Criminaliteit
58 views | +0 today
Follow
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Scooped by Avalon Hagens
Scoop.it!

PWS: Beginselen van het Amerikaanse strafrecht

PWS: Beginselen van het Amerikaanse strafrecht | Criminaliteit | Scoop.it
Televisieseries als Law & Order geven ons vaak al een tip van de sluier hoe het strafrechtstelsel van Amerika werkt. En vooral ook hoe anders het is v...
Avalon Hagens's insight:

In de Amerikaanse Grondwet wordt de eerste tien amendementen de Bill of Rights genoemd. Deze amendementen leggen de rechten van de mens vast. Een voorbeeld hiervan is: ‘Amendement V : Het recht op een eerlijk proces, het beginsel van ne bis in idem en het recht niet tegen zichzelf te hoeven getuigen.’.[1] De ne bis in idem-regel houdt in dat wanneer een rechter in een zaak een onherroepelijke uitspraak heeft gedaan, kan de betrokkene niet voor hetzelfde strafbare feit voor een tweede keer worden vervolgd. Zelfs als na verloop van tijd een vrijgesproken verdachte toch de dader blijkt te zijn.[2]
De wetgevende macht is in Amerika het Congres, de president van Amerika heeft de uitvoerende macht en de rechterlijke macht is toebedeeld aan het Hooggerechtshof. Er is in Amerika geen Wetboek van Strafrecht of Wetboek van Strafvordering zoals wij die in Nederland kennen. Wel is er in Amerika een juryrechtspraak, dat bestaat uit een groep van twaalf burgers die in een rechtszaak oordelen over de schuld of onschuld van een verdachte. Hierbij proberen de aanklagers en advocaten de jury te overtuigen van de schuld of onschuld van de verdachte. Vervolgens bepaalt de jury of de verdachte schuldig is of niet en daarna beslist de rechter bij een schuldig vonnis over de hoogte van de straf. De rechter speelt hierbij als een scheidsrechter om de rechtsorde te bewaren en het strafproces in goede banen te leiden. In de Amerikaanse Grondwet staat dat iedere verdachte recht heeft op een onafhankelijke jury, maar in praktijk worden de meeste strafzaken buiten de jury om beslist. Dat komt door middel van plea bargaining, dat betekent dat de verdachte in ruil voor strafvermindering bekent over zijn misdaad. Daarna is er een onderhandeling tussen de aanklager en de advocaat over de straf die wordt opgelegd aan de schuldige.  

De jury zijn Amerikaanse burgers. Niet elk Amerikaanse burger zit in de jury, de advocaat en aanklager hebben keus in de selectie van de jury. Er wordt geselecteerd op basis van uiterlijk en vragen. In de eerste ronde wordt naar het uiterlijk gekeken, niet discriminerend, maar het hangt af van de zaak. Is het bijvoorbeeld een verkrachtingszaak dan wordt er zo min mogelijk vrouwen in de jury gekozen. Bij de volgende ronde wordt er vragen gesteld, die vragen zijn er om vooroordelen te achterhalen bij de jury. Is er een burger die bepaalde vooroordelen heeft dan kan de rechter een jurylid ontslaan. Tot slot geeft de rechter instructies aan de geselecteerde juryleden.

Amerika kent verschillende rechtshandhaving instanties. Wie wat doet en waarvoor verantwoordelijk ligt aan het misdrijf en waar het zicht heeft voorgedaan. Het is een federale zaak als het gaat om een staten overschrijdend misdrijf of een nationaal belang. Ook valt valsemunterij, drugshandel en mensensmokkel onder de federale bevoegdheid. Niet alleen rechtshandhaving instanties valt onder het federale bewind, maar ook aanklagers en rechtbanken. De titel voor een aanklager binnen de Staten is verschillend, bijvoorbeeld Prosecuting Attorney, District Attorney, State’s Attorney en County Attorney. De federale strafrechtbanken (Federal Criminal Courts) bestaan uit twaalf districtsrechtbanken en een in Washington. De weg naar de rechter, op federaal niveau, ziet er als volgt uit:

U.S. Supreme Court

U.S. Court of Appeal

U.S. District Court

Het hooggerechtshof is de U.S. Supreme Court, het is gevestigd in Washingon D.C. Hier vindt geen juryrechtspraak plaats. Het federale gerechtshof is de U.S. Courts of Appeal. Elk district in Amerika heeft een Gerechtshof en een paar districtsrechtbanken, oftewel de U.S. District Courts. Alleen hier vindt op federaal niveau juryrechtspraak plaats.

De weg naar de rechter, voor de staten (State Courts), ziet er als volgt uit:

State Supreme Court

Appelate Court

Trial Court

Trial Courts zijn de rechtbanken. Hier vindt de juryrechtspraak plaats. Indien men tegen de uitspraak is kan men in hoger beroep bij de Appelate Court. Bij de Appelate Court komt er geen jury aan te pas. De State Supreme Court kan je vergelijken met de Hoge Raad in Nederland. Ook hier is geen sprake van een jury. Als er dan nog een afwijzing is van de genomen beslissing kan men in hoger beroep gaan bij het U.S. Supreme Court. Het recht om over constitutionele vraagstukken te beslissen is namelijk voorbehouden aan de U.S. Supreme Court.

Niet te vergeten in Amerika kent 37 van de 50 staten de doodstraf. Per staat zijn de wetten, straffen en methodes verschillend.[3]

 

[1] Beginselen van het Amerikaanse strafrecht. (z.d.). Geraadpleegd 31-03-2012, http://wetenschap.infonu.nl/recht-en-wet/34978-beginselen-van-het-amerikaanse-strafrecht.html

[2] Schuijt, B., van den Broeke, J. & Hagers, M. et al. (2014). Criminaliteit en Rechtsstaat. Brugge: Essener

[3] Zie voetnoot 5

more...
No comment yet.
Scooped by Avalon Hagens
Scoop.it!

PWS: Het Nederlandse strafsysteem

PWS: Het Nederlandse strafsysteem | Criminaliteit | Scoop.it
Avalon Hagens's insight:

Zeventien jongeren werden op achttien november in Stadkanaal opgepakt. Zij worden verdacht van verschillende misdrijven. Deze jongeren hebben in totaal 59 misdrijven gepleegd en zijn tussen de 15 en 23 jaar oud. Zij verdienen allemaal een straf, maar wat voor straf krijgen ze, waar baseren we deze straf op en wat is het verschil in de straf tussen een 15  jarige en een 23jarige? Omdat er geen onderscheid mag worden gemaakt, is het ook van belang dat deze jongeren dezelfde straf krijgen als andere jongeren in Nederland die gelijke misdrijven begaan.

Vroeger was het zo dat de rechter in Nederland bepaald, in de meeste gevallen, wat de verdachte voor straf krijgt. Vanaf 2008 is er een OM-afdoening toegevoegd.[1] Dat betekent dat het Openbaar Ministerie ook een straf mag opleggen zonder dat er een rechter aan de pas komt. Dit wordt gedaan bij veelvoorkomende criminaliteit, bijvoorbeeld winkeldiefstal. Er is dus sprake van een strafbeschikking. Het kan zo zijn dat de verdachte niet akkoord gaat met de opgelegde straf, dan wordt de zaak als nog aan de rechter voorgelegd. Hiermee wordt bereikt dat Nederland veiliger wordt, omdat het Openbaar Ministerie niet afhankelijk is van een verdachte en kan dus sneller een straf toepassen. Justitie minister Ivo van Opstelten wilt dat het Openbaar Ministerie ook straffen kan opleggen aan zwaardere misdrijven. Als er namelijk een rechter aan te pas komt duurt het vaak 8 á 9 maanden. Bij de OM-afdoening krijgt de verdachte snel te horen wat voor straf hij krijgt. Hiermee is al geëxperimenteerd in Rotterdam en Den Haag, ‘de eerste resultaten zijn bemoedigend’ aldus Opstelten.[2]

Naar aanleiding van een fout of overtreding kun je in Nederland verschillende straffen krijgen, je hebt taakstraffen, gevangenisstraffen en boetes. Eerst moet er worden gekeken naar de grote van het misdrijf en wat voor misdrijf. De straf wordt bepaald aan de hand van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering.[3] Er wordt dan ook gekeken naar hoe vaak is het voorgekomen, welke leeftijd heeft de verdachte en in welke omstandigheden is het misdrijf gepleegd? Deze aspecten worden allemaal met elkaar afgewogen. Is het een ernstig misdrijf dan komt er een rechter aan te pas.

Bij veelvoorkomende criminaliteit gebruikt het Openbaar Ministerie Polaris-richtlijnen. [4] Bij een veelvoorkomend misdrijf kan er snel een algemene straf voor worden opgelegd.

Dit strafsysteem moet voor een veiliger Nederland zorgen. De straffen in Nederland moeten gelijk zijn, daarom wordt er gebruik gemaakt van speciale wetten en strafboeken. Aan de hand van Polaris-richtlijnen wordt een groot deel van veelvoorkomende criminaliteit bestraft. Nederland wilt met deze richtlijnen ook bereiken dat een verdachte zo snel mogelijk hoort wat voor straf hij krijgt opgelegd. Justitie minister Ivo van Ostelten wilt de OM-afdoening meer uitbreiden zodat rechtszaken er niet meer lang over doen.


[1] De Wet OM-afdoening in het kort. (z.d.). Het Openbaar Ministerie: strafbeschikking, http://www.om.nl/onderwerpen/strafbeschikking/de_wet_om-afdoening/

[2] Het Algemeen Dagblad, Binnen 1 maand straffen. Geraadpleegd op 28 oktober 2011, http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Binnenland/article/detail/2998623/2011/10/28/Binnen-1-maand-straffen.dhtml

[3] Advocatenhulp.nl. (z.d.). Hoe bepaalt het Openbaar Ministerie de strafeis?, http://www.advocatenhulp.nl/strafrecht/rechtsbijstand-mediation-en-strafeis-bepaling/hoe-bepaalt-het-openbaar-ministerie-de-strafeis.html#sthash.GmKCQ0Qo.dpuf

[4] Bos Polaris. (z.d.) Het Openbaar Ministerie: beleidsregels, http://www.om.nl/organisatie/beleidsregels/bos_polaris/

more...
No comment yet.