 Your new post is loading...
Betere leerprestaties en een hoger kennisniveau worden op dit moment gezien als dé uitdaging voor het onderwijs.
In haar oratie waarschuwt Monique Volman voor de keerzijden van dit accent op individueel presteren. Dit kan bij jongeren leiden tot een gebrek aan betrokkenheid bij de samenleving; voor sommigen door een eenzijdige focus op het eigen succes, voor anderen doordat ze al jong ervaren onderaan de ladder te staan. Ook ‘jongeren betrekken bij de samenleving’ is echter een taak van scholen. Onderwijskundig onderzoek naar schooluitval en motivatieproblematiek heeft veel kennis opgeleverd over manieren om betrokkenheid van leerlingen bij school en bij het leerproces te bevorderen.
Volman pleit ervoor ook aandacht te besteden aan het bevorderen van betrokkenheid als kwaliteit van leerresultaten. Het verwerven van kennis en vaardigheden is namelijk geen doel op zich, maar bedoeld om leerlingen te helpen zich in de wereld te oriënteren en er in te (willen) handelen. Het realiseren van zulke leerresultaten vraagt ook om andere manieren om leerlingen te motiveren. Scholen kunnen leerlingen de betekenis van leren duidelijk maken door leerinhouden te koppelen aan vragen en problemen die hen aanspreken. Tevens moeten scholen volgens Volman leerlingen laten ervaren dat zij zelf met hun kennis en vaardigheden kunnen bijdragen aan oplossingen voor maatschappelijke problemen, technische vraagstukken en aan plezier, schoonheid en troost. Hoge leerprestaties zijn niet voor alle leerlingen haalbaar. De ervaring op je eigen manier van betekenis te zijn, ligt echter binnen het bereik van alle leerlingen, of ze nu worden opgeleid tot ambachtsman of academica, stelt Volman. Scholen en wetenschappers zouden moeten samenwerken in onderzoek waarin onderwijsvormen worden ontwikkeld en geëvalueerd die bijdragen aan leerresultaten.
Jongenshersenen, zeggen neurowetenschappers, ontwikkelen zich anders dan meisjeshersenen. Jongens zouden daardoor meer in techniek geïnteresseerd zijn en een beter ruimtelijk inzicht hebben. Maar ze zijn ook drukker, beweeglijker, minder beheerst en slechter in planmatig werken. Op school halen ze lagere cijfers. Wat als universiteiten en hogescholen hun studenten voor topopleidingen gaan selecteren, zoals het kabinet wil, en gaan kijken naar de cijferlijst en de motivatie van scholieren die toegelaten willen worden? Zijn jongens dan in het nadeel?
I got embroiled in a Twitter discussion today with Mark Childs and Fred Garnett on whether the word andragogy is actually helpful to our understanding of learning. I'm not convinced. As ever, I like to promote argument, so here on this blog, I offer you my own views on what is quite an old debate.
The popularity of video games is not the enemy of education, but rather a model for best teaching strategies. Games insert players at their achievable challenge level and reward player effort and practice with acknowledgement of incremental goal progress, not just final product. The fuel for this process is the pleasure experience related to the release of dopamine.
This animate was adapted from a talk given at the RSA by Sir Ken Robinson, world-renowned education and creativity expert and recipient of the RSA's Benjamin Franklin award. For more information on Sir Ken's work visit: http://www.sirkenrobinson.com
The Technology Integration Matrix (TIM) illustrates how teachers can use technology to enhance learning for K-12 students. The TIM incorporates five interdependent characteristics of meaningful learning environments: active, constructive, goal directed (i.e., reflective), authentic, and collaborative (Jonassen, Howland, Moore, & Marra, 2003). The TIM associates five levels of technology integration (i.e., entry, adoption, adaptation, infusion, and transformation) with each of the five characteristics of meaningful learning environments. Together, the five levels of technology integration and the five characteristics of meaningful learning environments create a matrix of 25 cells as illustrated below
Gepresenteerd op de 37ste Onderwijs Research Dagen (ORD) gehouden van 23–25 juni te Enschede 2010.
Vijay Govindarajan, Mark Sebell en Jay Terwilliger vatten samen waaraan een organisatie moet voldoen wil een radicale innovatie daadwerkelijk productief zijn.
Being connected changes learning. When those connections are global, the experience of knowledge development is dramatically altered as well. Over the past four years, a growing number of educators have started experimenting with the teaching and learning process in order to answer critical questions: "How does learning change when formal boundaries are reduced? What is the future of learning? What role with educators play in this future? What types of institutions does society need to respond to hyper-growth of knowledge and rapid dissemination of information? How do the roles of learners and educators change when knowledge is ubiquitous?"
Geef een kind een computer en binnen no time kan hij
ermee overweg. Hij leert zichzelf surfen, mailen, chatten,
gamen en als het moet ook de Engelse taal. Zelfstandig
leren heeft de toekomst, meent de Indiase wetenschapper
Sugata Mitra. Zeker op plekken waar geen scholen zijn.
The future of educational technology, says Mike Caulfield, is tutoring at scale. What does that mean? Not 'frosting the horse pill' - not taking what we're already doing and dressing it up. Nor is it some sort of adaptation to the '21st century learner' differences or learning styles. "You can't solve an Ikea problem with a discovery-based methodology." Traditional lecture-based is not conversational enough, it's not customized enough, and it doesn't provide immediate feedback. These are all things tutoring brings to the mix.
Het handelen van leraren wordt sterk bepaald door hun ‘self-understanding’- een dynamisch beeld dat zij hebben van hun identiteit als leraar, waar ook hun fundamentele waarden en overtuigingen over ‘goed onderwijs’ deel van uitmaken. Als in onderwijsontwikkelingsprocessen hele andere opvattingen over goed onderwijs worden voorgesteld, kan dat bij leraren niet alleen heftige gevoelens, maar ook allerlei micropolitieke bewegingen op gang brengen. Kelchtermans pleit ervoor hier meer oog voor te hebben.
|
This paper defines and examines three generations of distance education pedagogy. Unlike earlier classifications of distance education based on the technology used, this analysis focuses on the pedagogy that defines the learning experiences encapsulated in the learning design. The three generations of cognitive-behaviourist, social constructivist, and connectivist pedagogy are examined, using the familiar community of inquiry model (Garrison, Anderson, & Archer, 2000) with its focus on social, cognitive, and teaching presences. Although this typology of pedagogies could also be usefully applied to campus-based education, the need for and practice of openness and explicitness in distance education content and process makes the work especially relevant to distance education designers, teachers, and developers. The article concludes that high-quality distance education exploits all three generations as determined by the learning content, context, and learning expectations.
A MOOC is a Massive Open Online Course. It is a gathering of participants, of people willing to jointly exchange knowledge and experiences for each of them to build upon. As such it is within the hands of the participants and organizers of a MOOC to change it to their needs. This allows them to use the information and to construct their own ideas or projects.
A MOOC is by itself a non-defined pedagogical format to organize learning/teaching/training on a specific topic in a more informal collaborative way. This guide is meant to be a useful template that can be molded, and build upon as our joint knowledge on MOOC’s and new pedagogies grow. Feel free to add your insights to the guide.
Technology is making multi-tasking easier and easier, but is there a price? How does multitasking affect learning? Is it overloading our brains or does it help develop skills necessary for effective learning?
The 21st century is a world in constant change. In A New Culture of Learning, Douglas Thomas and John Seely Brown pursue an understanding of how the forces of change, and emerging waves of interest associated with these forces, inspire and invite us to imagine a future of learning that is as powerful as it is optimistic.
Veel docenten en leerlingen denken dat intelligentie een vaste entiteit is: een onveranderlijke eigenschap. Je bent intelligent of niet en daar valt niets aan te veranderen. Wie voor een dubbeltje geboren is, wordt nooit een kwartje. Deze entiteitstheorie is echter nog nooit bewezen. Wel is uit onderzoek van Carol Dweck gebleken dat deze theorie bij zijn aanhangers leidt tot slechtere prestaties. Wie daarentegen de overtuiging heeft dat intelligentie vormbaar is en dat het mogelijk is om je eigen intellectuele capaciteiten - met de nodige inspanning en hulp - kan vergroten, is gemotiveerd om zich in te spannen om tot hogere prestaties te komen, wat uiteindelijk ook leidt tot een beter leerresultaat.
Om leerlingen te motiveren door ze het vertrouwen te geven dat ze zich kunnen ontwikkelen heeft Carol Dweck speciale cursussen ontwikkeld. Die zijn helaas in het Engels, dus voor ons onderwijs lang niet overal bruikbaar, maar gelukkig is er ook heel mooi Nederlandstalig materiaal waarin je leert over de werking van je brein.
With wonderful heart and an impressive sense of scale, Tiffany Shlain's vibrant and insightful documentary, Connected, explores the visible and invisible connections linking major issues of our time—the environment, consumption, population growth, technology, human rights, the global economy—while searching for her place in the world during a transformative time in her life.
An interesting visual from a talk given by Dr. Alex Bruton looking at learners' roles and teachers' roles and how it relates to self-directedness.
Over a series of posts, I want to examine issues around the selection and use of technologies for teaching and learning. The aim is to provide some frameworks or models for decision-making that are both soundly based on theory and research and are also pragmatic within the context of education.
Scientific American lanceert een nieuw blognetwerk van in totaal 47 blogs over wetenschap waarvan ik er hieronder 4 selecteer die specifiek met (wetens)onderwijs te maken hebben, alhoewel ze bijna allemaal relevant zijn.
Leerlingen zie zelf op ontdekking uitgaan leren vaak meer dan kinderen die geïnstrueerd worden. Dat blijkt uit een onderzoek van het MIT. In dit experiment moesten kinderen in vier scenario's een apparaat leren gebruiken.
Donald Clark heeft een keynote bijgewoond van assessment 'goeroe' professor Paul Black en vat samen waarom het geven van cijfers voor formatieve beoordelingen schadelijk is voor het leerproces...
|
