Mijn gazet
11.0K views | +0 today
Follow
Mijn gazet
Gevuld met dingen die ik interessant vind
Curated by Dirks scoop
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Rescooped by Dirks scoop from Socialisme Koekelberg
Scoop.it!

FUCK TINA

Neen, dat is niet de titel van een of ander seksistisch programma of een pornofilm. TINA staat voor “There Is No Alternative”. Het credo van Margaret Tatcher om mensen ondergeschikt te maken aan het geld. Het resultaat is een sociale woestijn, uitzichtloosheid, grote ongelijkheid, nulurenjobs, tienerzwangerschappen, onveiligheid, peperduur en gebrekkig openbaar vervoer, onbetaalbaar hoger onderwijs, en noem maar op... In Groot-Brittannië werd de welvaartsstaat vernietigd en vervangen door een ieder-voor-zich hel op aarde, waar armen losers zijn en daar alleen maar zelf verantwoordelijk voor zijn. 


Onze regeringen vertellen nu hetzelfde: er is geen alternatief. Alleen, de vakbonden en het middenveld liggen nog dwars. Hoe lang nog? 

Minimumdienstverlening, rechtspersoonlijkheid voor vakbonden, stakingsregels en ander vakbondsbashen zijn schering en inslag. 

   

Tatcher brak in de jaren tachtig de vakbonden: de bron van alle kwaad, een obstakel voor de individuele vrijheden, dwarsliggers tegen nieuwe flexibele regels en stoorzenders op de arbeidsmarkt. Vrijhandel en ondernemen waren haar godsdienst. Net zoals die van de regeringen en het patronaat vandaag.  


Op 25 mei 2014 trokken de Belgen naar de stembus. In Vlaanderen was euforie alom: het Vlaams Belang was zo goed als van de kaart geveegd. Het zwarte monster was verslagen. 


Was dat zo? In het land van “Liberté, Égalité, Fraternité” werd het Front National de grootste, in Vlaanderen liep de extreemrechtse kiezer naar het N-VA. Het zwart monster rond sloop rond in heel Europa. 

Enkele dagen terug was er nog de wankele evenwichtsoefening in de Oostenrijkse presidentsverkiezingen. Is die uitslag een reden om te juichen? Ik denk het niet. 


Michel I legde op 11 oktober 2014 de eed af in handen van Filip. 

Een goeie maand later, in november, was er de eerste actiedag tegen het beleid. Er volgenden er nog vele en nog vele zullen volgen. 

 

Trees Heirbaut en Jef Maes namen stand-upcomedian Nigel Williams mee naar zijn geboortestad Bristol in het Verenigd Koninkrijk. Nigel Williams leidde hen rond. Het resultaat is een documentaire en een klein, zeer lezenswaardig boekje. 

Geen politiek pamflet, wel een signaal. Althans, dat beweren ze zelf. 

 

In zijn verhaal trekt Nigel Williams voortdurend parallellen met ons land. 

 

Onder het mom van individuele vrijheid – wie kent er nu niemand die na z'n 65 wil doorwerken? – werd de pensioenleeftijd opgetrokken. Nadien werden de pensioenen verlaagd, zodat iedereen wel moest doorwerken. 

Zijn pa ging tot z'n 79ste olieputten reinigen. Niet voor z'n plezier, wel om de eindjes aan elkaar te knopen. 

 

Troosteloze arbeiderswijken, zonder jobs, zonder culturele voorzieningen – gesloten openbare bibliotheken – zodat men zich niet kan ontplooien. Informele, illegale economische circuits verhalen van drugs en alcohol. Bezoekers zijn er niet gewenst: pottenkijkers kunnen een mep verwachten. Waar hebben we het nog gehoord dat cameraploegen verjaagd werden uit de buurt? 

 

In Bristol wordt de binnenstad wel vernieuwd. Alleen: de huren zijn te hoog voor locals. Ze hebben er niets te zoeken. 

Met wijkcontracten worden sommige buurten in het Brussels hoofdstedelijk gewest ook aangepakt. Dank zij de lokale versnippering gebeurt dit niet gecentraliseerd: armere locals worden op die manier (nog) niet uit hele stadsdelen geweerd. 

 

En dan is er het verhaal FC United of Manchester, een nieuwe voetbalclub, opgericht nadat een Amerikaanse multimiljonair Manchester United in 2005 de club overnam. De initiatiefnemers willen voetbal als sociaal gebeuren: “making friends no millionaires".

Helemaal iets anders dan datgene wat we binnenkort mogen verwachten met het EK voetbal: een stelletje multimiljonairs met vedettenstatus die een sport maken belastingen ontduiken (ik houd niet van het verbloemende ontwijken) en verkeersovertredingen maken met peperdure wagens. Of ze zelf voetbal zullen spelen tijdens het EK is nog een andere vraag: Wilmots is nu al bezig een B-ploeg uit zijn hoed aan het toveren. 


Vandaag organiseren vakbonden nationale betogingen en stakingen als verzet tegen de besparingsmaatregelen van de regering. Ze vechten voor het behoud van sociale verworvenheden zoals de 38-urenweek en de pensioenen. 

De voorbije jaren zijn al heel wat voorzieningen verkregen via sociale strijd gesneuveld op het altaar van 'de vrije markt'. Hoe ver kan men gaan? 


Nulurencontracten, de woningcrisis, de werkloosheid, een kinderarmoede van 25 procent, de gigantische kloof tussen arm en rijk... Het is de realiteit aan de andere kant van het Kanaal. Het zijn allemaal gevolgen van politieke keuzes. TINA is geen natuurwet: het is een ideologische keuze. 

 

Gouden Palm-winnaar Ken Loach formuleerde het in zijn bedankingspeech in Cannes als volgt: "De wereld waarin we leven, staat op een gevaarlijk punt. We zijn in de greep van een project van extreme besparingen, dat gedreven wordt door neoliberale ideeën. Dat heeft ons tot op de rand van een catastrofe gebracht. Dat heeft geleid tot miljoenen mensen in ontbering en tot nog veel meer miljoenen mensen die lijden, van Griekenland in het oosten tot Spanje en Portugal in het westen. En dat heeft ons een minuscule groep opgeleverd met groteske rijkdom." 

 

En mainstreammedia, opiniemakers, patroons en politici doen het ons slikken. 


“De propaganda van de neoliberalen, dat is als stront tegen de muur smijten: er blijft altijd wel iets hangen”, zo zegt Nigel Williams in de film, “Wat er gebeurd is in Groot-Brittannië, zal ook hier gebeuren als we niet in actie schieten.”




FUCK TINA! · Opgetekend door Trees Heirbaut, gefilmd door Jef Maes - Nigel Williams, EPO/Berchem, 2016




Via SocialismeKoekelberg
more...
SocialismeKoekelberg's curator insight, June 4, 10:17 AM
‘Ik heb Thatcher al eens meegemaakt … alstublieft geen tweede keer!’
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Bloemen noch kronen

Bloemen noch kronen | Mijn gazet | Scoop.it
Het is precies 75 jaar geleden dat Julien Lahaut van ‘la grève des 100.000’ tegen de Duitse bezetter een succes maakte. Niemand rept daar nog over, en Patrick Humblet stoort zich aan die amnesie. Dag op dag 75 jaar geleden brak in de streek van Luik een staking uit. Dat is daar niet onmiddellijk spectaculair nieuws, ware het niet dat de actie plaatshad onder de neus van de nazi’s.  
Tijdens het eerste jaar van de Duitse bezetting waren de levensomstandigheden schrijnend. Er moest zware arbeid verricht worden en de mensen hadden amper iets te eten. Op 10 mei 1941, de eerste verjaardag van de invasie, legden de metallo’s van ­Cockerill het werk neer. Ze werden gevolgd door de mijnwerkers van het Luikse bekken. Op 19 mei namen volgens een schatting van de Duitsers 60.000 arbeiders deel aan de acties. In de clandestiene pers ging dit de geschiedenis in als la grève des 100.000. 

8 procent meer loon  
Onbetwiste leider van de actie was de communist Julien Lahaut. Hij onderhandelde in Brussel met de Belgische werkgevers en met de secretaris-generaal voor Landbouw en Voedselvoorziening. Op 17 mei dreigden de Duitsers met harde maatregelen. Tussen 19 en 21 mei hervatten de arbeiders het werk.  
Lahaut kreeg het voor elkaar dat de rantsoenen werden verbeterd én dwong een loonsverhoging van 8 procent af. Faut le faire. Achteraf bleek dat Hitler zelf tussenbeide was gekomen om de sociale onrust te temperen. Elke stakingsdag kostte hem tonnen staal, dat hij nodig had voor de productie van wapens die zouden worden ingezet voor de invasie van de Sovjet-Unie. Lahaut bekocht dit alles met een deportatie via de citadel van Hoei, over het concentratiekamp van Neuengamme naar dat van Mauthausen, waar hij eind april 1945 meer dood dan levend werd bevrijd.  
Je zou verwachten dat een dergelijk heroïsch feit met de nodige luister wordt gevierd. De kans dat hoogwaardigheidsbekleders vandaag een krans neerleggen op het graf van Lahaut is evenwel klein. Daar zal de afkeer van communisten en stakingen wel iets mee te maken hebben, maar waarschijnlijk speelt vooral onverschilligheid een rol. Als er zich een calamiteit voordoet, regent het emoties. Huilende menigtes. Politici struikelen over elkaar om herdenkingsplechtigheden bij te wonen met de obligate neerlegging van kransen tussen de beertjes, de theelichtjes en de kindertekeningen. Enkele maanden later kraait er geen haan meer naar. Wie weet nog in welk jaar de brand van de Innovation plaatsvond, of in welk jaar de manifestanten werden doodgeschoten in Grâce-Berleur, of die van de mijn van Zwartberg? Er is nauwelijks nog iemand die weet waar 8 mei (V-Day) voor staat (voor de aspirant-quizzers: capitulatie van nazi-Duitsland).  

Het leven gaat door  
We bannen slecht nieuws zo snel mogelijk uit ons geheugen, noem het ellende-amnesie. Of zoals een van de eerste toeristen na de bomaanslag in Zaventem op een regionale luchthaven tegen de verzamelde pers zei: ‘Het leven gaat door, nietwaar?’ Helaas gaat voor sommigen het leven niet door en daar wordt (te) weinig aandacht aan besteed. Politici die alsnog de staking van de 100.000 willen herdenken: de gps-coördinaten van de Cimetière des Biens-Communaux in Seraing waar ‘noss’ Julien’ begraven is: +50°35’14.52”, +5°30’26.25. Een minuut stilte tijdens de volgende plenaire vergadering van de Kamer mag ook. 

Patrick Humblet in 'De Standaard', 10 mei 2016 - p. 40
more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Het fabeltje van de verwende ambtenaar

Het fabeltje van de verwende ambtenaar | Mijn gazet | Scoop.it
Vanmorgen ontving ik een mailtje van een werknemer uit de privé die mij een aantal vragen stelde over en ook wat commentaar gaf op de zogenaamde voordelen van de ambtenaar. Ik kan niet zeggen dat ik erg verbaasd was gezien wat de media overgelaten hebben van het standpunt van de vakbonden in de dossier van de ziektedagen, diplomabonificatie en de hoogte van de ambtenarenpensioenen. Het is moeilijk je van de indruk te ontdoen dat vakbondsstandpunten niet echt of echt niet aan bod komen. Ongetwijfeld zitten ook vele andere werknemers uit de privé met gelijkaardige prangende vragen. Daarom, geachte werknemers, deel ik graag jullie mijn antwoorden mee.  

1. Over het opsparen van 21 ziektedagen per jaar  
Het is een fabeltje dat mensen in de openbare dienst zomaar hun ziektedagen kunnen opnemen aan het einde van de carrière. Zij die geluk hebben nooit ziek te zijn – ook niet op het einde van hun loopbaan – zullen de rit tot het einde moeten uitdoen. En zij die veel ziek zijn geweest tijdens hun loopbaan zullen geen ziektedagen meer over hebben. Hun pot met opgespaarde ziektedagen zal immers (veel) sneller leeg zijn. Worden ze toch nog ziek, dan zullen ze noodgedwongen op pensioen gesteld worden – met een klein pensioentje. Hoe dan ook moet ziekte – wanneer ook tijdens de loopbaan – steeds gestaafd worden door een doktersattest. Bovendien is er een streng controlesysteem (meestal een bedrijf uit de privé) dat nagaat of het ziekteverlof terecht is. Een werknemer uit de privé heeft in geval van ziekte gewaarborgd maandloon dat meerdere keren kan worden genomen tijdens verschillende ziekteperiodes tijdens de loopbaan. Dikwijls betaalt de werkgever nog een extra supplement ter aanvulling van de uitkering van de mutualiteit.  

2. Over studiejaren die meetellen voor de pensioenrechten  
In de openbare diensten moet men voor elke job over het vereiste diploma beschikken. Geen diploma betekent geen job. En maar goed ook, want niet iedereen is geschikt om bijvoorbeeld les te geven. Een diploma en gekoppelde overheidsexamens staan bovendien garant voor een objectieve werving. En de diplomabonificatie is daarvoor de prijs die men graag zou moeten betalen, ook en vooral om goede mensen aan te trekken. In de privé is de werving aan veel minder strikte criteria gebonden.   

3. Over een voordelige opbouw van pensioenrechten  
Laat ons duidelijk zijn: de tantièmes (een verdeelsleutel die bepaalt in welke mate een gepresteerd loopbaanjaar meetelt voor je pensioen) zijn er gekomen om mensen met zware beroepen een kortere loopbaan te garanderen. Het debat aan welke criteria een zwaar beroep moet voldoen is volop bezig. De vakbonden werken daaraan mee. Maar we moeten eens te meer vaststellen dat het de regering niet te doen is om goed beleid, maar wel om forse besparingen … Ook in de privésector bestaan er zware beroepen. De regering heeft echter duchtig gesnoeid in de brugpensioenregeling en verplicht nu mensen in de privé en in de openbare diensten om tot hun 67ste aan de slag te blijven – als brandweerman, als bouwvakker, als kleuterleidster, als full continu-arbeider… Is dat haalbaar en fair? Ik dacht van niet …   

4. Over de hoge pensioenen in de openbare diensten  
Elke krant had vanmorgen andere cijfers over de hoogte van de gemiddelde pensioenen in private en openbare sector. Die van Het Laatste Nieuws waren het spectaculairst. Maar in alle kranten was er een constante: men spreekt voor de openbare sector enkel over wettelijke pensioenen en over brutopensioenen – dus voor belastingaftrek. Is het gemiddeld pensioen van een ambtenaar hoger? Ja, maar in vergelijking met andere Europese landen niet te hoog! Er schort iets aan het beleid van de regering als men streeft naar pensioenen die de prijs van een rusthuis niet dekken. De eerste zorg moet zijn: zorg voor goede pensioenen voor iedereen. Trek die van de werknemers op en laat die van de ambtenaren met rust. Wie gaat dat betalen, zal je zeggen. In de week dat de Panama Papers aan het licht kwamen is het gewoon onfatsoenlijk om de factuur van de besparingen weer te leggen bij de modale burger. Jij en ik betalen correct onze belastingen. Laat ons eens kijken wie dat niet doet en met z’n alle pleiten voor een eerlijke fiscaliteit zodat we een einde kunnen maken aan deze eindeloze en doelloze besparingen.
Dirks scoop's insight:
Je zal nu zeggen: wat kan mij al die heisa schelen. Deze regeringsbeslissingen raken me toch niet. Wees, gerust, ook jij komt nog aan de beurt. Het is een bewuste politiek van de regering om telkens een zondebok te vinden. Deze keer zijn het de ambtenaren, de volgende keer is het (opnieuw) aan jou. Eén voor één neemt deze regering de sociale voordelen van de werknemers in alle sectoren af. En terwijl iedereen in het bord van de andere kijkt en het grote geheel niet ziet, slaagt de regering in haar opzet. De rijken, de vermogenden en de bedrijven ontsnappen terwijl de werknemers, zieken en werklozen nog maar eens opdraaien voor de kosten. 
more...
SocialismeKoekelberg's curator insight, April 12, 12:15 PM
Je zal nu zeggen: wat kan mij al die heisa schelen. Deze regeringsbeslissingen raken me toch niet. Wees, gerust, ook jij komt nog aan de beurt. Het is een bewuste politiek van de regering om telkens een zondebok te vinden. Deze keer zijn het de ambtenaren, de volgende keer is het (opnieuw) aan jou. Eén voor één neemt deze regering de sociale voordelen van de werknemers in alle sectoren af. En terwijl iedereen in het bord van de andere kijkt en het grote geheel niet ziet, slaagt de regering in haar opzet. De rijken, de vermogenden en de bedrijven ontsnappen terwijl de werknemers, zieken en werklozen nog maar eens opdraaien voor de kosten. 
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

In het spoor van de Shoah in Polen

In het spoor van de Shoah in Polen | Mijn gazet | Scoop.it

Studiereis van de vzw AUSCHWITZ in GEDACHTENIS naar Chelmno, naar Majdanek en naar de uitroeiingscentra van Aktion Reinhardt: Belzec, Sobibor en Treblinka. 


Inschrijven kan nog tot 15 april 2016 


€ 650,- per persoon (vol pension)

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Belgen en hun talrijke bedrijven in belastingparadijzen

Belgen en hun talrijke bedrijven in belastingparadijzen | Mijn gazet | Scoop.it

Minstens 732 burgers en inwoners van België hebben via tussenkomst van het Panamese advocatenbureau Mossack Fonseca massaal bedrijven opgericht in elf verschillende belastingparadijzen. Ze zijn verbonden aan minstens 1144 offshores. 

(...) 

Eerste vaststelling: minstens 732 Belgen of buitenlanders gedomicilieerd in België (voornamelijk Fransen, Nederlanders en Britten) hebben de voorbije decennia via Mossack Fonseca een offshore opgericht. Niet verwonderlijk duiken daarbij namen op van de Belgische haute finance, maar ook kleine zelfstandigen en gewone burgers blijken eigenaar van een of meerdere bedrijven in belastingparadijzen. Een aantal klinkende namen zullen we komende weken onthullen. 


De Belgen komen uit tal van sectoren. Financiën, de diamantsector, handel, bedrijfsbeheer en immobiliën springen er bovenuit. Verder vind je onder Belgische offshore-eigenaars onder meer dokters, tandartsen, gynaecologen, IT-specialisten, advocaten, uitvinders, academici, grafisch ontwerpers, slagers, architecten, vastgoedmakelaars, verzekeringsagenten, sportlui, een marktkramer en een filmproducent. Alle leeftijden zijn vertegenwoordigd, al blijken vooral vijftigers en zestigers offshores te bezitten. En het universum van offshores is a man’s world: slechts een op de vijf betrokkenen is een vrouw.  


De “offshore-Belgen” wonen voornamelijk in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en in de provincie Antwerpen. De provincie Namen heeft nauwelijks inwoners met een offshore. Opmerkelijk is verder dat Ukkel liefst 52 inwoners telt gelinkt aan een bedrijf in een belastingparadijs. Met een bevolking van bijna 80.000 inwoners komt dat neer op één offshore-eigenaar per 1530 inwoners.  

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Ottawa rétablit l'âge de la retraite à 65 ans 

Ottawa rétablit l'âge de la retraite à 65 ans  | Mijn gazet | Scoop.it

Au Canada, l'âge de la retraite va demeurer à 65 ans plutôt que de passer à 67 ans comme l'avait décrété le gouvernement de Stephen Harper . 


Le premier ministre Justin Trudeau en a fait l'annonce lors d'une entrevue qu'il a accordée au réseau Bloomberg Television à New York, jeudi. M. Trudeau a précisé que cette mesure serait prévue dans le cadre du budget fédéral de mardi prochain.  

De l'avis du premier ministre Trudeau, la décision de Stephen Harper d'accroître de deux ans l'âge auquel les Canadiens peuvent être admissibles à la Sécurité de la vieillesse et au Supplément de revenu garanti était une erreur. 

M. Trudeau prône l'élaboration d'une vaste stratégie pour répondre aux changements démographiques qu'amène une population vieillissante. Cette stratégie devra inclure la promotion de saines habitudes de vie et d'activités faisant des personnes âgées des mentors pour les jeunes Canadiens.  

En vertu de ce qu'avait instauré le gouvernement Harper, l'augmentation de l'âge de la retraite ne devait entrer en vigueur que dans sept ans. Mais cette mesure inquiétait déjà de nombreux travailleurs. Et, pour Justin Trudeau, il s'agissait d'une « solution simpliste à un problème complexe » qui était vouée à l'échec. 


Se détacher de la vague actuelle d'austérité  

À l'approche du budget qui sera déposé mardi par les libéraux, Justin Trudeau a également discuté d'économie durant cette entrevue accordée à Bloomberg. Le premier ministre affirme que son gouvernement entend se détacher de la vague actuelle d'austérité, se basant sur la prémisse que le gouvernement peut jouer un rôle significatif pour stimuler l'économie. 

Le premier ministre canadien cite par exemple la nécessité de restaurer les infrastructures municipales, ce qui contribuera à créer de l'emploi et servira aux générations futures. Ce sont des projets, dit-il en substance, qui n'attirent guère l'attention, mais qui sont fort nécessaires.  


Saisir la balle au bond 

Justin Trudeau estime que la transformation de l'économie, rendue nécessaire par la chute du prix du baril de pétrole et par les changements climatiques, doit être envisagée non pas comme un défi, mais comme une occasion à saisir. 

 « Nous devons investir et utiliser les leviers fiscaux un peu plus », dit M. Trudeau selon qui la politique monétaire ne peut, à elle seule, suffire à la tâche. « Car je crois que nous approchons des limites que peut avoir la politique monétaire en termes d'impacts », conclut le premier ministre.

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Simon, het jongetje dat wist te ontsnappen

Simon Gronowski was 11 jaar in 1943. Op 19 april wordt hij, samen met 1630 andere gevangenen, vanuit de Dossinkazerne op transport gezet naar Auschwitz. 


Voor dat twintigste konvooi werden voor de eerste keer goederenwagons gebruik, waarbij de deuren werden vergrendeld met prikkeldraad. Bij vorige transporten waren steeds derde klasse personenwagons gebruikt. 


Tussen Boortmeerbeek en Haacht dwongen Youra Livchitz (Georges Livchitz), Robert Maistriau en Jean Franklemon (oud-klasgenoten van het Atheneum te Ukkel) de te stoppen. Ze waren gewapend met één revolver, een stormlamp en rood papier. 


Er konden 231 mensen ontsnappen. Van hen werden  er 90 weer gepakt en op een volgend transport gezet; 26 personen werden bij hun vlucht gedood en 115 gedeporteerden slaagden in hun ontsnapping. 


Simon was de jongste. Hij heeft het overleefd. Het was de laatste keer dat hij zijn mama en zijn zus zag. 



https://www.kazernedossin.eu/NL/In-Groep/Educatief-materiaal/Volledig-aanbod/boek-van-simon

more...
No comment yet.
Rescooped by Dirks scoop from Denkoefening
Scoop.it!

"Neoliberalisme is een fascisme"

"Neoliberalisme is een fascisme" | Mijn gazet | Scoop.it

Manuela Cadelli, voorzitter van de Association Syndicale des Magistrats, noemt het neoliberalisme een vorm van fascisme. Deze ideologie staat uitsluitend ten dienste van een kaste die aan iedereen zijn regels oplegt behalve aan zichzelf. 


De tijd van de retorische voorzichtigheid is voorbij. Het is nu beter om de dingen bij hun echte naam te noemen om een gepaste gezamenlijke democratische reactie mogelijk te maken, zeker in de openbare diensten.  

Het liberalisme is een van de politiek-economische doctrines ontstaan uit de Verlichting. Die had tot doel de Staat de nodige afstandelijkheid op te leggen om de burgerlijke vrijheden en de democratische emancipatie van de burgers mogelijk te maken.  

Het liberalisme is de motor geweest van de opkomst en de ontwikkeling van de westerse democratieën.  

Neoliberalisme daarentegen is een visie op een soort totalitaire economie die elk gebied van onze samenleving en elke periode in ons tijdperk raakt. Het is een vorm van extremisme. 


Via Denkoefening Be
Dirks scoop's insight:
 Elk totalitarisme is vooral een perversie van de taal. Zoals in de roman 1984 van George Orwell heeft het neoliberalisme zijn eigen Newspeak en communicatie- elementen die de werkelijkheid vervormen. Zo vloeit elke budgettaire bezuiniging voort uit de 'modernisering' van de betrokken sectoren. De armsten onder ons krijgen geen terugbetaling meer voor bepaalde gezondheidszorgen, ze gaan niet meer naar de tandarts? Het is een teken dat de 'modernisering' van de sociale zekerheid op gang is gebracht. 
more...
Denkoefening Be's curator insight, March 8, 2:20 AM
Ik vind dat het neoliberalisme een vorm van fascisme is, omdat dit economisch model niet enkel democratische regeringen onderwerpt, maar ook elk onderdeel van ons denken. De staat is nu ten dienste gesteld van de economie en de financiële instellingen, die haar onderwerpen en bevelen, waardoor ze zelfs het algemeen welzijn verdringen. 
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Een tekort van 2 miljard?

Een tekort van 2 miljard? | Mijn gazet | Scoop.it
“Knoeiwerk, rekenfout, onverantwoord!”, oppositiepartijen schreeuwen moord en brand over het gat in de begroting.
“De FOD finaciën heeft de inkomsten verkeerd ingeschat”, zegt de poltiek verantwoordelijke Van Overtveldt. 

't Is dus de schuld van de ambtenaren. En de pers hoor ik dat niet tegen spreken. 

Het tekort is een ideologische zet, niets meer en ook niets minder. 
Van bij het begin heeft deze neoliberale federale regering maar één doel: de staat uitkleden en alle collectieve voorzieningen op de helling zetten en privatiseren. Wat moet overblijven is het leger en een sterke politiemacht. De bevolking wordt er al meer dan een jaar op voorbereid: naast blauw op straat zijn we intussen ook het kaki gewoon. De volgende stap is onze vingerafdrukken, want iemand die niets fout doet, hoeft niets te vrezen.  

De weinig overblijvende middelen kunnen alleen nog gebruikt worden om cadeaus te geven aan bedrijven en investeerders.
Zevenhonderd miljoen ten onrecht betaalde subsidies? Geen probleem volgens Van Overtveldt: ze terugvorderen is contractbreuk. Intussen krijgen Electrabel, Hutsen en andere Couckes aan de lopende band cadeaus. 

“Werk” was de inzet volgens die regering.  
Welk werk? 24-urencontracten? Tegen welk loon en welke arbeidsvoorwaarden. Vakbondsbashen is de boodschap: als die kapot zijn heeft het patronaat vrij spel en ligt de weg open voor de tijd van Daens. Een tijd van saucissen (of zijn het i-phones) i.p.v. sociale rechten. 

Maar jobs hebben we nog niet veel gezien. Volgens officiële cijfers zijn er nu zelfs meer werklozen in het – o, zo prachtige bestuurde – Antwerpen, dan in het Brusselse hellhole. 

Intussen worden werkzoekenden verder geculpaliseerd en op zwart zaad gezet. Maar een werkgever vragen om een antwoord te geven op een sollicitatie is er te veel aan. 

Begin dit jaar zei de reële premier nog dat er maar één plek is waar nog poen te rapen valt: de sociale zekerheid. Dé melkkoe, die gespijsd wordt door een deel van het loon in een collectieve pot te stoppen om pensioenen, ziekteverzekeringen, arbeidsongevallenverzekering, beroepsziekenuitkeringen, werkloosheidsvergoedingen, vakantiegeld en ook kinderbijslag mee te betalen.
Nochtans is die pot de laatste jaren niet gespaard: aan de ene kant worden voortdurend beknot op de uitkeringen en wordt vooral geminderd langs inkomenszijde. Wat betekenen die 'lagere loonlasten' anders? 

Waar wel ruimte voor is, is voor een taxshift: minder geld in het laadje voor de overheid en meer winst voor institutionele investeerders, die de reële macht krijgen om het land te besturen en dromen van Tatcher en Reagan om de vakbonden te nekken en van Pinochet om de economie te runnen en de orde te handhaven.
Minder geld voor de overheid, is minder geld voor de overheidsdiensten die nu al op hun tandvlees zitten om hun werk te doen. Met alle gevolgen vandien...  

Dat is de achterliggende ideologie. 

En dan wordt het makkelijk om de zondebok met de vinger te wijzen. 

Eerst waren het de Walen, dan de sossen, nu zijn de ambtenaren de oorzaak van al wat fout loopt. 

Maar een rijkentaks kan niet, een vermogenskadaster zeker niet.  

Vrijheid is heilig, voor wie poen heeft. 
Gelijkheid daar lachen ze mee, terwijl solidariteit vervangen wordt door Music for Life en andere liefdadigheid. 

En intussen is het gat van twee miljard een inschattingsfout. Europa voorspelde nochtans iets anders. 

Op naar de vijf miljard! 
Na Griekenland, Portugal, Spanje en ook Nederland is België de volgende in het rijtje. 

Alles we alles op z'n beloop laten gaan, vraag ik me toch af naar waar wij nog zullen kunnen migreren...


more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Do you hear the people?

Do you hear the people sing? 
Singing the song of angry men? 
It is the music of the people 
Who will not be slaves again! 
When the beating of your heart 
Echoes the beating of the drums 
There is a life about to start 
When tomorrow comes. 

 


Will you join in our crusade? 
Who will be strong and stand with me? 
Beyond the barricade 
Is there a world you long to see? 

Then join in the fight 
That will give you the right to be free! 

 


Do you hear the people sing? 
Singing the song of angry men 
It is the music of the people 
Who will not be slaves again! 
When the beating of your heart 
Echoes the beating of the drums 
There is a life about to start 
When tomorrow comes! 

 

 

Will you give all you can give 
So that our banner may advance 
Some will fall and some will live 
Will you stand up and take your chance? 
The blood of the martyrs 
Will water the meadows of France!  

 

 

Do you hear the people sing! 
Singing the song of angry men? 
It is the music of the people 
Who will not be slaves again! 
When the beating of your heart 
Echoes the beating of the drums 
There is a life about to start 
When tomorrow comes! 




more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

We leggen de fundamenten voor een infrastructuur waar geen dictatuur ooit van heeft kunnen dromen

We leggen de fundamenten voor een infrastructuur waar geen dictatuur ooit van heeft kunnen dromen | Mijn gazet | Scoop.it

Een professor wiskunde berekende ooit eens dat er op ieder ogenblik van de dag minstens 150.000 mensen niet op aarde zitten, wegens onderweg in een vliegtuig. Volgens de internationale luchtvaartorganisatie IATA nemen jaarlijks zowat 3 miljard mensen een vlucht. Neem nu dat grofweg een derde daarvan opstijgt of landt in Europa. Wel, de topman counterterrorisme van de Europese Unie wil de gegevens van die 1.000.000.000 mensen nu bemachtigen. Hoe hebben ze betaald, waar zijn ze opgestegen en geland, met wie werd er gereisd en op welke plek zaten ze. Dat dit gigantisch brede net over een miljard passagiers moet gegooid worden, omdat er in de hele Europese Unie mogelijk zeggen en schrijven 2.000 Syriëstrijders een vlucht hebben geboekt. Dat zijn er dus 0,000002 procent van het totale aantal passagiers. 

Die zijn overigens niet eens gevaarlijk op hun vlucht, daar gelden nog steeds de draconische veiligheidsmaatregelen die ons sinds 9/11 verbieden een flesje water mee te nemen. Nee, de massale screening van iedereen dient gewoon om mogelijk een paar Syriëstrijders - wier grootste talent voor het moment lijkt te zijn om ginds te sneuvelen - te kunnen screenen. 

Er is geen enkele redelijke verhouding tussen het schenden van de privacy van een miljard mensen om enkele verdachte vliegbewegingen van een paar fanatieke jihadi's hopelijk tijdig te kunnen opmerken. 
Maar ach, als je niets verkeerds doet, hoef je je daar niets van aan te trekken, toch? 

In mijn stad staat de Dossinkazerne en recht daarover ligt het holocaustmuseum. Daar worden onder meer de administratieve fiches bewaard van 25.482 Joodse mensen die vandaar op transport werden gezet naar de uitroeiingskampen. Slechts 1.240 zouden de Holocaust overleven. Ze werden opgespoord dankzij hun administratieve persoonsgegevens. En waarom zouden ze die niet gegeven hebben? Ze hadden tenslotte niets misdaan, toch? 

Natuurlijk is de Europese Unie vandaag in niets te vergelijken met het naziregime van destijds. Maar niemand weet wie morgen of binnen één generatie de Europese Unie zal leiden. Of wie morgen de gegevensinvoer van de NSA zal mogen en kunnen gebruiken. Wie dan zelfs je ongeschreven mails zal kunnen lezen. Of je nog met een gerust gemoed Angry Birds zal laten spelen. 

Stap na stap zijn we, onder het excuus van de 'war on terror', haast ongemerkt de fundamenten aan het leggen voor een infrastructuur waar geen enkele politiestaat of dictatuur ooit van heeft kunnen dromen. Zelfs al hebt u niets verkeerds gedaan, dat zou u bijzonder ongerust moeten maken. 

Yves Desmet 

Dirks scoop's insight:

Maar ach, als je niets verkeerds doet, hoef je je daar niets van aan te trekken, toch? 

In mijn stad staat de Dossinkazerne en recht daarover ligt het holocaustmuseum. Daar worden onder meer de administratieve fiches bewaard van 25.482 Joodse mensen die vandaar op transport werden gezet naar de uitroeiingskampen. Slechts 1.240 zouden de Holocaust overleven. Ze werden opgespoord dankzij hun administratieve persoonsgegevens. En waarom zouden ze die niet gegeven hebben? Ze hadden tenslotte niets misdaan, toch?

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Holocaust herdenkingsdag: 27 januari 2016

Holocaust herdenkingsdag: 27 januari 2016 | Mijn gazet | Scoop.it

27 jan. 2016 - Holocaust herdenkingsdag. Datum: woensdag 27 januari 2016. Op 27 januari 1945 bevrijdt het Russische Rode leger het Duitse nazi vernietigings- en concentratiekamp bij de Poolse stad Auschwitz, enkele tientallen kilometers westelijk van Kraków. In november 2005 hebben de Verenigde Naties besloten dat de bevrijding van Auschwitz op 27 januari 1945 voortaan als Holocaust Memorial Day herdacht zal worden. Holocaust herdenkingsdag Europa. 

 

De naam Auschwitz is synoniem geworden voor de vernietigings- en concentratiekampen van de nazi's die overal in Europa verschenen voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Miljoenen mensen, merendeels joden, zijn in dergelijke kampen om het leven gekomen. 

Het kamp Auschwitz bestond uit drie hoofdkampen en 39 satelliet-werkkampen. De hoofdkampen waren: 

- Auschwitz I, het oorspronkelijke concentratiekamp en het administratieve centrum van het totale complex. Hier werden ongeveer 70 000 mensen omgebracht, voornamelijk Poolse intellectuelen en Russische krijgsgevangenen. - Auschwitz II (Birkenau), een vernietigingskamp waar ten minste 1,1 miljoen mensen werden vermoord (waarvan 90% joden), 75 000 Polen en circa 19 000 Sinti en Roma. - Auschwitz III (Monowitz), een werkkamp. 



Naar Auschwitz werden in totaal meer dan 1,5 miljoen mensen gedeporteerd. Hiervan werden ongeveer 1,1 miljoen direct na aankomst vergast of doodgeschoten. Minstens 200.000 mensen kwamen om door ziekten of honger of ze werden na korte tijd alsnog naar de gaskamers gestuurd. 

Omdat Auschwitz het grootste vernietigingskamp uit zijn tijd was, geldt het als symbool voor de Holocaust, waarvan tussen de 5 en 6 miljoen joden het slachtoffer werden. Het totale aantal doden was vele malen hoger dan 6 miljoen, omdat er naast joden nog talrijke andere slachtoffers waren zoals Slaven, krijgsgevangenen, verzetsstrijders, gehandicapten, homoseksuelen, zigeuners en andersdenkenden (zoals Jehova's getuigen). 

De gaskamers en crematoria in Birkenau werden vanaf november 1944 door de nazi's vernietigd om de sporen van hun daden voor de oprukkende Russen te verbergen. Ook alle archieven gingen in vlammen op. 

Aan het einde van 1944 was duidelijk dat de nazi's zouden verliezen, het Rode Leger rukte op in Polen en zou ook Auschwitz bereiken, de Duitsers raakten in paniek. 

In januari 1945 begon de evacuatie, vele gevangenen moesten naar het westen marcheren, de beruchte dodenmarsen - zo'n 50 000 gevangenen namen deel aan deze tocht. Bedoeling was dat zij elders weer aan het werk werden gezet. Tijdens de dodenmars kwamen veel gevangenen om door ontbering (het vroor zo'n 20° Celsius) of door executie. Degenen die te zwak of te ziek waren werden achtergelaten, geschat wordt dat er zo'n 10 000 waren. Toen het Rode Leger het kamp op 27 januari 1945 bevrijdde waren er nog zo'n 7 500 zieke en stervende mensen aanwezig. De Duitsers waren oorspronkelijk van plan deze mensen allen te doden, maar hadden hier geen tijd meer voor. De overgebleven Duitse bewakers werden in een half uur gedood door de Russen. 

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Op bezoek in de Brusselse Gestapo-kelders met Simon Gronowski

Op bezoek in de Brusselse Gestapo-kelders met Simon Gronowski | Mijn gazet | Scoop.it

De centrale veiligheidsdienst van de nazi’s had tijdens WO II meerdere gebouwen aan de Louizalaan in Brussel opgevorderd. In de kelders van twee van die gebouwen hield de Gestapo tegenstanders, verzetslieden en Joden gevangen. Ze zijn sinds vorige week beschermd erfgoed. Reporter Lauwke Vandendriessche keert met de joodse Simon Gronowski terug naar de Gestapo-kelders. Hij komt er vandaag voor het eerst sinds hij er als 11-jarige jongen heeft gevangen gezeten. 

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Bar Eliza 

Bar Eliza  | Mijn gazet | Scoop.it
Van zodra de zon schijnt, stroomt het mooie Elizabethpark in Koekelberg vol: spelende kinderen en hun ouders, sportende jongeren of gewoon mensen die van de zon willen genieten. Al jaren dromen buurtbewoners en bezoekers van een plek in het park waar ze kunnen genieten van een koffie, thee of een frisse pint. Vandaag willen ze…
more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

40-plussers presteren best met werkweek van drie dagen

40-plussers presteren best met werkweek van drie dagen | Mijn gazet | Scoop.it

Een drie dagen durende werkweek zorgt ervoor dat werknemers boven de veertig jaar het best presteren. Meer dan 25 uur per week werken, veroorzaakt dan weer vermoeidheid en stress. Dat blijkt uit een studie van de Universiteit van Melbourne, waarover de Britse krant The Independent vandaag bericht. 

 

Onderzoekers ontdekten dat de cognitieve prestaties van mensen van middelbare leeftijd verbeterden naarmate de werkweek toenam tot 25 uur per week. Wanneer de week meer dan 25 uur telde, verminderde de globale prestatie van de proefpersonen door "vermoeidheid en stress".   


Voor het onderzoek werden 3.000 Australische mannen en 3.500 vrouwen uitgenodigd om een reeks van cognitieve testen te vervullen terwijl hun werkgewoontes werden geanalyseerd. Uit het onderzoek blijkt dat diegenen die 25 uur per week werkten, het best presteerden. Bij diegenen die 55 uur per week werkten, waren de resultaten slechter dan bij gepensioneerde of werkloze deelnemers.

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

BREAKING: België opnieuw getroffen door terreur! 

BREAKING: België opnieuw getroffen door terreur!  | Mijn gazet | Scoop.it
Nauwelijks drie weken na aanslagen op de luchthaven van Zaventem en de Brusselse metro, wordt België opnieuw geraakt door een ongeziene terreuraanslag. De terreurgroep – waarvan bepaalde facties zich om de haverklap beroepen op waarden van de Verlichting – is niet aan zijn proefstuk toe.   

In de nacht van vrijdag 8 op 9 april sloeg de achttienkoppige terroristische cel, die actief is sinds 11 oktober 2014, opnieuw toe. Het aantal slachtoffers is nog niet bekend, maar stijgt zienderogen. Het mikpunt was opnieuw loon- en steuntrekkende.   

De geteisterde groep wordt veroordeeld tot dwangarbeid en gekenmerkt als wegwerpmens. Het wordt de getroffenen onmogelijk gemaakt om nog een gezinsleven om te bouwen. Hij of zij zal niet langer op voorhand weten wanneer of hoelang er gewerkt moet worden. De achtendertigurenweek wordt afgeschaft: periodes van 45 uren per week zullen afgewisseld worden met periodes zonder inkomen. De 19de eeuw is terug. Toekomstig gepensioneerden worden de armoede ingeduwd. Tot op heden genoten statutaire ambtenaren en leerkrachten van een leefbaar pensioen. Onder het mom van harmonisering haalt men de bedragen naar omlaag, terwijl de levensduurte zienderogen stijgt. Langdurig zieken zijn de dupe van korting op uitkeringen en controles.   

De aanslag kadert in een grotere alomvattende terreurcampagne. De grote leider, B uit A, kondigde op 10 april nieuwe aanslagen aan in de nabije toekomst waarbij de 1% zoals steeds gespaard zal worden en het aantal slachtoffers en de schade voor de 99% nog groter zal zijn dan vandaag.   

Maatregelen dringen zich op om paal en perk te stellen aan de activiteiten van die geradicaliseerde terreurgroep willen we onze manier van leven veilig kunnen stellen. Massale actie is hiervoor nodig. De 99% wordt opgeroepen om verantwoordelijkheid op te nemen.
more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Dit zijn de slachtoffers van Panama Papers

Dit zijn de slachtoffers van Panama Papers | Mijn gazet | Scoop.it

De oorlog in Syrië die gefinancierd wordt via bedrijven op belastingparadijzen en een Russische pedofiel (die een meisje van 13 verkocht voor seks) die op de klantenlijst staat van advocatenkantoor Mossack Fonseca. Deze video over Panama Papers vertelt beknopt 3 hallucinante verhalen. 


Een video van het Internationaal Consortium voor Onderzoeksjournalisten (ICIJ) toont aan wat de gevolgen zijn van sommige schermbedrijven op belastingparadijzen. Het filmpje toont hoe de oorlog in Syrië via offshores gefinancierd kan worden, het onthult dat een van de Russische klanten van Mossack Fonseca (het advocatenkantoor dat in opspraak kwam) een pedofiel is dat een dertienjarig weesmeisje ontvoerde en daarna doorverkocht voor seks. Het advocatenkantoor was hiervan op de hoogte, maar zag het niet als zijn plicht om te melden dat een van hun cliënten een pedofiel was.

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Laten we vooral niet de verkeerde mensen viseren

Laten we vooral niet de verkeerde mensen viseren | Mijn gazet | Scoop.it

Om mijn gevoelens bij de laffe moordpartijen op de luchthaven van Zaventem en in metrostation Maalbeek te beschrijven, vind ik geen woorden. Het is iets tussen woede, machteloosheid en verdriet. Toen ik tegen de middag gemeenteschool ‘De Kadeekes’ bezocht, zag ik een team dat op de toppen van de tenen liep. Mama’s kwamen hun kinderen ophalen:“J’en peux plus”, met de tranen in de ogen. Daar sta je dan als ‘meneer de schepen van onderwijs’. Slik. 95% van de leerlingen van de school volgen islamitische godsdienst.

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

“Aan de VUB leerde ik mijn plan trekken”

“Aan de VUB leerde ik mijn plan trekken” | Mijn gazet | Scoop.it


Dirk Lagast is zopas opnieuw schepen geworden in de Brusselse gemeente Koekelberg, hij was het eerder al van 2000 tot 2006. Hij is o.a. verantwoordelijk voor Nederlandstalige Jeugd, Cultuur en Onderwijs. Dirk Lagast is een geboren maar geen getogen West-Vlaming. “Ik koos ervoor om in Brussel te gaan studeren omdat dat heel ver van West-Vlaanderen lag.” Aan de VUB studeerde hij Moraalwetenschappen. 


Voor hij naar de Vrije Universiteit Brussel kwam, had Dirk Lagast al een onderwijzersdiploma op zak. “Maar werk zoeken had geen zin, in de jaren 80 plaveiden ze de straten met onderwijzers.” Hij besloot verder te studeren en bezocht een beurs in Brugge waar universiteiten zichzelf voorstelden. Ook de VUB stond daar. “Ik heb daar alles grondig bekeken, ook de sociale voordelen – want ik moest mijn studie zelf betalen – en mijn keuze viel op de VUB.” Niet alleen de sociale voorzieningen waren doorslaggevend, maar ook de ligging van Brussel. “Gent was te dichtbij, ik wilde zo ver mogelijk van West-Vlaanderen studeren. Ik had ook nog een leraar Frans gehad die erg hoog met de VUB en met Brussel opliep.”  


Ik blijf  

Een goede keuze, zo bleek al snel. “Na twee weken wist ik het al: ik blijf in Brussel. Hier viel nu eenmaal van alles te beleven, wat in Zeebrugge niet echt het geval was. En dan die meertaligheid, de anonimiteit van de grootstad en de vrijheid die daarmee gepaard gaat.”  

Dirk Lagast heeft goede herinneringen aan zijn studententijd. Ik zat op een kot in de Nieuwelaan. Het was een beetje zoals vandaag: rond de kazerne patrouilleerden toen dag en nacht rijkswachters met machinegeweren, omwille van de linkse terreurgroep CCC die in die periode tal van aanslagen pleegde. Als we dan terugkwamen van een fuif op de campus, dan maakten we ons geweldig vrolijk over al dat machtsvertoon. Ik herinner me trouwens ook nog dat we op café naar een voetvalwedstrijd van de Rode Duivels gingen kijken. Daar waren ook jonge rijkswachters in opleiding. Wel, die gingen meteen in houding staan toen het volkslied weerklonk (lacht).”   

Dirk heeft er een lange carrière bij sp.a opzitten als mandataris en kabinetsmedewerker. Het politieke engagement was in zijn studententijd al sterk aanwezig. “Ik zat bij de Actief Linkse Studenten, de ALS. We hebben toen veel actie gevoerd, we hebben kortstondig de sigaar – zoals we het rectoraat noemden – bezet, extreem-rechtse NSV’ers van de campus gejaagd, het was altijd wel wat. Betaalbare studentenhuisvesting was nog zo’n thema waar we toen veel mee bezig waren.”   


Jobstudent   

Omdat Dirk zijn studie Moraalwetenschappen zelf moest betalen, werkte hij in het studentenrestaurant. “Ik deed de afwas, ik bakte frieten, ik diende op tijdens recepties waarvoor het restaurant de catering deed. Ik heb er echt veel bijgeleerd dat me vandaag nog altijd van pas komt als ik mee een event moet organiseren. Er waren toen ook veel buitenlandse studenten die in het VUB-restaurant als jobstudent werkten, vooral Bengali’s. Dat leverde goede contacten op in het Bengaals milieu. We werden bij die mensen uitgenodigd en dat was altijd geweldig lekker. Een Bengaalse student is trouwens met een werkneemster van het restaurant getrouwd.”    

En hoe zat het met de studie zelf? Dirk lacht als hij die vraag hoort. “Studeren kwam niet meteen op de eerste plaats, maar we deden het wel. Maar als ik eerst geen normaalschool had gedaan, dan zou ik nooit een universitair diploma hebben gehaald. De studievaardigheden van de normaalschool kwamen goed van pas bij het studeren aan de unief.” Dirk heeft goede herinneringen aan een aantal professoren. “Hubert Dethier was enorm boeiend, Ernest Mandel ook. Als die over de mijnstakingen bezig was, dan hingen we aan zijn lippen. Marcel Liebman was nog zo’n boeiende figuur.”  


Aantrekkingskracht   

Dirk Lagast is niet de enige Vlaams-Brusselse politicus die via de VUB in de hoofdstad is beland. “De VUB is absoluut een belangrijke attractiepool. De universiteit trekt jongeren uit Vlaanderen aan, haalt ze naar Brussel. Velen blijven hier wonen en daar zijn ook behoorlijk wat politici uit voortgekomen. Ik denk aan Els Ampe in Brussel-stad, Bernadette Vriamont in Schaarbeek, ex-minister Jean-Luc Vanraes en nog zovele anderen.”   


Mijn plan trekken 

Over het belangrijkste dat hij aan de VUB geleerd heeft, moet Dirk Lagast niet lang nadenken. “Zelfstandig zijn en mijn plan trekken. Dat heb ik aan de VUB geleerd, ook omdat ik mijn kost moest verdienen om mijn studie te betalen. Wat ik ook geleerd heb, is respect hebben voor andere mensen, zoals de Bengali’s waar ik het over had. Of homoseksuelen. Toen was er studentenvereniging die Flikkerlicht heette. Ook hetero’s gingen naar hun fuiven, dat was de normaalste zaak van de wereld. Zeker op de VUB-campus. Ik verbaas me er soms over wat voor een terugslag we vandaag, dertig jaar later, eigenlijk meemaken.” 

more...
No comment yet.
Rescooped by Dirks scoop from Denkoefening
Scoop.it!

Over een vluchtelinge, genaamd Hannah Arendt

Over een vluchtelinge, genaamd Hannah Arendt | Mijn gazet | Scoop.it

De banaliteit van het kwaad grijpt plaats als gevolg van gedachteloosheid. Mensen mogen, durven, willen niet meer denken, en daardoor worden ze onmensenVan Socrates tot Freud: 20 weken lang vindt u bij de zaterdagkrant een boekje over een befaamde filosoof. Maar wat kunnen we anno 2016 nog opsteken van die 'denker van de week'? Paul Verhaeghe over Hannah Arendt. 


Deze krant vroeg mij neer te schrijven hoe Hannah Arendt in mijn leven kwam, en wat zij voor mij betekent. Dit is het erg korte antwoord. Rond de millenniumwisseling ben ik regelmatig in Noord-Amerika, als spreker op congressen over psychoanalyse en genderstudies. Ik ontmoet er Elisabeth Young-Bruehl, die bezig is met haar nieuwe inleiding voor haar biografie van Hannah Arendt (uitgeverij Atlas) - ze kan er niet over zwijgen. In diezelfde periode begeleid ik Stijn Vanheule bij zijn doctoraatsproefschrift over burn-out. Naast een empirisch onderzoek wil hij ook de betekenis van werk begrijpen. Hij vertelt me dat de mooiste inzichten daarover te lezen vallen bij Arendt, met haar onderscheid tussen arbeid (labor), werk (work) en handelen (action), haar noodzaak van het in de wereld staan en het zeer grote belang van de verhouding tegenover anderen. Burn-out heeft weinig te maken met labor maar alles met action, omdat handelen in de publie-ke ruimte gebeurt, waarbij de anderen als toeschouwers een oordeel ge-ven over ons handelen. Het is die verhouding die gestoord is bij burn-out.  


Tien jaar geleden, ik word vijftig. Piet Van Coillie, mijn beste loopvriend, geeft me het boek van Peter Venmans (De ontdekking van de we-reld. Over Hannah Arendt) cadeau met als mededeling dat hij ervan overtuigd is dat Hannah mij zeer zal bevallen. Hij kent mijn smaak. Ik zal het boek pas veel later lezen, en dan begrijpen waarom ik mij zo verwant voel: net zoals zij heb ik een uitgesproken voorliefde voor het eenzame denken, ver van de publieke ruimte; maar net zoals zij voel ik me verplicht tot een maatschappelijk engagement. Vanaf 2012 leg ik mij expliciet toe op de studie van autoriteit. Over dit onderwerp is er enorm veel geschreven; ik verdrink in de informatie. Gelukkig is er het degelijk historisch-filosofisch overzicht van Frank Furedi, maar toch. Het voelt alsof ik een puzzel van tweeduizend stukjes moet leggen, zonder dat ik het overzichtsplaatje heb, ik mankeer het deksel. Tot ik een verhoudingsgewijs kort essay van Arendt lees, What is authority?, geschreven in 1954. Ik heb mijn deksel. Tijdens het schrijven van Autoriteit voer ik onder meer een e-mailcorrespondentie met Ludo Couvreur, over het essay van Arendt, die me wijst op een aantal foutjes in de vertalingen. Mijn interpretatie van het onderscheid tussen macht en autoriteit zal nagenoeg volledig gebaseerd worden op dat essay. Wat wij vandaag van haar werk vooral naar voren moeten schuiven, is haar lezing van het totalitarisme: het systeem neemt over, mensen denken niet langer, ze voeren uit. Processen gaan autonoom functioneren (en zeggen dat Hannah nog niets wist over quants en algoritmes) zonder enige vorm van menselijkheid. Het huidige politiek-economisch beleid is er een illustratie van.   


In haar vroege werk heeft Arendt het over het radicale kwaad, veel later schrijft ze over de banaliteit van het kwaad, en dat is heus geen tegenspraak. De banaliteit van het kwaad grijpt plaats als gevolg van gedachteloosheid. Mensen mogen, durven, willen niet meer denken, en daardoor worden ze onmensen. Dit gold voor de Duitsers ten tijde van de nazi's, vandaag geldt het voor ons. Ook wij zijn gedachteloos, ook wij houden een systeem in stand waarvan we zouden moeten weten dat het niet alleen immoreel is, maar bovendien neerkomt op zelfmoord, zowel economisch als ecologisch. Historicus-filosoof Philipp Blom betoogt dat wij weigeren na te denken over de toekomst, zelfs de onmiddellijke (die van onze kinderen), omdat we die maar al te goed kennen, we willen enkel het heden behouden zoals het is. Ten koste van andermans kinderen én straks ook ten koste van de onze. Terzijde: Hannah was een vluchtelinge, tot drie keer toe: als kind voor de Russen, als volwassen vrouw voor de nazi's, daarna voor de Fransen van het Vichy-regime. Ze behoorde tot de gelukkigen die aan boord raakten van een van de laatste schepen die vluchtelingen naar de VS brachten. Daar had ze achttien jaar lang het statuut van 'stateloze' - zeg maar van asielzoeker. Er zijn veel Hannahs verdwenen, verkommerd, vermoord, want geweigerd door de machthebbers, die ook toen al vonden dat ze de grenzen moesten sluiten en dat 'het' hun probleem niet was. Dat er geen alternatief was, en dat vluchtelingen en vreemdelingen alleen maar willen profiteren van onze welvaart.


Via Denkoefening Be
Dirks scoop's insight:
De banaliteit van het kwaad grijpt plaats als gevolg van gedachteloosheid. Mensen mogen, durven, willen niet meer denken, en daardoor worden ze onmensen. 
more...
Denkoefening Be's curator insight, March 17, 6:37 AM
De banaliteit van het kwaad grijpt plaats als gevolg van gedachteloosheid. Mensen mogen, durven, willen niet meer denken, en daardoor worden ze onmensen. 
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Transport XX to Auschwitz 

The story of the only documented attack/rescue attempt on a death train as told by an attacker,prisoners who escaped and those on the train who survived Auschwitz.

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Onder Ongelovigen

Onder Ongelovigen | Mijn gazet | Scoop.it
Het aantal ongelovigen in de wereld groeit; religieuze agressie tegen hen ook. Hen wordt afvalligheid en godslastering verweten. Zij riskeren discriminatie, geweld, gevangenis of zelfs de dood. Het aantal ongelovigen in de wereld groeit; religieuze agressie tegen hen ook. Blasfemiewetten zijn vaak het middel om atheïsten, humanisten en vrijdenkers aan te pakken. Hen wordt afvalligheid en godslastering verweten. Zij riskeren discriminatie, geweld, gevangenis of zelfs de dood. In deze documentaire geven Boris van der Ham, voorzitter van het Humanistisch Verbond, en documentairemaker Dorothée Forma deze vaak vergeten groep een gezicht.
more...
No comment yet.
Rescooped by Dirks scoop from Socialisme Koekelberg
Scoop.it!

Sanders toont aan dat socialisten niet beschaamd hoeven te zijn over de eigen waarden

Sanders toont aan dat socialisten niet beschaamd hoeven te zijn over de eigen waarden | Mijn gazet | Scoop.it

Bernie Sanders heeft in New Hampshire zijn eerste Democratische voorverkiezingszege beet in de race voor het Amerikaanse presidentschap. Dat is geen grote verrassing. Dat een zege in New Hampshire Sanders kan lanceren naar een volwaardig duel met topfavoriet Hillary Clinton, is dat wel. 

Een jaar of wat geleden ging een grote meerderheid van de politieke analisten ervan uit dat het een strijd van twee dynastieën zou worden. Bush vs. Clinton, met ditmaal Jeb en Hillary in het strijdperk. Die vanzelfsprekendheid is, zoals zovele politieke voorspellingen, voorbarig gebleken. De schim Jeb Bush bereikte een pijnlijk dieptepunt toen hij onlangs supporters op een bijeenkomst moest aansporen om te applaudisseren voor zijn ordewoorden. 

Hillary Clinton is nog lang niet verslagen. Met haar ervaring, netwerk en geld blijft ze een favoriet, maar veel minder uitgesproken dan iemand kon vermoeden. Al acht jaar (en eigenlijk veel langer) is Clinton voorbestemd om de eerste vrouwelijke Amerikaanse president te worden. Eerst ging een jonge, zwarte outsider in haar weg staan. Nu krijgt ze het te verduren van een blanke oudere man, die als socialist geboekstaafd staat. Ook die had ze niet zien komen. 

 

Het probleem voor Clinton is dat ze weinig kan inbrengen tegen het sterkste argument van Sanders: dat hij Clinton niet is. Voor jonge kiezers biedt Sanders een voldragen ander geluid dan het partijpolitieke gestook dat hen zo afstoot aan 'Washington'. Maar Sanders raakt vooral een snaar bij de zeer grote groep Amerikanen die zijn plek in de middenklasse kwijt is of dreigt te verliezen. Sanders erkent niet alleen de groeiende ongelijkheid, hij heeft ook een geloofwaardig voornemen om er wat aan te doen. 

Die 'Bernie-factor' geeft deze 74-jarige linkse, blanke joodse beroepspoliticus een potentieel bij kiezers van alle geslachten en etnieën. Een stotterend antwoord van Clinton op de vraag of ze het normaal vindt om drie keer 605.000 euro te vangen voor een speech bij Goldman Sachs heeft dan een even grote emotionele impact als een tv-campagne van miljoenen dollars. 

Naar Europese normen is Sanders een redelijk conventionele socialist. Hij wil een Europese welvaartsstaat uitbouwen, naar Scandinavisch model. Wie dat 'communisme' noemt, is te kwader trouw. Voor Europees links vallen er dan ook niet zo veel lessen te trekken uit de plotse aantrekkingskracht van 'The Bern'. Behalve misschien dat ook socialisten niet beschaamd hoeven te zijn over de eigen waarden, ook al heeft iemand ooit gezegd dat ze 'niet tot de grondstroom' behoren. 


Via SocialismeKoekelberg
more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Door niet te vertrekken vanuit het grote gelijk van één overtuiging, ontstaat de ruimte om op grond van gelijkwaardigheid met elkaar om te gaan.

Door niet te vertrekken vanuit het grote gelijk van één overtuiging, ontstaat de ruimte om op grond van gelijkwaardigheid met elkaar om te gaan. | Mijn gazet | Scoop.it

De grove borstel van Jogchum Vrielink en Johan Lievens 


Jogchum Vrielink en Johan Lievens schuwen de grove borstel niet in hun reactie op het recente arrest van de Raad van State over het dragen van de hoofddoek door een leerkracht op school buiten de lessen Islamgodsdienst (DM, 5 februari). Ze gaan ver in hun beschuldigingen aan het adres van het GO! en in hun standpunt ontbreekt elke nuance. En net daaraan is in dit complexe debat zoveel behoefte. 

Het recente arrest over een leerkracht wordt op één hoop gegooid met eerdere arresten over leerlingen. Het behoeft nochtans weinig uitleg dat het dragen van een levensbeschouwelijk kenteken, in casu de hoofddoek, door een leerkracht een andere betekenis heeft dan wanneer een leerling dit doet. Vanuit zijn opdracht in een openbaar ambt heeft de leerkracht een gezagsfunctie en een pedagogische opdracht. Leerlingen zijn 'gebruikers' van onderwijs en hebben dus een heel ander statuut. Dat onderscheid maken de onderzoekers niet eens in hun wel heel gekleurde mening. Dat het GO! het arrest aan zijn laars zou lappen of dat eerdere arresten voor elke jurist zonneklaar waren, gaat erg kort door de bocht. Daarmee getuigen de auteurs van een intellectuele oneerlijkheid die academici eigenlijk niet waardig is. 

De discussie over levensbeschouwelijke kentekens in het GO! wordt voortdurend gevoerd en gevoed vanuit zowel ervaringen in de praktijk als gesprekken met externe stakeholders. Net vanuit deze continue reflectie en genuanceerde standpuntinname, is het GO! verbaasd over dit arrest dat een aantal vragen met zich meebrengt. Vooreerst herkennen we in de uitspraak van de Raad van State onze eigen werkwijze waarin we een duidelijk onderscheid maken tussen leerkrachten levensbeschouwelijke vakken en algemene vakken wat betreft het veruiterlijken van het eigen engagement. Die redenering hebben we ook aangehouden in onze omzendbrief die stelt dat leerkrachten levensbeschouwelijke vakken binnen die specifieke lessen vanuit hun specifieke opdracht en bevoegdheid hun levensbeschouwelijk kenteken kunnen dragen. 

Tot zover niets aan de hand. Maar de Raad van State gaat een stap verder en stelt dat deze leerkrachten die kentekens ook buiten de lessen levensbeschouwing mogen dragen wanneer ze andere pedagogische taken opnemen. Het gaat dan bijvoorbeeld om toezicht houden op de speelplaats. Die beslissing is voor het GO! moeilijk te begrijpen en brengt een aantal bezorgdheden mee. 

Om te beginnen is er een eerder arrest van de Raad van State uit 2013. Daarin werd besloten dat het legitiem is leerkrachten te verbieden kentekens te dragen die de eigen overtuiging uitdrukken. Vanuit de neutraliteit van onderwijs kan die benadering verdedigbaar zijn, aldus de Raad van State, om "iedere verdenking van druk of invloed op de leerlingen waarover ze hun gezag uitoefenen te voorkomen". Die uitspraak is voor ons moeilijk te verenigen met het meest recente arrest en lijkt er zelfs haaks op te staan. 

Ook in de praktijk zou dit wel eens voor vreemde situaties kunnen zorgen, niet op zijn minst als de neutraliteit gewaarborgd moet worden. Een leerkracht die expliciet uitdrukking mag geven aan de eigen overtuiging toont zich niet meteen neutraal om tussen te komen in een dispuut tussen leerlingen met een verschillende levensbeschouwelijke achtergrond. En de voorbeelden daarvan zijn binnen onze veranderende samenleving legio op onze scholen, een realiteit die in deze geïdeologiseerde discussies al te vaak wordt vergeten. 

Met deze beslissing wordt een onderscheid gecreëerd tussen leerkrachten op het ogenblik dat ze dezelfde opdrachten uitvoeren.  

Het recente arrest trekt een lijn tussen twee soorten leerkrachten: leerkrachten die wél kentekens mogen dragen (die van de levensbeschouwelijke vakken) en leerkrachten die dat omwille van hun ambt niet mogen (die van de andere vakken). Dat is voortaan niet alleen het geval binnen hun lessen, maar ook als ze dezelfde taken opnemen zoals bijvoorbeeld toezicht op de speelplaats. Om de redenering samen te vatten: daar mag leerkracht A wél een hoofddoek dragen, leerkracht B niet. En wat met een leerkracht die én levensbeschouwelijke vakken én andere vakken geeft? 

Het GO! onderzoekt de impact van het arrest verder. In elk geval is deze ongelijkheid voor ons niet wenselijk en kan ze veel discussies met zich meebrengen. Een sterk en gedragen pedagogisch project veronderstelt dat leerkrachten op grond van gelijkwaardigheid hun ambt kunnen uitoefenen. In dat pedagogisch project staat voor het GO! het 'samen leren samenleven' centraal.

 

Respect voor elkaar, betrokkenheid en een wederkerig engagement zijn de bouwstenen om in diversiteit met elkaar te leren samenleven. Daarin ligt ook het maatschappelijke belang van onze grondwettelijke opdracht om neutraal onderwijs in te richten. Op die manier kan de speelplaats ook écht een plaats zijn om in alle openheid mét elkaar te spelen. En dan hoeft de speeltijd nog niet meteen voorbij te zijn.

Dirks scoop's insight:

'Respect voor elkaar, betrokkenheid en een wederkerig engagement zijn de bouwstenen om in diversiteit met elkaar te leren samenleven' 

more...
No comment yet.
Scooped by Dirks scoop
Scoop.it!

Steven Vanackere wil nog deze legislatuur nieuwe verhoging pensioenleeftijd / Vanackere veut allonge

asset 56707967
more...
No comment yet.