Zig-Zag Territoires
227 views | +0 today
Follow
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | Robert Schumann, ‘Kreisleriana, symphonic studies & toccata’ - ZZT 352

Cutting Edge | Robert Schumann, ‘Kreisleriana, symphonic studies & toccata’ - ZZT 352 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Wat was Robert Schumann in de ogen van Frédéric Chopin? Een nestverrader – iemand die er, als uiting van een persoonlijke zwakte, zelden in slaagde absolute muziek te schrijven? Schumanns muziek is dikwijls literair in die zin dat ze zich ent op geschreven bronnen, en haar plastische karakter kan geen luisteraar ontgaan. Toch is ze niet enkel visueel of verhalend, want ze is ook abstract en onaanraakbaar. Die contradictie zit meestal in Schumanns schriftuur vervat en genereert het bijzondere spanningsveld waarin diens muziek zich beweegt. De lyrische en esthetische grandeur van Chopin mag Schumann dan misschien nooit geëvenaard hebben, zijn partituren hebben andere merites. Voor gevierd Chopin-vertolker Nelson Goerner is kiezen tussen beide componisten onbegonnen werk. Hij houdt van allebei, om verschillende redenen. Met zijn meest recente album, waaraan trouwens een niets minder dan fenomenale Debussy-opname vooraf gaat, belicht hij Schumanns pianoliteratuur. Hoewel de componist tot 1840 bijna uitsluitend voor piano had geschreven, doorprikt Goerner het idee dat Schumann krampachtig aan het instrument vasthield, als was het een soort hardnekkig idée fixe. Niet alleen in de titel, ook in de partituren van de symfonische etudes ligt de wens besloten een orkestrale kleurenrijkdom te genereren. Dit weliswaar via de piano, die Schumann het beste kende. De ‘Kreisleriana’, gebaseerd op proza van E.T.A. Hoffmann, overstijgen dan weer het letterkundige, want wie kan nog scènes reconstrueren uit deze geheimzinnige en dwingende pianoliteratuur, die onbetwistbaar een eigen leven leidt? Aan een doorwinterd Chopin-vertolker moet men heus niets leren over virtuositeit. Dat zij de sleutel is tot interpretatieve vrijheid, heeft Goerner al lang begrepen. In de symfonische studies ploegt de pianist zich niet doorheen de technische huzarenstukken, hij zwemt er doorheen. Als een mes door de boter glijdt hij van kortverhaal naar kortverhaal, vanuit de wens om de korte stukjes te reconstrueren als vluchtige gemoedsbewegingen, als efemere flarden emotie. Dit opus 13 gonst van bedrijvigheid en van drama, zonder dat Goerner zijn publiek iets opdringt. Van ‘Kreisleriana’ is dit niet de meest mystieke lezing, maar ook voor een meer aardse valt een en ander te zeggen. Goerner dooradert het anders soms ijlhoofdige werk met bloed, zweet en tranen – zonder dat het hem bloed, zweet en tranen kost. De toccata opus 7 is ten slotte de kers op de taart. Een vroege creatie, waarin Goerner feilloos doordringt tot Schumanns vroegrijpe ziel.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | Frédéric Chopin, ‘Preludes op. 28’ - ZZT 347

Cutting Edge | Frédéric Chopin, ‘Preludes op. 28’ - ZZT 347 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
‘Schetsen, een aanzet tot etudes…ruïnes.’ Dat is wat Robert Schumann dacht en schreef over de inmiddels legendarische reeks preludes van Chopin. De componist stond met dat opus 28 aan de wieg van een nieuw genre. Hoewel de prelude teruggaat op een eeuwenoud vormprincipe, was Chopin immers de eerste die de entiteit verzelfstandigde. Anders gezegd: zijn preludes stonden niet meer in relatie tot een vervolg, het waren voorgerechten die geïsoleerd werden geserveerd. Dat gegeven kadert bijna vanzelfsprekend binnen Chopins volledige oeuvre, waarbinnen een emancipatie van multipele ‘kleine’ genres plaatsvond. Geen wonder dat de Amerikaanse pianist Andrew Tyson, die met zijn fantasierijke vertolking van het opus 28 debuteert, als dessert nog de drie mazurka’s opus 59 en de impromptu opus 51 toevoegde. Bij sommigen zal de naam Andrew Tyson (al dan niet in de verte) een belletje doen rinkelen. De 28-jarige Amerikaan werd zesde op de Koningin Elisabethwedstrijd editie 2013. Hij maakte er indruk als een matuur pianist, een muzikant die zowel humor als fragiliteit in de vingers heeft, een poëet die meer kent dan alleen het pianorepertoire. In Chopins preludes ontpopt hij zich inderdaad niet tot een vakidioot, laat staan tot een technisch purist. Weliswaar stijgen de hoofdstukken natuurlijk uit het klavier op, alsof Tyson ze met zachte hand in de toetsen heeft gebeiteld. En ja, misschien is deze metafoor – de vergelijking met een beeldhouwer – geen toeval. Zelden worden de preludes immers vertolkt met zoveel nadruk op hun verbeeldingskracht. Tyson boort niet alleen een wereld van pianistieke verwondering aan, want hij lijkt bijna expliciet te streven naar een verhalende continuïteit, naar een dromerig landschap waarin het opus 28 een samenhangend geheel vormt. Te vrijpostig? Dat zou een voorspelbaar commentaar zijn op Tysons vrijgevochten lezing. Inderdaad versjachert hij bepaalde tempi en verdonkeremaant hij dynamische aanduidingen, maar dat alles enkel om telkens weer tot een sluitende interpretatie te komen, tot een gedicht dat vertedert in zijn oorspronkelijkheid. Resultante is een opname vol kleine wonderen. De gratie van de 8e prelude, waarin een kraaknette Tyson haast geen vingerafdrukken lijkt na te laten. Elders het scala aan kleuren (bijvoorbeeld in nummers 21 en 23), de vitaliteit van de 9e, de frasering van de akkoorden in de lento’s van de 2e, de 6e of de 13e prelude. Voor Tyson is de partituur van Chopins opus 28 geen verbeelding van de fantasie, maar een aanzet er toe. Een menu in 24 gangen. Suggestie van de chef? Jazeker!
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | Arcangelo Corelli, ‘The complete concerti grossi’ - ZZT 327

Cutting Edge | Arcangelo Corelli, ‘The complete concerti grossi’ - ZZT 327 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Arcangelo Corelli lag nog vers in het collectieve geheugen toen men zijn oeuvre al het dagelijks brood van elke muzikant noemde. Hoezo? Indertijd spraken zijn aan de oppervlakte eenvoudig gestructureerde werken met een grote emotionele diepte tot eenieders verbeelding. Ondertussen worden de concerti grossi nog af en toe een keer opgenomen, maar beweren dat ze frequent worden uitgevoerd zou een vergissing zijn. Precies daarom is dit repertoire er een dat de Franse Barokspecialiste Amandine Beyer op het lijf geschreven is. Met haar ensemble Gli Incogniti streeft ze er immers naar obscure componisten van de vergetelheid te redden, zonder de klassiekers te veronachtzamen. Bach en Vivaldi staan in haar discografie naast Rosenmüller en Matteis, en met Corelli’s opus 6 begeeft ze zich in de schemerzone tussen de canon en te vaak veronachtzaamde partituren. In totaal twaalf concerti telt Corelli’s zesde en laatste opusnummer. Zijn gepubliceerde werk kwam altijd in reeksen van twaalf, kortom die zes opusnummers zijn wel degelijk goed voor een tiental uur muziek. Postuum gepubliceerde stukken worden daarbij overigens buiten beschouwing gelaten, en interessant is dat Amandine Beyer net die wou meenemen naar deze cd-opname. Spectaculair zijn de twee hier opgenomen werken zonder opusnummer niet, maar Beyer slaagt er in ze heel natuurlijk in het programma in te bedden. Die dimensieverbreding gaat overigens hand in hand met een niet-oplopende ordening van de verschillende concerti. Het ensemble heeft intuïtief gepuzzeld, zodat twee cd’s werden samengesteld waar kleuren zeer expressief met elkaar geconfronteerd worden. Inderdaad is de sleutel tot Beyers esthetische filosofie de tegenstelling: niet alleen binnen de concerti plaatst ze gemoedsbewegingen lijnrecht tegenover elkaar, ook over de concerti heen creëert ze fricties die het avontuur alleen maar aanwakkeren. Die zin voor avontuur moet haast bestemettelijk zijn, want haar kompanen bij Gli Incogniti zijn er eveneens mee geïmpregneerd. Wetende dat de bezetting in de 18e eeuw kon oplopen tot ruim honderd instrumentalisten, is Beyers uitdrukkelijke keuze voor transparantie bewonderenswaardig. Het lichte weefsel van de muziek komt nooit in de verdrukking dankzij de ragfijne textuur van het nog geen twintigkoppige ensemble. Wel genereert Gli Incogniti een warme klank, die de volbloed melancholie zowel als de van energie doordesemde vreugde van het opus 6 in al zijn geledingen naar boven weet te halen. Zoek dus niet langer: dit lijkt een definitieve opname van simpelweg magnifieke orkestliteratuur.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

récital Alexeï Lioubimov | Anaclase - ZZT 362

récital Alexeï Lioubimov | Anaclase - ZZT 362 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
En concert à à Kreuth (1997) et Moscou (1999), le pianiste Alexeï Lioubimov joue Alban Berg (Mäßig bewegt), Charles Ives (Sonate n°2 « Concord, Mass. 1840-1860 ») et Anton Webern (Variations Op.27).
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

La Chapelle et le Chambre du Roi : François Ier par l’ensemble Doulce Mémoire - L'Audience du Temps - ZZT 357

La Chapelle et le Chambre du Roi : François Ier par l’ensemble Doulce Mémoire - L'Audience du Temps - ZZT 357 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Si beaucoup d’écoliers ont appris qu’en 1515 avait eu lieu la bataille de Marignan, opposant, d’une part, le Royaume de France et la République de Venise à, d’autre part, la Confédération Suisse et au Duché de Milan peu se souviennent sans doute que c’est...
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Charlesworth’s debuut-cd belooft veel - ZZT 355

Charlesworth’s debuut-cd belooft veel - ZZT 355 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Erg jong nog, maar veelbelovend. Tenor Rupert Charlesworth heeft een eerste recital-cd uitgebracht bij Zig-Zag Territories, genaamd Nocturnes. Het is een album
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Musikzen - Yuri Martynov rend justice à Beethoven via Liszt - Double mise en abîme - ZZT 356

Musikzen - Yuri Martynov rend justice à Beethoven via Liszt - Double mise en abîme - ZZT 356 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Une interprétation à faire redécouvrir deux symphonies de Beethoven via le piano de Liszt
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

récital Rupert Charlesworth | Anaclase - ZZT 355

récital Rupert Charlesworth | Anaclase - ZZT 355 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Accompagné par Edwige Herchenroder, le ténor britannique Rupert Charlesworth chante la nuit, ses beautés, ses mystères...
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | J.H. Schmelzer, ‘Sacro-Profanus - Sonatas’ - ZZT 334

Cutting Edge | J.H. Schmelzer, ‘Sacro-Profanus - Sonatas’ - ZZT 334 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
In al wat ze doen streven ze er naar: het uitdragen van een jeugdig esprit. Het nog maar enkele jaren geleden opgerichte Ensemble Masques heeft van pittige uitvoeringen die een vitaal en geestdriftig elan uitdragen dan ook een handelsmerk gemaakt. Daarvoor grijpen de zes musici die de vaste kern uitmaken niet naar het meest evidente repertoire. Al sinds de oprichting van het collectief legt het zich namelijk toe op componisten die niet tot het Barokke gemeengoed behoren. Na een bejubelde opname integraal gewijd aan Johann Rosenmüller, achtte artistiek leider en klavecinist Olivier Fortin de tijd rijp voor een album met muziek van Johann Heinrich Schmelzer. Opnieuw komen alle kwaliteiten van het sextet daarin samen – kwaliteiten waarachter zich een potentiële zwakte verschuilt. Aan voeling met de historische uitvoeringspraktijk ontbreekt het Ensemble Masques hoe dan ook niet. Hun zwierige, lyrische aanpak van deze muziek verraadt een diepgaande stijlgevoeligheid. Toch is het niet het gracieuze of sierlijke dat Fortin en co uitdrukkelijk opzoeken. Veeleer is het de musici om de energie en het weelderige klankpalet te doen. Opwindend zijn deze uitvoeringen van de bundel overgeleverde sonates zonder enige twijfel, maar waar de opname kan uitpakken met een elektriserende zwier, mist ze de zwaarte die ook in Schmelzers muziek zit ingebed. Het is niet zo dat het ensemble de tragische potenties van de partituren totaal veronachtzaamt, maar de klemtoon ligt binnen het geëxalteerde register. Er overheerst een bepaalde schwung die geen stilstand toelaat, met als gevolg uitvoeringen die begeesteren zolang ze duren, maar niet blijven smeken om een zoveelste herbeluistering. Met zoveel individueel talent aan boord is het niet verwonderlijk dat het ensemble koos voor een zeer directe opnameklank, waarbij de indrukwekkende technische zuiverheid van de vertolkers perfect tot bij de luisteraar komt. De intensiteit van de registratie geeft Schmelzer echter niet alle ademruimte die hij verdient. Zelfs al klokt het album af onder het uur, alsnog blijft de toehoorder met een gevoel van totale verzadiging achter. Opmerkelijk is dan weer de opbouw van het programma, waarin tussen de reeks sonates enkele meeslepende escapades werden geplaatst. Een muzikale weergave van schermen of van Poolse doedelzakken: het zijn uitstapjes die voor de nodige verluchting zorgen. Met een lamento voor Ferdinand III bereikt deze opname overigens een opmerkelijk culminatiepunt. Brandend van vuur, en toch getuigend van tedere droefenis: dat is Schmelzer op zijn best.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 353

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 353 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Homepage of ConcertoNet.com, the Classical Music Network
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Musikzen - Les Préludes de Chopin très personnels d’Andrew Tyson - Tous pour un - ZZT 347

Le Chopin très personnel d’Andrew Tyson
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

De piano klinkt als een orkest | Klassiek Centraal - Yury Martynov - ZZT 356

De piano klinkt als een orkest | Klassiek Centraal -  Yury Martynov - ZZT 356 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | V/C, ‘Ma mère l’oye & Pictures at an exhibition’ - ZZT 343

Cutting Edge | V/C, ‘Ma mère l’oye & Pictures at an exhibition’ - ZZT 343 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Classicisme, romantiek of impressionisme: Anima Eterna Brugge mag dan een orkest zijn dat de historische uitvoeringspraktijk ten allen koste verdedigt, zich beperken tot een bepaalde stroming heeft chefdirigent Jos van Immerseel nooit willen doen. En terecht, want of het nu Mozart was of Debussy, dikwijls slaagde het ensemble er in haar streven naar authenticiteit te koppelen aan dramatisch sterke en transparante uitvoeringen. Hun opname met Ravels sprookjesachtige ‘Ma mère l’oye’ en Mussorgsky’s contrastrijke (door Ravel georkestreerde) schilderijententoonstelling is wat dat betreft geen uitzondering. Opnieuw profileert het orkest zich met spannende interpretaties die de context van de uitvoeringspraktijk volledig overstijgen. Het esthetisch ideaal van Brugge’s spraakmakende collectief vertrekt immers niet uit dogmatisch nageleefde theorieën, maar uit de muzikale praktijk en de intrinsieke dramaturgie van de partituren. Een zoveelste uitstekend voorbeeld is deze lezing van de schilderijententoonstelling. Van Immerseel zweert duidelijk niet bij schimmige mystiek. Wel is zijn vertolking er een die het museumbezoek transponeert naar een fantasierijke tocht over modderige wegen, duistere spelonken en lommerrijke wouden. Meer dan de klaarte zijn het de obscure tinten die Anima Eterna opzoekt, echter zonder ze uit te vergroten. Zo wordt de lyrische weelde nooit overspoeld door Mussorgsky’s effectrijke schriftuur. De turbulenties die de wandeling van scène naar scène tot een opwindende ervaring maken komen aan het oppervlak, alsook de poëzie, de ontelbare details en de humor waarmee de componist Hartmanns schilderijen in muziek heeft omgezet. Als een wervelwind raast van Immerseel over de hut van Baba-Yaga, om in de tuilerieën een haast idyllisch register aan te spreken. De markt in Limoges is dan weer erg dynamisch, hoewel het pittoreske niet aan de aandacht van dirigent en uitvoerders ontsnapt. Toch is deze uitvoering er bovenal een van morbiditeit: de catacomben zijn huiveringwekkend, de gnoom ongewoon akelig, het kasteel vol schimmen. Van zoveel griezel blijft Ravels ‘Ma mère l’oye’ uiteraard gespaard. Met de schilderijententoonstelling deelt dit werk zijn bodemloze verbeelding, in dit geval echter met een kinderlijk, liefdevol oog ingekleurd. Bij Anima Eterna zijn dit niet zomaar vijf verhaaltjes voor het slapengaan, wel afgelijnde hoofstukken waarin zich ontwapenende verhalen ontspinnen, veelstemmig en toch coherent. Twee odes aan de fantasie: twee keer ingrijpend anders, twee keer aangrijpend en meeslepend.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | Sergey Prokofiev, ‘Sonatas 5 & 6, Pensées & Music for children’ - ZZT 346

Cutting Edge | Sergey Prokofiev, ‘Sonatas 5 & 6, Pensées & Music for children’ - ZZT 346 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Wie dacht dat de Russische pianist Yury Martynov vergroeid was met de fortepiano, heeft het bij het verkeerde eind. Na bejubelde Mozart- en Beethovenopnames voor Zig-Zag Territoires, bracht hij kort geleden bij hetzelfde label een album uit waarop hij historische instrumenten links liet liggen en zich op een hedendaagse vleugel stortte. Interpreteer dat laatste werkwoord overigens gerust letterlijk, want de zesde pianosonate van Sergey Prokofiev, wijlen landgenoot van de interpreet, eindigt met het diabolisch exces van een ontketend vivace. Het is een van de meest exuberante bladzijden uit Prokofievs nochtans niet weinig gematigde pianocatalogus. Martynov laat overigens niet na de extreme textuur van dit ganse opus 82 in de verf te zetten, hoewel zijn lezing het qua intensiteit niet haalt bij wat pakweg een Nikolai Lugansky presteert aan het klavier. Voor de meer ‘klassieke’ vijfde sonate, die dateert uit Prokofievs periode in het Westen, is Martynovs benadering beter geschikt. Over de hele lijn bewaakt de pianist de lyrische impact van zijn spel. In dit opus 38 resulteert het in een gevarieerde en uitstekend opgebouwde excursie – een sonate waarvan de diepgang schuilt in de manier waarop Prokofiev de naweeën van de romantische sonatetraditie integreert in wat zich dan al onmiskenbaar aftekent als zijn persoonlijk pianistiek palet. Hoogtepunt van deze opname lijkt echter het ‘Musique pour enfants’, een serie van twaalf sprookjesachtige kapittels die samen een feeëriek universum in klank boetseren. Het contrast met de eerste oorlogssonate (de zesde), kan amper groter zijn. Martynov genereert, met een intrinsiek coherent hanteren van de Steinway, een gevoel van eenheid in de minuscule gedichten, weliswaar zonder na te laten hun diversiteit ten gronde te exploreren. Ook de ‘Pensées’ opus 62, een ongebruikelijk geheimzinnig werk voor Prokofievs doen, liggen Martynov goed. Hij bezweert in het adagio penseroso, waar het bezinksel aanschouwelijk tentoon wordt gespreid. Het lento is een treurige gedachte, die met de wolken overtrekt – al voorbij nog voor men er goed en wel zicht op krijgt. Het andante is tenslotte een gevoelige ontboezeming; ook nu weer een idee dat Prokofiev met een mengeling van melodie en mystiek op het publiek loslaat. Het geheel komt samen in een veelzijdige opname. Prokofievs muziek - niet schizofreen, wel post-romantisch op een uiterst wispelturige manier - was de toekomst, vorm gegeven in het hier en het nu. Ze is dat nog steeds, zoals Martynov met zachte hand illustreert.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | J.H. Schmelzer, ‘Sacro-Profanus - Sonatas’ - ZZT 334

Cutting Edge | J.H. Schmelzer, ‘Sacro-Profanus - Sonatas’ - ZZT 334 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
In al wat ze doen streven ze er naar: het uitdragen van een jeugdig esprit. Het nog maar enkele jaren geleden opgerichte Ensemble Masques heeft van pittige uitvoeringen die een vitaal en geestdriftig elan uitdragen dan ook een handelsmerk gemaakt. Daarvoor grijpen de zes musici die de vaste kern uitmaken niet naar het meest evidente repertoire. Al sinds de oprichting van het collectief legt het zich namelijk toe op componisten die niet tot het Barokke gemeengoed behoren. Na een bejubelde opname integraal gewijd aan Johann Rosenmüller, achtte artistiek leider en klavecinist Olivier Fortin de tijd rijp voor een album met muziek van Johann Heinrich Schmelzer. Opnieuw komen alle kwaliteiten van het sextet daarin samen – kwaliteiten waarachter zich een potentiële zwakte verschuilt. Aan voeling met de historische uitvoeringspraktijk ontbreekt het Ensemble Masques hoe dan ook niet. Hun zwierige, lyrische aanpak van deze muziek verraadt een diepgaande stijlgevoeligheid. Toch is het niet het gracieuze of sierlijke dat Fortin en co uitdrukkelijk opzoeken. Veeleer is het de musici om de energie en het weelderige klankpalet te doen. Opwindend zijn deze uitvoeringen van de bundel overgeleverde sonates zonder enige twijfel, maar waar de opname kan uitpakken met een elektriserende zwier, mist ze de zwaarte die ook in Schmelzers muziek zit ingebed. Het is niet zo dat het ensemble de tragische potenties van de partituren totaal veronachtzaamt, maar de klemtoon ligt binnen het geëxalteerde register. Er overheerst een bepaalde schwung die geen stilstand toelaat, met als gevolg uitvoeringen die begeesteren zolang ze duren, maar niet blijven smeken om een zoveelste herbeluistering. Met zoveel individueel talent aan boord is het niet verwonderlijk dat het ensemble koos voor een zeer directe opnameklank, waarbij de indrukwekkende technische zuiverheid van de vertolkers perfect tot bij de luisteraar komt. De intensiteit van de registratie geeft Schmelzer echter niet alle ademruimte die hij verdient. Zelfs al klokt het album af onder het uur, alsnog blijft de toehoorder met een gevoel van totale verzadiging achter. Opmerkelijk is dan weer de opbouw van het programma, waarin tussen de reeks sonates enkele meeslepende escapades werden geplaatst. Een muzikale weergave van schermen of van Poolse doedelzakken: het zijn uitstapjes die voor de nodige verluchting zorgen. Met een lamento voor Ferdinand III bereikt deze opname overigens een opmerkelijk culminatiepunt. Brandend van vuur, en toch getuigend van tedere droefenis: dat is Schmelzer op zijn best.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Aus dem Notizbuch eines Rezensenten – CD-Kurzkritiken von Alain Steffen (Folge 73) - Pizzicato - ZZT 364

Aus dem Notizbuch eines Rezensenten – CD-Kurzkritiken von Alain Steffen (Folge 73) - Pizzicato - ZZT 364 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
MANDELRING-MENDELSSOHN IN DER BOX Die Einzelaufnahmen der Kammermusik für Streicher von Felix Mendelssohn-Bartholdy durch das Mandelring Quartett liegen nun auch komplett als CD-Box vor. Die 4 CDs beinhalten sämtliche Streichquartette wie auch die beiden Quintette (mit Gunter Teufel), das Oktett (zusammen mit dem ‘Quartetto Di Cremona’) und einige kleinere Werke. Das Mandelring Quartett liefert tadellose …
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Beethoven-Liszt: Symphonies Nos 4 and 5 CD review – Martynov meets every technical challenge - ZZT 356

Beethoven-Liszt: Symphonies Nos 4 and 5 CD review – Martynov meets every technical challenge - ZZT 356 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Martynov is working his way through this set of nine symphonies on a meticulously restored 1867 Blüthner, and these performances are compellingly brilliant
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Cutting Edge | Robert Schumann, ‘Kreisleriana, symphonic studies & toccata’ - ZZT 352

Cutting Edge | Robert Schumann, ‘Kreisleriana, symphonic studies & toccata’ - ZZT 352 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Wat was Robert Schumann in de ogen van Frédéric Chopin? Een nestverrader – iemand die er, als uiting van een persoonlijke zwakte, zelden in slaagde absolute muziek te schrijven? Schumanns muziek is dikwijls literair in die zin dat ze zich ent op geschreven bronnen, en haar plastische karakter kan geen luisteraar ontgaan. Toch is ze niet enkel visueel of verhalend, want ze is ook abstract en onaanraakbaar. Die contradictie zit meestal in Schumanns schriftuur vervat en genereert het bijzondere spanningsveld waarin diens muziek zich beweegt. De lyrische en esthetische grandeur van Chopin mag Schumann dan misschien nooit geëvenaard hebben, zijn partituren hebben andere merites. Voor gevierd Chopin-vertolker Nelson Goerner is kiezen tussen beide componisten onbegonnen werk. Hij houdt van allebei, om verschillende redenen. Met zijn meest recente album, waaraan trouwens een niets minder dan fenomenale Debussy-opname vooraf gaat, belicht hij Schumanns pianoliteratuur. Hoewel de componist tot 1840 bijna uitsluitend voor piano had geschreven, doorprikt Goerner het idee dat Schumann krampachtig aan het instrument vasthield, als was het een soort hardnekkig idée fixe. Niet alleen in de titel, ook in de partituren van de symfonische etudes ligt de wens besloten een orkestrale kleurenrijkdom te genereren. Dit weliswaar via de piano, die Schumann het beste kende. De ‘Kreisleriana’, gebaseerd op proza van E.T.A. Hoffmann, overstijgen dan weer het letterkundige, want wie kan nog scènes reconstrueren uit deze geheimzinnige en dwingende pianoliteratuur, die onbetwistbaar een eigen leven leidt? Aan een doorwinterd Chopin-vertolker moet men heus niets leren over virtuositeit. Dat zij de sleutel is tot interpretatieve vrijheid, heeft Goerner al lang begrepen. In de symfonische studies ploegt de pianist zich niet doorheen de technische huzarenstukken, hij zwemt er doorheen. Als een mes door de boter glijdt hij van kortverhaal naar kortverhaal, vanuit de wens om de korte stukjes te reconstrueren als vluchtige gemoedsbewegingen, als efemere flarden emotie. Dit opus 13 gonst van bedrijvigheid en van drama, zonder dat Goerner zijn publiek iets opdringt. Van ‘Kreisleriana’ is dit niet de meest mystieke lezing, maar ook voor een meer aardse valt een en ander te zeggen. Goerner dooradert het anders soms ijlhoofdige werk met bloed, zweet en tranen – zonder dat het hem bloed, zweet en tranen kost. De toccata opus 7 is ten slotte de kers op de taart. Een vroege creatie, waarin Goerner feilloos doordringt tot Schumanns vroegrijpe ziel.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Rupert Charlesworth: Nocturnes | gramophone.co.uk - ZZT 355

Rupert Charlesworth: Nocturnes | gramophone.co.uk - ZZT 355 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Performances at the Aix-en-Provence festival can sometimes stretch to the other side of midnight. This programme began as a recital at Aix last year, finding its way on to disc as the first in a series of recordings co-produced by the festival and Zig-Zag Territoires devoted to the new generation of artists coming out of the festival’s Académie for young performers. As befits a recital given under the Provençal night sky, Rupert Charlesworth offers a panorama of songs about night in its multifarious guises.
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Rupert Charlesworth et Edwige Herchenroder, un jeune duo à suivre « À Emporter « ResMusica - ZZT 347

Rupert Charlesworth et Edwige Herchenroder, un jeune duo à suivre « À Emporter « ResMusica - ZZT 347 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Gabriel Fauré (1845-1924) : « Clair de lune », « La lune blanche luit dans les bois » ; Ivor Gurney (1890-1937) : « Sleep » ; Franz Schubert (1797-1828)…
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

Bach - Biber - Schein - ZTT 348

Bach - Biber - Schein - ZTT 348 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it

 La politique d'Outhere Music en matière de rééditions est extrêmement foisonnante. Avant de mettre en avant d'anciennes et nouvelles (...)

more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 352

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 352 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Homepage of ConcertoNet.com, the Classical Music Network
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 100801

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 100801 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Homepage of ConcertoNet.com, the Classical Music Network
more...
No comment yet.
Scooped by Outhere Music
Scoop.it!

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 347

ConcertoNet.com - The Classical Music Network - ZZT 347 | Zig-Zag Territoires | Scoop.it
Homepage of ConcertoNet.com, the Classical Music Network
more...
No comment yet.