το 1961 ο αμερικανός αστρονόμος Άλαν Σάντατζ (1926- ) βασιζόμενος στις σημειώσεις και τις μελέτες του Χαμπλ αναθεώρησε το αρχικό εκείνο σύστημα προσθέτοντας περισσότερες υποκατηγορίες. Υπάρχουν φυσικά και άλλων ειδών ταξινομήσεις ανάλογα με την συμπεριφορά των διαφόρων γαλαξιών: παράξενοι γαλαξίες, εκρηγνυόμενοι γαλαξίες, γαλαξίες «Σέυφερ», αντικείμενα «BL Σαύρας», και Κβάζαρ, είναι μερικές μόνο από τις ονομασίες που έχουν δοθεί κατά καιρούς στα παράξενα αυτά αστρικά νησιά. Η αποκρυπτογράφηση των μυστικών τους από τους αστρονόμους είναι μία συνεχής διαδικασία έρευνας και μελέτης του υπέροχου Σύμπαντος στο οποίο ζούμε. Είναι μια προσπάθεια να δώσουμε απάντηση στα ερωτηματικά που περιβάλουν την προέλευσή μας, θεατές κι εμείς του εξελισσόμενου θεατρικού έργου των ουρανών που ξετυλίγεται μπροστά μας.

Αστρικές μπάλες: Σύμφωνα με το σύστημα των Χαμπλ-Σάντατζ οι ελλειπτικοί γαλαξίες φαίνονται σαν τεράστιες αστρικές μπάλες με διαφοροποιημένη φωτεινότητα καθώς προχωράμε προς τα άκρα. Έχουν μία σφαιρική-ελλειπτική μορφή και χρωματισμούς λίγο πιο κοκκινωπούς απ’ ότι είναι ο Ήλιος. Τα άστρα που τους αποτελούν έχουν διαφοροποιημένες και μεγαλύτερες ταχύτητες από την ταχύτητα περιστροφής του όλου γαλαξιακού συστήματος και γι’ αυτό τον λόγο οι ελλειπτικοί γαλαξίες δεν έχουν ούτε λεπτούς δίσκους αλλά ούτε και σπειροειδείς βραχίονες. Τα περισσότερα μάλιστα άστρα τους είναι πολύ μεγάλης ηλικίας γιατί η ποσότητα των αερίων και της σκόνης που διαθέτουν είναι ελάχιστη και δεν έχουν την δυνατότητα να υποστηρίξουν τις διαδικασίες που απαιτούνται στην αστρογένεση.

Στην Καρδιά του Κένταυρου: Ο κοντινός μας γαλαξίας, γνωστός ως Κένταυρος Άλφα ή NGC 5128, βρίσκεται σε μικρή σχετικά απόσταση 10 περίπου εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη προς την κατεύθυνση του αστερισμού του Κενταύρου. Από τις μελέτες μας αποκαλύφτηκε ότι είναι ένας γαλαξίας - κανίβαλλος: ένας τεράστιος ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος έχει συλληφθεί την στιγμή που καταβροχθίζει ένα μικρότερο σπειροειδή γαλαξία που είχε την ατυχία να περάσει δίπλα του. Στο κέντρο του πρέπει να υπάρχει μια τεραστίων διαστάσεων μαύρη τρύπα που αποτελείται από υλικά ενός δισεκατομμυρίων άστρων σαν τον Ήλιο με αποτέλεσμα την εκπομπή δύο τεράστιων πιδάκων υλικών και ακτινοβολίας.  

Το σμήνος της Παρθένου: Όσο βυθιζόμαστε όμως όλο και πιο πολύ στο Διάστημα, το σκοτάδι παραμερίζεται από το αμυδρό φως τόσων γαλαξιών όσα είναι και τ' άστρα του Γαλαξία μας. Έχουμε φτάσει δηλαδή στην περιοχή που διαφεντεύεται από τον κόσμο των γαλαξιακών σμηνών, το πλησιέστερο από τα οποία είναι το Σμήνος της Παρθένου. Η Τοπική μας Ομάδα γαλαξιών αποτελεί ένα μικρό τμήμα στα εξωτερικά όρια του Σμήνους της Παρθένου, που ονομάζεται έτσι επειδή οι περισσότεροι από τις χιλιάδες διαφορετικών ειδών γαλαξίες που το αποτελούν φαίνονται προς την κατεύθυνση του αστερισμού της Παρθένου.

Εκρηκτικός πυρήνας: Στην καρδιά του Υπερσμήνους της Παρθένου βρίσκεται ο πιο θεαματικός ίσως από όλους τους γαλαξίες: ο γιγάντιος ελλειπτικός γαλαξίας Παρθένος Αλφα ή Μ-87. Σε σύγκριση με τους συνηθισμένους γαλαξίες σαν τον δικό μας ο γαλαξίας αυτός είναι πέντε φορές μεγαλύτερος. Σ' αυτόν κατοικούν πάνω από ένα τρισεκατομμύριο άστρα, ενώ είναι στεφανωμένος με πάνω από 1.000 σφαιρωτά σμήνη. Ο γαλαξίας Μ 87 είναι μια από τις ισχυρότερες πηγές ραδιοακτινοβολιών, ακτίνων Χ και φωτεινής ενέργειας, ενώ ένας πίδακας πλάσματος, (απογυμνωμένων από ηλεκτρόνια ατόμων) προεξέχει σαν ένα κοκαλιάρικο δάχτυλο από τον πυρήνα του. Ο πίδακας αυτός εκτοξεύτηκε πριν από 15.000 χρόνια, με μία ταχύτητα που πλησίαζε την ταχύτητα του φωτός. Με τα μέτρα και τα σταθμά του γαλαξιακού χρόνου ο πίδακας αυτός πρέπει να εμφανίστηκε τόσο απότομα και ξαφνικά όσο και μια αστραπή.

Μαύρη Τρύπα στην Παρθένο: Με τα διάφορα όργανά του το Διαστημικό Τηλεσκόπιο «Χάμπλ» σκόπευσε την καρδιά του Μ-87 (NGC 4486) και ανακάλυψε ότι το τεράστιο αυτό σύστημα πρέπει να κινείται γύρω από ένα υπέρπυκνο αντικείμενο που βρίσκεται στο κέντρο του. Οι μεγάλες αυτές ταχύτητες προσδιορίζουν την ύπαρξη ενός αντικειμένου με την τεράστια μάζα των δύο δισεκατομμυρίων άστρων συμπιεσμένη σε μια μικροσκοπική σχετικά περιοχή. Η βαρύτητα του πυρήνα είναι τόσο έντονη ώστε η μόνη εξήγηση που μπορεί να δοθεί στα παρατηρούμενα φαινόμενα είναι η ύπαρξη μιας Μαύρης Τρύπας.

Οι γαλαξίες του Σύμπαντος: Συνολικά υπάρχουν πάνω από εκατό δισεκατομμύρια γαλαξίες στο ορατό Σύμπαν, πολύ περισσότεροι δηλαδή γαλαξίες απ' όλους τους ανθρώπους που έχουν ζήσει μέχρι τώρα πάνω στη Γη μας. Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλη την τεράστια αυτή γαλαξιακή κλίμακα, υπάρχουν ενδείξεις ενός ορισμένου σχεδίου και μιας δεδομένης δομής, αφού τα υπερσμήνη των γαλαξιών φαίνονται να είναι κατανεμημένα σε κυψελίδες, παρόμοιες με αυτές των σπόγγων και των κοραλλιών, ενώ οι διάμετροί τους υπολογίζονται ότι είναι το 1% της διαμέτρου ολάκερου του Σύμπαντος.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Το Θεωρητικό Ελάχιστο – Κλασσική Μηχανική

Το Θεωρητικό Ελάχιστο – Κλασσική Μηχανική | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Πρόλογος στην ελληνική έκδοση, “Το Θεωρητικό Ελάχιστο – Κλασσική Μηχανική” 

 «Υπάρχει κάτι το συναρπαστικό γύρω από την επιστήμη. Σου επιστρέφει τόσα πολλά σε εικασίες μέσα από μια ασήμαντη επένδυση σε γεγονότα.» 
Η φράση αυτή ανήκει στον σπουδαίο Αμερικανό συγγραφέα Mark Twain, o οποίος είχε γοητευθεί από την επιστημονική έρευνα. Η αγάπη του για την επιστήμη και την τεχνολογία φαίνεται μέσα από την στενή και μόνιμη φιλία του με τον Nikola Tesla, στο εργαστήριο του οποίου περνούσαν πολύ χρόνο μαζί. 
 Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι άνθρωποι σαν τον Mark Twain, που επιδεικνύουν ένα ιδαίτερο ενδιαφέρον και νοιώθουν μια βαθιά εκτίμηση για την επιστήμη, υπάρχουν πολλοί ανάμεσά μας. 

Ειδικότερα, πολλοί είναι αυτοί που παρακινούμενοι από την περιέργειά τους αναπτύσσουν μιαν έντονη επιθυμία να γνωρίσουν από κοντά τα βασικά γύρω από τους νόμους της φύσης. Το πρώτο βήμα είναι να γίνει αυτό περιγραφικά. 
Αλλά όπως συνήθως συμβαίνει, η ενασχόληση σπρώχνει αρκετούς να θελήσουν να κάνουν το επόμενο βήμα, να γνωρίσουν δηλαδή σε πρώτη προσέγγιση τους νόμους της φύσης χρησιμοποιώντας την μοναδική γλώσσα που κατά τρόπο θαυμαστό τούς περιγράφει, δηλαδή τα μαθηματικά και τις εξισώσεις τους. 
 Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο μιας σειράς παρόμοιων συγγραμμάτων που ευελπιστούν να καλύψουν ένα ευρύ φάσμα βασικής φυσικής. 
Αποτελεί το τελικό αποτέλεσμα όπως προέκυψε από τα μαθήματα που έδωσε ο Leonard Susskind, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Stanford και ένας από τους διαπρεπέστερους θεωρητικούς φυσικούς του καιρού μας, μέσα στο πλαίσιο των λεγόμενων ‘ανοικτών μαθημάτων δια βίου μάθησης’ που τα τελευταία χρόνια υλοποιούνται μέσω διαδικτύου από πολλά πανεπιστήμια ανά τον κόσμο. 
 Θα νόμιζε κανείς ότι ένα τέτοιο βιβλίο θα περιελάμβανε κατ’ αρχήν τις πιο προσιτές πλευρές του θέματος και κάποια απλά παραδείγματα εφαρμογής τους. Δεν είναι εδώ ακριβώς αυτή η περίπτωση. 
Το εκπληκτικό επίτευγμα του Susskind είναι ότι εισάγει και καταφέρνει να συζητήσει όλες τις κεντρικές έννοιες και μεθόδους μιας πλήρους διαπραγμάτευσης της κλασικής μηχανικής, η οποία είναι το αντικείμενο του πρώτου βιβλίου. 
Αυτό γίνεται μάλιστα με τέτοιο τρόπο που μπορεί να πει κανείς ότι δεν απευθύνεται μόνο σε όσους θάθελαν μια πρώτη γνωριμία με το πως θεμελιώνεται η κλασική μηχανική, κορμός όλης της επιστήμης. 
Το προσωπικό διερευνητικό στυλ παρουσίασης και γραφής του Susskind μπορεί να αποβεί πολλαπλά χρήσιμο σε κάθε φοιτητή που δεν θα ήθελε μόνο να μάθει τα βασικά εργαλεία της κλασικής μηχανικής, αλλά και το πώς θα πρέπει να σκέπτεται κανείς στην πορεία. 
Τα επόμενα στάδια, στα οποία ενδεχομένως θα θελήσει να προχωρήσει, δεν θα περιλαμβάνουν παρά μια διαπραγμάτευση των σχετικών εννοιών σε ένα απλώς τεχνικά πιο προχωρημένο επίπεδο.
 Ο Lev Landau, ένας από τους μεγαλύτερους φυσικούς του εικοστού αιώνα, από τον οποίον εμπνεύστηκε ο Susskind τον τίτλο Το Θεωρητικό Ελάχιστο, είχε σκοπό να γράψει μια σειρά φυσικής για όλους. 
Δεν πρόλαβε, και δεν ξέρουμε ποιά μορφή θα έπαιρνε. Ανεξάρτητα από αυτό, αισθάνεται κανείς ότι το κείμενο του Susskind εκπληρώνει ιδανικά την προτροπή του Niels Bohr: «Ως επιστήμονες, το καθήκον μας είναι να μεταδίδουμε πείρα και ιδέες σε άλλους.» Καλή ανάγνωση και καλή κατανόηση! 
 Κωνσταντίνος Ε. Βαγιονάκης 
 Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
physicsgg's insight:
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

«Τεχνητό φύλλο» παράγει καύσιμο υδρογόνου από διάσπαση του νερού

Μια αποδοτική, χαμηλού κόστους συσκευή η οποία διασπά νερό για να παράγει καύσιμο υδρογόνου ανέπτυξαν ερευνητές του Rice University.

Η πλατφόρμα που αναπτύχθηκε από το εργαστήριο του Τζουν Λου ενσωματώνει ηλεκτρόδια καταλύτες και ηλιακές κυψέλες περοβσκίτη που, όταν ενεργοποιούνται από το φως του ήλιου, παράγουν ηλεκτρισμό. Το ρεύμα ρέει προς τους καταλύτες, που μετατρέπουν το νερό σε υδρογόν και οξυγόνο, με ιδιαίτερα υψηλή αποδοτικότητα.

Η κατάλυση αυτού του είδους δεν είναι κάτι νέο, ωστόσο το εργαστήριο κατάφερε να συγκεντρώσει ένα στρώμα περοβσκίτη και τα ηλεκτρόδια σε ένα και μόνο «πακέτο», που, όταν ρίχνεται στο νερό και εκτίθεται στο ηλιακό φως, παράγει υδρογόνο.

Η πλατφόρμα που παρουσίασαν οι Τζουν Λου και Τζιά Λιάνγκ, καθώς και συνάδελφοί τους στο ACS Nano της American Chemical Society, αποτελεί ένα αυτάρκες μέσο παραγωγής καυσίμου που, όπως λένε, θα ήταν απλό να παραχθεί μαζικά.

«Η ιδέα είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοια με ένα τεχνητό φύλλο» είπε ο Λου. «Αυτό που έχουμε ένα ένα ενσωματωμένο όργανο που μετατρέπει το ηλιακό φως σε ηλεκτρισμό που βάζει μπροστά μια ηλεκτροχημική αντίδραση. Χρησιμοποιεί νερό και ηλιακό φως για να παράξει χημικά καύσιμα».

Οι περοβσκίτες είναι κρύσταλλοι με κυβοειδή πλέγματα που συλλέγουν φως. Οι πιο αποδοτικές ηλιακές κυψέλες που έχουν παραχθεί ως τώρα επιτυγχάνουν αποδοτικότητα άνω του 25%, μα τα υλικά είναι δαπανηρά και τείνουν να φθείρονται από το φως, την υγρασία και τη θερμότητα.

«Ο Τζιά αντικατέστησε τα πιο ακριβά τμήματα, όπως η πλατίνα, σε ηλιακές κυψέλες περοβσκίτη με εναλλακτικές όπως ο άνθρακας» είπε ο Λου. «Αυτό χαμηλώνει το όριο εισόδου για εμπορική αξιοποίηση. Συσκευές τέτοιο είδους είναι πολλά υποσχόμενες επειδή δημιουργούν ένα σύστημα που είναι βιώσιμο. Αυτό δεν χρειάζεται ενέργεια από έξω για να συνεχίσει να λειτουργεί η συσκευή».

Όπως τόνισε ο Λιάνγκ, το κομμάτι- κλειδί ίσως να μην είναι ο περοβσκίτης μα το πολυμερές που τον εγκιβωτίζει, προστατεύοντας τη συσκευή και επιτρέποντας να παραμένει βυθισμένη για μακρές περιόδους. «Άλλοι έχουν αναπτυξει συστήματα κατάλυσης που συνδέουν την ηλιακή κυψέλη έξω από το νερό με βυθισμένα ηλεκτρόδια μέσω καλωδίου» είπε. «Εμείς απλοποιούμε το σύστημα εγκιβωτίζοντας το στρώμα περοβσκίτη με ταινία Surlyn (πολυμερούς)».

«Με έναν έξυπνο σχεδιασμό συστήματος μπορείς να φτιάξεις ένα αυτάρκες κύκλωμα» είπε ο Λου. «Ακόμα και όταν δεν υπάρχει ηλιακό φως, μπορείς να χρησιμοποιείς αποθηκευμένη ενέργεια υπό τη μορφή χημικού καυσίμου. Μπορείς να βάζεις τα προϊόντα υδρογόνου και οξυγόνου σε χωριστές δεξαμενές και να ενσωματώσεις άλλη μια συσκευή σαν κυψέλη καυσίμου για να μετατρέπεις αυτά τα καύσιμα ξανά σε ηλεκτρισμό».

No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Στέφανος Τραχανάς: «Έρχονται μέρες αβεβαιότητας αλλά και μεγάλης επιστήμης»

Στέφανος Τραχανάς: «Έρχονται μέρες αβεβαιότητας αλλά και μεγάλης επιστήμης» | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ο Στέφανος Τραχανάς θεωρείται ο κορυφαίος Έλληνας κβαντικός φυσικός. Διδάσκει, μεταξύ άλλων, κβαντική φυσική και διαφορικές εξισώσεις στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης από το 1983 έως σήμερα. Είναι συγγραφέας εννέα πανεπιστημιακών συγγραμμάτων που σχετίζονται με τα παραπάνω πεδία καθώς και ενός βιβλίου για το ευρύτερο κοινό με τίτλο «Το φάντασμα της όπερας: Η επιστήμη…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Αρχαίος ποταμός κυλούσε στον Άρη επί 100.000 χρόνια

Αρχαίος ποταμός κυλούσε στον Άρη επί 100.000 χρόνια | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ήταν γνωστό από εικόνες της επιφάνειας του Άρη ότι στον γειτονικό πλανήτη κάποτε υπήρχαν άφθονα τρεχούμενα νερά, αλλά τώρα Ευρωπαίοι επιστήμονες ανακοίνωσαν πως βρήκαν πιο χειροπιαστές ενδείξεις για ένα μεγάλο ποταμό που κυλούσε επί τουλάχιστον 100.000 χρόνια πριν 3,7 δισεκατομμύρια χρόνια. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γεωλόγο Φραντσέσκο Σαλέζε της Σχολής Γεωεπιστημών του ολλανδικού Πανεπιστημίου…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Την Πέμπτη η τέταρτη και τελευταία υπερπανσέληνος του 2020 

Την Πέμπτη η τέταρτη και τελευταία υπερπανσέληνος του 2020  | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Για ακόμη μία φορά φέτος, το φεγγάρι θα φαίνεται μεγαλύτερο και πιο φωτεινό από ό,τι συνήθως την Πέμπτη 7 Μαΐου, όταν θα συμβεί η τελευταία από τις τέσσερις υπερπανσελήνους του 2020.

Η Σελήνη θα πλησιάσει ξανά περισσότερο τη Γη, φθάνοντας σε απόσταση 361.184 χιλιομέτρων (περίγειο). Όταν η υπερπανσέληνος βρίσκεται ακόμη κοντά στον ορίζοντα, τότε το φεγγάρι φαίνεται ακόμη μεγαλύτερο στα μάτια των παρατηρητών.

Αντίθετα, η Σελήνη θα βρεθεί στο πιο μακρινό σημείο της ελλειπτικής τροχιάς της από τη Γη (απόγειο) στις 31 Οκτωβρίου. Την ημέρα εκείνη η πανσέληνος θα φαίνεται σχεδόν 14% μικρότερη.

Ο όρος υπερπανσέληνος (supermoon) δεν είναι επιστημονικός, αλλά δημιούργημα του αστρολόγου Ρίτσαρντ Νόλε από το 1979. Η επόμενη υπερπανσέληνος θα συμβεί σε ένα περίπου χρόνο, το Μάιο του 2021.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ένας πρωτότυπος τρόπος διερεύνησης των κρούσεων

Ένας πρωτότυπος τρόπος διερεύνησης των κρούσεων | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ένα σχεδόν "μαγικό" πείραμα που μπορεί γίνει πολύ εύκολα είναι το εξής: Πάρτε ένα μπαλάκι του τένις και τοποθετήστε το πάνω σε μια μπάλα του μπάσκετ. Η μπάλα του μπάσκετ έχει αρκετά μεγαλύτερη μάζα από το μπαλάκι του τένις. Αφήστε τις δυο μπάλες να πέσουν στο πάτωμα προσέχοντας έτσι ώστε η μικρή μπάλα να μην ξεφύγει από…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ψάχνοντας μια αρχέγονη μαύρη τρύπα στο ηλιακό μας σύστημα

Ψάχνοντας μια αρχέγονη μαύρη τρύπα στο ηλιακό μας σύστημα | SCIENCE NEWS | Scoop.it
... που παίζει τον ρόλο του ένατου πλανήτη Οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος είναι οκτώ (κι όχι εννέα όπως μαθαίναμε στο παρελθόν εμείς οι μεγαλύτεροι): ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Γη, ο Άρης, ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας. Αυτό ισχύει μετά το 26ο συνέδριο της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης (IAU) (14…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ο «βασιλιάς» του Kepler-88

Ο «βασιλιάς» του Kepler-88 | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ανακάλυψη γιγαντιαίου εξωπλανήτη, με μάζα τριπλάσια αυτής του Δία To ηλιακό μας σύστημα έχει έναν «βασιλιά»: Ο Δίας, που έχει πάρει το όνομά του από τον βασιλιά των θεών του Ολύμπου, ασκεί «εξουσία» στους άλλους πλανήτες μέσω της βαρυτικής του επίδρασης. Με μάζα διπλάσια αυτής του Κρόνου και 300πλάσια αυτή της Γης, ακόμα και οι…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Η ανακάλυψη του ηλεκτρονίου

Η ανακάλυψη του ηλεκτρονίου | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Στις 30 Απριλίου του 1897 (σαν σήμερα) ο Βρετανός φυσικός  J. J. Thomson παρουσίασε στο Royal Institution στο Λονδίνο, την έρευνά του σχετικά με τις καθοδικές ακτίνες που οδήγησαν στην ανακάλυψη του ηλεκτρονίου. Ο J.J. Thomson το 1904 πρότεινε την δική του θεωρία για τη δομή του ατόμου. Διατύπωσε το μοντέλο του «σταφιδόψωμου», σύμφωνα με…
No comment yet.