SCIENCE NEWS
94.5K views | +80 today
Follow
 
Scooped by physicsgg
onto SCIENCE NEWS
Scoop.it!

Γιατί ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης ζητά από τους πολίτες να μάθουν αλγόριθμους

Γιατί ο  Κωνσταντίνος Δασκαλάκης ζητά από τους πολίτες να μάθουν αλγόριθμους | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Το στάδιο στο οποίο βρίσκεται σήμερα η πρόοδος στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης και οι προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι επιστήμονες βρέθηκαν στο επίκεντρο ομιλίας που παρέδωσε στο Ίδρυμα Ευγενίδου ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, καθηγητής του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Επιστήμης Υπολογιστών του ΜΙΤ στις ΗΠΑ.


Στην ομιλία του, με κατανοητό και άμεσο λόγο, ο κ. Δασκαλάκης εξήγησε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη βασίζεται εν πολλοίς στα δεδομένα που υπάρχουν στο ψηφιακό αποτύπωμα της ανθρωπότητας και τον τρόπο με τον οποίο τα επεξεργάζονται οι εκάστοτε αλγόριθμοι.

Ωστόσο, τόνισε το «τεράστιο ζήτημα αξιοπιστίας» της τεχνολογίας, που προκύπτει είτε από ελλιπή ή μη αντιπροσωπευτικά δεδομένα, είτε από κακή χρήση στατιστικών μεθόδων. 'Αλλωστε, η έρευνά του για την Τεχνητή Νοημοσύνη επικεντρώνεται εν μέρει και στο πώς μπορεί να αποφευχθεί η υιοθέτηση στερεοτύπων και προκαταλήψεων που εμπεριέχονται στα δεδομένα από τα οποία εκείνη μαθαίνει.

Η έλλειψη αξιοπιστίας της Τεχνητής Νοημοσύνης, πάντως, δεν θα πρέπει να αποτελεί αποτρεπτικό παράγοντα χρήσης της. Αντιθέτως. Ο κ. Δασκαλάκης είναι υπέρμαχος της εισαγωγής του μαθήματος της πληροφορικής ήδη από το δημοτικό. «Πρέπει να ξέρεις τις διεργασίες που γίνονται και πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι. Αλλιώς δεν μπορείς να θεωρείσαι ολοκληρωμένος άνθρωπος και να είσαι υπεύθυνος πολίτης σήμερα», τόνισε και πρόσθεσε: «Γι' αυτό και θέλω να βοηθήσω το ευρύτερο κοινό να μπορεί να αντιλαμβάνεται τι διεργασίες μπορεί να γίνονται πίσω από την τεχνολογία που χρησιμοποιεί».

Επιπλέον, η Τεχνητή Νοημοσύνη, σύμφωνα με τον κ. Δασκαλάκη, έχει σκοπό να είναι βοηθός του ανθρώπου και όχι τροχοπέδη στην ανάπτυξή του. «Ο άνθρωπος του μέλλοντος και του παρόντος χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως βοήθεια. Για να κάνει υπολογισμούς, στους οποίους είναι καλύτεροι οι υπολογιστές», είπε, για να επισημάνει: «Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι από τους πιο εκπληκτικούς υπολογιστές. Με την Τεχνητή Νοημοσύνη, θέλουμε να τον απαλλάξουμε από τις τετριμμένες εργασίες και να τον αφήσουμε ελεύθερο για να κάνει τις πιο δημιουργικές εργασίες».

Ο κ. Δασκαλάκης εξήγησε ότι έως σήμερα η επιστήμη έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο σε ό,τι αφορά το κομμάτι της αναπαραγωγής νοητικών διεργασιών, όπως η κατανόηση φωνής και εικόνας και το παίξιμο παιχνιδιών. 'Αλλωστε, όλο και περισσότεροι πραγματοποιούν φωνητικές αναζητήσεις στο κινητό τους ή χρησιμοποιούν έξυπνες συσκευές-βοηθούς, «συνομιλώντας» με τους οποίους μπορούν να επιλέξουν τι μουσική θα ακούσουν είτε τι θα αγοράσουν μέσω διαδικτύου.

Μέτρια είναι η πρόοδος σε ό,τι αφορά την κατανόηση κειμένου, τη μετάφραση και τη σύνθεση, ενώ απογοητευτικά είναι τα αποτελέσματα που έχει να δείξει η επιστήμη σχετικά με τον μακροπρόθεσμο προγραμματισμό, τη μεταφορά γνώσης και τη γενική νοημοσύνη, που χρειάζονται για να κάνει ένα ρομπότ σκι, για παράδειγμα.

Η ομιλία του κ. Δασκαλάκη πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο έκθεσης στο Ίδρυμα Ευγενίδου σε συνεργασία με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους για τον μεγάλο Έλληνα μαθηματικό, Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, η οποία θα διαρκέσει μέχρι και τις 17 Ιανουαρίου 2020.
No comment yet.
SCIENCE NEWS
Φυσικοί και Φυσική από το διαδίκτυο - http://physicsgg.me
Curated by physicsgg
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Το Voyager 2 αντιμετωπίζει τεχνικά προβλήματα

Το Voyager 2 αντιμετωπίζει τεχνικά προβλήματα | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Μηχανικοί της NASA αρμόδιοι για το εμβληματικό διαστημόπλοιο Voyager 2 καταβάλλουν προσπάθειες για να επιστρέψει το σκάφος σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας, μετά την ενεργοποίηση μιας εκ των αυτόνομων λειτουργιών προστασίας από βλάβες. Τόσο στο Voyager 1 όσο και στο Voyager 2 είχαν προγραμματιστεί πολλαπλές ρουτίνες προστασίας από βλάβες, προκειμένου τα διαστημόπλοια να μπορούν να αναλαμβάνουν…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Mystery at Mars pole explained

Mystery at Mars pole explained | SCIENCE NEWS | Scoop.it

In 1966, two Caltech scientists were ruminating on the implications of the thin carbon dioxide (CO2) Martian atmosphere first revealed by Mariner IV, a NASA fly-by spacecraft built and flown by JPL. They theorized that Mars, with such an atmosphere, could have a long-term stable polar deposit of CO2 ice that, in turn, would control global atmospheric pressure.

A new study from Caltech suggests that the theory, developed by physicist Robert B. Leighton (BS '41, MS '44, Ph.D. '47) and planetary scientist Bruce C. Murray, may indeed be correct.

Carbon dioxide makes up more than 95 percent of Mars's atmosphere, which has a surface pressure of only 0.6 percent that of Earth. One prediction of Leighton's and Murray's theory—with enormous implications for climate change on Mars—is that its atmospheric pressure would swing in value as the planet wobbles on its axis during its orbit around the sun, exposing the poles to more or less sunlight. Direct sunlight on the CO2 ice deposited at the poles leads to its sublimation (the direct transition of a material from a solid to a gaseous state). Leighton and Murray predicted that, as exposure to sunlight shifts, atmospheric pressure could swing from just one-quarter that of today's Martian atmosphere to twice that of today over cycles of tens of thousands of years.

Now, a new model by Peter Buhler, Ph.D. of JPL, which Caltech manages for NASA, and colleagues from Caltech, JPL, and the University of Colorado, provides key evidence to support this. The model was described in a paper published in the journal Nature Astronomy on December 23.

The team explored the existence of a mysterious feature at the south pole of Mars: a massive deposit of CO2 ice and water ice in alternating strata, like the layers of a cake, that extend to a depth of 1 kilometer, with a thin frosting of CO2 ice at the top. The layer-cake deposit contains as much CO2 as in the entire Martian atmosphere today.

In theory, that layering should not be possible because water ice is more thermally stable and darker than CO2 ice; CO2 ice, scientists long believed, would quickly destabilize if it was buried underneath water ice. However, the new model by Buhler and colleagues shows that the deposit could have evolved as a result of the combination of three factors: 1) the changing obliquity (or tilt) of the planet's rotation, 2) the difference in the way water ice and CO2 ice reflect sunlight, and 3) the increase in atmospheric pressure that occurs when CO2 ice sublimes.

"Usually, when you run a model, you don't expect the results to match so closely to what you observe. But the thickness of the layers, as determined by the model, matches beautifully with radar measurements from orbiting satellites," says Buhler.

Here's how the deposit formed, the researchers suggest: as Mars wobbled on its rotational axis over the past 510,000 years, the south pole received varying amounts of sunlight, allowing CO2 ice to form when the poles were receiving less sunlight and causing it to sublime when the poles were sunnier. When CO2 ice formed, small amounts of water ice were trapped along with the CO2 ice. When the CO2 sublimed, the more stable water ice was left behind and consolidated into layers.

But the water layers do not totally seal the deposit. Instead, the subliming CO2 raises Mars's atmospheric pressure, and the layer cake with CO2 ice evolves in equilibrium with the atmosphere. When the sunlight starts declining again, a new CO2 ice layer forms on top of the water layer, and the cycle repeats.

Because sublimation episodes have generally been declining in intensity, some CO2 ice was left behind between the water layers—thus, the alternation of CO2 and water ice. The deepest (and therefore oldest) CO2 layer formed 510,000 years ago following the last period of extreme polar sunlight, when all the CO2 sublimed into the atmosphere.

"Our determination of the history of Mars's large pressure swings is fundamental to understanding the evolution of Mars's climate, including the history of liquid water stability and habitability near Mars's surface," Buhler says. This work was part of Buhler's thesis work at Caltech. He continued the research in his current role as a postdoctoral researcher at JPL. His co-authors are his former advisers Andy Ingersoll and Bethany Ehlmann, both professors of planetary science at Caltech; Sylvain Piqueux of JPL; and Paul Hayne of the University of Colorado, Boulder.

No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Πως τα σκουπίδια μπορούν να γίνουν γραφένιο

Πως τα σκουπίδια μπορούν να γίνουν γραφένιο | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Το γραφένιο, είναι ένα ανθεκτικό και άκρως αγώγιμο υλικό που αποτελείται από δισδιάστατα φύλλα ατόμων άνθρακα, τα οποία σχηματίζουν ένα εξαγωνικό πλέγμα. Τα χαλασμένα φαγητά, οι πλαστικές συσκευασίες, τα παλιά λάστιχα αυτοκινήτου και πολλά άλλα υλικά που πετιούνται στα σκουπίδια, μπορούν πλέον να μετατραπούν στο «θαυματουργό» υλικό γραφένιο, χάρη σε μια καινοτόμα τεχνολογία που ανέπτυξαν…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Τρίγωνα υπερ-ήρωες!

Τρίγωνα υπερ-ήρωες! | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Τι ιδιαίτερο έχει το παραπάνω τρίγωνο; Οι πλευρές του και το εμβαδόν του είναι ακέραιοι αριθμοί. Επιπλέον το εμβαδόν του ισούται αριθμητικά με την περίμετρό του! Στο βίντεο ο Dr James Grime αναφέρεται στα τρίγωνα του Ήρωνα και τα τρίγωνα "σούπερ-ήρωες". https://youtu.be/UIjeCKPHbso διαβάστε επίσης: A unique pair of triangles
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Το στοιχείο μηδέν του περιοδικού πίνακα

Το στοιχείο μηδέν του περιοδικού πίνακα | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ο περιοδικός πίνακας των στοιχείων περιέχει 118 στοιχεία, αριθμημένα από το 1 (υδρογόνο) έως το 118 (ογκάνεσον) . Οι αριθμοί αυτοί αντιστοιχούν στον αριθμό των πρωτονίων που περιέχονται στον πυρήνα του κάθε στοιχείου (ατόμου). Ο αριθμός των πρωτονίων που περιέχει ο πυρήνας ενός ατόμου ονομάζεται ατομικός αριθμός. Οι επιστήμονες προσπαθούν να κατασκευάσουν στο εργαστήριο όλο…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Dark Energy Skeptics Raise Concerns, But Remain Outnumbered

Dark Energy Skeptics Raise Concerns, But Remain Outnumbered | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Since the dawn of the universe, the biggest stars have ended their lives with a bang, blowing out their outer layers in bright, fiery bursts that can be seen many light-years away. Astronomers use these supernova explosions like marks on an expanding balloon to measure how fast the universe is growing.

Based on studies of dozens of supernova explosions, astronomers in the late 1990s realized that the universe's expansion seems to be accelerating. They hypothesized that some unseen "energy," which works the opposite of gravity, was pushing everything outward. The concept of so-called dark energy quickly became popular, and ultimately, scientists' consensus view. It earned three physicists the 2011 Nobel Prize.

Recently, however, some scientists have been poking at this foundation of dark energy research.

A team of Korean scientists published findings on Jan. 5 questioning the reliability of using supernovae to measure intergalactic distances. This followed a paper published in November that also cast doubt on the supernova evidence from a different angle, arguing that our galactic neighborhood is flowing in a particular direction, affecting certain kinds of distance measurements.

In both instances, other scientists pushed back, noting potential flaws in the methodology and conclusions of the new studies.

While most scientists still seem to believe that dark energy remains on solid ground, no one yet has any firm idea what it actually is.

How standard are "standard candles"?
Every time a star goes supernova, its radiant explosion follows such a familiar pattern that scientists nicknamed them "standard candles." Assuming supernovae are predictable that way, astronomers can estimate how far away they are mainly based on how bright they appear. They can then map the universe's expansion history by studying supernova both nearby and far away -- that is, both recent and from a long time ago.

It's like gauging how far away vehicles are at night by looking at their headlights. If you made incorrect assumptions about what kinds of vehicles they are -- for example assuming they are trucks with bright lights a long distance away when they are in fact smaller vehicles much closer -- then your data and your inferences about the length of the road would be skewed.

Young-Wook Lee, an astronomer at Yonsei University in South Korea and lead author of the Jan. 5 study, and his colleagues question a common and important assumption in the standard candle approach: that the brightness or luminosity of supernova explosions don't vary when you look further back into the universe's past.

To test their hypothesis, they studied supernova in galaxies whose stars' ages had been precisely measured and found that the brightness of a supernova depends on the ages of its host galaxy's stellar population. The stars that produce supernovae are generally younger, further in the universe's past, which is problematic for physicists estimating the universe's expansion rate.

"Supernova luminosity should vary as a function of cosmic time, and that hasn't been accounted for in the so-called 'discovery' of dark energy," said Lee.

But to Dragan Huterer, an astrophysicist at the University of Michigan in Ann Arbor, the data from the paper doesn't warrant a sweeping reconsideration of dark energy.

"These evolution effects have not been observed to be strong, and cosmologists partly take them into account," Huterer argued. He conceded there may be a small correlation, but not one large enough to shake the foundation of dark energy's consensus. "I'd bet my life on it," he said.

Joshua Frieman, a Fermilab astrophysicist, thinks Lee and his team are doing legitimate research, but is also skeptical about whether one could draw sweeping conclusions from it. He points out that the study's findings show only a weak trend with age; they use a model that estimates ages of a few supernova older than the universe's age; and they focus only on a small sample of elliptical galaxies, while the scope of supernova studies that support dark energy include all kinds of galaxies.

Solid experimental evidence, but unsatisfying theories
While many scientists argue against overinterpreting results that seem to question the foundations of dark energy, both of the recent papers fall into accepted lines of research. Supernova cosmology has for years been plagued by questions about systematic uncertainties infecting every step of calculations, including how their fluxes and light curves are measured and calibrated. Researchers need to account for every factor, no matter how small, that could muddy a study of the expanding universe. And there's always a concern for something missed, an unknown unknown.

Such concerns are actually evidence of a well-developed field, argued Tamara Davis, an astrophysicist at the University of Queensland in Australia. "Once a field becomes very mature, the tiny details that were negligible before become more important," said Davis. A focus on myriad uncertainties that affect a measurement by just a percent or two is actually a sign that the measurement's quite good already, she argued.

Astronomers' current controversy over the precise value of the Hubble constant, which describes how fast the universe is expanding, reflects a similarly mature field, she said. (This question about the exact expansion rate is different than the one about whether the rate's accelerating.) That research, similar to supernova cosmology, has made great strides since the 1990s, and now small, previously ignored discrepancies come to the fore.

Most scientists Inside Science interviewed feel dark energy is still on solid ground. Even if Lee's study and others like it discredited the kinds of supernova cosmology findings that formed the groundwork for dark energy research, other kinds of research now also point toward dark energy, Frieman argued. This includes studies of fluctuations in the cosmic microwave background radiation -- radiation that's thought to be left over from soon after the Big Bang and which bears an imprint of the growing universe when it was young -- and studies of the large-scale structure of the universe, involving surveys of hundreds of thousands of galaxies over a wide area.

"Yes, in 1998, you could've said, 'There are supernova systematic uncertainties, so maybe the universe isn't accelerating,'" Frieman said. "But in 2020, we now have multiple pieces of evidence that the stool holding up dark energy is much more stable, so you could knock out supernova and still say we have strong evidence for cosmic acceleration from these other probes."

Current and upcoming experiments could add yet more precision to studies of dark energy. These include the Dark Energy Survey, the Dark Energy Spectroscopic Instrument, space-based missions, and the newly renamed Vera Rubin Observatory, being built in northern Chile. But theoretical physicists are behind, Huterer said, as they still don't have a compelling explanation for what dark energy is and where it came from.

"I think the precision on dark energy parameters is definitely going to be improving with these missions," Frieman said. The data so far is consistent with the idea of dark energy as a simple cosmological constant, a ubiquitous vacuum energy somehow produced by the universe's expansion that generates yet more expansion. But Frieman hopes new data may reveal something more exotic, such as a mysterious substance called quintessence, which some scientists have proposed could explain the accelerating expansion of the universe. Which theory will be ahead 10 years from now "is anyone's guess," Freiman said.

 
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

50 years of the GIM mechanism

50 years of the GIM mechanism | SCIENCE NEWS | Scoop.it
In 1969 many weak amplitudes could be accurately calculated with a model of just three quarks, and Fermi’s constant and the Cabibbo angle to couple them. One exception was the remarkable suppression of strangeness-changing neutral currents. John Iliopoulos, Sheldon Lee Glashow and Luciano Maiani boldly solved the mystery using loop diagrams featuring the recently hypothesised…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Πότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο αριθμός e=2,71828…

Πότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο αριθμός e=2,71828… | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ένας κοντινός συγγενής του αριθμού π=3,1415926… είναι ο αριθμός e=2,71828182… Ενώ λοιπόν η ιστορία του αριθμού π είναι ευρέως διαδομένη, κυρίως γιατί πολλές έννοιες που σχετίζονται με το π γίνονται κατανοητές χωρίς τη γνώση προχωρημένων μαθηματικών, ο αριθμός e δεν είχε την ίδια καλή τύχη. Ο αριθμός e είναι στενά συνδεδεμένος με τον απειροστικό λογισμό,…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

H διπλή μηχανή Atwood

H διπλή μηχανή Atwood | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Στο σύστημα του παρακάτω σχήματος οι τροχαλίες και τα μη-εκτατά νήματα που συνδέουν τις μάζες m, M, 4Μ θεωρούνται αβαρή, ενώ τα νήματα ολισθαίνουν στις τροχαλίες χωρίς τριβές. Αφήνουμε το σύστημα ελεύθερο να κινηθεί. Για ποια τιμή του λόγου(-ων) των μαζών (m/M) μια από τις μάζες m, M και 4Μ είναι δυνατόν να παραμένει ακίνητη;…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

ΗΠΑ: Αμερικανικός δορυφόρος κινδυνεύει να εκραγεί

ΗΠΑ: Αμερικανικός δορυφόρος κινδυνεύει να εκραγεί | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ο αμερικανικός πάροχος τηλεπικοινωνιών DirecTV θα απομακρύνει επειγόντως τον ένα από τους δορυφόρους του από τη γεωστατική τροχιά του, σε ύψος περίπου 36.000 χλμ, καθώς λόγω ενός προβλήματος στις μπαταρίες του υπάρχει κίνδυνος να εκραγεί.

Ο δορυφόρος Spaceway 1 βγήκε σε τροχιά τον Απρίλιο του 2005 και ζυγίζει περίπου 3.700 κιλά, σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία του. Μαζί με τα ηλιακά πάνελ του, έχει μήκος 41 μέτρων και πλάτος 7 μέτρων.


Η DirecTV ενημέρωσε την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών (FCC) τη 19η Ιανουαρίου ότι ένα πρόβλημα που προέκυψε προκάλεσε «σοβαρές και μη αναστρέψιμες θερμικές βλάβες» στις μπαταρίες του Spaceway 1.

«Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος οι μπαταρίες να εκραγούν» σύμφωνα με τον DirecTV. Από την 25η Φεβρουαρίου, ο δορυφόρος θα βρίσκεται στη σκιά της Γης και οι μπαταρίες θα μπουν στη διαδικασία επαναφόρτισης, γεγονός που θα μπορούσε να προκαλέσει την έκρηξη.

Η εταιρεία θέλει, επομένως, να απομακρύνει το συντομότερο τον δορυφόρο προς την τροχιά «νεκροταφείο», όπως ονομάζεται, 300 χλμ ψηλότερα από τη γεωστατική τροχιά όπου βρίσκονται εκατοντάδες δορυφόροι τηλεπικοινωνιών.

Προκειμένου να μειώσει τον κίνδυνο μιας έκρηξης από ατύχημα, το DirecTV θα αδειάσει στο διάστημα ένα μέρος των 73 κιλών καυσίμων που μεταφέρει, όμως η εταιρεία προειδοποίησε ότι δεν θα έχει τον χρόνο να αδειάσει όλο το φορτίο.

Η έκρηξη ενός δορυφόρου τέτοιου μεγέθους θα μπορούσε να δημιουργήσει χιλιάδες θραύσματα που θα κατέστρεφαν άλλους δορυφόρους.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Η πρόβλεψη του Στίβεν Χόκινγκ για την καταστροφή της Γης

Η πρόβλεψη του Στίβεν Χόκινγκ για την καταστροφή της Γης | SCIENCE NEWS | Scoop.it

Έναν χρόνο πριν πεθάνει, είχε κάνει δυσοίωνες προβλέψεις για το τι θα συμβεί στην ανθρωπότητα τον επόμενο αιώνα.

Η απόδειξη, μόλις στον 20ο αιώνα, ότι το Σύμπαν δεν είναι στατικό και αμετάβλητο αλλά δυναμικό και διαστελλόμενο, δημιουργεί έναν νέο τόπο σκέψης και φιλοσοφικής θεώρησης σχετικά με την ανθρώπινη κατάσταση και τη θέση της μέσα στο σύμπαν. Ανήκει στον Στίβεν Χόκινγκ, τον διάσημο Βρετανό αστροφυσικό, που πέθανε στις 14 Μαρτίου του 2018. 


Στο ντοκιμαντέρ με τίτλο «Στίβεν Χόκινγκ: Αποστολή Νέα Γη» ο φυσικός, είχε υπολογίσει πότε η Γη θα εκραγεί και τι θα σήμαινε αυτό για τους ανθρώπους.

«Με την κλιματική αλλαγή, τις προσκρούσεις των αστεροειδών, τις επιδημίες και την αύξηση του πληθυσμού, το μέλλον του πλανήτη μας κρίνεται αρκετά αβέβαιο» λέει στο ντοκιμαντέρ, σύμφωνα με τη βρετανική «Express», ο Χόκινγκ.

«Η απειλή των αστεροειδών είναι πραγματική, δεν υπάρχει μόνο στις ταινίες του Χόλιγουντ», έλεγε. 

«Αν και η πιθανότητα μιας καταστροφής στη Γη σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή είναι αρκετά μικρή, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συμβεί τα επόμενα 1.000 ή 10.000 χρόνια.

Μέχρι τότε θα πρέπει να έχουμε ταξιδέψει στο διάστημα και σε άλλα αστέρια και έτσι μια καταστροφή στη Γη δεν θα σήμαινε το τέλος της ανθρώπινης φυλής» τονίζει ο Στίβεν Χόκινγκ.

«Ωστόσο, δεν θα δημιουργήσουμε αυτοσυντηρούμενες αποικίες στο διάστημα για τα επόμενα εκατό χρόνια τουλάχιστον, οπότε πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί» συμπλήρωνε. 

«Ελπίζω πως η επιστήμη και η τεχνολογία θα παρέχουν τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, όμως τις όποιες λύσεις θα πρέπει να εφαρμόσουν ανθρώπινα όντα με γνώση και κατανόηση», είχε πει κάποτε. 

No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Η μούμια «μίλησε»: Η φωνή Αιγύπτιου ιερέα ακούστηκε ξανά έπειτα από 3.000 χρόνια 

Η μούμια «μίλησε»: Η φωνή Αιγύπτιου ιερέα ακούστηκε ξανά έπειτα από 3.000 χρόνια  | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Βρετανοί επιστήμονες πραγματοποίησαν κατά κάποιο τρόπο την επιθυμία ενός Αιγύπτιου ιερέα για μεταθανάτια ζωή, καθώς αναπαρήγαγαν εν μέρει τη φωνή του με τη βοήθεια τεχνητών φωνητικών χορδών.

Όμως ο ήχος που βγαίνει, θυμίζει λίγο βέλασμα προβάτου, πράγμα που ίσως δεν θα άρεσε στον ιερέα και γραφέα Νεσιαμούν, ο οποίος έζησε στο ναό του Αμούν στο συγκρότημα του Καρνάκ στις Θήβες της Αιγύπτου (σημερινό Λούξορ), στη διάρκεια της πολιτικά ταραγμένης περιόδου του Φαραώ Ραμσή του 11ου από το 1099 έως το 1069 π.Χ.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Λονδίνου Royal Holloway και της Υόρκης, καθώς και του Μουσείου του Λιντς, όπου εκτίθεται ο Νεσιαμούν, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Scientific Reports", σάρωσαν σε τομογράφο τη μούμια. Χρησιμοποιώντας τις ακριβείς πλέον διαστάσεις της φωνητικής οδού του ιερέα (λάρυγγα, φάρυγγα, στοματικής και ρινικής κοιλότητας), παρήγαγαν σε τρισδιάστατο εκτυπωτή ένα ομοίωμα της, καθώς και ένα ηλεκτρονικό λάρυγγα. Έτσι, παρήγαγαν ένα συνθετικό ήχο που -υποτίθεται ότι- είναι όμοιος με τη φωνή του ιερέα.

Είναι η πρώτη φορά που αναπαράγεται εν μέρει η φωνή ενός νεκρού μέσω τεχνητών μέσων.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Πώς ήταν τα νερά του Άρη

Πώς ήταν τα νερά του Άρη | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Τα στοιχεία που υποδεικνύουν πως πριν από δισεκατομμύρια χρόνια ο Άρης ήταν κατοικήσιμος αυξάνονται όλο και περισσότερο- και ως εκ τούτου, το ερώτημα εάν όντως κάποτε ήταν κατοικημένος από κάποιες μορφές ζωής (ή κατοικείται ακόμα σήμερα) είναι ένα από τα πιο «καυτά» της σύγχρονης επιστήμης. Σε αυτό το πλαίσιο, αποτελεί αντικείμενο σημαντικών ερευνών το θέμα της ύπαρξης νερού σε υγρή μορφή στον Κόκκινο Πλανήτη στο μακρινό παρελθόν (όπως υποδεικνύουν στοιχεία που ανακαλύφθηκαν σχετικά πρόσφατα) και οι επιστήμονες προσπαθούν να κατανοήσουν τι είδη χημικών διεργασιών στο νερό μπορεί να οδήγησαν στην εμφάνιση των ορυκτών που παρατηρούνται σήμερα στον Άρη.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Tokyo Institute of Technology η οποία δημοσιεύεται στο EurekAlert, το PhysOrg και άλλες ιστοσελίδες του ειδικού Τύπου, η αλμυρότητα (η παρουσία αλατιού), το pH (μέτρο της οξύτητας του νερού) και η κατάσταση οξειδοαναγωγής (η έκταση της παρουσίας αερίων όπως το υδρογόνο ή το οξυγόνο) αποτελούν βασικές ιδιότητες των φυσικών υδάτων: Παραδείγματος χάρη, η σημερινή ατμόσφαιρα της Γης περιέχει μεγάλες ποσότητες οξυγόνου, ωστόσο αρκεί να σκάψει κάποιος λίγο στον πυθμένα μιας λίμνης ή των νερών μιας παραλίας στη Γη για να βρει περιβάλλοντα όπου η παρουσία του είναι πολύ περιορισμένη.


Πρόσφατες μετρήσεις εξ αποστάσεως στον Άρη υποδεικνύουν πως τα αρχαία περιβάλλοντά του παρέχουν πολύτιμα στοιχεία σχετικά με τον βαθμό της κατοικησιμότητας του Κόκκινου Πλανήτη στο μακρινό παρελθόν. Ειδικότερα, οι ιδιότητες του νερού που βρίσκεται σε πόρους εντός ιζημάτων που φαίνονται να έχουν εναποτεθεί σε λίμνες στον κρατήρα Γκέιλ στον Άρη υποδεικνύουν πως τα ιζήματα αυτά σχηματίστηκαν χάρη στην παρουσία νερού σε υγρή μορφή, με pH παρόμοιο με αυτό των σημερινών γήινων ωκεανών.

Οι ωκεανοί της Γης φιλοξενούν τεράστιο αριθμό μορφών ζωής, οπότε και φαίνεται αρκετά πιθανό το πρώιμο περιβάλλον του Άρη να ήταν ένα μέρος όπου αρχαίες μορφές ζωής γήινου τύπου θα μπορούσαν να επιβιώσουν- ωστόσο εξακολουθεί να είναι μυστήριο γιατί, αν ισχύει αυτό, είναι τόσο δύσκολο να βρεθούν χειροπιαστά στοιχεία περί ύπαρξης αρχαίας ζωής στον Κόκκινο Πλανήτη.

Σημειώνεται πως πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι ο Άρης χάνει νερό πολύ ταχύτερα από ό,τι πιστευόταν ως τώρα: Διεθνής έρευνα με τη συμμετοχή του CNRS (Γαλλία) έδειξε ότι, βάσει στοιχείων από το Trace Gas Orbiter της αποστολής ExoMars, υδρατμοί συσσωρεύονται σε απρόσμενα μεγάλες ποσότητες σε ύψος άνω των 80 χλμ στην αρειανή ατμόσφαιρα, κάτι που σημαίνει πως οι δυνατότητες απώλειας νερού αυξάνονται κατακόρυφα κατά τη διάρκεια κάποιων συγκεκριμένων περιόδων που χαρακτηρίζονται από συγκεκριμένες συνθήκες.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ανενεργοί δορυφόροι θα περάσουν ξυστά ο ένας από τον άλλο πάνω από τις ΗΠΑ

Ανενεργοί δορυφόροι θα περάσουν ξυστά ο ένας από τον άλλο πάνω από τις ΗΠΑ | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ένα διαστημικό τηλεσκόπιο που εκτοξεύτηκε το 1983 και ένας αμερικανικός πειραματικός δορυφόρος του 1967, και τα δύο εκτός λειτουργίας, αναμένεται να περάσουν ξυστά ο ένας δίπλα από τον άλλο σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων, ενώ θα βρίσκονται πάνω από τις ΗΠΑ, με την πιθανότητα να συγκρουστούν να εκτιμάται σε 1 στις 100, σύμφωνα με εταιρείες παρακολούθησης του διαστήματος.

Κάθε δορυφόρος ίπταται σε αντίθετη τροχιά και υπάρχει ο κίνδυνος να συγκρουστούν μετωπικά, με μια σχετική ταχύτητα σχεδόν 15 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο.

Οι δύο δορυφόροι θα έρθουν σε «στενή επαφή» σήμερα στις 01.39 ώρα Ελλάδας, σε απόσταση 900 χλμ πάνω από την πόλη του Πίτσμπουργκ, σύμφωνα με την εταιρεία LeoLabs.

Αυτού του είδους οι συγκρούσεις μεταξύ δορυφόρων, τους οποίους δεν ελέγχουν πλέον άνθρωποι, είναι σπάνιες και επικίνδυνες, καθώς δημιουργούν χιλιάδες θραύσματα που ενέχουν τον κίνδυνο να καταστρέψουν ή να προκαλέσουν ζημιές σε ενεργούς δορυφόρους. Το 2009, όταν ο τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος Iridium 33 και ο ρωσικός στρατιωτικός δορυφόρος Cosmos 2251 συγκρούστηκαν, χίλια θραύσματα μεγέθους άνω των 10 εκατοστών εκσφενδονίστηκαν, μολύνοντας τις τροχιές.

Το διαστημικό τηλεσκόπιο IRAS ήταν ένα κοινό σχέδιο της Nasa, της Βρετανίας και της Ολλανδίας και είχε ζωή 10 μηνών. Ζυγίζει έναν τόνο, σύμφωνα με μια βάση δεδομένων της ευρωπαϊκής διαστημικής υπηρεσίας ESA.

Ο αμερικανικός πειραματικός δορυφόρος GGSE-4 είναι βάρους 85 κιλών, έχει, όμως, ασυνήθιστο σχήμα: είναι πολύ λεπτός (60 εκατοστά) κι έχει μήκος 18 μέτρων. Ίπταται καθέτως.

Η πιθανότητα μιας σύγκρουσης, όπως την υπολόγισε το LeoLabs, υπολογίζεται σε 1 στα 100, με μια πιθανή απόσταση 12 μέτρων μεταξύ των δύο δορυφόρων. Η εταιρεία θεωρεί πάντως πως το ενδεχόμενο πρόσκρουσης είναι «λίγο πιθανό».

Όμως, υπάρχει αβεβαιότητα σχετικά με την ακριβή πορεία των δορυφόρων.

Εάν υπάρξει πρόσκρουση, θα μπορούσε να δημιουργήσει χίλια θραύσματα μεγαλύτερα των 10 εκατοστών, είπε στο Γαλλικό Πρακτορειο, ο Νταν Άλτροτζ, της Analytical Graphics και περισσότερα από 12.000 θραύσματα άνω του 1 εκατοστού.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Explaining Matter-Antimatter Imbalance with Gravitational Waves

Explaining Matter-Antimatter Imbalance with Gravitational Waves | SCIENCE NEWS | Scoop.it

Upcoming gravitational-wave observatories could find evidence of a new type of neutrino, supporting a popular theory for why matter dominates over antimatter.  


Many cosmologists look to a model called the seesaw mechanism to explain both the Universe’s preponderance of matter over antimatter and why the three flavors of neutrinos are so light. The seesaw mechanism resolves these big questions by introducing a yet-unobserved particle known as a sterile neutrino, which is far more massive than the known neutrino flavors. In new theoretical work, Graham White of TRIUMF, Canada, and colleagues propose a method to test the model indirectly using gravitational-wave observatories due to come online in the next decade and beyond. Direct observation is impossible for now, as producing sterile neutrinos experimentally would require a particle accelerator many orders of magnitude more powerful than the Large Hadron Collider.

If sterile neutrinos behave as theorized, then lepton number is not conserved, and sterile neutrinos created in the early Universe could have decayed more readily into particles than antiparticles. One consequence of this, White and colleagues show, is the formation of structures called cosmic strings immediately before the period of cosmological inflation. These structures are essentially topological defects in spacetime, and as they evolve, they produce gravitational waves. The researchers estimate that the resulting gravitational waves should be of a magnitude detectable by future observatories such as the Square Kilometer Array, due online in the mid 2020s, and the Laser Interferometer Space Antenna, to be launched in 2034. Seeking the waves could complement other proposed indirect tests of the seesaw mechanism, such as searching for high-energy neutrinos also produced by cosmic strings, and more precisely determining the masses of the known neutrinos.

No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ο ανιχνευτής «κοιτάζει» ξανά το σύμπαν 

Ο ανιχνευτής «κοιτάζει» ξανά το σύμπαν  | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Ενας ιστορικός περίπατος ολοκληρώθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Χθες επισκευάστηκε όργανο αξίας δύο δισ. δολαρίων, το οποίο «κοιτάζει» το σύμπαν προκειμένου να αποκρυπτογραφήσει τα μυστικά του. Ο ανιχνευτής κοσμικών ακτίνων (Alpha Magnetic Spectrometer) παρουσίασε διαρροή, η οποία αποκαταστάθηκε πλήρως και αναμένεται να συνεχίσει την αναζήτηση αντιύλης και σκοτεινής ύλης μέσα στις επόμενες ημέρες. Η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα, ανέπνευσε με ανακούφιση, όταν ο Αμερικανός αστροναύτης Αντριου Μόργκαν και ο Ιταλός συνάδελφός του Λούκα Παρμιτάνο ολοκλήρωσαν την εργασία τους. Ηταν ο τέταρτος και τελευταίος διαστημικός περίπατος από τον Νοέμβριο, όταν άρχισαν τις προσπάθειες αποκατάστασης του προβληματικού συστήματος ψύξης του οργάνου. Ωστόσο, το κέντρο ελέγχου της αποστολής επισήμανε ότι είναι πολύ νωρίς για να θεωρηθεί πλήρως επιτυχής η εργασία των δύο αστροναυτών, τονίζοντας ωστόσο «ότι τα πράγματα βαίνουν καλώς».

Τον περασμένο μήνα, οι δύο αστροναύτες είχαν τοποθετήσει νέες αντλίες ψυκτικού μέσου στο φασματόμετρο, το οποίο έλεγξαν για διαρροές το Σάββατο. Ο Παρμιτάνο αμέσως αντιλήφθηκε ότι υπήρχε διαρροή σε έναν από τους σωλήνες, τον πρώτο που έλεγξε, και την αποκατέστησε σφίγγοντας τη στρόφιγγα. Ωστόσο, έπειτα από υποχρεωτική αναμονή διάρκειας μιας ώρας, η διαρροή εξακολουθούσε και για μια ακόμα φορά ο Παρμιτάνο έσφιξε τη στρόφιγγα.

Ωστόσο, αυτό που φαινομενικά είναι τόσο απλό, για το κέντρο ελέγχου ήταν κρίσιμο. Η NASA χαρακτήρισε τους διαστημικούς περιπάτους για την επισκευή του φασματόμετρου ως «ό,τι πιο πολύπλοκο» μετά τις αποστολές για την επισκευή του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ πριν από είκοσι χρόνια. Εν αντιθέσει με το Χαμπλ, αυτό το φασματόμετρο δεν είχε κατασκευαστεί ώστε να μπορεί να επιδιορθωθεί σε τροχιά. Ετσι, όταν άρχισε να δυσλειτουργεί το 2014, η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία χρειάστηκε χρόνια για να επινοήσει ένα σχέδιο αποκατάστασής του.

Προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο μιας νέας διαρροής οι σωλήνες του φασματόμετρου, που έφτασε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό το 2011, πρόκειται να γεμίσουν την Κυριακή με μεγαλύτερη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα. Η μία αντλία θα τεθεί και πάλι σε λειτουργία τη Δευτέρα και οι υπόλοιπες τρεις την Τρίτη, γεγονός που σημαίνει ότι το πανάκριβο όργανο θα ξαναρχίσει να επιθεωρεί το σύμπαν την Τετάρτη. Το βάρους 6.800 κιλών φασματόμετρο μεταφέρθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό με το προτελευταίο δρομολόγιο του διαστημικού λεωφορείου και μέχρι να τεθεί εκτός λειτουργίας, στα τέλη της περασμένης χρονιάς, είχε μελετήσει περισσότερα από 148 δισεκατομμύρια κοσμικές ακτίνες. Τώρα οι επισκευές που έγιναν θα επιτρέψουν στο όργανο να εξακολουθήσει να λειτουργεί για πέντε έως δέκα χρόνια. Ο αρχικός του σχεδιασμός προέβλεπε ότι θα λειτουργεί για τρία χρόνια.
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

January 29, 1700: Birth of Daniel Bernoulli

January 29, 1700: Birth of Daniel Bernoulli | SCIENCE NEWS | Scoop.it

Millions of people fly around the world with no thought about how airplanes can remain aloft. We owe the theoretical foundation of some of the principles of flight—among other fundamental insights—in part to a Swiss mathematician who made seminal contributions in fluid mechanics as well as probability, statistics, and vibrating strings.

Born in Groningen in 1700, Daniel Bernoulli had a powerful mathematical pedigree: he was the son of a mathematician named Johann Bernoulli, one of eight gifted mathematicians and physicists in the legendary Bernoulli family. They were a virtual dynasty during this period. The family originally hailed from Belgium but fled to Switzerland to escape Catholic persecution of Protestants. There, the family patriarch, Nicolaus (Johann’s father, Daniel’s grandfather), made his fortune as a spice merchant.

Nicolaus had intended that Johann take over the family business. Alas, Johann failed miserably as an apprentice and opted to study medicine at Basel University instead. He and his older brother, Jakob, began collaborating on the study of a shiny new mathematical tool called calculus and were among the first to apply it to various problems. When Johann switched from medicine to math, it ignited a nasty sibling rivalry that rippled through the Bernoulli family for decades.

The two brothers were highly competitive, fought constantly, and always sought to outdo each other when it came to posing mathematical challenges. The fact that Jakob had trained his younger brother made it difficult for him to accept Johann as an equal. Johann, in turn, hated to be out-done. When Jakob died of tuberculosis, Johann assumed his professorship at Basel University.

Even though Johann had rebelled against his own father’s controlling behavior, that didn’t keep him from treating his son the same way, selecting the woman Daniel should marry and insisting he should become a merchant like his grandfather. Daniel had no interest, so Johann insisted he study medicine instead. But Daniel’s love and aptitude for mathematics did not subside, so eventually Johann relented and taught him the subject on the side.

After completing his studies, Daniel tried to get an academic position in anatomy or botany at Basel University, but these were typically decided by lottery, and he lost out both times. Italy beckoned for further medical training, and while there, Daniel invented a ship’s hourglass capable of operating even in rough weather, winning a prize from the French Academy for his design. And he kept up his mathematical work, too, publishing his first treatise on the subject in 1724. Mathematical Exercises contained some early thoughts on the problem of pressure, inspired in part by his medical studies.

Upon returning home, Daniel received an offer to teach mathematics at the Imperial Academy in St. Petersburg, Russia. His older brother, Nikolas, accompanied him and took a similar position, but died of tuberculosis the following year. Without his brother, Daniel was increasingly unhappy in St. Petersburg and sought to return home to Basel. Instead, his father sent one of his best students, Leonard Euler, to Russia so the two could collaborate. It proved a successful partnership, producing work on the movement of strings in musical instruments, probability, and economics.

Daniel also did his most groundbreaking work on hydrodynamics during this period. The English physician William Harvey—who was the first to observe that the human heart worked like a pump to force blood through the arteries so it could circulate through the body—encouraged Daniel to combine his love for mathematics with his medical training to discover the basic rules that govern the movement of fluids.

One day he conducted a pivotal experiment: he punctured the wall of a pipe filled with fluid with a small, open-ended straw. He noticed that the fluid would rise up the straw, and the degree to which it would do so was directly related to the fluid’s pressure in the pipe: the higher the pressure, the higher the fluid level would rise. His technique was soon adopted by physicians all over Europe, who used it to measure patients’ blood pressure by sticking pointy glass tubes into the arteries, until a less intrusive method was developed some 170 years later.

Bernoulli went one step further and applied this discovery to his earlier work on the conservation of energy. According to Newton’s laws of motion, a moving body exchanges kinetic energy for potential energy as it gains height. A similar phenomenon occurs with a moving fluid: it exchanges its kinetic energy for pressure. This is the Bernoulli Principle: the pressure of any fluid decreases where the speed of the fluid increases.

Daniel’s research on fluid behavior culminated in his most important treatise, Hydrodynamica, published in 1738 after he had finally come home to Basel. Daniel organized the book around the notion of conservation of energy and included discussions of water flowing through a tube and from a hole in a container. It explained hydrodynamic pressure and described various hydraulic machines. He also provided a foundation for the kinetic theory of gases, applying the concept as a means of illuminating Boyle’s law.

Despite Daniel’s success, or rather, because of it, his relationship with his father continued to worsen, coming to a head in 1734, when both Daniel and Johann submitted winning entries for the Paris Academy’s Grand Prize, and were jointly awarded the honor. A jealous Johann was furious, banning his son from his house—how dare the student be deemed the master’s equal!—oblivious to how his bad behavior mirrored his late brother’s jealousy of him.

Johann went so far as to publish his own book on hydrodynamics in 1739, one year after the work of his son, but deliberately predated it to 1732 in order to claim credit for Daniel’s work. Their relationship never recovered from the insult, and a dispirited Daniel never quite showed the same enthusiasm for his mathematical studies after the rift.

Yet Daniel continued to contribute to various different fields for the remainder of his life, such as the study of the oscillation of air in organ pipes. He was elected as a fellow of the Royal Society and won the Paris Academy’s Grand Prize nine more times. He died on March 17, 1782, his scientific legacy assured.

No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Βίντεο: Διεισδύοντας στην φύση της πραγματικότητας

Βίντεο: Διεισδύοντας στην φύση της πραγματικότητας | SCIENCE NEWS | Scoop.it
https://youtu.be/GWFJteC7kIk διαβάστε επίσης: Γιατί ο Χάιζενμπεργκ διατύπωσε την κβαντομηχανική στην γλώσσα των μητρών;
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Η μάζα των βαρυτονίων θα μπορούσε να εξηγήσει την σκοτεινή ενέργεια;

Η μάζα των βαρυτονίων θα μπορούσε να εξηγήσει την σκοτεινή ενέργεια; | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Η Claudia de Rham, θεωρητική φυσικός στο Imperial College, διατύπωσε μια θεωρία που θα μπορούσε να εξηγήσει την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος Το σύμπαν όχι μόνο διαστέλλεται, αλλά διαστέλλεται επιταχυνόμενα. Ενώ η διαστολή του σύμπαντος αποδίδεται στην Μεγάλη Έκρηξη που έγινε πριν από 14 δισεκατομμύρια χρόνια, ο επιταχυνόμενος ρυθμός διαστολής του είναι δύσκολο να εξηγηθεί.…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Το διαχρονικό όνειρο της εξάλειψης του χρόνου

Το διαχρονικό όνειρο της εξάλειψης του χρόνου | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Σπύρος Μανουσέλης Ο χρόνος όχι μόνο δεν περιορίζεται σε ό,τι μετράνε τα ρολόγια μας, ούτε και αποτελεί μόνο μια ανθρώπινη ψευδαίσθηση, όπως πίστευε ακράδαντα ο Αϊνστάιν, αλλά ενυπάρχει και εξηγεί την ανάδυση όλων των πολύπλοκων φυσικών συστημάτων: από την οργάνωση και τη λειτουργία των ζωντανών οργανισμών μέχρι τη διαμόρφωση και την εξέλιξη των ουράνιων σωμάτων,…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ο ελάχιστος απαιτούμενος χρόνος

Ο ελάχιστος απαιτούμενος χρόνος | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Το ομογενές ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο είναι πάνω σε ακίνητο καροτσάκι. Ο συντελεστής τριβής μεταξύ τους είναι τόσο μεγάλος ώστε εξασφαλίζεται η μη ολίσθηση του παραλληλεπιπέδου. Θέλουμε το καροτσάκι να διανύσει 20 μέτρα χωρίς να ανατραπεί το κιβώτιο. Στο τέλος της διαδρομής το καροτσάκι πρέπει να είναι ακίνητο. Ποιος είναι ο ελάχιστος απαιτούμενος χρόνος; [Απάντηση: 4s] Λύση:…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

«Το χρονικό του χρόνου»: Στο θέατρο Τέχνης αναβιώνει το βιβλίο του Στίβεν Χόκινγκ

«Το χρονικό του χρόνου»: Στο θέατρο Τέχνης αναβιώνει το βιβλίο του Στίβεν Χόκινγκ | SCIENCE NEWS | Scoop.it
https://youtu.be/5uu4zoLk9Yk Οι απαντήσεις του Στίβεν Χόκινγκ σε ερωτήματα όπως «από πού ερχόμαστε», «ποια είναι η θέση μας μέσα στο σύμπαν;», «επηρεάζει η ύπαρξή μας την ισορροπία του σύμπαντος;» σε μια παράσταση στο θέατρο Τέχνης. «Το χρονικό του Χρόνου», το εκδοτικό φαινόμενο του Στίβεν Χόκινγκ αποτελείται από  δώδεκα κεφάλαια. Ο συγγραφέας, με επιστημονική διαύγεια αλλά και…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Για να εντοπίσουμε εξωγήινη νοημοσύνη πρέπει να σκεφτόμαστε όπως οι εξωγήινοι

Για να εντοπίσουμε εξωγήινη νοημοσύνη πρέπει να σκεφτόμαστε όπως οι εξωγήινοι | SCIENCE NEWS | Scoop.it
Η «αγωνία» που επιδεικνύει το ανθρώπινο γένος στην προσπάθεια του να αποδείξει την ύπαρξη, ή μη, εξωγήινης ζωής ίσως είναι ακριβώς ο λόγος που αυτή δεν αποδίδει . Αυτό αναφέρει σε άρθρο του το Livescience, το οποίο υπογραμμίζει πως η υπερανάλυση στην οποία προβαίνει το ανθρώπινο είδος, γύρω από το θέμα, το αποπροσανατολίζει εν τέλει…
No comment yet.
Scooped by physicsgg
Scoop.it!

Ρομπότ που σηκώνει χωρίς να αγγίζει

Ρομπότ που σηκώνει χωρίς να αγγίζει | SCIENCE NEWS | Scoop.it

Έναν ρομποτικό βραχίονα που μπορεί να μεταχειρίζεται μικρά και εύθραυστα αντικείμενα χωρίς να τα αγγίζει αναπτύσσει ο Μαρσέλ Σουκ, ερευνητής του ETH Zurich.

Η συγκεκριμένη τεχνολογία βασίζεται σε ηχητικά κύματα: Όπως εξηγεί ο ίδιος, το φαινόμενο είναι γνωστό ως ακουστική αιώρηση.


Ο Σουκ, πρώην διδακτορικός του ΕΤΗ, αναπτύσσει τη συγκεκριμένη μέθοδο για την ανύψωση και μεταχείριση εξαιρετικά μικρών και εύθραυστων αντικειμένων, που μπορούν να υποστούν εξαιρετικά δαπανηρές ζημιές. Οι συμβατικοί ρομποτικοί βραχίονες είναι επιρρεπείς στην πρόκληση ζημιών, και για την αποφυγή τους χρησιμοποιούνται μαλακές, ελαστικές επικαλύψεις. Οι επικαλύψεις αυτές ωστόσο μπορούν να μολυνθούν εύκολα, ενώ δεν έχουν και πολύ μεγάλη ακρίβεια.

Το project του Σουκ έχει τίτλο «No-Touch Robotics» και η τεχνολογία βασίζεται σε ένα φαινόμενο που αξιοποιείται εδώ και πολλά χρόνια, ενώ είχε χρησιμοποιηθεί αρχικά στην εξερεύνηση του διαστήματος. Τα κύματα υπερήχων παράγουν ένα πεδίο πίεσης που οι άνθρωποι δεν μπορούν να βλέπουν ή να ακούν. Τα σημεία πίεσης δημιουργούνται καθώς τα ακουστικά κύματα αλληλοεπικαλύπτονται, και μικρά αντικείμενα μπορούν να παγιδευτούν μεταξύ τους. Ως αποτέλεσμα, φαίνονται να αιωρούνται στον αέρα, σε μια «ακουστική παγίδα».

Στο εργαστήριό του ο 31χρονος ερευνητής έχει μια εγκατάσταση η οποία αποτελεί το πρωτότυπο της συσκευής που θέλει να αναπτύξει: Έναν ηλεκτρονικά ελεγχόμενο ρομποτικό βραχίονα που χρησιμοποιεί υπερήχους. Ο ερευνητής πέρασε πολλά μικρά ηχεία σε δύο ημισφαίρια και ειδικό λογισμικό του επιτρέπει να χρησιμοποιεί τα ηχεία έτσι ώστε τα σημεία πίεσης να μετακινούνται. Ο σκοπός είναι η αλλαγή θέσης σε πραγματικό χρόνο χωρίς το αντικείμενο να πέφτει στο έδαφος. Πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο εργάζονται και άλλοι δύο ερευνητές, οι Μαρκ Ρέθλισμπεργκερ και Κριστιάν Μπουρκάρ.

Χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα τεχνολογία, οι ερευνητές μπορούν να μετακινούν μικρά αντικείμενα στον χώρο. Το λογισμικό ρυθμίζει τη λαβίδα έτσι ώστε να είναι κατάλληλος για το σχήμα του αντικειμένου που θα πιάσει, και ένας ρομποτικός βραχίονας μετά μετακινεί το αντικείμενο στον προορισμό του. Σημειώνεται πως η συγκεκριμένη αρχή έχει και οικονομικό όφελος, καθώς, στα συμβατικά ρομπότ, απαιτείται διαφορετική λαβίδα για κάθε σχεδόν νέο σχήμα. Η ακουστική λαβίδα εξαλείφει αυτή την ανάγκη. Επίσης, όπως σημειώνει ο Σουκ, δεν χρειάζεται καν η λαβίδα να είναι υψηλής ακριβείας: «Η ακριβής θέση ορίζεται από τα ακουστικά κύματα που ελέγχονται από το λογισμικό».

No comment yet.