Legende van de berg Ararat
40 views | +0 today
Follow
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Thema's van het boek

Thema's van het boek | Legende van de berg Ararat | Scoop.it

De thema's die we hebben gevonden in dit boek zijn:

- Sociale klassen in Turkije

- Lijf- en doodstraffen in Turkije

- Eerwraak

- Titels in Turkije (titulatuur)

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Gekozen thema's

Gekozen thema's | Legende van de berg Ararat | Scoop.it

Gekozen thema’s:

- Titulatuur

- Eerwraak

Pleun van der Zwalum's insight:

Deze twee thema’s hebben wij gekozen, omdat 'eerwraak' overlap heeft met het thema 'lijfstraffen'. 'Titulatuur' heeft veel overlap met 'sociale klassen'. Verder heeft dit betrekking op de geschiedenis van de bevolking van Turkije. Dit is iets waar wij ons in willen verdiepen.

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Pleuns artikel omtrent het thema 'titulatuur'

Pleuns artikel omtrent het thema 'titulatuur' | Legende van de berg Ararat | Scoop.it

Dit is geen artikel, maar een boek over de pasha die ook in 'De legende van de berg Ararat' voorkomt en een grote rol speelt in het verhaal. Dit artikel is dus zeer bijpassend, omdat er ook veel wordt gesproken over Turkse titulatuur.

Pleun van der Zwalum's insight:

Aan de voet en op de hellingen van de Ararat liggen heel wat dorpen. Mahmut Khan trok met zijn soldaten en de Koerdische beys en hun mannen, van dorp naar dorp. Elk dorp waar ze kwamen was uitgestorven. Alsof niemand ooit in deze dorpen had gewoond. Bij het zien van al die lege dorpen raakte de pasja buiten zichzelf van woede en riep: 'Dit is een opstand!'

De pasja was een heel lange man met een haviksneus, donkere ogen en een zwarte krulbaard. Zijn houding, zijn gedrag, de manier waarop hij sprak en gebaarde, alles aan hem straalde zelfvertrouwen uit. Hij was een man die ontzag inboezemde. Hij zei niet veel, was vaak in gedachten verzonken en liep dan met grote passen te ijsberen, zwetend in zijn jas van sabelbont." (citaat uit het boek, pagina 22)

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Pleuns artikel omtrent het thema 'eerwraak'

Bijpassend boekfragment: (pagina 63)

 

"Diep in de kerker speelde Sofi op zijn fluit het lied van de woede van de Ararat. En ver weg hinnikte een paard als een bezetene, opgewonden en angstig.

Gülbahar liep naar de kerker en riep: 'Sofi...'

Sofi hield op met fluitspelen en zei: 'Hier is Sofi, je dienaar.' Gülbahar vroeg: 'Binnekort zullen jullie worden gedood. Is daar niets aan te doen?'

'Stel dat je kunt ontsnappen en het paard terugbrengt, zouden jullie dan aan de dood ontkomen?'

'Nee', antwoordde Sofi. 'Het paard komt niet, ook al zou Sofi jouw mooie woorden slaafs gehoorzamen.'

Sofi en Gülbahar bleven enige tijd zwijgend in het donker staan.

'Maar dat mag niet gebeuren', zei Gülbahar met verstikte stem. 'Dat kan absoluut niet, zoiets schandelijks, zoiets wreeds! Dat kan echt niet...' Haar stem stokte. 'ik wou dat dit kasteel instortte.'

'Ja, dat zou mooi zijn', beaamde Sofi zachtjes.

'En dat allemaal om een paard. Is een paard wel vier mensenlevens waard?'

'Dit kasteel zal zeker instorten', zei Sofi. 'Het gaat nu niet alleen meer om een paard... Er zullen nog veel meer kastelen instorten...'

Pleun van der Zwalum's insight:

In dit boekfragment wordt duidelijk dat Sofi en (hier niet benoemd) Ahmet ter dood zijn veroordeeld om een paard. Het gaat de pasja in dit geval niet zozeer om het paard, maar om zijn eer: zijn paard is bij Ahmet aan komen lopen, welke hem ziet als een heilig geschenk van God en wil daarom het paard niet teruggeven. De pasja wil koste wat kost niet dat zijn paard van een arme herder wordt en zet alles op alles om zijn paard terug te krijgen.

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Bijpassende bron bij het boek

Bijpassende bron bij het boek | Legende van de berg Ararat | Scoop.it

Een reisverslag over de berg Ararat

Pleun van der Zwalum's insight:

Passage bron reisverslag berg Ararat, blz. 99

De Ararat met al zijn grootsheid is als een andere wereld, die boven op de onze staat. De top van de berg is meestal in de wolken gehuld, maar als het stormt, nemen wervelende sterren de plaats van de wolken in. En na een lange nacht komt opzij van de Ararat de zon op als een grote vuurrode bal.

’s Nachts ziet de Ararat er nog groter en voller uit, zodat het lijkt of de wereld alleen maar uit de Ararat bestaat. Een hevig geroffel verbreekt de diepe stilte en weerklinkt naar alle kanten, tot heel ver weg... In alle verlatenheid blijft het rommelen in de Ararat. Zelfs in de donkere nachten is de Ararat nog te zien, de berg gaat niet op in de nachtelijke duisternis, lijkt zich stil voort te bewegen in het heelal. En bij maanlicht wiegt de berg zachtjes heen en weer, schittert lichtjes. De duisternis is angstaanjagend als een donkere muur. In nachten zonder sterren, bij volkomen duisternis, stijgt van onder uit de berg een hees gesuis omhoog, dat van eeuwen geleden lijkt te komen.

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Bijpassende bron bij het boek

Bijpassende bron bij het boek | Legende van de berg Ararat | Scoop.it
Pleun van der Zwalum's insight:

Dit artikel gaat over martelingen in Turkije. Het is een luguber artikel, maar het past wel bij het boek, omdat er in het boek veel lijfstraffen en martelingen voorkomen.

"Eens, toen Yusuf nog een kind was, had hij midden in het stadje een naakte man gezien, achterstevoren op een ezel gezeten, met alleen zijn geslachtsdelen bedekt. De ezel werd voortgetrokken door een man met zwerende ogen zonder wimpers. Op de plek waar zijn wimpers hoorden, zat nog vuurrood vlees, vermengd met vuil uit zijn ogen. Aan elke kant van de ezel liep een reusachtige beul. De een had een groot, bebloed vleesmes in zijn hand. De ander hield een kleine, glinsterende dolk vast..." (citaat uit het boek, pagina 87-88)

 

Dit citaat gaat verder, waarmee er een verhaal wordt verteld over de marteling. Dit vond ik echter een naar stuk uit het boek, dus citeer ik het niet verder.

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Er was eens een eenvoudige herder die het hart van de pasjadochter veroverde. Contemporaine volksvertelling uit Turkije zonder happy end.

Er was eens een eenvoudige herder die het hart van de pasjadochter veroverde. Contemporaine volksvertelling uit Turkije zonder happy end. | Legende van de berg Ararat | Scoop.it

Kemal is in Turkije een gevierde verhalenverteller/auteur (in 1973 was hij genomineerd voor de Nobelprijs) en hij wordt regelmatig gedagvaard omdat hij de onderdrukking van de Koerden niet verzwijgt.

De Turkse berggebieden vormen een centraal thema in zijn werk, met de bucolische, ruw-primitieve levenswijze van de plattelanders.

 

Voor Legende van de berg Ararat duikt Kemal een stuk terug in de tijd, alsof hij wil aangeven hoe weinig er is veranderd. De mannen zijn erg gung ho bezig met eer, de vrouwen zijn smachtend en monddood. Zoals de arme pasjadochter Gülbahar, die dodelijk verliefd wordt op de eenvoudige herder Ahmet die bij haar vader in de gevangenis zit.

Pleun van der Zwalum's insight:

Ahmet had de euvele moed het verdwaalde paard van de pasja niet terug te geven. Daarmee raakte het eergevoel van zowel de pasja als de herder in het geding. En zoals dat dan gaat, moeten er hoofden afgehakt worden en op palen gespietst zodat niemand anders het in zijn kop haalt de pasja te schofferen. De pasja is een tiran met overal oren en ogen zoals bij een schrikbewind hoort, en als zijn dochter als een blok voor Ahmet valt, zijn de spreekwoordelijke rapen gaar.

De Legende is een sage en valt dus niet in de categorie ‘ze leefden nog lang en gelukkig’, gelijk Tristan en Isolde of het Nibelungenlied. Dit soort volksvertellingen worden gekenmerkt door hoekige personages met eenduidige emoties als oorlogszucht (mannen) en liefde (vrouwen), en eenduidigheid leidt zelden tot nuance.

Daar zijn volksverhalen ook niet voor bedoeld. Ze zijn vooral voor de vertelkunst en het makkelijk aantoonbare onderscheid tussen goed en kwaad en wat wel of niet deugt. Kemal maakt handig gebruik van deze verteltraditie om zijn maatschappijkritiek een stem te geven. Ook aardig is de manier waarop dit boekje is voorzien van een aantal illustraties van Abidin Dino – wellicht om de jongere lezer ook aan te spreken.

 

samenvatting gevonden op: http://www.nu.nl/boek/2792109/yaar-kemal--legende-van-berg-ararat.html

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Christines artikel omtrent het thema 'titulatuur'

Pleun van der Zwalum's insight:

blz. 78

Vanuit de grote raadszaal van het kasteel klonk een luid geschreeuw. Mahmut Khan was lijkbleek; hij riep bevend van woede: “Dit is mijn paard helemaal niet. Met alle respect voor de sjeik, maar mijn paard is het niet. Daarom laat ik de gevangenen morgenochtend toch onthoofden.”

Mustafa Bey, de heerser van de Zilanstam, waagde te zeggen: “Maar pasja, ik herken het paard, dat paard is van jou.”

Dit was voldoende om de pasja opnieuw razend te maken.

“Bey, ik waarschuw je. Sta je soms ook aan hun kant? Ben je een van hen?”

De andere beys zeiden: “Maar pajsa, hij bedoelde iets anders, je hebt hem verkeerd begrepen.”

“Wat? Heb ik hem verkeerd begrepen? Wat zeggen jullie nu? Kan ik ooit iets verkeerd begrijpen?”

“Nee, natuurlijk niet, pasja”, antwoordden ze. “We hebben het misschien verkeerd gezegd. Jij begrijpt toch nooit iets verkeerd!”

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Christines artikel omtrent het thema 'eerwraak'

Pleun van der Zwalum's insight:

blz. 92

Rustig vroeg Gülbahar: ‘Wat is er, Yusuf?’

‘Vader zal ons de ogen laten uitsteken, hij zal ons levend laten villen. Hij weet alles.’

‘Heb jij het hem dan verteld?’

‘Nee, ik heb niets gezegd, maar hij weet het wel. Hij zal onze ogen uitsteken, Gülbahar, onze ogen! Dat gaat hij doen!’

Gülbahar vroeg: ‘Wie heeft het hem dan verteld?’

‘Hij weet het gewoon. Laten we nu vluchten. Zullen we dat doen?’

Hij klemde zich aan Gülbahar vast en bleef stokstijf staan, gespannen en met trillende lippen. ‘Hij weet alles, Gülbahar, kom, laten we toch vluchten!’

‘Maar waar moeten we dan naartoe?’

‘Dat maakt niet uit.’

Gülbahar liet hem op de bank zitten en zei: ‘Wacht eens even. Waarom moeten we vluchten? En waarheen dan?’

Yusuf antwoordde: ‘Vader zet een valstrik voor je. Hij wil niet laten merken dat hij alles weet. Dat hij weet dat je naar de smid bent gegaan en ervoor hebt gezorgd dat het paard is teruggebracht. Ik heb je naar de smidse zien gaan. Vader heeft je natuurlijk ook gezien. Hij weet alles, ook van Ahmet en jou. Hij weet zelfs dat wij hier nu zitten te praten. Hij heeft alles gezien, hij weet altijd alles. Als we niet vluchten, laat hij ons de ogen uitsteken. Dat heb ik hem tegen Ismail Aga horen zeggen.’

‘Wat zei hij?’

‘Hij zei: “Ik zal die dochter en die zoon van me beiden laten doden. Ik wacht nog even, misschien komt Yusuf me alles vertellen of komt Gülbahar me vergiffenis vragen. Vandaag zal ik nog wachten... Maar morgen zal ik ze oppakken.”’

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Bijpassende bron bij het boek

In een serie artikelen rapporteert een aan de Harvard Universiteit afgestudeerde archaeoloog:... prehistorisch monumentaal houten bouwwerk en kleinere instal...
Pleun van der Zwalum's insight:

Passage bron filmpje berg Ararat, blz.124

Al heel wat mensen hebben geprobeerd de top van de Ararat te bereiken, maar niemand van hen is ooit teruggekeerd.

Boven op de Ararat brandt een groot vuur. En in de top bevindt zich een opening die naar het binnenste van de aarde leidt. Uit dit gat heeft men het eerste vuur gehaald. Het eerste vuur dat de mensen ooit hebben gezien, is het vuur dat in het midden van de Ararat brand. Dit vuur wilden de mensen graag hebben en ze pakten het ook... Want toen langgeleden de berg even wegsufte, was er iemand die daar gebruik van maakte. Hij nam snel een handvol vuur uit de vuurzee en holde de berg af. Hij was bijna beneden toen de Ararat wakker werd en de man met het vuur in zijn handen zag wegrennen. Meteen greep de Ararat de man die er met het vuur vandoor was gegaan, en liet hem stilstaan. Daar stond de man met het vuur in zijn handen en hij verstarde ter plekke, alsof hij bevroor.

De hellingen van de Ararat staan vol met zulke versteende mensen. Nooit spaart de berg het leven van iemand die de top beklimt en daar het vuur wil stelen.

more...
No comment yet.
Scooped by Pleun van der Zwalum
Scoop.it!

Bijpassende bron bij het boek

Pleun van der Zwalum's insight:

Ik vind dat deze bron erg goed bij het boek past, omdat er in het boek veel gebruik wordt gemaakt van 'muziek'. De herders en bewoners van de berg Ararat spelen veel op hun fluit, zo ook Ahmet en Sofi wanneer zij vrij zijn, maar ook wanneer zij gevangen zitten in de kerkers:

"Meteen toen Sofi de fluit had gekregen, begon hij te spelen. Met haar rug tegen de muur geleund zat Gülbahar bij de deur van de kerker te luisteren naar zijn fluitspel. Ze wist niet wat ze hoorde, toen Sofi daar zo vol vuur lange tijd bleef spelen.

Toen het fluitspel stopte, schrok Gülbahar op alsof ze wakker werd uit een diepe slaap. Heel zachtjes vroeg ze: 'Sofi, waar gaat dit lied over?

Sofi zei: 'Dit is het lied over de woede van de Ararat. Eens, toen de Ararat heel woedend was, hebben onze voorvaderen dit lied gemaakt.'" (citaat uit het boek, pagina 31-32)

more...
No comment yet.