ΕΛΛΑΣ 2021
1.8K views | +0 today
Follow
ΕΛΛΑΣ 2021
200 ETH META TO 1821... ...ΠΑΛΙΓΕΝΕΣΙΑ Ή ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ;
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Αναζητώντας πολιτικό προσωπικό με ελληνικό φρόνημα...

11 Ιανουαρίου 1828 ο Καποδίστριας απεβιβάσθη στην Αίγινα. Ο Γ. Τερτσέτης στα «Απόλογα για τον Καποδίστρια» περιγράφει συνομιλία του Κυβερνήτη με τον Γεωργάκη Μαυρομιχάλη:

«Είναι καιροί πού πρέπει να φορούμε όλοι ζώνη δερματένια και να τρώμε ακρίδες και μέλι άγριο. Είδα πολλά είς την ζωή μου, αλλά σαν το θέαμα όταν έφθασα εδώ εις την Αίγινα δεν είδα τί παρόμοιο ποτέ, και άλλος να μην το ιδή… «Ζήτω ο κυβερνήτης ο σωτήρας μας, ο ελευθερωτής μας!» εφώναζαν γυναίκες αναμαλλιάρες, άνδρες με λαβωματιές πολέμου, ορφανά κατεβασμένα από τις σπηλιές.

 

Μαυροφορεμένες γυναίκες, γέροντες μου εζητούσαν να αναστήσω τους πεθαμένους τους, μανάδες μου έδειχναν εις το βυζί τα παιδιά τους και μου έλεγαν να τα ζήσω και ότι δεν τους απέμειναν παρά εκείνα κι εγώ και με δίκαιο μου εζητούσαν όλα αυτά, διότι εγώ ήλθα και σεις με προσκαλέσατε να οικοδομήσω, να θεμελιώσω κυβέρνησιν και κυβέρνησις και ως πρέπει ζει, ευτυχεί τους ζωντανούς, ανασταίνει και αποθαμένους διατί διορθώνει την ζημία του θανάτου και της αδικίας.“…Ώς ψάρι εις το δίχτυ σπαράζει είς πολλούς κινδύνους ακόμη ή ελληνική ελευθερία. Μου εδώσατε τους χαλινούς του κράτους. Τίνος κράτους; Μετρούμε είς τα δάκτυλα την επικράτειάν μας. Τ’ Ανάπλι, την Αίγιναν, Πόρο, Ύδρα, Κόρινθο, Μέγαρα, Σαλαμίνα.

 

Ο Ιμπραΐμης κρατεί τα κάστρα και το μεσόγειο της Πελοποννήσου, ο Κιουτάγιας την Ρούμελη, πολλά νησιά βασανίζονται από αυτεξούσιο στρατό καί από πειρατείαν, τα δύο μεγάλα πολεμικά καράβια μας είναι αραγμένα ξαρμάτωτα εις τον Πόρο, η Αθήνα έφαγε πέρυσι τους ανδρειότερους των Ελλήνων. Που το θησαυροφυλάκιον του έθνους; Ακούω επουλήσατε και την δεκατία του φετεινού έτους πρίν σπαρθή ακόμα το γέννημα, ο τόπος είναι χέρσος, σπάνιοι οι κάτοικοι; σκόρπιοι είς τα βουνά και εις τα σπήλαια. Το δημόσιο είναι πλακωμένο από δυο εκατομμύρια λίρες στερλίνες χρέος, άλλα τόσα ζητούν οι στρατιωτικοί, η γη είναι υποθηκευμένη είς τους Άγγλους δανειστάς, ανάγκη να την ελευθερώσωμε με την ίδια απόφασι ως την ελευθερώσαμε καί από τα άρματα του Κιουτάγια και του Αιγυπτίου.


Δεν λυπούμαι, δεν απελπίζομαι, προτιμώ αυτό το σκήπτρο του πόνου καί των δακρύων παρά άλλο. Ο θεός μου τάδωσε, το παίρνω, θέλει να με δοκιμάση. Είμαι από τη φυλή σας, είς ένα μνήμα μαζί με σας θα θαφτώ, ό,τι έχω, ζωή,περιουσία, φιλίες είς την Ευρώπην, κεφάλαια γνώσεων αποκτημένα από τόσα θεάματα και ακροάματα συμβάντων του κόσμου είς τάς ημέρας μου, τα αφιερώνω είς την κοινήν πατρίδα… 

 

Κατεβαίνω πολεμιστής είς το στάδιον, θα πολεμήσω ως κυβέρνησις, δεν λαθεύομαι τον έρωτα των προνομίων πού είναι φυτευμένες είς ψυχές πολλών, τα ονειροπολήματα των λογιωτάτων, ξένων πρακτικής ζωής, το φιλύποπτο, κυριαρχικό και ανήμερο αλλοεθνών ανδρών. Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύση είς την ακαρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό, ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης."
 

Ioannis Kapodistrias's insight:

ΟΠΟΙΑ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΕΊΝΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΥΧΑΙΑ...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Τουρκία: Η μεγάλη ανατροπή!

Τουρκία: Η μεγάλη ανατροπή! | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Δρ. Ιωάννης Παρίσης (*) 


Το προ 15ημέρου αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία είχε ως επακόλουθο μεγάλες ανακατατάξεις στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας ενώ είναι εμφανής η σύγκρουση διαφόρων κέντρων εξουσίας. Οι πιστές στον Ερντογάν δυνάμεις και κρατικές εξουσίες προβαίνουν σε βαθιές εκκαθαρίσεις αντιφρονούντων στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (ΤΕΔ) αλλά και σε άλλους χώρους, όπως τη Δικαιοσύνης, την Αστυνομίας, την Εκπαίδευσης, κ.ά.. Οι πληροφορίες αναφέρουν τη σύλληψη χιλιάδων μελών των ΤΕΔ και λοιπών τομέων της δημόσιας διοίκησης, ή την απομάκρυνση από τις θέσεις τους. Βεβαίως όλες αυτές οι ενέργειες λαμβάνουν χώρα υπό συνθήκες πλήρους κατάλυσης του κράτου δικαίου και των στοιχειωδών αρχών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 


Η επάνοδος των… “Δεύτερων” Πρόκειται όντως για μια μαύρη σελίδα για την Τουρκία που όμως ήταν, κατά κάποιο τρόπο, αναμενόμενη εξαιτίας των πολιτικών αποφάσεων και συμπεριφορών του Προέδρου του Ερντογάν, των ισλαμιστικών αντιλήψεων του ίδιου και της κυβέρνησής του, της αποτυχίας του στον κουρδικό ζήτημα, αλλά και έναντι της Συρίας και του Ιράκ, και της μη δημοκρατικής διακυβέρνησης που ασκούσε. Σημαντικότερο ωστόσο αίτιο αποτελούσε μάλλον η στάση του έναντι των ΤΕΔ και ειδικώς έναντι του σώματος των αξιωματικών. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι οι ΤΕΔ ορίστηκαν από τον Κεμάλ ως θεματοφύλακες της υπόστασης του τουρκικού έθνους και έτσι λειτούργησαν όλες τις δεκαετίες του 20ου αιώνα και μέχρι προσφάτως. 


Ο παραγκωνισμός τους κατά τα τελευταία χρόνια από τον Ερντογάν κατά τα τελευταία χρόνια συνιστούσε αποκαθήλωση του κύριου πυλώνα του κράτους όπως δομήθηκε από τότε μέχρι σήμερα. Για να εξηγήσουμε και να κατανοήσουμε κάποια πράγματα θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι με τον Ερντογάν η εξουσία πέρασε στους «Δεύτερους» για πρώτη φορά από την ανάληψής της από τον Κεμάλ. Ποιοι είναι οι «Δεύτεροι»; Μας το εξηγεί ο φίλος Χρήστος Τεάζης, Λέκτορας στο Τμήμα Διεθνών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, στο βιβλίο του Η Δημοκρατία των Δεύτερων: Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (2011)[1]. 


Είναι οι μη προνομιούχες δυνάμεις που είχαν μείνει στο περιθώριο, από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923 και μετά. Οι δυνάμεις αυτές εκφράστηκαν μέσω του ΑΚΡ, του κόμματος του Ερντογάν. Φυσικά για να επικρατήσουν οι δυνάμεις αυτές έπρεπε να συγκρουστούν με το κεμαλικό κατεστημένο, ο πρώτος και κυρίαρχος πυλώνας του οποίου ήταν οι ένοπλες δυνάμεις. Ο Χρήστος Μηνάγιας, βαθύς γνώστης του τουρκικού κατεστημένου, στο βιβλίο του Αποκαλύπτοντας τον Τουρκικό Λαβύρινθο-Ισλάμ και Πολιτική στην Τουρκία (2014, σελ. 87) αναφέρει: «Ο τουρκο-ισλαμικός μηχανισμός του Ερντογάν χρειάζεται επιπλέον 4 έως 5 χρόνια για να ελέγξει πλήρως τις ένοπλες δυνάμεις, ώστε αυτές να αποδεχθούν πλήρως μια νέα θεσμική ταυτότητα και μια νέα στρατιωτική φιλοσοφία, δεδομένου ότι οι μελλοντικοί θρησκευόμενοι αρχηγοί των γενικών επιτελείων, προς το παρόν (2014), κατέχουν το βαθμό του υποστρατήγου και ταξιάρχου. 


Συνακόλουθα δε, Τούρκοι αναλυτές θεωρούν ότι η στρατηγική αποκαθήλωση των στρατιωτικών θα επιτευχθεί εφόσον ψηφισθεί το νέο Σύνταγμα και υλοποιηθεί το όραμα του Ερντογάν να εκλεγεί πρόεδρος της Δημοκρατίας, σε ένα νέο πολίτευμα προεδρικής ή ημιπροεδρικής δημοκρατίας.» Η διαπίστωση είναι ότι στην Τουρκία υφίστανται παράλληλες δομές εξουσίας και ανταγωνισμός για το ποιος θα υπερισχύσει. Πέραν όμως αυτών των δομικών ζητημάτων, ο Ερντογάν, το κόμμα του και το ευρύτερο περιβάλλον του, ευθύνονται για την επιβολή ενός καθεστώτος ήκιστα δημοκρατικού, λόγος για τον οποίο εύρισκε αντιμέτωπα τα πλέον μορφωμένα στρώματα και τις εκσυγχρονιστικές ελίτ της τουρκικής κοινωνίας. 


Από την πλευρά της περιφερειακής ασφάλειας θα πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτή καθόλου δεν ευνοείται από την εικόνα ενός (αντικειμενικά ισχυρού) κράτους σε κατάσταση εσωτερικής κρίσης. Μια κατάσταση που ούτε το ΝΑΤΟ ούτε η ΕΕ θα επιθυμούσαν. «Τι είδους Τουρκία θα αναδυθεί μετά από αυτήν την κρίση» αναρωτήθηκε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ προσθέτοντας ότι «το πώς θα καταφέρει η Τουρκία να βγει και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες θα είναι κρίσιμο. Όχι μόνο για την Τουρκία αλλά και για όλη την περιοχή και για τις σχέσεις της Άγκυρας με την ΕΕ». Οι εντυπώσεις στην Ελλάδα Στην Ελλάδα έγινε μια προσπάθεια –κυρίως δια του διαδικτύου- αφενός διακωμώδησης του αποτυχημένου πραξικοπήματος, αναμεμειγμένης με μια έκρηξη συνωμοσιολογίας, αφετέρου ανάδειξης ως λόγων αποτυχίας την αντίδραση του λαού, την εμπλοκή των ΜΜΕ και την σύγχρονη τεχνολογία επικοινωνίας. Ως προς αυτά: Ήταν «στημένο» από τον Ερντογάν το πραξικόπημα; «Ανίκητη η ανοησία μας!» γράφει ο καθηγητής Κώστας Υφαντής, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Kadir Has της Κωνσταντινούπολης κατά τα τελευταία χρόνια, ο οποίος σημειώνει: «Για ποιον λόγο με ποιον στόχο; Για να σταθεροποιήσει τη θέση του και να προωθήσει τη συνταγματική αναθεώρηση χωρίς πολιτικές αντιστάσεις. Ποιος; Ο Ερντογάν, του οποίου το κόμμα πριν από λίγους μήνες έλαβε και πάλι 50% στις εκλογές, που απέπεμψε χωρίς να ανοίξει μύτη εκλεγμένο πρωθυπουργό, που έχει ως πραιτοριανούς την αστυνομία και τις μυστικές υπηρεσίες, που κατακρίνει και απειλεί χωρίς την παραμικρή συστολή το Συνταγματικό Δικαστήριο, που αίρει την ασυλία και απειλεί με φυλάκιση όλους τους βουλευτές κόμματος που έλαβε πάνω από 10% στις τελευταίες εκλογές, που ελέγχει επισήμως μέσω επιτρόπων όσα ΜΜΕ θεωρεί ότι αντιπολιτεύονται την ατζέντα του;»


 Όμως η συνομωσιολογία, συχνά πλαισιωμένη με… προφητείες, ανθεί στη χώρα μας. Λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος του τουρκικού πληθυσμού αλλά και την εκλογική δύναμη του Ερντογάν, μάλλον σχετικά ελάχιστοι πολίτες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του, και αυτό όταν πλέον η κατάσταση είχε χαθεί για τους πραξικοπηματίες. Η πλειονότητα δε των πολιτών που βγήκαν στους δρόμους ήταν φανατικοί μουσουλμάνοι οπαδοί του Ερντογάν που παρακινήθηκαν και από τις φωνές του μουεζίνηδων από τα μεγάφωνα των τζαμιών. Δεν ήταν λοιπόν ο “ΛΑΟΣ” αυτοί που βγήκαν στους δρόμους αλλά φανατικοί ισλαμιστές του ερντογανικού συστήματος εξουσίας. Δεν προάσπισαν την δημοκρατία, όπως διέδιδαν και τα καθ’ ημάς ΜΜΕ, αλλά το καθεστώς του Ερντογάν. Όταν, κάποια στιγμή, αυτός ο “ΛΑΟΣ” συγκρουστεί με τον άλλο “ΛΑΟ” του… πάρκου Γκεζί, τότε θα δούμε κι’ άλλες καταστάσεις διχασμού της τουρκικής κοινωνίας. Ένα σημαντικό σημείο που πρέπει να τονιστεί είναι η εμπλοκή οπαδών του κόμματος των Γκρίζων Λύκων, οι πρώτοι πολίτες που βγήκαν στους δρόμους, οι οποίοι αρχικά πανηγύριζαν για την επέμβαση και επευφημούσαν τους στρατιωτικούς! 


Η αποτυχία του πραξικοπήματος λογικά δεν μπορεί να αποδοθεί σε ανικανότητα σχεδιασμού και ελέγχου των δυνάμεων. Όσο και αν θέλουμε να υποεκτιμήσουμε τις ένοπλες δυνάμεις των γειτόνων, δεν μπορούμε παρά να δεχθούμε ότι έχουν ανάλογες δυνατότητες και ικανούς διοικητές και επιτελείς σε κρίσιμες θέσεις. Εκείνο που φαίνεται ότι συνέβη, όπως ήδη αποκαλύπτεται, είναι η διαρροή της προετοιμαζόμενης ενέργειας που οδήγησε στην βεβιασμένη έναρξή της. Επιπλέον, η απώλεια της συνοχής στο εσωτερικό των ΤΕΔ οδήγησε κάποιες διοικήσεις (όπως ήδη έγινε γνωστό, την διοίκηση της σημαντικής 1ης Στρατιάς που εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη) να μην συμβάλλουν στο τελευταίο στάδιο της εκτέλεσης, με συνέπεια να μείνουν τεράστια κενά στην υλοποίηση του σχεδίου, όπως για παράδειγμα ο μη έλεγχος των όλων των ΜΜΕ που τόσο συζητήθηκε. Η έλλειψη συνοχής μπορεί να αποδοθεί, κατά ένα μέρος, στα γεγονότα των τελευταίων ετών (πχ. Καταδίκες, φυλακίσεις και απομακρύνσεις ανωτάτων στελεχών) και τον έλεγχο από τον Ερντογάν μέρους του στρατεύματος. 


Τα ΜΜΕ και η τεχνολογία επικοινωνίας προφανώς συνέβαλαν, αλλά επειδή δεν υλοποιήθηκε ο έλεγχος-σίγασή τους, για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω. Το επιχείρημα ότι δεν μπορούν να γίνουν σήμερα πραξικοπήματα επειδή υπάρχει η κινητή τηλεφωνία και το facebook, δεν μπορεί να ευσταθεί για τον απλούστατο λόγο ότι όλα αυτά τα μέσα είναι εύκολο να ελεγχθούν ακόμη και να νεκρωθούν. Από κει και πέρα οι εδώ «ομόλογοί» τους, θέλοντας να προβάλλουν την ισχύ του επαγγέλματός τους και την… συνεισφορά τους στην προστασία της δημοκρατίας, υπερέβαλαν στην προβολή του θέματος. Θα λέγαμε, αντίθετα, ότι, τα ελληνικά ΜΜΕ, με μικρές εξαιρέσεις, κατέγραψαν άλλη μία «εποποιία» υπερβολής και ανακρίβειας. Η θέση των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας Ότι συνέβη στην Τουρκία την 15η Ιουλίου, αλλά κυρίως όσα ακολούθησαν, αναμένεται να έχουν βαθιές επιπτώσεις στην τουρκική κοινωνία, κυρίως όμως στο ηθικό και τη συνοχή των ΤΕΔ. Οι περίπου 300 νεκροί και τραυματίες από την ένοπλη αντιπαράθεση διαφορετικών ενόπλων σωμάτων της χώρας, οι βιαιοπραγίες του πλήθους, ακόμη και κατά απλών στρατιωτών, οι εικόνες της σύλληψης, αφοπλισμού και εξευτελισμού οπλιτών από την αστυνομία και το πλήθος δημιουργούν βαθύτατο ρήγμα που πολύ δύσκολα θα επουλωθεί. Το ξεγύμνωμα οπλιτών της στρατοχωροφυλακής από αστυνομικούς και η διανομή φωτιγραφιών δεν είχε άλλο νόημα παρά την πρόθεση προσβολής και απαξίωσης. Γιατί; Ποιοι ανταγωνισμοί ισχύος και κέντρα εξουσίας στο εσωτερικό της χώρας το επέβαλαν; 


Το πλήγμα στις ΤΕΔ θα είναι βαρύτατο και βαθύτατο, οργανωτικά, λειτουργικά αλλά κυρίως ηθικά και αναμένεται να επιφέρει βαθύ ρήγμα στο φρόνημά τους. Το πόσο βαθύ είναι αυτό το ρήγμα θα το δούμε στο επόμενο χρονικό διάστημα. Ο “on camera” εξευτελισμός και προπηλακισμός ανωτάτων αξιωματικών, που μέχρι χθες αποτελούσαν την ανωτάτη ηγεσία των ΤΕΔ, δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για τις προθέσεις του καθεστώτος. Οι συλλήψεις χιλιάδων αξιωματικών σε όλη την κλίμακα της ιεραρχίας, δημιουργεί ήδη εικόνα διάλυσης και ντροπής, ενώ εκ των πραγμάτων αφήνει τεράστια κενά διοίκησης και συνοχής. Οι εξ ημών στρατιωτικοί, έχοντας διδαχθεί ηγεσία, οργάνωση και διοίκηση, και έχοντας διοικήσει στρατιωτικά τμήματα, αντιλαμβανόμαστε την σημασία και τις τεράστιες επιπτώσεις που θα έχει στο φρόνημα, τη συνοχή και την μαχητική αποτελεσματικότητα των ΤΕΔ. 


Η αυτομόληση στην Ελλάδα οκτώ Τούρκων αξιωματικών με ελικόπτερο της τουρκικής Αεροπορίας Στρατού, είναι ένα μικρό μεν αλλά σοβαρότατο δείγμα της κατάστασης, που σίγουρα κλονίζει το ηθικό και το αίσθημα υπερηφάνειας που επιθυμεί κάθε στρατός. Πρόκειται για ένα γεγονός το οποίο στην Ελλάδα δεν φάνηκε να αξιολογείται αναλόγως προς την βαρύτητά του, αν και πιστεύω ότι κάτι τέτοιο θα έχει γίνει από τις αρμόδιες υπηρεσίες ασφαλείας. Στις ΤΕΔ αναμένονται ριζικές και εκ βάθρων αλλαγές. Αποστρατείες, συλλήψεις, παραπομπές σε δίκες, αντικαταστάσεις διοικήσεων καταρχήν. Ενδεχομένως και παραιτήσεις για διαφόρους λόγους, όπως η δυσαρέσκεια για την θέση στην οποία έχουν περιέλθει οι ΤΕΔ, η αμφιβολία για την καριέρα τους και άλλους. Η αρχή έγινε ήδη από δύο στρατηγούς. Δεν θα πρέπει βεβαίως να αποκλεισθεί η προσπάθεια αριθμού στρατιωτικών και οικογενειών τους να ζητήσουν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα προκειμένου να αποφύγουν την εκδίκηση του ερντογανικού καθεστώτος. 


Από την άλλη θα πρέπει να αναμένονται αναδιοργανώσεις σε βάθος, που θα ξεκινήσουν μάλλον από την εκπαίδευση και προετοιμασία των νέων αξιωματικών. Όλα αυτά βεβαίως θα οδηγήσουν ίσως στο μέλλον, στον δημοκρατικό έλεγχο των ΤΕΔ, όπως συμβαίνει στα δημοκρατικά κράτη της Ευρώπης, αλλά ήταν άγνωστος στην Τουρκία. Η θέση της Ελληνικής Πολιτείας Η Ελλάδα, από την πλευρά της οφείλει να παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή, ψυχραιμία και υπευθυνότητα τα συμβαίνοντα ώστε να έχει ετοιμότητα άμεσης και συγκροτημένης αντίδρασης, όποτε και αν απαιτηθεί. Ο χειρισμός του θέματος του τουρκικού ελικοπτέρου με τους οκτώ αιτούντες ασύλου στρατιωτικούς, ενώ γενικά ήταν ορθός, «αμαυρώθηκε» από απαράδεκτες παρεμβάσεις στο έργο της Δικαιοσύνης εκ μέρους μελών της κυβέρνησης, οι οποίες βέβαια δεν μπορούν να αποδοθούν σε επιπολαιότητα. Ο τρόπος αντίδρασης του καθεστώτος Ερντογάν, με ενεργοποίηση, πέραν των μηχανισμών του κράτους, δικών του ομάδων δράσης – οιονεί «ταγμάτων εφόδου» – δείχνει το τι θα επακολουθήσει. 


Οι πληροφορίες μιλούν για συγκρούσεις σε επίπεδο γειτονιάς, καθώς και απειλές και επιθέσεις ισλαμιστών οπαδών του Ερντογάν σε περιοχές όπου ζουν υποστηρικτές του κοσμικού κράτους. Μπορούμε εύκολα μάλλον να συμπεράνουμε ότι όλα αυτά, τα οποία οδηγούν σε εμφυλιοπολεμικές καταστάσεις, θα προκαλέσουν εκ των πραγμάτων κύμα προσφύγων προς την Ελλάδα, αιτούντων πολιτικό άσυλο. Τι θα πράξει η Ελληνική Κυβέρνηση στις περιπτώσεις αυτές; Έχει σχεδιάσει την αντιμετώπιση του ενδεχομένου να εμφανιστούν στα χερσαία ή θαλάσσια σύνορα της χώρας Τούρκοι πολίτες που θα προσπαθούν να διαφύγουν από τον διωγμό του καθεστώτος του Ερντογάν ή από εγκληματικές ενέργειες των ισλαμιστών οπαδών του; Επίσης, η εξωτερική πολιτική της χώρας οφείλει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τηνκατάσταση, αναλύοντας και εξετάζοντας κάθε πτυχή της. 


Διότι μπορεί η Τουρκία να οδηγηθεί σε καταστάσεις κρίσης ποικίλης μορφής, ακόμα και διάσπασης ή διαμελισμού σταανατολικά της, όμως σε κάθε περίπτωση εμείς θα συνεχίσουμε να έχουμε στα ανατολικά σύνορά μας την…Τουρκία! Επίλογος Νίκησε η δημοκρατία στην Τουρκία; Όχι φυσικά, διότι κατ’ ουσίαν δεν υπήρξε ποτέ πραγματική δημοκρατία στη χώρα αυτή. Νίκησε ο Ερντογάν; Αυτό μάλλον θα γίνει περισσότερο κατανοητό στο άμεσο μέλλον, με έναν Ερντογάν ενδεχομένως κυρίαρχο του παιχνιδιού, αν και ο χρόνος θα δείξει αν στην πραγματικότητα έχασε ή κέρδισε. Μάλλον κέρδισε χρόνο, ή ζει με «δανικό» χρόνο. Διότι μπορεί μεν να εμφανίζεται ισχυροποιημένος αλλά δεν θα πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι το πραξικόπημα ανέδειξε αμφισβήτηση της εξουσίας του, την οποία δεν μπορεί να αγνοήσει στο μέλλον. Πάντα υποστήριζα ότι η Τουρκία είναι ένα καζάνι που βράζει και που κάποτε θα εκραγεί. Δεν εξερράγη προχθες, αλλά ίσως ήταν μια ένδειξη για το τι μπορεί να δούμε στο μέλλον. Φάνηκε πιο καθαρά ότι υπάρχουν παράλληλα κέντρα εξουσίας και ανταγωνισμοί για την επικράτησή τους, την δε πραγματική σύγκρουσή τους δεν την είδαμε ακόμα. Εκείνο όμως που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι την 15η Ιουλίου στην Τουρκία πραγματοποιήθηκε μια ανατροπή και μετατόπιση ισχύος στο εσωτερικό της χώρας. 


Δεν θα πρέπει βεβαίως να αγνοήσουμε και την επίδραση της κατάστασης στην Τουρκίας στην διεθνή σκηνή. Για παράδειγμα, πόσο θα επηρεάσει την ενεργειακή ασφάλεια, μια και η χώρα αυτή έχει στρατηγικό ρόλο, αποτελώντας σταυροδρόμι διαμετακόμισης ενέργειας. Θεωρώ ότι στην νεότερη τουρκική πολιτική ιστορία, η 15η Ιουλίου 2016, θα σηματοδοτήσει το τέλος μιας περιόδου που άρχισε το 1923, και την αρχή μιας νέας, η οποία όμως είναι άγνωστο πού θα καταλήξει. Αρκετοί πιστεύουν ότι αποτελεί την αρχή του διαμελισμού της Τουρκίας. [1] Εκδόθηκε στην Ελλάδα με τίτλο Η Δεύτερη Μεταπολίτευση στην Τουρκία – Ρετζεπ Ερντογάν: Η άνοδος των «μη προνομιούχων» (Πατάκη, 2012). 


(*) Ο Ιωάννης Παρίσης είναι Υποστράτηγος ε.α., Διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης – Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Κρήτης, Πρόεδρος της Ακαδημίας Στρατηγικών Αναλύσεων (ΑΣΑ) – http://www.acastran.org

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Είναι ο Κυριάκος η νέα ελπίδα της ΝΔ;

Είναι ο Κυριάκος η νέα ελπίδα της ΝΔ; | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

του Τάσου Τσιπλάκου

 

Για όσους συντρόφους νιώθουν αναγεννημένη την ελπίδα ανασυγκρότησης της ΝΔ με την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη, τον οποίο οραματίζονται καβάλα στ’ άλογο να κατατροπώνει το δράκο-Αλέξη και να ξανακερδίζει την εξουσία, έχω να παρατηρήσω ότι:

 

Η γνώμη μου είναι ότι ο Κυριάκος δεν μπορεί να επιτύχει κάτι διαφορετικό από τους προκατόχους, με όρους εξόδου της χώρας από το τέλμα. Με όρους εξουσίας για τη χρεοκοπημένη ντεμέκ-δεξιά νομενκλατούρα που χρεοκόπησε τη χώρα, είναι άλλη ανάλυση.Ας υποθέσουμε, όμως, ότι κάνω λάθος και ο Κυριάκος είναι ικανότερος των εκτιμήσεών μου. Και πάλι δεν θα έχει χρόνο να πετύχει πολλά:

 

α. Χρειάζεται χρόνο για ν’ αναδομήσει τη ΝΔ

 

β. Σε αυτή του την προσπάθεια θα τον προλάβουν οι εξελίξεις μέχρι το καλοκαίρι –βία μέχρι το φθινόπωρο- γιατί η χώρα είτε θα οδηγηθεί σε οικουμενική κυβέρνηση, η θα οδηγηθεί πρώτα σε εκλογές και μετά σε οικουμενική ή ευρύ συνασπισμού κομμάτων.

 

γ1. Αν η χώρα οδηγηθεί σε οικουμενική και η ΝΔ συμμετάσχει –διότι δεν υπάρχει περίπτωση να μη συμμετάσχει- αυτό θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα της τυπικής διάλυσής της.

 

γ2. Αν η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές και η ΝΔ βγει πρώτο κόμμα, αν δεν αναγκαστεί να συγκροτήσει οικουμενική, θα οδηγηθεί τουλάχιστον σε κυβέρνηση συνεργασίας με ποιους; Το ΣΥΡΙΖΑ; Ή με όποιον έχει επιβιώσει από ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, ΑΝΕΛ ή/και Ε.Κ. (Λεβέντη). Ή μήπως με τη Χρυσή Αυγή;

 

δ. Ας υποθέσουμε ότι καταφέρνει να συγκροτήσει κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Κυριάκο. Κι ας δεχθούμε ότι μέχρι τότε θα έχει παραμείνει σταθερός στις υποσχέσεις του για μεταρρύθμιση. Σε ένα χρόνο από σήμερα οι δημοσιονομικές ανάγκες της χώρας θα είναι αυξημένες, με την πραγματική οικονομία σε βαθιά ύφεση και την ανεργία στα ύψη.

Όποιο κι αν είναι το μεταρρυθμιστικό σχέδιο του Κυριάκου θα χρειαστεί τουλάχιστον 3-5 έτη για ν’ αρχίσει να αποδίδει. Κι όταν λέμε μεταρρυθμιστικό σχέδιο εννοούμε απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, ευρείες ιδιωτικοποιήσεις, μειώσεις μισθών και συντάξεων.

 

Ταυτόχρονα, πιστεύετε σύντροφοι ότι θα μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές; Ίσως υπάρξει μια μείωση της τάξης του 5%. Παραπάνω δεν θα μπορεί, γιατί ταυτόχρονα θα χρειάζεται ρευστό για να πληρώσει αποζημιώσεις μισθών, συντάξεις (έστω και μειωμένες), ληξιπρόθεσμα χρέη προς προμηθευτές και χρεολύσια της τάξης των 13,1 (2016) έως 13,89 (2017). Και μη μου πείτε ότι θα πατάξει τη φοροδιαφυγή…

 

Πιστεύει κανείς ότι θα υπάρξει κυβέρνηση εν μέσω Ενδόρηξης, χρεοκοπίας και αυξανόμενης κοινωνικής αναταραχής, που θα καταφέρει να διατηρηθεί στην εξουσία για 2-3 έτη;

 

Κι όλ’ αυτά χωρίς να συνυπολογίσουμε τις επιδράσεις των γεωπολιτικών εξελίξεων στην περιοχή ή/και των όποιων οικονομικοπολιτικών εξελίξεων στην ΕΕ…

 

Τουθόπερ, στη θέση σας σύντροφοι δε θα ήμουν τόσο αισιόδοξος για την επιτυχία του νέου αρχηγού, το κόμμα, την παράταξη και τη χώρα…

 

 

 

 

Ioannis Kapodistrias's insight:

 

#metonKyriakonot

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Ο "κύκλος" της ΕΣΤΙΑΣ...

Ο "κύκλος" της ΕΣΤΙΑΣ... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Ioannis Kapodistrias's insight:

Όταν θα δείτε στα σύγχρονα ΜΜΕ μια αντίστοιχη φωτογραφία που θα συμπυκνώνει και το αντίστοιχο κύρος, τότε να αρχίσετε να ελπίζετε για κάτι καλύτερο...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Ποιος ήταν ο Γιώργος Γλυνός

Ποιος ήταν ο Γιώργος Γλυνός | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Ο Γιώργος Γλυνός κινείτο μεν πάντα στο παρασκήνιο και, απαλλαγμένος από σύνδρομα προσωπικής προβολής, έχει βάλει ανάγλυφη τη σφραγίδα του στο μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διετέλεσε σύμβουλος τριών πρωθυπουργών (Κώστας Σημίτης, Γιώργος Παπανδρέου, Λουκάς Παπαδήμος), ήταν ένα πολύτιμο στέλεχος της Κομισιόν για κάθε κυβέρνηση τα τελευταία 25 χρόνια, ενώ όσοι παρακολουθούσαν τη δουλειά του, μιλούσαν για έναν άνθρωπο με απίστευτες ικανότητες να διεκπεραιώνει τις δύσκολες αποστολές.


Ο Γιώργος Γλυνός έχει ζήσει –και χειριστεί- όλες τις δύσκολες στιγμές στη σχέση Αθήνας-Βρυξελλών, ενώ πολλά νομοθετήματα που έχουν διαμορφώσει την καθημερινότητά μας (κυρίως ως ενσωματώσεις κοινοτικής νομοθεσίας στο ελληνικό Δίκαιο) φέρουν την υπογραφή του.

 

Σκληρός διαπραγματευτής

Χωρίς υπερβολή, ο εκλιπών ήταν ένας από τους ανθρώπους που έδωσαν μάχη προκειμένου η Ελλάδα να κρατηθεί στο ευρώ. Μάλιστα, σε μία στιγμή έντασης, το φθινόπωρο του 2011, όταν είχαν ενταθεί οι διαπραγματεύσεις για το ελληνικό «κούρεμα», υπέστη έμφραγμα κατά τη διάρκεια σκληρών διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης Παπανδρέου με τους δανειστές της χώρας. Στην ίδια συνεδρίαση, εξάλλου, η ένταση ήταν τέτοια, που είχε καταρρεύσει από την εξάντληση και την υπερένταση και ο τότε πρόεδρος του ΣΟΕ, Γιώργος Ζανιάς. Ο Γιώργος Γλυνός, εξάλλου, ήταν εκείνος που «έστησε» την «Ομάδα δράσης» της Κομισιόν για την Ελλάδα (task force) η οποία σηματοδότησε μία ποιοτική αναβάθμιση της σχέσης της Αθήνας με τους δανειστές και το εκ νέου «ζέσταμα» των μεταρρυθμίσεων.

 

Εξάρχεια και χαμηλό προφίλ

Όσοι ήξεραν τον Γιώργο Γλυνό κάνουν λόγο για έναν πολύ «πλούσιο» και καλλιεργημένο άνθρωπο. Την ίδια στιγμή που ανέλυε με την εμβρίθεια τεχνοκράτη την κάθε πτυχή της κάθε ευρωπαϊκής οδηγίας που αφορά στη χώρα, μπορούσε να παίξει Χατζηδάκι και Θεοδωράκη στο πιάνο. Κάτοικος Εξαρχείων για δεκαετίες, μετακινείτο με ένα παλιό «παπάκι», διατηρούσε χαμηλό προφίλ και στις ελεύθερες ώρες του «κατάπινε» βιβλία και έπαιζε την αγαπημένη του μουσική. Η ζωή του ήταν μοιρασμένη μεταξύ Εξαρχείων και Βρυξελλών, από τις οποίες συνταξιοδοτήθηκε το 2006, επειδή «δεν υπήρχε πια μέρος να καπνίσει κανείς», όπως εξομολογείτο στους φίλους του.

 

Από την Αντίσταση στο Μάαστριχτ

Μπήκε στην ΑΣΟΕΕ το 1966 αλλά η πλούσια αντιδικτατορική δράση του είχε ως αποτέλεσμα να πάρει πτυχίο του 1973, αφού πρώτα είχε συλληφθεί και υποστεί φρικτά βασανιστήρια στο κολαστήριο της οδού Μπουμπουλίνας, τα οποία είχαν αφήσει δια βίου σημάδια στο σώμα του. Μέλος των Δημοκρατικών Επιτροπών Αντίστασης, είχε φτάσει στο σημείο να τοποθετήσει δύο βόμβες, μία στο Σύνταγμα και μία στο Χίλτον, το 1967. Έπειτα από μια «κολασμένη» διετή στρατιωτική θητεία στο Σουφλί (επί Χούντας και ως «χαρακτηρισμένος»…), ο Γιώργος Γλυνός πήρε πτυχίο, πήγε στο Παρίσι και το 1976 προσλήφθηκε, μέσω διαγωνισμού, στην Τράπεζα της Ελλάδος επί Ξενοφώντα Ζολώτα. Αφού έφυγε με άδεια άνευ αποδοχών για τη Σορβόννη, όπου ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές επί της νομισματικής πολιτικής, πρωτοστάτησε τη δεκαετία του ’80 στις δύο ελληνικές προεδρίες (το 1983 και το 1988) ως μέλος της Μόνιμης Ελληνικής Αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες.

 

Ήταν, παράλληλα, σύμβουλος του τότε υπουργού Οικονομίας, Κώστα Σημίτη και έβαλε τη σφραγίδα του στο πρόγραμμα σταθεροποίησης (1985-1987), πριν ο Ανδρέας Παπανδρέου περάσει στο «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα». Διευθυντικό στέλεχος στο γραφείο της πρώτης ελληνίδας επιτρόπου, Βάσως Παπανδρέου, ο Γιώργος Γλυνός πρωταγωνίστησε στην πρώτη συζήτηση για τη δημιουργία της κοινής νομισματικής ζώνης, επί πρωθυπουργίας Ζολώτα, το 1989. Μετά, διηύθυνε και το γραφείο της επιτρόπου Άννας Διαμαντοπούλου, ενώ για χρόνια αναγνωριζόταν ως ένας πολύτιμος και αποτελεσματικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στις καλένδες της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας.

 

Για το ευρώ, πριν το ευρώ

Μιλώντας στον Αντώνη Τριφύλλη, ο Γιώργος Γλυνός έχει περιγράψει πώς ο ίδιος είχε την «έμπνευση» να ετοιμάσει το ενημερωτικό σημείωμα που είχε ζητήσει ο τότε πρωθυπουργός, Ξενοφών Ζολώτας, για τη συμμετοχή του στη Σύνοδο Κορυφής στο Στρασβούργο, όταν πρωτοσυζητήθηκε η δημιουργία της ΟΝΕ και του κοινού νομίσματος.


Λέει, λοιπόν, ο Γλυνός:

«Ξεκίνησα να κάνω την περιγραφή των τεχνικών στοιχείων και των προβλεπόμενων σταδίων, παρουσίασα τις αναμενόμενες τοποθετήσεις των άλλων χωρών και έφτασα στο τελευταίο μέρος, δηλαδή στο ποια θα μπορούσε να ήταν η ελληνική θέση. Η ελληνική θέση ήταν λίγο-πολύ γνωστή και συνήθως ή ίδια σε όλες τις διαπραγματεύσεις. “Καλά είναι όλα αυτά που προτείνονται και πρέπει να γίνουν, αλλά πρέπει να μας δώσετε και κανένα φράγκο...”. Άρχισα λοιπόν να τη διατυπώνω, όσο πιο κομψά μπορούσα, γράφοντας ότι “βεβαίως η λειτουργία της ενιαίας αγοράς θα είναι πιο αποτελεσματική αν υπάρχει και ενιαίο νόμισμα”... Οπότε, εκείνη τη στιγμή έγινε ένα κλικ στο μυαλό μου και θυμήθηκα: “Νομισματική σταθερότης και οικονομική ανάπτυξις”, το βιβλίο που είχε γράψει ο Ζολώτας πριν από 30 ή 40 χρόνια και ήταν μια συμβιβαστική τοποθέτηση ανάμεσα στους μονεταριστές και στους κεϋνσιανούς οικονομολόγους. Αυτό ήταν! Επαναδιατύπωσα τις θέσεις Ζολώτα ως προτεινόμενες ευρωπαϊκές θέσεις για το μέλλον της Ένωσης και καθάρισα! Εκ των υστέρων, σήμερα, σκέπτομαι ότι αυτό ήταν και το σωστό και έτσι έγινε στην πράξη. Με την ΟΝΕ τα αναπτυξιακά πακέτα μονιμοποιήθηκαν, ιδρύθηκε και το Ταμείο Συνοχής και η Ελλάδα, που τότε είχε πάρει το πρώτο πακέτο Ντελόρ των 8 δισ. ευρώ (ΕCU τότε)- ως πρώτο και τελευταίο για την κυρία Θάτσερ-,πήρε ένα δεύτερο με 17 δισ. ευρώ, ένα τρίτο με 23 δισ.ευρώ και ένα τέταρτο με 20 δισ. ευρώ. Άρα, οι θέσεις Ζολώτα είναι μέρος του ευρωπαϊκού οικοδομήματος...».

Ioannis Kapodistrias's insight:

Λείπουν τέτοιοι τεχνοκράτες και άνθρωποι σήμερα...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

«ΕΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΕΙΡΗΝΗ, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ»*

«ΕΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΕΙΡΗΝΗ, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ»* | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

του Τάσου Τσιπλάκου

 

Σε συγκυρίες όπως η παρούσα, με τα πολύ σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, οι κοινωνίες τείνουν να καταγίνονται με τα «μικρά και καθημερινά», που όμως είναι πολύ σημαντικά, γιατί αφορούν στην ολοένα και μεγαλύτερη επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου μιας πολύ σημαντικής ομάδας του πληθυσμού και στην προσπάθεια οικονομικής, ακόμη και βιολογικής επιβίωσης από τον Αρμαγεδδώνα τις κρίσης.

 

Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας επιβίωσης είναι να διαλανθάνουν της προσοχής, να θεωρούνται δευτερεύοντα, ή ακόμη χειρότερα να αποσιωπούνται, τα «μεγάλα» ζητήματα που έχουν να κάνουν με τους κινδύνους που αντιμετωπίζει ένα έθνος, ιδιαίτερα στην πολύ δυσμενή θέση που βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, η οποία αποδυναμώνεται οικονομικά και κοινωνικά και ταυτόχρονα επιδεινώνεται η διεθνής της εικόνα με αποτέλεσμα να φαντάζει ως θελκτικός «στόχος» πάσης φύσεως συμφερόντων και σχεδίων, τα οποία μπορεί να σκοπεύουν είτε στην οικονομική της εξάρτηση, είτε στην υποχώρησή της σε σημαντικά εθνικά ζητήματα, που άπτονται της εθνικής κυριαρχίας, ανεξαρτησίας και ταυτότητας ή ακόμη και στη μεταβολή των γεωγραφικών δεδομένων ή/και συνόρων, στο πλαίσιο ευρύτερων γεωπολιτικών εξελίξεων.

 

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές απέχουμε 3 μόλις ημέρες από την τρίτη κατά σειρά εκλογική διαδικασία σε διάστημα μόλις 9 μηνών. Σύμφωνα με τα πολιτικά μηνύματα των κομμάτων ζούμε και πάλι στιγμές «θριάμβου» για ακόμη μία «λύση» και «διάσωση» της χώρας, με αποτέλεσμα το ελληνικό πολιτικό σύστημα να ατενίζει το μέλλον της Ελλάδας με «αισιοδοξία» και με σιγουριά για την «επιτυχία» του «σχεδίου διάσωσης», που για άλλη μία φορά είναι το «τελευταίο και οριστικό», με μερικές διαφοροποιήσεις ανάλογα με το ποιος τις απαγγέλλεται.

 

Θα ήθελα να τονίσω μια μικρή λεπτομέρεια. Για τη σωτηρία και την ανάκαμψη της Ελλάδας, εκτός από τα δημόσια οικονομικά πρέπει να διασωθούν και οι πολίτες αυτού του τόπου. Διάσωση που θα περιλαμβάνει την οικονομική και βιολογική τους επιβίωση, αλλά και την εξίσου σημαντική εθνική τους αξιοπρέπεια και ταυτότητα.

 

Θα ήθελα, επίσης, να παρατηρήσω ότι το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και φοβάμαι ένα σημαντικό μέρος του πολιτικού συστήματος, δεν αντιλαμβάνεται ή επιλέγει να «αγνοεί» το γεγονός ότι η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας είναι το ισχυρότερο εχέγγυο παραμονής της στην ευρωζώνη, κάτι που ο προσεκτικός παρατηρητής θα έχει διαπιστώσει τα τελευταία χρόνια και υπό προϋποθέσεις το ισχυρότερο διαπραγματευτικό της χαρτί. Εάν εκτός από ικανή θα είναι και αναγκαία συνθήκη για την παραμονή της στην ευρωζώνη, θα εξαρτηθεί από τη βούληση και το ρεαλιστικό σχεδιασμό των επόμενων κυβερνήσεων.

 

Το γεωπολιτικό και γεωοικονομικό περιβάλλον

Φαίνεται ότι το «κάρμα» ή η μοίρα -επί το ελληνικότερο- αυτού του τόπου είναι να ζει τις πιο δύσκολες στιγμές του εν τω μέσω σημαντικών διεθνών κρίσεων και ανακατατάξεων, με πολλά εθνικά μέτωπα «ανοικτά» και με ηγεσίες, που τις περισσότερες φορές, είναι κατώτερες των περιστάσεων. Την ώρα που η χώρα βιώνει την πιο σημαντική της κρίση, μετά το καλοκαίρι του 1974, το γεωπολιτικό και γεωοικονομικό περιβάλλον γύρω της διαμορφώνεται από:

 

1. Σοβαρές κρίσεις και ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Ευρώπης, της Ν. Αν. Μεσογείου και ιδιαίτερα της Μέσης Ανατολής με πρόσφατες τον μακρόχρονο και αβέβαιης έκβασης πόλεμο με άμεσα εμπλεκόμενους την Τουρκία, τη Συρία, το Ιράκ και τις ΗΠΑ και προσφάτως τη Ρωσία, ενώ εμμέσως όλους όσους διατηρούν συμφέροντα στην περιοχή. Πέρα από τα μακροπρόθεσμα προβλήματα που απορρέουν από τα παραπάνω, οι άμεσοι κίνδυνοι που προκύπτουν είναι:

 

Το τεράστιο πρόβλημα συνεχούς ροής χιλιάδων μεταναστών/προσφύγων που έχουν κατακλύσει όλη τη χώρα καθιστώντας την ταυτόχρονα κέντρο διερχομένων και αποθήκη ψυχών στην καλύτερη των περιπτώσεων. Στο παρόν σημείωμα δεν έχω το χώρο να αναφερθώ στο ακόμη μεγαλύτερο μεσομακροπρόθεσμο πρόβλημα που θα δημιουργηθεί λόγω της απουσίας ρεαλιστικής μεταναστευτικής πολιτικής, αλλά και γενικότερης στρατηγικής αντιμετώπισης του προβλήματος, που εγκυμονεί κινδύνους δυναμικού εποικισμού και αλλοίωσης της σύνθεσης της ελληνικής κοινωνίας

 

Οι παραπάνω εξελίξεις και οι συνεπακόλουθες κρίσεις που είναι δυνατό να δημιουργήσουν, είναι πιθανό να εμπλέξουν τη χώρα σε μια σειρά γεωπολιτικών εξελίξεων κι ενδεχομένως στρατιωτικών επιχειρήσεων (άμεσα ή έμμεσα) λόγω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ, αλλά και των διμερών συμφωνιών με τις ΗΠΑ (και ίσως πρόσφατων συμφωνιών με το Ισραήλ), που προβλέπουν τη χρήση της Σούδας ή και άλλων εγκαταστάσεων, όπως έγινε κατά τις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις για την υποστήριξη της «Αραβικής Άνοιξης» στη Λιβύη.

 

Ακόμη και στην περίπτωση μη άμεσης εμπλοκής της χώρας σε στρατιωτικές επιχειρήσεις, ελλοχεύει ο πολύ σοβαρός κίνδυνος ασύμμετρων πληγμάτων ή «τρομοκρατικών» επιθέσεων, μετατρέποντας την Ελλάδα σε πεδίο «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών» μεταξύ αντιμαχόμενων μυστικών υπηρεσιών ή οργανώσεων τύπου ISIS. Και όλ’ αυτά ενώ η όλο και περισσότερο επιδεινούμενη οικονομική κρίση έχει αποδυναμώσει –σε εγκληματικό βαθμό- ηθικά και υλικά τα σώματα ασφαλείας και τις ένοπλες δυνάμεις, μετατρέποντας τη χώρα σε «ξέφραγο αμπέλι» όπου οποιοσδήποτε μπορεί να πράξει ο,τιδήποτε χωρίς καμία πρόληψη, έλεγχο και τιμωρία.

 

2. Η συνεχιζόμενη εκκρεμότητα του «Μακεδονικού» ή Σκοπιανού –αν προτιμάτε- προβλήματος, το οποίο συνεχίζει να λιμνάζει.

 

3. Η αναζωπύρωση του οράματος της «Μεγάλης Αλβανίας» και των πρόσφατων επιθετικών πρωτοβουλιών.

 

4. Η Δυτική Θράκη, για τα προβλήματα της οποίας θα μπορούσε να γράψει κανείς τόμους κριτικής και πάλι να μην μπορεί να αναδείξει την πραγματικά επικίνδυνη διάσταση. Η διαχρονικά αμφιλεγόμενη ελληνική «στρατηγική» και κυρίως η έλλειψή της, σε συνδυασμό με το διαχρονικό φοβικό σύνδρομο απέναντι στην Τουρκία, έχουν καταστήσει τα προβλήματα της περιοχής, ίσως, στη Νο. 1 ωρολογιακή βόμβα για τα εθνικά θέματα.

 

5. Οι εξελίξεις στο Κυπριακό, που παρά την φαινομενικά προσωρινή αναβολή τους, συνεχίζονται υπόγεια κι επηρεάζουν και τα θέματα της ελληνικής ΑΟΖ, καθώς και την ευρύτερη ελληνική ενεργειακή –και όχι μόνο- στρατηγική γύρω από τις ευρύτερες εξελίξεις στην περιοχή.

 

Για μια ρεαλιστική κι αποτελεσματική εθνική στρατηγική

Για την αντιμετώπιση και την έστω κατ’ ελάχιστων θετική για τη χώρα διαχείριση του παραπάνω γεωπολιτικού και γεωοικονομικού περιβάλλοντος, απαιτείται η σχεδίαση μιας αποτελεσματικής Εθνικής Στρατηγικής, η διατύπωση ενός νέου ρεαλιστικού Αμυντικού Δόγματος, και η υποστήριξή τους με ισχυρές (πρωτίστως ηθικά και δευτερευόντως υλικά) ένοπλες δυνάμεις.

 

Η διεθνής βιβλιογραφία, αλλά και η διαχρονική πρακτική στην παγκόσμια ιστορία, έχουν αποδείξει ότι μια χώρα που θέλει να διασφαλίσει τα εθνικά της δίκαια κι επιδιώξεις, τα κυριαρχικά της δικαιώματα και την εθνική της αξιοπρέπεια, πρέπει να μπορεί να εμπνέει σεβασμό σε συμμάχους και εχθρούς (πέρα από την ιστορία της και τη διαχρονική της προσφορά στην ανθρωπότητα) κυρίως με την ισχυρή αποτρεπτική της δυνατότητα, αλλά και τη δυνατότητα προβολής ισχύος, που ενσωματώνονται και υλοποιούνται μέσω των αξιόπιστων, αποτελεσματικών και ισχυρών ενόπλων δυνάμεων.

 

Το ελληνικό έθνος, από αρχαιοτάτων χρόνων, αλλά και κατά τη διάρκεια του μικρού σχετικά βίου του νεοελληνικού κράτους, όποτε κατάφερε να συνδυάσει την προετοιμασία (μέσω της κατάλληλης νοηματοδότησης και στοχοθέτησης) της ελληνικής κοινωνίας, το σχεδιασμό ρεαλιστικής και αποτελεσματικής εθνικής στρατηγικής, την κατάλληλη προετοιμασία των ενόπλων δυνάμεων και τη σύμπηξη των κατάλληλων διεθνών συμμαχιών μεγαλούργησε επιτυγχάνοντας την πλειοψηφία των επιδιώξεών του. Όποτε δεν κατάφερε να πετύχει τον αρμονικό συνδυασμό των προηγούμενων προϋποθέσεων, βοηθούντος και του «εθνικού σπορ» της διχόνοιας, έζησε τραγωδίες που δοκίμασαν τη συνοχή της κοινωνίας, ακόμη και αυτή την ίδια τη γεωγραφική του ακεραιότητα και τη διατήρηση της εθνικής του ταυτότητας.

 

Θέλω να πιστεύω…

Η σημερινή συγκυρία της διεθνούς οικονομικούς κρίσης βρίσκει την Ελλάδα αποδυναμωμένη οικονομικά, σε φάση Ενδόρηξης και ολοένα και πιο αποδομημένη κοινωνικά. Έχει παγιδευτεί σε ένα σπιράλ ύφεσης, στο οποίο βυθίζεται όλο και περισσότερο, χωρίς καμία αντίδραση ή διέξοδο, λόγω της έλλειψης ικανού πολιτικού προσωπικού, αλλά δυστυχώς και της έλλειψης μιας πνευματικής και οικονομικής ελίτ. Αυτή η έλλειψη είναι πολύ πιο σημαντική, ακόμη και από την οικονομική κρίση της χώρας.

 

Προς το παρόν δεν είναι εμφανής εκείνη η δεξαμενή που θα τροφοδοτήσει τη χώρα με τις απαραίτητες δυνάμεις, ιδέες και πρόσωπα τα οποία θα αναλάβουν τις τύχες της χώρας, θα εμπνεύσουν και πάλι την κοινωνία δίνοντας ένα όραμα και θα εκπονήσουν ένα ρεαλιστικό και αποτελεσματικό εθνικό σχέδιο επιβίωσης, επανεκκίνησης και διασφάλισης της εθνικής αξιοπρέπειας.

 

Τα αποτελέσματα των επικείμενων εκλογών, όποια κι αν είναι, θα σπρώξουν τη «μπάλα» παρακάτω και θα εγκαινιάσουν μια σειρά αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων, μέχρι την οριστική «κάθαρση» του πολιτικού συστήματος και την προσγείωση –ανώμαλης δυστυχώς- της ελληνικής κοινωνίας στην πραγματικότητα. Κι αυτό είναι τα αισιόδοξο σενάριο.

 

Μόλις 6 έτη από τη συμπλήρωση διακοσίων από την Παλιγγενεσία του 1821, θέλω να παραμένω αθεράπευτα αισιόδοξος και …

 

Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμη παραγωγικές κι ικανές δυνάμεις στη χώρα, που μέχρι στιγμής έχουν επιλέξει για πολλούς και διάφορους λόγους να παραμένουν στο περιθώριο της –ούτως ή άλλως- ετοιμοθάνατης πολιτικής τάξης και της ανύπαρκτης ελίτ.

 

Θέλω να πιστεύω ότι όταν οι καταστάσεις ωριμάσουν και γίνει επιτακτική η ανάγκη εξεύρεσης λύσεων, αυτές οι υφέρπουσες προς το παρόν δυνάμεις, συναισθανόμενες το εθνικό τους καθήκον και τις δυνατότητές τους για ουσιαστική συμβολή στη διάσωση και την επανεκκίνηση της χώρας, θα αναλάβουν πρωτοβουλίες που θα την καταστήσουν και πάλι αξιόπιστη, πρώτα στους ίδιους τους πολίτες της, αλλά και διεθνώς.

 

Θέλω να πιστεύω ότι θα ξεπροβάλλουν και πάλι Έλληνες πολιτικοί του μεγέθους του Ιωάννη Καποδίστρια, του Χαριλάου Τρικούπη, του Ελευθερίου Βενιζέλου, του Ιωάννη Πρωτοπαπαδάκη, του Νικολάου Πλαστήρα, του Ιωάννη Μεταξά, του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ακόμη και του Ανδρέα Παπανδρέου και πολλών άλλων, που θα οδηγήσουν και πάλι τη χώρα σε ήρεμο λιμάνι, θα προβάλλουν πειστικά τις πραγματικές διαχρονικές αξίες της, θα αξιοποιήσουν τις σύγχρονες δυνατότητές της και αν απαιτηθεί δε θα διστάσουν να υπερασπισθούν και πάλι την εθνική της αξιοπρέπεια, με οποιοδήποτε απαραίτητο μέσο και τρόπο, διεκδικώντας την ισάξια συμμετοχή της στο όποιο διεθνές περιβάλλον έχει διαμορφωθεί στο μέλλον.

 

Ως κατακλείδα θα ήθελα να θυμίσω ότι μια προσεκτική ανάγνωση της ιστορίας της Ελλάδας, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως αντίδοτο σε όσους έχει αποκαρδιώσει η σημερινή κρίση.

Από την απελευθέρωσή της το 1821 ως σήμερα υπέφερε όσο καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη: έζησε δύο εμφυλίους, έναν «ατυχή» πόλεμο το 1897, τουλάχιστον τέσσερις διεθνείς οικονομικούς ελέγχους, τρεις δικτατορίες, έναν εθνικό διχασμό και μια σειρά στρατιωτικά κινήματα, μια εθνική καταστροφή στη Μικρασία, δύο Βαλκανικούς και δύο Παγκόσμιους πολέμους, δύο Κατοχές από «συμμαχικά» και εχθρικά στρατεύματα. Βίωσε ένα ατέλειωτο ρέκβιεμ οδύνης αλλά και διθυράμβους εθνικής ανάτασης, καθώς και τη διεθνή αναγνώριση –από φίλους κι εχθρούς- για την τιμητική συμμετοχή της στα πολεμικά πεδία, σχεδόν πάντοτε με την πλευρά των τελικών νικητών. Και παρ’ όλα αυτά επέζησε!

 

Καλώς ή κακώς, από «ψωροκώσταινα» κατάφερε -με ίσιους ή πλάγιους τρόπους- σήμερα να αποτελεί ένα από τα 27 μέλη της Ευρωζώνης και να ξαναδίνει τη μάχη επιβίωσής της, από μάλλον καλύτερη θέση σε σχέση με το παρελθόν.

 

* ‘Si vis pacem, para bellum

Η πιο διαδεδομένη απόδοση του διαχρονικού αποφθέγματος «Qui desiderat pacem, praeparet bellum» του Ρωμαίου στρατιωτικού συγγραφέα Flavius Vegetius Renatus, από τον πρόλογο του 3ου βιβλίου του έργου του «Epitoma Rei Militaris».

Ioannis Kapodistrias's insight:

Θα ήθελα να θυμίσω ότι μια προσεκτική ανάγνωση της ιστορίας της Ελλάδας, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως αντίδοτο σε όσους έχει αποκαρδιώσει η σημερινή κρίση.

 

Από την απελευθέρωσή της το 1821 ως σήμερα υπέφερε όσο καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη: έζησε δύο εμφυλίους, έναν «ατυχή» πόλεμο το 1897, τουλάχιστον τέσσερις διεθνείς οικονομικούς ελέγχους, τρεις δικτατορίες, έναν εθνικό διχασμό και μια σειρά στρατιωτικά κινήματα, μια εθνική καταστροφή στη Μικρασία, δύο Βαλκανικούς και δύο Παγκόσμιους πολέμους, δύο Κατοχές από «συμμαχικά» και εχθρικά στρατεύματα. Βίωσε ένα ατέλειωτο ρέκβιεμ οδύνης αλλά και διθυράμβους εθνικής ανάτασης, καθώς και τη διεθνή αναγνώριση –από φίλους κι εχθρούς- για την τιμητική συμμετοχή της στα πολεμικά πεδία, σχεδόν πάντοτε με την πλευρά των τελικών νικητών. Και παρ’ όλα αυτά επέζησε!

 

Καλώς ή κακώς, από «ψωροκώσταινα» κατάφερε -με ίσιους ή πλάγιους τρόπους- σήμερα να αποτελεί ένα από τα 27 μέλη της Ευρωζώνης και να ξαναδίνει τη μάχη επιβίωσής της, από μάλλον καλύτερη θέση σε σχέση με το παρελθόν.

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Η ΝΕΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ (FYROM)

Η ΝΕΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ (FYROM) | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Κατά την απογραφή του 1941, η οποία έγινε με ευθύνη των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής, και άρα είναι πλέον αντικειμενική, επί συνόλου 800.000 πληθυσμού κατεγράφησαν 100.000 Έλληνες το γένος, Χριστιανοί Ορθόδοξοι στο θρήσκευμα, δηλαδή το 12% του πληθυσμού.


Η απογραφή του 1951 δίνει 158.000 ελληνικό στοιχείο. Εξ αυτών 25.000 είναι Έλληνες γηγενείς κάτοικοι Μοναστηρίου, 100.000 βλαχόφωνοι Έλληνες (Γκρέκ), 3.000 Έλληνες Σαρακατσαναίοι και 32.000 Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες του εμφυλίου. Ήτοι το 18% του εξ 900.000 (τότε) πληθυσμού. Τα στοιχεία αυτά ενόχλησαν τις αρχές των Σκοπίων οι οποίες υποχρέωσαν τους 100.000 Έλληνες να δηλώνονται «Μακεδόνες» ή το πολύ «Βλάχοι».


Τα απογραφικά στοιχεία του 1961 και 1971 είναι απολύτως ασαφή από την προσπάθεια των Σκοπιανών να μειώσουν τη δύναμη των Ελλήνων. Με την απογραφή όμως του 1991 αποκαθίσταται εν μέρει η αλήθεια. Παρ΄ότι δεν κοινοποιήθηκαν λεπτομερή απογραφικά στοιχεία, εν τούτοις στον αντιπολιτευόμενο τύπο δημοσιεύθηκαν πληροφορίες περί του ότι ποσοστό μεταξύ 12 και 18% εδήλωσε ότι έχει ελληνική εθνική συνείδηση. Δηλαδή περίπου 250.000 επί συνόλου 2.200.00 κατοίκων. Όλοι αυτοί είναι εκείνοι οι οποίοι είχαν εξαναγκασθεί στο παρελθόν να δηλώσουν «Μακεδόνες» ή «Βλάχοι» ή «Γιουγκοσλάβοι». Είναι αυτοί που στην πραγματικότητα είναι «Γηγενείς Έλληνες». «Βλάχοι», «Σαρακατσαναίοι» και «Πολιτικοί Πρόσφυγες».


Αυτός ο εξαναγκασμός των κατοίκων της χώρας αυτής οι οποίοι διέθεταν ελληνική εθνική συνείδηση, να προσδιορίζονται ως Μακεδόνες, Βλάχοι, Γιουγκοσλάβοι, Σαρακατσαναίοι κ.λ.π. είχε ως σκοπό τη διάκριση αυτών από τα Σλαβικά φύλα τα οποία κυριαρχούσαν στο κρατίδιο αυτό από της εποχής του Τίτο, και τα οποία συνιστούσαν, όπως ακόμη και σήμερα, την άρχουσα τάξη των Σκοπίων. Απλή ανάγνωση των ονομάτων και των επιθέτων της διοικούσης ελίτ (Γκρικόρωφ, Τσεβρενκόφσκυ, Γκρουέφσκυ κ.λ.π.) πείθει και τους πλέον κακόπιστους και αφελείς περί της Σλαβικής καταγωγής της κυβερνώσης τάξεως. Και είναι απορίας άξιον πως οι ιθύνοντες του κρατιδίου αυτού απαρνούνται την καταγωγή των και κατ΄ακολουθίαν την συγγένειά των με τα Σλαβικά φύλα της Ανατολικής Ευρώπης. Σε αντίθεση όμως με τους διωγμούς των Ελλήνων της Τουρκίας, οι διωγμοί των Ελλήνων των Σκοπίων δεν έλαβαν ποτέ έκταση γενοκτονίας.


Οπωσδήποτε οι Έλληνες και λόγω των χαρισμάτων της φυλής, διακρινόμενοι στις τοπικές κοινωνίες, επέσυραν πάντοτε τον φθόνο των αλλοφύλων, αλλά στην περίπτωση των Σκοπίων και λόγω της εγγύτητος προς την βόρειο Ελλάδα το φρόνημα των γηγενών ιδίως Ελλήνων δεν κατέστη δυνατόν να καταβληθεί.


Υπάρχει συνεπώς σήμερα αναντιρρήτως ελληνισμός στα Σκόπια. Αυτός θα πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος μας. Θα πρέπει να ενισχυθεί παντοειδώς. Οικονομικώς, ηθικώς, πολιτιστικώς, εθνικώς. Το Κράτος μας έχει τους μηχανισμούς να καταγράψει τους γηγενείς Έλληνες, τους Βλάχους Έλληνες, τους Σαρακατσαναίους Έλληνες, τους πολιτικούς πρόσφυγες Έλληνες και να σταθεί δίπλα τους. Να στηρίξει το φρόνημά τους. 

Ioannis Kapodistrias's insight:

"[...]Υπάρχει συνεπώς σήμερα αναντιρρήτως ελληνισμός στα Σκόπια. Αυτός θα πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος μας. Θα πρέπει να ενισχυθεί παντοειδώς. Οικονομικώς, ηθικώς, πολιτιστικώς, εθνικώς. Το Κράτος μας έχει τους μηχανισμούς να καταγράψει τους γηγενείς Έλληνες, τους Βλάχους Έλληνες, τους Σαρακατσαναίους Έλληνες, τους πολιτικούς πρόσφυγες Έλληνες και να σταθεί δίπλα τους. Να στηρίξει το φρόνημά τους.". 

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Φόρος τιμής σε ένα μεγάλο Έλληνα διανοητή!

Φόρος τιμής σε ένα μεγάλο Έλληνα διανοητή! | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Αυτός ο άνθρωπος πέθανε το 1998 άγνωστος στην Ελλάδα και λοιδορούμενος από μεγάλο μέρος της εγχώριας «πνευματικής ελίτ».


Το 1981 απορρίφθηκε η υποψηφιότητα του ως τακτικού καθηγητή της Ιστορίας της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ωστόσο βρήκε την αναγνώριση που του άξιζε στη Γερμανία. Για τις εργασίες του, του απονεμήθηκε το μετάλλιο Γκαίτε και το βραβείο Χούμπολντ. Κυρίως όμως το έργο του Παναγιώτη Κονδύλη είναι πια σημείο αναφοράς στους κύκλους της γερμανικής διανόησης. 


Μερικές από τις σκέψεις του:

- «Εδώ θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι η συνήθης αντιπαράθεση των εκσυγχρονιστικών τάσεων προς την καλλιέργεια της εθνικής παράδοσης είναι απλουστευτική και παραπλανητική. Μονάχα η ευόδωση της εκσυγχρονιστικής προσπάθειας επιτρέπει την επιτυχή άμιλλα με άλλα έθνη και έτσι χαρίζει την αυτοπεποίθηση εκείνη, η οποία επιτρέπει την απροβλημάτιστη αναστροφή με την εθνική παράδοση και καθιστά ψυχολογικά περιττό τον πιθηκισμό. Αντίθετα, η ανικανότητα ενός έθνους να συναγωνισθεί με άλλα σε ό, τι – καλώς ή κακώς – θεωρείται κεντρικό πεδίο της κοινωνικής δραστηριότητας θέτει σε κίνηση ένα διπλό υπεραναπληρωματικό μηχανισμό: τον πιθηκισμό ως προσπάθεια να υποκαταστήσεις με επιφάσεις ό, τι δεν κατέχεις στην ουσία και την παραδοσιολατρία ως αντιστάθμισμα του πιθηκισμού. Απ’ αυτή την άποψη, ο πτωχοπροδρομικός ελληνοκεντρισμός και ο κοσμοπολιτικός πιθηκισμός αποτελούν μεγέθη συμμετρικά και συναφή, όσο κι αν φαινομενικά εκπροσωπούν δύο κόσμους εχθρικούς μεταξύ τους.»

- «Οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα τόσο, όσο αξίζεις εσύ γι’ αυτούς. Καμιά συμμαχία και καμιά προστασία δεν κατασφαλίζει όποιον βρίσκεται μαζί της σε σχέση μονομερούς εξάρτησης. Τα «δίκαια» της Ελλάδας δεν εντυπωσιάζουν κανέναν, όσο πίσω τους βρίσκεται ένας παρίας με διαρκώς απλωμένο το χέρι, κάποιος που ζει από δάνεια, επιδοτήσεις και "προγράμματα στήριξης"».

- «Αν ο Ελληνισμός θέλει να επιβιώσει ως διακεκριμένη ταυτότητα, το πρώτο που θα έπρεπε να κάνει θα ήταν να παράγει όσα τρώει. Δεν εννοώ διόλου κάποιαν οικονομική αυτάρκεια με την παλιά έννοια, αλλά την απαλλαγή από την πολιτική και την πρακτική του παρασιτικού καταναλωτισμού. Ένα βιώσιμο συλλογικό υποκείμενο οφείλει να εξάγει τουλάχιστον τόσα, όσα εισάγει, σ' έναν ανοικτότερο κόσμο. Ειδάλλως, είναι αναπόφευκτη η πτώση στα κατώτερα σκαλιά του διεθνούς καταμερισμού της εργασίας, η καταχρέωση και η πολιτικοστρατιωτική εξάρτηση. Τις τελευταίες δεκαετίες ο Ελληνισμός προχώρησε γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση. Η αναστροφή της απαιτεί γενναία παραγωγική προσπάθεια, προηγμένη τεχνογνωσία και ριζική θεσμική εξυγίανση, καθώς και ένα εκπαιδευτικό σύστημα εντελώς διαφορετικού επιπέδου». 

- «Η σημερινή Ελλάδα αποτελεί ακριβώς περίπτωση φθίνοντος έθνους, το οποίο εκλαμβάνει τις έμμονες μυθολογικές του ιδέες για τον εαυτό του ως ρεαλιστική αυτεπίγνωση….
Για όποιον δεν είναι εξ επαγγέλματος και ιδιοτελώς υποχρεωμένος (λ.χ. ως πολιτικός) να τρέφει και να διαδίδει ψευδαισθήσεις, είναι προφανές ότι η χώρα βυθίζεται στον κοινωνικό λήθαργο και στη συλλογική απραξία, ήτοι η κοινωνική πράξη έχει υποκατασταθεί από αντανακλαστικές κινήσεις: το νευρόσπαστο κινείται κι αυτό, όμως δεν πράττει. Η αίσθηση της αποσύνθεσης είναι γενική και δεσπόζει σε όλες τις συζητήσεις, ενώ η εξ ίσου διάχυτη δυσφορία εκτονώνεται όλο και ευκολότερα, όλο και συχνότερα σε προκλητική επιθετικότητα και σε επιδεικτική χυδαιότητα.»

- «Οι ευρύτερες μάζες, καθοδηγούμενες από το ίδιο ένστικτο της βραχυπρόθεσμης αυτοσυντήρησης, έχουν βρει τη δική τους ψυχολογικά βολική λύση: το έθνος το υπηρετούν ανέξοδα περιβαλλόμενες γαλανόλευκα ράκη, οπότε το καλεί η περίσταση, και έχοντας κατόπιν ήσυχη συνείδηση το κλέβουν μόνιμα με παντοειδείς τρόπους: από τη φοροδιαφυγή, την αισχροκέρδεια και τα «αυθαίρετα» ίσαμε τα ευκολοαπόκτητα πτυχία, τη χαμηλή παραγωγικότητα εργασίας (ούτε το 50% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης!) και την κραυγαλέα ανισότητα ανάμεσα σ’ ό,τι παράγεται και σ’ ό,τι καταναλώνεται, με αποτέλεσμα την καταχρέωση και την πολιτική εξάρτηση του τόπου. Αν λάβουμε υπ’ όψιν μας μόνον όσα πράττονται και αφήσουμε εντελώς στην άκρη την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους οι πράττοντες, τότε φαίνεται να βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, υπό τον ορό να σκηνοθετηθούν έτσι τα πράγματα, ώστε κανείς να μην έχει την άμεση ευθύνη, και επίσης υπό τον ορό να τεχνουργηθούν απροσμάχητες ανακουφιστικές εκλογικεύσεις («ελληνοκεντρικές» ή «εξευρωπαιστικές», αδιάφορο).»

Ioannis Kapodistrias's insight:

Είχε προβλέψει τη σημερινή κατάντια και δυστυχώς τα χειρότερα που θα ακολουθήσουν...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Περί Ελλήνων και Εβραίων...

Περί Ελλήνων και Εβραίων... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Ο Ουινστον Τσόρτσιλ είναι μακράν ένας εκ των σπουδαιοτέρων ηγετών στον 20 αιώνα, οπότε η γνώμη του για τη Φυλή μας αλλά και του έτερου δέους των Εβραίων έχει ιδιαίτερη βαρύτητα...

 

Η άποψή του ακολουθεί στα αγγλικά και αξίζει να τη διαβάσετε.

“The Greeks rival the Jews in being the most politically minded race in the world. No matter how forlorn their circumstances or how grave the peril to their country, they are always divided into many parties, with many leaders who fight among themselves with desperate vigour. It has been well said that wherever there are three Jews it will be found that there are two Prime Ministers and ..one leader of the Opposition. The same is true of this other ancient race, whose stormy and endless struggle for life stretches back to the fountains of spring of human thought.

No two races have set such mark upon the world. Both have shown a capacity for survival, in spite of unending perils and sufferings from external oppressors, matched only by their own ceaseless feuds, quarrels and convulsions. The passage of several thousand years sees no change in their characteristics and no diminution of their original vitality. They have survived in spite of all that the world could do against them, and all they could do against themselves, and each of them from angles so different have left us the inheritance of their genius and wisdom.

No two cities have counted more with mankind than Athens and Jerusalem. Their messages in religion, philosophy and art have been the main guiding lights of modern faith and culture. Centuries of foreign rule and indescribable, endless oppression leave them still living, active communities and forces in the modern world, quarreling among themselves with insatiable vivacity. Personally I have always been on the side of both, and believed in their invincible power to survive internal strife and the world tides threatening their extinction.”

Ioannis Kapodistrias's insight:

Λείπουν οι μεγάλοι ηγέτες...

 

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Για έναν τάφο αδειανό ή για μια Ελλάδα...

Για έναν τάφο αδειανό ή για μια Ελλάδα... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Δεν είναι μικρή υπόθεση. Αυτά που η κυβέρνηση που εδρεύει στα γειτονικά Σκόπια πληρώνει για να αποκτήσει σαν απομιμήσεις προκειμένου να στολίσει την φτωχή της επικράτεια, στην προσπάθεια να αποκτήσει ιστορία και μέσω αυτής ταυτότητα (ίσως αν η συγκυρία το επιτρέψει και πρόσβαση στο Αιγαίο), στην Ελλάδα τα ξεθάβουμε στην αυθεντική τους μορφή...

Το ερώτημα είναι, αν ο τάφος της Αμφίπολης ήταν 100 χιλιόμετρα βορειότερα, εντός της επικράτειας της FYROM θα είχε μικρότερη αρχαιολογική και ιστορική αξία για τον ελληνισμό;

Ας μην έχουμε αυταπάτες, την ιστορία ως πολιτικό ανάγνωσμα την γράφουν οι νικητές πρωτίστως και μετά οι αρχαιολόγοι. Αν π.χ. είχαν νικήσει οι Ναζί στον τελευταίο πόλεμο και τμήμα της ελληνικής Μακεδονίας είχε παραχωρηθεί στους Βούλγαρους, ο Αλέξανδρος θα ήταν πρόγονος των Βούλγαρων...

 

http://www.capital.gr/stoupas/Article.aspx?id=2095271

 
Ioannis Kapodistrias's insight:

Σε κάθε περίπτωση ας γίνει μια προσπάθεια αξιοποίησης των όποιων ευρημάτων, για την υποστήριξη των όποιων στρατηγικών στόχων...

 

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Ενας σπουδαίος Ελληνας

Ενας σπουδαίος Ελληνας | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ* 

 

Ο Δημήτρης Στεφάνου ήταν κρατικός λει­τουρ­γός σαν κι αυτούς που πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να υπάρχουν πια στη χώρα μας.

 

Την περασμένη Δευτέρα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία μόλις 46 ετών ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Δημήτρης Στεφάνου. Τον Δημήτρη τον γνώρισα για πρώτη φορά την ημέρα που ανέλαβα υπουργός τον περασμένο Ιούνιο. Είχα ακούσει, βέβαια, πολλά γι’ αυτόν. Εμπειρο πολιτικό στέλεχος προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ, είχε διαχειρισθεί σε νεαρή ηλικία κρίσιμα χαρτοφυλάκια, όπως τη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη». Δεν χρειάσθηκα παραπάνω από μισή ώρα για να πεισθώ ότι με αυτόν τον άνθρωπο θέλω να συνεργαστώ. Σε αυτόν τον ένα χρόνο χτίσαμε μια σχέση που δεν ήταν απλά υπηρεσιακή αλλά και βαθιά προσωπική. Τα λίγα αυτά λόγια είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής σ’ ένα σπάνιο άνθρωπο που κέρδισε όχι μόνο τον σεβασμό αλλά και τον θαυμασμό μου.

Ο Δημήτρης ήταν κρατικός λειτουργός σαν... 

Ioannis Kapodistrias's insight:
Τον κ. Στεφάνου δεν τον γνώριζα Είχα ακούσει, βέβαια, πολλά θετικά για τη θητεία τους στο Υπ. Εσωτερικών. Όταν, όμως, οι πολιτικοί του αντίπαλοι, και τι αντίπαλοι, γράφουν έτσι γι' αυτόν, σημαίνει ότι πραγματικά η χώρα έχασε ένα σπουδαίο Έλληνα. Στην πιο δύσκολη στιγμή της...
more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Δεξιός και αριστερός εθνικισμός

Δεξιός και αριστερός εθνικισμός | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Ο Εθνικισμός είναι η αναγκαστική συνύπαρξη με τα κατακάθια της πατρίδας σου. Αν δεν κάνω λάθος ο αφορισμός ανήκει στον Καρλ Κράους. Ο εθνικισμός απέχει από τον πατριωτισμό όσο απέχουν τα στερεότυπα από τα βιώματα. Ο εθνικισμός στηρίζεται σε ένα σύμπλεγμα στερεοτύπων. Αν είσαι Ελληνας πρέπει να μισείς τους Τούρκους, να περιφρονείς τους Σκοπιανούς, να είσαι αντισημίτης και να πιστεύεις ότι η μετανάστευση είναι ένα διεθνές σχέδιο του τραπεζικού κεφαλαίου για να μολύνουν τη γνησιότητα των Ελλήνων με πακιστανικό αίμα. Αν δεν τα πιστεύεις όλα αυτά, αν δεν πιστεύεις ότι οι Αμερικανοί υπάρχουν για να βομβαρδίζουν τον κοσμάκη και τη Σερβία, οι Γερμανοί για να δανείζουν, να καταχρεώνουν τον κόσμο και να ταπεινώνουν τη Βραζιλία στο ποδόσφαιρο –γιατί ναζί γεννήθηκαν ναζί θε να πεθάνουν– αν δεν είσαι βέβαιος ότι υπάρχει μια εβραιομασονική συνωμοσία που καταστρέφει την ωραιότερη και πλουσιότερη γλώσσα του κόσμου –λες και δεν φτάνει ο ηλίθιος συμπατριώτης σου που την κακοποιεί– τότε δεν δικαιούσαι να λες ότι ανήκεις στον σοφό αυτό λαό που επινόησε ακόμη και τον μουσακά, όπως λέει ο Πλάτων στην Πολιτεία του. Εννοείται πως δεν το λέει αλλά είναι σαν να το έχει πει. Ο πατριωτισμός στηρίζεται σε βιώματα. Είναι η παιδική σου ηλικία, οι γονείς σου, το τοπίο που έκανες τα πρώτα σου βήματα, η γλώσσα στην οποία ψέλλισες τις πρώτες σου λέξεις. Ο εθνικιστής εξιδανικεύει την πατρίδα του για να υπηρετήσει τον δικό του ναρκισσισμό, για να εξιδανικεύσει τον εαυτό του. Ο πατριώτης την αγαπάει, ακόμη κι αν αισθάνεται ξένος σ’ αυτήν, κι αν θέλει να την διορθώσει, ακόμη κι αν την σαρκάζει ή την ειρωνεύεται το κάνει επειδή την αγαπάει. Ο Ροΐδης δεν ήταν λιγότερο πατριώτης από τον Παπαρρηγόπουλο.

Ο εθνικισμός, ως εμμονή και ιδεολογική αγκύλωση, καλύπτει πολύ ευρύτερο φάσμα κοινωνικών συμπεριφορών από όσο καλύπτει η πολιτική του έκφραση. Στην Ελλάδα του 2014...

Ioannis Kapodistrias's insight:

άλλο εθνικισμός και άλλο πατριωτισμός....

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Η απαιδευσία των πολιτικών κυοφορεί τερατογενέσεις

Η απαιδευσία των πολιτικών κυοφορεί τερατογενέσεις | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
του Χρήστου Γιανναρά

Ο όρος «λαϊκή δεξιά» μοιάζει λεκτικό πυροτέχνημα, κενό από κάθε πολιτικό ρεαλισμό – όπως και το κενολόγημα «κεντροαριστερά». Οταν η εκδοχή της πολιτικής είναι μόνο διαχειριστική και ολική η έκλειψη κοινωνικών στόχων άλλων πέρα από την αύξηση της καταναλωτικής ευχέρειας, τότε η πολιτική γίνεται παιχνίδι παραγωγής ψευδαισθήσεων. Το παιχνίδι οργανώνεται με τους κανόνες εντυπωσιασμού του καταναλωτή, κανόνες του μάρκετινγκ – η «λαϊκή δεξιά» ή η «κεντροαριστερά» είναι τα λεκτικά ισοδύναμα στην πολιτική με το «λευκότερο του λευκού» στα απορρυπαντικά ή με το «διπλό φλουοράιντ» στις οδοντόκρεμες.

Το 1974 ο Κων. Καραμανλής ίδρυσε ένα καινούργιο κόμμα: σαφώς σχήμα - όχημα για να ασκήσει την προσωπική του δεξιότητα στη διαχειριστική πολιτική. Προδικτατορικά ονόμαζε το κόμμα του «Εθνική Ριζοσπαστική Ενωση», μεταδικτατορικά το ονόμασε «Νέα Δημοκρατία». Και οι δύο ονομασίες ήταν απολύτως εμπορικές (διαφημιστικές), δεν απηχούσαν κοινωνικούς στόχους ούτε πολιτικές προτεραιότητες. Πολιτική φιλοσοφία του Κων. Καραμανλή ήταν, σαφέστατα, ο Ιστορικός Υλισμός, με άψογο (χρησιμοθηρικό) σέβας για το εθνικοθρησκευτικό «εποικοδόμημα».

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ίσως πανουργότερος, διέβλεψε... 

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Αποτελεσματική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος

Αποτελεσματική αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Με δεδομένο ότι θα πρέπει να μάθουμε πια να ζούμε με το μεταναστευτικό πρόβλημα, η αντιμετώπισή του θα πρέπει να αρχίσει να γίνεται, όχι με ευχολόγια, αλλά με έξυπνους κι αποτελεσματικούς τρόπους. 

Εφόσον η αναταραχή στην Τουρκία θα συνεχίζεται εντεινόμενη και ταυτόχρονα η διελκυστίνδα της με την ΕΕ, οι μεταναστευτικές ροές θα αυξομειώνονται σαν ακορντεόν. 

Εάν το ελληνικό κράτος θέλει να δώσει το μήνυμα στη γείτονα –αλλά και διεθνώς- ότι δεν μπορεί να παίζει κατά το δοκούν τα παιχνίδια της, θα πρέπει να υιοθετήσει τακτικές «Ισοδύναμου Τετελεσμένου», αξιοποιώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις της και ιδιαίτερα τις ικανότατες Ειδικές Δυνάμεις. 

Υπάρχει η δυνατότητα στοχοποίησης των ορμητηρίων των δουλεμπόρων, τα οποία μπορούν να γίνουν στόχος μυστικών ειδικών επιχειρήσεων με σκοπό την εξόντωση –ακόμη και τη φυσική- ενός σημαντικού αριθμού τους. Να δούμε μετά πόσο διατεθειμένοι θα είναι να συνεχίσουν την παράνομη δραστηριότητά τους. Σε κάθε περίπτωση αυτή η δραστηριότητα θα μειωθεί δραματικά. 

Για να υλοποιηθούν όλα αυτά, βέβαια, απαιτείται μια εθνικόφρων κι ελληνόφρων κυβέρνηση, που θέλει και μπορεί να προασπίσει τα ελληνικά σύνορα, την κοινωνική ειρήνη και την ακεραιότητα της εθνικής ταυτότητας. 

 Ποια Στικούδη;
more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

«Αναλύοντας» και ΨυχαΑναλύοντας…

«Αναλύοντας» και ΨυχαΑναλύοντας… | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Ενόψει των ακόμη επαχθέστερων μέτρων που προβλέπονται να ψηφιστούν σύντομα, καθώς και των πολύ πιο δύσκολων ημερών που μας περιμένουν, θα ήθελα να προσπαθήσω να ξεδιαλύνω μερικές βασικές οικονομικές έννοιες, που τα τελευταία 6 χρόνια κυριαρχούν στην καθημερινότητά μας, καθορίζοντας όλο και περισσότερο το μέλλον μας. Γι’ αυτό το λόγο –και με κίνδυνο οι επαΐοντες περί των οικονομικών να με ψέξουν για υπεραπλούστευση - θα προσπαθήσω να γράψω και να περιγράψω απλά, χωρίς «βαρύγδουπες» αναλύσεις. 

Από καταβολής ύπαρξης της οικονομικής επιστήμης (πολλοί ερίζουν ότι δεν πρόκειται για επιστήμη) αναπτύχθηκαν 2 βασικοί κλάδοι με διαφορετικά χαρακτηριστικά που, όμως, αλληλεπιδρούν άμεσα: Η ΜΑκροοικονομία και η ΜΙκροοικονομία. 

Η ΜΑκροοικονομία εξετάζει τη «μεγάλη εικόνα» δηλαδή τα οικονομικά μεγέθη της χώρας όπως το ΑΕΠ, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον, τις κρατικές επενδύσεις, τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις της χώρας κ.α. 

Η ΜΙκροοικονομία εξετάζει την «καθημερινή εικόνα» της χώρας, δηλαδή τις δημοσιονομικές πολιτικές (φόροι και άλλα έσοδα), τις δημόσιες δαπάνες (μισθοί δημοσίου, συντάξεις, επιδόματα κ.λπ.). 

Πιο απλά, μπορούμε να περιγράψουμε τη ΜΑκροοικονομία με τα μεσομακροπρόθεσμα σχέδια μιας οικογένειας, για την αγορά ενός σπιτιού ή ενός αυτοκινήτου, τη διαχείριση των αντίστοιχων στεγαστικών ή/και καταναλωτικών δανείων της, τις επενδύσεις και την αποταμίευση που κάνει, καθώς και τις γενικότερες σχέσεις της με το κράτος και τους γείτονές της. 

Τη ΜΙκροοικονομία μπορούμε να την παρομοιάσουμε με τον μηνιαίο προϋπολογισμό μιας οικογένειας, με βάση τα έσοδα (μισθούς, έσοδα από επενδύσεις, ή πωλήσεις/ενοικιάσεις περιουσιακών στοιχείων κ.λπ.) και τα έξοδα (ενοικίων, κοινοχρήστων, ΔΕΚΟ, διδάκτρων, δώρων, χαρτζιλίκια σε παιδιά κ.λπ.). 

Συνήθως η ΜΑκροοικονομία και η ΜΙκροοικονομία κινούνται με διαφορετικούς ρυθμούς και παρόλο που αλληλεπιδρούν, οι παράγοντες και τα περιβάλλοντα που τις επηρεάζουν είναι σχεδόν διαφορετικοί. Το ίδιο συμβαίνει και με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα χαρακτηριστικά και τις κινήσεις τους. 

Συνήθως δεν είμαστε εκπαιδευμένοι, ούτε διαθέτουμε τις κατάλληλες εμπειρίες για να αντιληφθούμε τις παραπάνω κινήσεις της ΜΑκροοικονομίας, τουλάχιστον επακριβώς. Ενώ τις κινήσεις της ΜΙκροοικονομίας μπορούμε να τις αντιληφθούμε πιο εύκολα και με μεγαλύτερη ακρίβεια. 

Έτσι ακριβώς συμβαίνει και σε μια οικογένεια. Τα περισσότερα μέλη, δεν αντιλαμβάνονται άμεσα το σκοπό των αποφάσεων -και των επιπτώσεών τους- των διαχειριστών του οικογενειακού προϋπολογισμού, που συνήθως είναι το ανδρόγυνο. 
Αντιλαμβάνονται, όμως, τα ψώνια στο SuperMarket, τις διάφορες αγορές, τα χαρτζιλίκια, τα «επιδόματα» από γιαγιάδες και θείες κ.λπ. 

Αυτό που πρέπει να έχουμε στο νου μας, είναι ότι ακόμη κι αν δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τις κινήσεις και την επίδραση της ΜΑκροοικονομίας, τα αποτελέσματά της επηρεάζουν άμεσα και καταλυτικά τις ζωές μας. Δηλαδή τη ΜΙκροοικονομία. Αν δεν «βγαίνουν τα νούμερα» στη ΜΑκροοικονομία, τα αντίστοιχα «νούμερα» της ΜΙκροοικονομίας δε θα βγαίνουν επίσης και τα όποια ποσά θα λείπουν από τις τσέπες όλων μας. 

Θα πρέπει, επίσης, να έχουμε στο νου μας ότι ο λεγόμενος «οικονομικός κύκλος» της ΜΑκροοικονομίας, είναι περισσότερο χρονοβόρος, μεγαλύτερος και αργός, σε σχέση με αυτόν της ΜΙκροοικονομίας. 

Περίπου κάτι σαν την περιστροφή των μεγάλων πλανητών (Δία, Πλούτωνα, Ποσειδώνα, Κρόνου) γύρω από τον Ήλιο, σε σύγκριση με την αντίστοιχη περιστροφή των μικρότερων πλανητών, όπως η Γη και η Σελήνη. 

Συμπέρασμα; Πρώτα θα πρέπει να περιμένουμε να ευοδωθούν και να αποδώσουν τα «νούμερα» της ΜΑκροοικονομίας, μέσα σε ένα μακρύ και αργό κύκλο και μετά από αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, εν τω μέσω τρικυμιών και δια πυρός και σιδήρου, θα αρχίσουν αργά και βασανιστικά να εμφανίζονται δειλά-δειλά τα όποια θετικά σημάδια στη ΜΙκροοικονομία και την καθημερινή μας ζωή. 

Όταν κατανοήσουμε, στο μέτρο του δυνατού για τον καθένα, το πώς κινούνται οι παραπάνω οικονομικοί κλάδοι και οι κύκλοι τους, μόνο τότε θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα το τι μας συνέβη, τι συμβαίνει σήμερα γύρω μας και κυρίως να προετοιμαστούμε, όσο το δυνατόν καλύτερα, για το τι πρόκειται να μας συμβεί αύριο κι ίσως αργότερα. 

Μόνο κατάλληλα προετοιμασμένοι θα μπορέσουμε να σχεδιάσουμε (τι λέξη κι αυτή, λες και δεν είναι ελληνική καν) τις κινήσεις μας και να δράσουμε ανάλογα. 

Αυτά…
Ioannis Kapodistrias's insight:
Share your insight
more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Αναζητώντας μια νέα πολιτική ελίτ...

Αναζητώντας μια νέα πολιτική ελίτ... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

του Τάσου Τσιπλάκου

 

Ενόψει των εκλογών στη ΝΔ και γενικότερων εξελίξεων σε σύντομο χρονικό διάστημα, είναι ευκαιρία να επανακαθορίσουμε τα χαρακτηριστικά των εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος.

 

Η χώρα χρειάζεται άμεση αναζωογόνηση της πολιτικής της ζωής με νέα πρόσωπα και χαρακτηριστικά.

 

Είναι εμφανής πια η έλλειψη μιας πολιτικής κι ευρύτερα κοινωνικής ελίτ. Η μόνη πραγματική ελίτ που υπήρξε στη χώρα μεταπολιτευτικά ήταν οι «Φρυγανιές ΕΛΙΤ».

 

Απαιτείται η δημιουργία μιας νέας πραγματικής πολιτικής ελίτ της οποίας τα χαρακτηριστικά θα είναι:

 

Η γνώση, η εργασιακή και κοινωνική εμπειρία, η ανιδιοτελής (στο μέτρο του δυνατού) πολιτική βούληση για ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις με στόχο τον πραγματικό εκσυγχρονισμό της χώρας.

 

Η καταγωγή αυτής της ελίτ θα είναι κατά βάση λαϊκή. Όχι απαραίτητα λόγω κοινωνικής καταγωγής, αλλά κυρίως λόγω νοοτροπίας κι εμπειρίας. Κοινώς θα πρέπει να γνωρίζει και να «μιλά τη γλώσσα της πιάτσας».

 

Οι θέσεις, η νοοτροπία, η δράση, ακόμη κι η ρητορική θα πρέπει να είναι αυθεντικά λαϊκές κι όχι λαϊκίστικες. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα καταφέρει να αντλεί ουσιαστική εξουσία «από το λαό, με το λαό, για το λαό».

 

Αυτή η νέα ελίτ θα μπορέσει να ξεπεράσει και να υπερβεί τις κακές πρακτικές του παρελθόντος, όπου οι εκπρόσωποι των λαϊκών στρωμάτων με λαϊκή καταγωγή, ξεχνούσαν την κοινωνική και πολιτική τους αφετηρία, παραδομένοι κι εκμαυλιζόμενοι από την κατάληψη της εξουσίας.

 

Τα παραπάνω φαινόμενα του παρελθόντος θα ξεπεραστούν από τη νέα ελίτ λόγω της έμφυτης καλλιέργειας και παιδείας που θα διαθέτει, σε συνδυασμό με τις πραγματικές γνώσεις κι εμπειρίες, που θα μετουσιωθούν σε βούληση για ριζικές μεταρρυθμίσεις, με στόχο την κοινωνική, οικονομική κι εθνική πρόοδο.

 

Η χώρα είχε την τύχη να γνωρίσει τέτοιες πολιτικές ελίτ στις αρχές του 20ου αιώνα με τη λεγόμενη ομάδα των «Ιαπώνων» (Δημ. Γούναρη, Στράτο, Δημ. Ράλλη κ.λπ.) κι αμέσως μετά με το κόμμα των «Φιλελευθέρων» του Ελ. Βενιζέλου (Παπαπαναστασίου, Παπανδρέου, Καφαντάρη κ.λπ.). Επίσης, και κατά την πρώτη περίοδο του Κων. Καραμανλή (Κανελλόπουλος, Τσάτσος, Παπαληγούρας, Ράλλης κ.λπ.). Μετά δυστυχώς ξεκίνησε η παρακμή.

 

Το προ δεκαετίας παράδειγμα του Ερντογάν της γειτονικής «βάρβαρης» Τουρκίας, έχει πολλά να μας διδάξει…

Ioannis Kapodistrias's insight:

Αναζητούνται λαϊκοί εκπρόσωποι. Όχι λαϊκιστές...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΛΥΚΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΛΥΚΑ | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Μόλις είδα την επιγραφή μπήκα και ρώτησα το ζαχαροπλάστη τι ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΓΛΥΚΑ έχει:

"Εκείνα τα κατακόκκινα είναι all time classic. Δεν έχω αλλάξει τη συνταγή για πολλές δεκαετίες"...

"Εκείνα με το μπλε και πράσινο γλάσσο μην τα πάρεις δεν είναι φρέσκα"...

Του έδειξα μια τούρτα που είχε ζωγραφισμένο ένα ποτάμι.
"Δε μου πέτυχε αυτό. Θα ξαναδοκιμάσω"...

Είχε κάποια σκουρόχρωμα με αρχαιοελληνικά σχήματα επάνω.
"Αυτά είναι διακοσμητικά για τους τουρίστες. Δεν τρώγονται"...

Τέλος του έδειξα κάποια πολύχρωμα με βυσσινί, πορτοκαλί κι άλλες αποχρώσεις.
"Αυτά είναι σχετικά πρόσφατη συνταγή. Επειδή έχουν πολλά υλικά είναι τα πιο ακριβά. Στην αρχή πουλούσαν σαν ζεστά κουλούρια. Με τον καιρό, όμως, οι πελάτες άρχισαν να παραπονιούνται ότι είναι ακριβά και βαριά για το στομάχι. Θα περιμένω λίγο ακόμα, αλλά αν δεν αλλάξει κάτι, δε με βλέπω να τα ξαναβγάζω στη βιτρίνα"...

"Τι να σου βάλω;"

Τελικά έφυγα με ένα γλυκό ταψιού...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Ο «αστικός χώρος» ηττήθηκε γιατί πρόδωσε τις αξίες του

Τα κόμματα που αντιπροσωπεύουν (ή ισχυρίζονται ότι αντιπροσωπεύουν), τον αστικό χώρο υπέστησαν στις εκλογές αυτές την τρίτη διαδοχική και συντριπτική εκλογική ήττα μέσα σε οκτώ μόλις μήνες από τον κ. Τσίπρα και τους συμμάχους του. Παρά το γεγονός ότι αποδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας και για τον τελευταίο Έλληνα πολίτη ότι οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έλεγαν θηριώδη ψέματα κι ότι επέδειξαν πρωτοφανή κυβερνητική ανικανότητα σε όλους τους τομείς με τους οποίους πρόλαβαν να ασχοληθούν, νίκησαν κατά κράτος τους αντιπάλους τους. Τα κόμματα που υποστήριξαν το Ναι στο δημοψήφισμα πήραν στην ουσία περίπου 500 χιλιάδες λιγότερες ψήφους απ’ ό,τι τον Ιανουάριο, οι περισσότερες εκ των οποίων κατέληξαν στην αποχή μάλλον παρά στην συμπολίτευση. 


Που οφείλεται η δεινή αυτή ήττα; Από τα στοιχεία των exit poll προκύπτει με σαφήνεια ότι οι άνεργοι, οι φοιτητές και οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα έδωσαν τη νίκη στον κ. Τσίπρα με άθροισμα των νυν κυβερνητικών εταίρων μεγαλύτερο κατά 22, 16 και 10 μονάδες αντιστοίχως, σε σχέση με το άθροισμα των τριών κομμάτων του Ναι. Μόνο σημείο μαζικής υπεροχής των τελευταίων (συν 14 μονάδες), ήταν οι συνταξιούχοι, οι οποίοι ψηφίζουν επηρεασμένοι (περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο τμήμα του εκλογικού σώματος) από την διαχρονική συναισθηματική ταύτιση με το κόμμα τους.


Η διαγενεακή και ταξική αυτή αποδοκιμασία δεν είχε να κάνει όπως αποδείχθηκε και από την αποχή, με το μνημόνιο ή τον λαϊκισμό των ψεύτικων υποσχέσεων ή την επικοινωνιακή ελκυστικότητα του κ. Τσίπρα, αλλά πολύ περισσότερο με την αναξιοπιστία του λεγόμενου «αστικού χώρου» και την αδυναμία του να συγκινήσει το εκλογικό σώμα, σε μια εκλογή που ο φόβος της ολοκληρωτικής καταστροφής –που λειτούργησε τον Ιανουάριο- είχε πλέον υποχωρήσει. Ποιο ήταν το κύριο αίτιο της ήττας; Κατά τη γνώμη μου το έλλειμμα ηθικού πλεονεκτήματος, που έχει την βάση του στο μοντέλο που υπηρέτησαν οι δύο κύριοι (διαχρονικά) εκφραστές του λεγόμενου «αστικού χώρου». Το μοντέλο του παρασιτικού, «κοτζαμπάσικου», συντεχνιακού καπιταλισμού που οδήγησε την χώρα στην καταστροφή που βιώνουμε όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. 


Ποιές ήταν οι αξίες που ανέδειξε το μοντέλο αυτό; Οι ακριβώς αντίθετες αξίες από αυτές που χαρακτηρίζουν μια ανερχόμενη αστική κοινωνία. Αντί για την αποταμίευση, την επένδυση και την παραγωγή, η άκρατη κατανάλωση, αντί για την ανταμοιβή της εργασίας, η ανταμοιβή της απάτης, αντί για την ανάδειξη των καλύτερων, η ανάδειξη αυτών που δεν είχαν ηθικούς φραγμούς. Η ηγεσία της κοινωνίας, που προέρχεται κατά κανόνα από τα αστικά στρώματα, πρόδωσε τις διαχρονικές αξίες του αστικού χώρου. Από κάθε άποψη. Οι διανοούμενοι αντί να ασκούν κριτική κυνηγούσαν μερτικό. Οι τραπεζίτες αντί να προειδοποιούν για το χειρότερο δάνειζαν τους χειρότερους. Τα μέσα ενημέρωσης αντί να ελέγχουν την εξουσία διεκδικούσαν το μέγιστο δυνατό από τις κραιπάλες της. Το πολιτικό σύστημα αντί να είναι παράδειγμα προς μίμηση –επιδεικνύοντας ευθύνη, σοβαρότητα και πραγματικό πατριωτισμό- ήταν παράδειγμα προς αποφυγή. Η κοινωνική αλληλεγγύη από ηθικό καθήκον μετατράπηκε σε φερετζέ μαζικών και προκλητικών συντεχνιακών ρουσφετιών, που εξαιρούσαν κατά κανόνα τους πιο αδύναμους. Οι επιχειρηματίες –όσοι δεν ήταν κομματικοδίαιτοι ή δεν απολάμβαναν τη θαλπωρή της μονοπωλιακής προστασίας- ήταν κλεισμένοι στο καβούκι τους απέχοντας από τα κοινά. Άφησαν έτσι το χώρο στους υπόλοιπους, οι οποίοι απέκτησαν θηριώδη πολιτική επιρροή και την μεταχειρίστηκαν αναλόγως. Ο δημόσιος χώρος ξεχείλισε από τα λύματα της διαφθοράς και τα απόνερα της κομματικής και προσωπικής συναλλαγής. 


Ο αστικός χώρος πρόδωσε λοιπόν τις αξίες του και αναπόφευκτα τιμωρείται για αυτό από το υπόλοιπο κοινωνικό σώμα με μια μαζική ψήφο ταξικής και διαγενεακής αποδοκιμασίας. Όσο δεν το συνειδητοποιεί αυτό, όσο δεν ασκεί την αναγκαία αυτοκριτική, όσο δεν αναζητεί την ίασή του και την επάνοδό του στις αυτονόητες αξίες που δικαιολογούν κοινωνικά τον καθοδηγητικό του ρόλο σε μια σύγχρονη κοινωνία, ο συσχετισμός δεν πρόκειται να αλλάξει. Γιατί η πολιτική, στερημένη από την κοινωνική της χρησιμότητα, δεν χάνει μόνο το ηθικό της νόημα, χάνει προπαντός τη δυνατότητα να συγκινεί και να κινητοποιεί τους πολίτες. Χωρίς τους οποίους, ως γνωστόν, εκλογές δεν κερδίζονται.

Ioannis Kapodistrias's insight:

Ποιο ήταν το κύριο αίτιο της ήττας; Κατά τη γνώμη μου το έλλειμμα ηθικού πλεονεκτήματος, που έχει την βάση του στο μοντέλο που υπηρέτησαν οι δύο κύριοι (διαχρονικά) εκφραστές του λεγόμενου «αστικού χώρου». Το μοντέλο του παρασιτικού, «κοτζαμπάσικου», συντεχνιακού καπιταλισμού που οδήγησε την χώρα στην καταστροφή που βιώνουμε όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. 


Ο αστικός χώρος πρόδωσε λοιπόν τις αξίες του και αναπόφευκτα τιμωρείται για αυτό από το υπόλοιπο κοινωνικό σώμα με μια μαζική ψήφο ταξικής και διαγενεακής αποδοκιμασίας. Όσο δεν το συνειδητοποιεί αυτό, όσο δεν ασκεί την αναγκαία αυτοκριτική, όσο δεν αναζητεί την ίασή του και την επάνοδό του στις αυτονόητες αξίες που δικαιολογούν κοινωνικά τον καθοδηγητικό του ρόλο σε μια σύγχρονη κοινωνία, ο συσχετισμός δεν πρόκειται να αλλάξει.

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Σε 40 χρόνια η Ευρώπη με απλά μαθηματικά θα είναι μια Ισλαμική ήπειρος

Σε 40 χρόνια η Ευρώπη με απλά μαθηματικά θα είναι μια Ισλαμική ήπειρος | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Ένα βίντεο που πρέπει να δει ο κάθε Έλληνας και ο κάθε Ευρωπαίος. Η δημογραφική αλλαγή της Ευρώπης εξ’αιτίας της παράνομης μετανάστευσης
more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Η ουτοπία της γεωπολιτικής απειλής της Ελλάδας...

Η ουτοπία της γεωπολιτικής απειλής της Ελλάδας... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Του Γιάννη Μαντζίκου

Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν κάποια ελάχιστα σημάδια αισιοδοξίας, η παραμονή της στην Ευρωζώνη κάθε άλλο παρά έχει εξασφαλιστεί. Ένα συχνό επιχείρημα των ηγητόρων της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας της χώρας κ. Νίκου Κοτζιά και Πάνου Καμμένου είναι το "γεωπολιτικό επιχείρημα", δηλαδή ότι ένα κράτος που αποτυγχάνει ή  κοινώς καταρρέει ένα από τα λεγόμενα failed states (αποτυχημένα κράτη) αποτελεί απειλή για την διεθνή κοινότητα.

Πριν μπούμε στην ουσία του παραπάνω επιχειρήματος, ας δούμε ορισμένες λεπτομέρειες. Η παρατεταμένη αστάθεια της χώρας εντός του ευρώ προκαλεί σήμερα ίσως μεγαλύτερα προβλήματα στον "γεωπολιτικό" χάρτη από ό,τι μια ενδεχόμενη έξοδος από το ευρώ. Με άλλα λόγια, ένα εύθραυστο κράτος είναι μεγαλύτερη απειλή από ό,τι ένα αποτυχημένο. (Fragile versus failed state).

Πρώτα από όλα, η πολιτική αστάθεια σε συνδυασμό με τις αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού συνιστά το μεταναστευτικό (με μεγάλες ευθύνες και της Ε.Ε) μια βραδυφλεγή βόμβα. Επίσης αρκετές αναφορές έχουν γίνει ότι η χώρα είναι πέρασμα τζιχαντιστών. Κοινή συνισταμένη αυτών, είναι ότι μια χώρα με ημι-παράλυτη κρατική μηχανή είναι αρκετά ευάλωτη σε γεωπολιτικές απειλές. Αντιθέτως μια σπαρασσόμενη και κατεστραμμένη χώρα είναι λιγότερο ελκυστικός προορισμός για να μεταπηδήσουν μετανάστες σε άλλη χώρα της Ε.Ε και οι περαστικοί ή μη τζιχαντιστές να στήσουν επιχειρησιακά σχέδια. Βεβαίως κάποιοι μπορεί να ισχυριστούν ότι μια έξοδος θα είναι καλύτερη και γι' αυτόν τον λόγο. Κάθε άλλο όμως, μη ξεχνάμε ότι η Χρυσή Αυγή καραδοκεί αναμένοντας να στήσει ένα απολυταρχικό καθεστώς. 

Όμως μια Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης τι θα αποτελούσε για την Δύση; Τι είδους απειλή; Είναι δύσκολο η Ελλάδα να γίνει επί μακρόν ένα κράτος φάντασμα τύπου Σομαλίας. Δεν υπάρχουν οι εθνοτικές και φυλετικές διαφορές για να γίνει κάτι τέτοιο. Το αποτυχημένο κράτος της Σομαλίας που για πολλά χρόνια και με ευθύνη ασφαλώς της Δύσης είχε αφεθεί στην τύχη του ήταν μικρότερη απειλή για την διεθνή κοινότητα από ό,τι η γειτονική Κένυα. (fragile state versus failed state). Η Κένυα έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με εμάς. Τουριστική βιομηχανία συνδυασμένη όμως με πολιτική αστάθεια και συστημική διαφθορά. Έτσι μέλη της Αλ Κάιντα αποφάσιζαν ότι ευκολότερο να σχεδιάζουν επιχειρήσεις από τα τουριστικά περάσματα της Κένυα ιδιαίτερα την Μομπάσα και το Ναϊρόμπι παρά από την άκρως επικίνδυνη ακόμα και γι' αυτούς Σομαλία. Στην Κένυα μπορούσαν να βρουν ευκολότερα υλικά αγαθά καθότι οι κρατικές δομές λειτουργούσαν μεν αλλά χαλαρά δε. Στην επικίνδυνη Σομαλία το επιχειρησιακό κόστος για την Αλ-Κάιντα ήταν αφενός μεγάλο αφετέρου άγνωστο. 

Αν η χώρα εξέλθει του ευρώ ίσως να παραμείνει για ένα διάστημα μέλος του ΝΑΤΟ. Όμως κανείς δεν ξέρει ποσό βιώσιμη θα είναι η παραμονή σε μια συμμαχία που στηρίζεται στο λεγόμενο consensus, δηλαδή στην οικοδόμηση ομοφωνίας, με μια χώρα που δοκιμάζει τις αντοχές της συμμαχίας του ΝΑΤΟ σε θέματα όπως η Συνέργεια για το Διατλαντικό Εμπόριο και την Ανάπτυξη, οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Είναι σίγουρο ότι η Ελλάδα θα παίζει τον ρόλο του spoiler (του μη συμμορφωμένου συμμάχου) όποτε ίσως οδηγηθεί σε έξοδο και από το ΝΑΤΟ.

Τι θα γινόταν όμως στο απευκταίο σενάριο της εξόδου από το ευρώ; Θα άνοιγε τις αγκαλιές της η Ρωσία; Θα μας βοηθούσε το Ιράν; Η Κίνα; Η απάντηση είναι μάλλον κανείς. Όπως έχει φανεί ξεκάθαρα, η Ρωσία δεν ήθελε ή δεν επιθυμούσε να εμπλακεί ενεργά στην διάσωση της Ελλάδας, πολλώ δε μάλλον σε ένα δυνάμει αποτυχημένο κράτος με βαθιές αναταραχές  και πολιτική αστάθεια. Η Ρωσία μέχρι τώρα ενεπλάκη ενεργά μόνο σε χώρες των ζωτικών της συμφερόντων (ούτε καν στην μικρή Κύπρο), η ασταθής και πληττόμενη οικονομία της δεν της επιτρέπει να παίξει τον ρόλο του διεθνούς διασώστη. 

Μια Ελλάδα εκτός ευρώ θα είχε ενδεχομένως το διεθνές status που έχει τώρα το Κόσοβο ή η Βοσνία ίσως και λίγο χειρότερα. Θα παρέμενε στην σφαίρα επιρροής της Ευρώπης αλλά οι κεκτημένοι, οι όποιοι ευρωπαϊκοί της θεσμοί και παραδόσεις της θα σάπιζαν σταδιακά και θα ήταν εξαρτώμενη και μόνο από την διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια. Η δυνατότητα της Ελλάδας να απειλήσει είναι δυστυχώς μηδαμινή. Δυστυχώς ή ευτυχώς γιατί στο διεθνές σύστημα είναι καλύτερο να σε φοβούνται παρά να σε λυπούνται. Τούτων δοθέντων οι εναλλακτικές λύσεις της Αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ είναι όχι μόνο ουτοπικές αλλά παρωχημένες σε όλη την Ευρώπη (αν όχι τον κόσμο).

* Ο κ. Γιάννης Μαντζίκος είναι Σύμβουλος σε θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Τρομοκρατίας, Shield Analysis LLC, Virginia.

Ioannis Kapodistrias's insight:

Το γεωπολιτικό πλεονέκτημα της χώρας έχει ισχύ μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Περί ηγεσίας...

Περί ηγεσίας... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
"Η μέρα που οι στρατιώτες θα σταματήσουν να σου φέρνουν τα προβλήματα τους, είναι η μέρα που σταμάτησες είσαι ο ηγέτης τους. 

Είτε έχασαν την πεποίθηση ότι μπορείς να τους βοηθήσεις ή έβγαλαν το συμπέρασμα ότι δεν ενδιαφέρεσαι. 

Και οι 2 περιπτώσεις είναι αποτυχία ηγεσίας".
(Colin Power, Στρατηγός & υπουργός Άμυνας ΗΠΑ)
Ioannis Kapodistrias's insight:

Τέτοιο Plan B χρειαζόμαστε...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Σύντροφοι, τα κάναμε σαλάτα...

Σύντροφοι, τα κάναμε σαλάτα... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Ioannis Kapodistrias's insight:

Δημοψήφισμα αλά ΣΥΡΙΖΑ

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Το Πρόβλημα της Άμυνας...

Το Πρόβλημα της Άμυνας... | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Η ελληνική άμυνα είναι σε κρίσιμη κατάσταση, όμως τα προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν είναι  "στρατιωτικής" φύσεως.

 

"...Παρά την όποια πολιτική έκπτωση της χώρας, η άμυνα εξακολουθεί να απασχολεί έναν μεγάλο αριθμό πολιτών. Το ενδιαφέρον και η ανησυχία των πολιτών για την άμυνα, επικεντρώνεται συχνά στα τεχνικά θέματα της άμυνας, στο αν οι ΕΔ κάνουν το τάδε ή το δείνα αποτελεσματικά, ή αν ακολουθείται η καλύτερη πρακτική στο ένα ή στο άλλο θέμα. Η τάση αυτή είναι εύλογη, και ασφαλώς δε βλάπτει κανέναν. Όμως, κάθε ασχολούμενος είναι χρήσιμο να έχει κατά νου ότι  η ενασχόληση με τα τεχνικά θέματα της άμυνας μπορεί να εμφανίζει κάποιο ενδιαφέρον, είναι όμως πρακτικά και πολιτικά αδιάφορη. Η αντιμετώπιση τους είναι η επαγγελματική αποστολή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι ασφαλώς δεν αναμένουν συνδρομή από τον γενικό πληθυσμό για το πώς θα αντιμετωπίσουν το επαγγελματικό τους αντικείμενο. Η όποια συνδρομή των πολιτών μπορεί να αφορά κυρίως τη συνειδητοποίηση των πραγματικών, των πολιτικών θεμάτων της άμυνας, που βρίσκονται στην πηγή ΟΛΩΝ των υπολοίπων προβλημάτων.

Η παρούσα κατάσταση είναι απλή: η ελληνική κοινωνίας μπορεί όλο και λιγότερο, και θέλει όλο και λιγότερο να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Το βασικό πολιτικό πρόβλημα της άμυνας είναι αυτό – και αυτό έχει νόημα να απασχολεί τους πολίτες και τους πολιτικούς.

Η απροθυμία του σώματος της κοινωνίας να υποστηρίξει εμπράκτως, ιδίοις αναλώμασι, τις απαιτήσεις της χώρας για στρατιωτική ισχύ, βρίσκει το ακριβές αντίστοιχό της στην αδιαφορία των ηγετικών ομάδων της (και όχι απλώς των πολιτικών ηγεσιών) να κάνουν ό,τι απαιτείται για να οργανώσουν την αμυντική ισχύ, όπως είναι το θεωρητικό τους, τουλάχιστον, καθήκον.

Είναι αδύνατον για μια ηγετική ομάδα να απαιτήσει θυσίες από αυτούς των οποίων ηγείται, όταν η ίδια προκλητικά αποφεύγει να αναλάβει το μερίδιο που της αναλογεί, έστω και στοιχειωδώς.
Οι ηγετικές ομάδες ενεργούν με εύγλωττο τρόπο: αντιλαμβάνονται ότι τα προβλήματα εθνικής ασφαλείας τα διευθετούν με τηλεφωνήματα σε αλλοδαπά γραφεία – προεδρικά, πρωθυπουργικά υπουργικά, πρεσβευτικά – ενώ η μοναδική πραγματική τους εξουσία είναι η νομή του μικρόκοσμού τους. Όμως Ένοπλες Δυνάμεις χτίζουν μόνον λαοί και ηγεσίες που θεωρούν ότι είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για τη μοίρα τους..."


Ioannis Kapodistrias's insight:

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΑΡΧΙΣΤΕ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Ενας ελληνικός υπερυπολογιστής στην υπηρεσία της επιστήμης

Ενας ελληνικός υπερυπολογιστής  στην υπηρεσία της επιστήμης | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Πιο ακριβείς μετεωρολογικές προγνώσεις, άμεση εκτίμηση για τις καταστροφές από μια σεισμική δόνηση, αλλά και νέες ανακαλύψεις με ελληνική «υπογραφή», σε τομείς όπως η βιοϊατρική και η αεροναυπηγική. Αυτά είναι λίγα μόνο από τα επιστημονικά σχέδια που θα βοηθήσει να γίνουν πραγματικότητα ο πρώτος υπερυπολογιστής που θα αποκτήσει η χώρα μας και ο οποίος θα δημιουργηθεί από το Εθνικό Δίκτυο Ερευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ). Το μηχάνημα θα εγκατασταθεί στο υπόγειο του υπουργείου Παιδείας στο Μαρούσι από το φθινόπωρο και θα έχει ισχύ 180 TeraFlop, δηλαδή θα μπορεί να κάνει 180 τρισεκατομμύρια πράξεις το δευτερόλεπτο. Μια επίδοση που θα το κατατάσσει στους 400 ταχύτερους υπερυπολογιστές στον κόσμο.

Οπως λέει στην «Κ» ο κ. Βαγγέλης Φλώρος, διαχειριστής Εργων Ανάπτυξης Υπολογιστικών Υποδομών της ΕΔΕΤ, ο υπερυπολογιστής θα κοστίσει 2,6 εκατομμύρια ευρώ και θα συγχρηματοδοτηθεί από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αττικής. Η εγκατάστασή του αναμένεται να γίνει τον Οκτώβριο,...

Ioannis Kapodistrias's insight:

Εκτός από την Ελλάδα της Χρεοκοπίας, υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα που δημιουργεί...

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

Ιστορικού Υλισμού μονοκρατορία

Ιστορικού Υλισμού μονοκρατορία | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it
Ονομάστηκε «ευρωσκεπτικισμός» το (κάπως όψιμο) κύμα επιφυλάξεων για τη σκοπιμότητα και αποτελεσματικότητα της «ευρωπαϊκής ενοποίησης» (ή «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»): Δηλαδή για το εγχείρημα της ένωσης όλων των κρατών της Ευρώπης –με την «ένωση» να σημαίνει τη διαμόρφωση (και θεσμοποίηση) κοινής πολιτικής σε όλους τους κεφαλαιώδεις τομείς της οργανωμένης συνύπαρξης.

Λέγεται ότι το όραμα μιας ενωμένης Ευρώπης γεννήθηκε μέσα από την εμπειρία της φρίκης των δύο ενδοευρωπαϊκών, που εξελίχθηκαν σε παγκόσμιους, πολέμων, στον 20ό αιώνα. Και εκπροσωπήθηκε το όραμα από αναστήματα πολιτικών ανδρών διακεκριμένα. Τα κριτήρια – κίνητρα που πρυτάνευσαν είχαν οπωσδήποτε τον ρομαντισμό της ειρηνικής συνύπαρξης, αλλά ήσαν κυρίως χρησιμοθηρικά: Να επιβιώσει η Ευρώπη, όχι για να διασώσει τη γονιμότητα της πολιτισμικής ιδιομορφίας καθενός από τους λαούς της, αλλά πρωτίστως για να διασώσει την ισχύ της στη διεθνή οργάνωση της παραγωγής και στη λειτουργία της οικονομίας. Μόνο με την οικονομική και παραγωγική της δυναμική θα μπορούσε η Ευρώπη να ανταγωνιστεί τις οικονομίες που αναδύονταν στην Απω Ανατολή και την κυριαρχία των ΗΠΑ στη διεθνή αγορά.

Σχεδόν αυτονόητα το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης υποτάχθηκε στις απαιτήσεις και στη λογική των οικονομολόγων. Μοιάζει να μην υπήρξε υποψία ότι παρακάμπτοντας την ιστορική δυναμική και...
Ioannis Kapodistrias's insight:

μια ρεαλιστική προσέγγιση της διαφοράς του ευρωσκεπτικισμού από το χαμένο όραμα της Ευρώπης των εθνών και των λαών...

 

more...
No comment yet.
Scooped by Ioannis Kapodistrias
Scoop.it!

AYTA EINAI TA 20 ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΕΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

AYTA EINAI TA 20 ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΕΡΕΥΝΕΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ | ΕΛΛΑΣ 2021 | Scoop.it

Ο στόχος της Ελλάδας να γίνει ένας σημαντικός παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου δεν είναι μόνο ένας ελληνικός μύθος, αλλά βασίζεται σε στέρεες παραμέτρους, δήλωσε ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Ι. Μανιάτης, παρουσιάζοντας σήμερα στο Λονδίνο το πρόγραμμα παραχωρήσεων για έρευνα υδρογονανθράκων στον θαλάσσιο χώρο της Δυτικής Ελλάδας και νότια της Κρήτης.
Μέσω του διαγωνισμού, που θα ακολουθήσει, θα παραχωρηθούν για έρευνες είκοσι θαλάσσιες περιοχές («οικόπεδα») στους επενδυτές, που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον, οι οποίες καθορίστηκαν με βάση 50 παραμέτρους, όπως το βάθος της θάλασσας, η γεωλογία και οι περιβαλλοντικές συνθήκες που προκύπτουν από την Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που είναι σε εξέλιξη. Επίσης, τα δεδομένα που προέκυψαν από τις σεισμικές έρευνες, οι οποίες έγιναν στην περιοχή και την ερμηνεία που ακολούθησε.
Ο κ. Μανιάτης παρουσίασε σήμερα το πλαίσιο των ερευνών, αλλά και το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο για τη χώρα και στάθηκε ιδιαίτερα στην...

Ioannis Kapodistrias's insight:

άνθρακες ο θησαυρός;

more...
No comment yet.