Denkoefening
4.3K views | +0 today
Follow
Your new post is loading...
Your new post is loading...
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Schrijf CETA verdrag toch op één pagina en niet ondersteboven 

Schrijf CETA verdrag toch op één pagina en niet ondersteboven  | Denkoefening | Scoop.it
Een economisch akkoord zoals de Europese Unie en Canada willen sluiten moet beginnen met het belangrijkste; en het hoort eigenlijk op weinig meer dan één pagina te kunnen, met slechts een handvol paragrafen: 

1. Omdat de economie ten dienste staat van mens en samenleving moeten alle economische en handelsactiviteiten de wetten, regels en waarden van de samenlevingen – van lokaal tot mondiaal – en dus van de democratie ten volle respecteren. Diezelfde economie mag in geen geval de draagkracht van de planeet en haar talrijke ecosystemen overschrijden. 

2. Daarom verdienen in het bijzonder alle milieuregels, -normen en -verdragen die mens en economie op weg zetten naar ecologisch duurzaam handelen voorrang; 

3. Eveneens verdienen daarom in het bijzonder alle sociale regels en arbeidsnormen voorrang; evenals alle regels die samenlevingen uitvaardigen om de aanspraak van iedereen op welvaart en welzijn te realiseren; en in het algemeen alle wetten die er zijn om te beschermen wat mensen van waarde achten voor burgers, samenleving, lokale economie, publieke diensten, gemeengoed … 

4. We weten nu dat onze ambitie van een ecologische, sociale en democratische samenleving en de regels die daaruit voortvloeien voorrang hebben. In dat kader, en daaraan ondergeschikt, scheppen we een vrije ruimte voor economie en handel. In die economische ruimte heeft iedereen de kans en het recht om welvaart te creëren. Dit is het recht op ondernemen, door goederen en diensten voort te brengen, voor zichzelf, de familie of de gemeenschap, of voor de markt. Iedereen heeft er ook het recht om de vruchten van echte handel te plukken, dit is de vrije keuze om goederen of diensten te verhandelen waarbij alle betrokkenen daar reëel voordeel uit halen. Deze rechten zijn dus niet absoluut maar worden beperkt wanneer mens, samenleving of planeet voorrang verdienen. 

5. Economische en handelsgeschillen worden door publieke rechtbanken behandeld. Overheden zijn vrij om in verdragen vast te leggen welke regelgeving en geschillen alleen door publieke rechtbanken kunnen worden beoordeeld. Indien wettelijk mogelijk kunnen partijen vrijwillig voor arbitrage kiezen maar zij kunnen daar nooit toe worden gedwongen.
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

"Maar meneer, wat gaan we doen als ze het hier overnemen?"

"Maar meneer, wat gaan we doen als ze het hier overnemen?" | Denkoefening | Scoop.it

Die meneer, dat ben ik – in het vragenmoment na een lezing over diversiteit ergens te lande. Die we, dat zijn de autochtone witneuzen. Die ze, dat zijn de moslims. 


Bij sommigen zit de twijfel en angst er goed in. Als straks de moslims aan de macht komen, zullen we dan nog wel in bikini mogen zwemmen? Zullen homoseksualiteit en godsdienstkritiek nog toegelaten zijn? Zullen we met zijn allen vlees van onverdoofd geslachte halaldieren moeten eten? Zal onze dochter nog naar een gemengde school kunnen en zal ze verplicht worden om de hoofddoek te dragen? Enzovoort. 


Dat sentiment, ziet collega Koen Tanghe als reden waarom de discussie over de moslimbegraafplaats in Mechelen zo lang geduurd heeft. Hij heeft gelijk: de islam wordt door velen gepercipieerd als een bedreiging voor ‘onze waarden en normen’, ‘onze manier van leven’ en ‘onze vrijheid’. Tanghe heeft echter minder gelijk als hij dit doemdenken kritiekloos en ongenuanceerd overneemt en bekrachtigt. Hier enkele overwegingen die één en ander in perspectief zetten.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

De wereld van gisteren, vandaag

De geschiedenis herhaalt zich nooit. Of toch? Onze tijd vertoont akelig veel gelijkenissen met de vooravond van de Eerste Wereldoorlog en het interbellum. Politiek en militair opbod, polarisering en populisme, onmacht van de rede en de nuance. Moeten we bang zijn?

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Schaf de godsdienstvrijheid af!

Schaf de godsdienstvrijheid af! | Denkoefening | Scoop.it

De godsdienstvrijheid is overbodig omdat het principe vervat zit in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.


Ik ben nogal gesteld op onze vrijheden. Maar we moeten niet overdrijven. Eentje die voor mij op de schop mag, is de godsdienstvrijheid. Dat beginsel is in het beste geval volstrekt overbodig, maar meestal zelfs discriminatoir, arbitrair en absurd. Alle vrijheden waarop religieuze gelovigen recht hebben, zitten al verankerd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, met name de vrijheid van gedachte en geweten, en de vrijheid van vereniging. Meningen zijn vrij, of ze nu religieus heten of niet. De aparte behandeling van godsdienst heeft historische wortels. Onze liberale principes ontstonden in een tijdperk waarin mensen vervolgd werden wegens hun religieuze opvattingen (door mensen met andere religieuze opvattingen). In een volwassen liberalisme echter, ontwikkeld door denkers als Spinoza en John Stuart Mill, ressorteert de vrijheid van religie onder een meer algemene vrijheid van meningsuiting.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Vergeet goed bestuur. "Gewapend bestuur" is het nieuwe idée fixe van Bart De Wever

Vergeet goed bestuur. "Gewapend bestuur" is het nieuwe idée fixe van Bart De Wever | Denkoefening | Scoop.it

Vergeet goed bestuur. "Gewapend bestuur" is het nieuwe idée fixe van Bart De Wever. Volgens hem en de N-VA adepten is Vlaanderen in oorlog. Hij noemt dit in het schoon Vlaams de 'Summer of Terror', en iedereen die niet wil vechten, zal volgens De Wever op zijn knieën verder moeten leven. Vrije meningsuiting is volgens 


Bart De Wever gevaarlijk in deze tijden van oorlog. De 'collaborateurs' die in ons land zitten moeten volgens hem opgespoord worden om preventief op te sluiten, nog voor er criminele feiten gepleegd zijn. Haatspuierij is bijzonder verwerpelijk, altijd en overal. Geradicaliseerde misdadigers moeten krachtdadig opgespoord en veroordeeld worden. Maar er is in ons land reeds voldoende wetgeving die het oproepen tot geweld strafbaar maakt. Het is volstrekt onnodig en gevaarlijk wanneer politici de topics kiezen waarvoor men de vrije meningsuiting allemaal wil inperken. Volgens N-VA mag de lamp van de Verlichting blijkbaar best wat minder fel schijnen. Laten we nooit toelaten dat een politieke partij het patent claimt op de Verlichting, en al zeker niet dat die Verlichting onder een Vlaams-nationalistische korenmaat gezet wordt. Bart De Wever is, na zijn eerste bezoek aan het Heilige Land een paar weken geleden, nog volledig in de ban van Israël en de bizarre gemilitariseerde filosofie over veiligheid. Hij wil blijkbaar al te graag dezelfde vorm van harde repressie installeren in Antwerpen en de omringende parking. Net zoals in Israël kan dat enkel door vanuit een misplaatst superioriteitsgevoel een ganse geloofsgemeenschap systematisch en progressief te dehumaniseren, zodat vervolging dan gemakkelijker door de strotjes van de goegemeente te duwen is.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

”Nog altijd onderschatten we het gevaar van de islam”

Hij noemt zichzelf nog steeds een linkse denker, ook al klinkt hij rechts als hij over de islam spreekt. “Zelfs nu blijven we het gevaar nog onderschatten. Nog altijd hoor ik mijn linkse vrienden ontkennen dat de islam de belangrijkste voedingsbodem is voor terreur. Komaan, cut the crap.” Omdat niet elke Gentse filosoof Etienne Vermeersch (82) heet: zijn intellectuele kleinzoon Maarten Boudry (31) over de rol van religie in Nice en Turkije. “Schaf de godsdienstvrijheid af.”

Denkoefening Be's insight:
De Belgische wet garandeert de vrijheid van gedachte, van geweten en van meningsuiting. Religie moet daar niet nog eens bovenop komen als een aparte categorie. Een religieuze overtuiging verdient niet meer respect of bescherming dan welke andere overtuiging dan ook.
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Montasser AlDe'emeh aan de hypocriete moslim: 'Het wordt tijd dat je wijst naar de imam die je taal niet spreekt'

Montasser AlDe'emeh aan de hypocriete moslim: 'Het wordt tijd dat je wijst naar de imam die je taal niet spreekt' | Denkoefening | Scoop.it

'Als we vandaag vaststellen dat jongeren die naar onze scholen zijn geweest zich uiteindelijk tussen hun medeburgers opblazen, dan kunnen we alleen maar concluderen dat de gemeenschap waartoe die jongeren behoren gefaald heeft. Niet de overheid', schrijft Montasser AlD'emeh. 'Waarom stel je jezelf de vraag niet waarom je België verkiest boven het land van je voorouders?' 


Jij ijvert voor verdraagzaamheid, maar je bent zelf onverdraagzaam. Je ijvert voor liefde tussen volkeren, tussen mensen, maar je haat andersdenkenden. Je streeft naar diversiteit in onze samenleving, maar wanneer iemand met dezelfde achtergrond toch nog anders is dan jij, dan ben je de eerste om hem af te breken. Je beschuldigt anderen van racisme, terwijl je zelf dagelijks racistische opmerkingen maakt. Je vraagt mensen om empathisch te zijn, maar je toont zelf geen empathie voor diegenen die het slachtoffer werden van het wangedrag van mensen uit je gemeenschap. Neen, je zoekt naar uitvluchten en excuses voor hen. Zelfs voor de IS-strijders.


Waarom zoek je dan geen excuses voor de hooligans die het wangedrag van mensen binnen jouw gemeenschap niet meer kunnen verdragen, die hun afgrijzen uiten over de aanslagen in Brussel en Zaventem? Neen, jij wijst naar Syrië en Irak als het over die aanslagen gaat. Dat is totaal misplaatst, want aanslagen op onschuldige mensen kunnen op geen enkele manier gerelativeerd worden


more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

De Grote Transitie - 10 punten voor een nieuwe economie

De Grote Transitie - 10 punten voor een nieuwe economie | Denkoefening | Scoop.it
Bestaanszekerheid en genoeg banen door werk te verdelen. 100% duurzame energie. Schone productieprocessen die slim en zuinig omgaan met schaarse grondstoffen. Een lokale democratie waarbij mensen weer centraal staan. We hebben alles in huis om dit te verwezenlijken: de juiste kennis en technologieën, het geld, de instrumenten en de organisatiekracht. Wat houdt ons dan nog tegen? 
  
Dat zijn vooral bestaande belangen en machten die krampachtig vasthouden aan hun positie en aan een economie gefixeerd op groei. Met zo min mogelijk regels en zoveel mogelijk winst door een zo laag mogelijke kostprijs. Sociale en ecologische kosten worden op de gemeenschap afgewenteld waardoor hele samenlevingen ontwricht raken en we een onleefbare wereld achterlaten.  

Dat laten we zo niet doorgaan. We gaan de economie met mens en milieu in evenwicht brengen. De aantasting van het milieu ondergraaft de basis van het menselijk leven. Doordat de gevolgen daarvan meestal veel later voelbaar worden en dan grotendeels onomkeerbaar zijn, is de urgentie om nu maatregelen te nemen bijzonder groot. 

1 Beperk verschillen in koopkracht en vermogen. Ongelijkheid is slecht voor onze democratie, economie en het milieu.  
2 Zet in op een 24-urige werkweek en onderzoek de mogelijkheden van een basisinkomen.  
3 Investeer als overheid de komende vijftien jaar op grote schaal in een circulaire, regionale economie.  
4 Verschuif de belasting op arbeid naar belasting op schaarse hulpbronnen en schadelijke emissies.  
5 Gebruik een dashboard met indicatoren die onze welvaart goed meten en stop met de eenzijdige focus op groei van het BBP.  
6 Investeer nu in de noodzakelijke energie-transitie en schakel binnen twintig jaar over naar 100% hernieuwbare energie.  
7 Stop de omgekeerde ontwikkelingshulp en sluit het belastingparadijs Nederland.  
8 Plaats geldcreatie onder publiek bestuur en breng het schuld- en rentevrij in omloop.  
9 Formuleer eisen voor een duurzaam, solidair én democratisch Europa. Schep zo draagvlak voor verdergaande samenwerking.  
10 Vernieuw het economieonderwijs: breng de echte wereld terug in de modellen, theorieën en klaslokalen.
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

'Onverdoofd slachten: Raad van State legitimeert inroepen religie als excuus om misdrijven te plegen'

'Onverdoofd slachten: Raad van State legitimeert inroepen religie als excuus om misdrijven te plegen' | Denkoefening | Scoop.it

Advocaat Anthony Godfroid weigert zich neer te leggen bij de betreurenswaardige realiteit dat religie kan blijven dienen als excuus om (dierenwelzijns)misdrijven te plegen. 'De Raad van State heeft de dieren ernstig in de steek gelaten.' 


29 juni 2016: de zomervakantie blaast in de nek, het EK gaat een spannende eindfase in én de afdeling Wetgeving van de Raad van State publiceert een advies over het voorstel van decreet van Vlaamse parlementsleden om te voorzien in de wettelijke verplichting, weliswaar beperkt tot het Vlaams Gewest, om slachtdieren vooraf te verdoven.  


De huidige Dierenwelzijnswet van 14 augustus 1986 schrijft voor dat dieren die moeten geslacht worden eerst moeten worden verdoofd. De wet poneert dat principe heel duidelijk: "Het slachten mag slechts na bedwelming van het dier of, in geval van heirkracht, volgens de minst pijnlijke methode." Wie dit artikel niet naleeft riskeert celstraffen tot 6 maanden, 1 jaar bij recidive. 


Echter, sinds 1995, en dit onder een rood-roomse regering, voorziet artikel 16, zin 2 in een zogenaamd religie-excuus dat maakt dat het volstaat om te beweren aanhanger te zijn van een religie die onverdoofd slachten niet toelaat om strafrechtelijke immuniteit te krijgen. 


Onverdoofd slachten gaat dus niet alleen over het toebrengen van vermijdbaar en totaal overbodig dierenleed, het gaat er ook over dat de ene (ongelovige of christelijke) burger wél strafsancties riskeert wanneer hij of zij een dier onverdoofd slacht en de andere niet.


Vlaams Parlementslid Hermes Sanctorum wilde, ter bevordering van het dierenwelzijn, een einde maken aan het verdere bestaan van het religie-excuus in de Dierenwelzijnswet en diende daarvoor een voorstel van decreet in. Ook de volledige Vlaams Belang-fractie diende een voorstel in. 


Zoals bekend liet de Raad van State, daarbij bijgestaan door assessor en professor Jan Velaers - huisconstitutionalist van de CD&V en getrouwd met barones Marie-Claire Foblets die in het kader van de interculturele dialoog onder minister Joëlle Milquet (CDH) geopperd heeft om de lijst van Belgische feestdagen te hervormen wegens te etnocentrisch en te christelijk geïnspireerd - zijn licht schijnen over het voorstel van Hermes Sanctorum en anderen. Nadat ik het advies had gelezen, had ik mij verwacht aan internettitels zoals we die tegenwoordig wel vaker zien: "de Raad van State wordt gevraagd om advies te geven over het inroepen van religie als excuus om misdrijven te plegen. Wat de Raad van State heeft gedaan had u nooit durven verwachten!".

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

'Werk is geen garantie meer om niet arm te zijn'

'Werk is geen garantie meer om niet arm te zijn' | Denkoefening | Scoop.it

Het aantal werkende armen groeit in Nederland. De helft van alle mensen die onder de armoedegrens leeft, heeft een baan. Bij kinderen is dit aantal nog hoger: twee derde van alle arme kinderen heeft werkende ouders. In totaal zijn dat er 240.000. Annemara (15) hoort samen met haar broertje en zusje bij die groep. Haar vader Gerben de Vos is zelfstandige loodgieter. Hij werkt niet fulltime omdat zijn vrouw langdurig ziek is en soms periodes in het ziekenhuis moet zijn. "Ik vind het naar voor mijn vader, hij doet zo zijn best. Maar iedere keer is het net niet genoeg. De vaste lasten zijn heel hoog", vertelt Annemara.    

Armoedegrens   

Het inkomen van het gezin ligt ver onder de armoedegrens. Voor een gezin met drie kinderen is de armoedegrens 2190 euro per maand. 

Denkoefening Be's insight:
"Om niet arm te zijn moet je een fulltime baan hebben op redelijk niveau met een behoorlijk zekerheid. En aan dat criterium voldoen steeds minder banen." 
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

'Als er niet meer democratie komt, zoekt iedereen de uitgang uit de EU'

'Als er niet meer democratie komt, zoekt iedereen de uitgang uit de EU' | Denkoefening | Scoop.it

We vormen geen unie meer met het Verenigd Koninkrijk, en een tweede radicaal linkse partij kan aan de macht komen in Europa: het Spaanse Podemos. Wat is er aan de hand met de Europese Unie? MO* sprak met de Kroatische filosoof Srećko Horvat, de drijvende kracht achter de nieuwe radicaal linkse beweging van Yanis Varoufakis. ‘DiEM25 is de coalitie die we in de jaren ’30 nodig hadden om niet af te glijden naar xenofobie en nationalisme.’ 


‘De Europese Unie zal democratisch worden of uit elkaar vallen.’ Dat is de slogan van Democracy in Europe Movement 2025 (DiEM25), de nieuwe radicaal linkse beweging van voormalig Grieks minister van financiën Yanis Varoufakis. Na Brexit moeten we de waarschuwing ernstig nemen. Geert Wilders en Marine Le Pen waren er als de kippen bij om een Nexit en een Frexit te eisen. Link ‘Vanaf vandaag zullen wij de Brexit aanwenden om nog radicaler de confrontatie met het EU-establishment aan te gaan.’ Lees hier de rest van de reactie van DiEM25 op de Brexit. In februari, toen DiEM25 voor het oog van de wereldpers in Berlijn werd gelanceerd, zat er een jongeman naast Varoufakis: de Kroatische filosoof Srećko Horvat (1983). Horvat is de drijvende kracht achter de beweging die van radicaal links een machtig politiek blok wil maken. Al tien jaar houdt hij de vinger aan pols van volksprotesten, burgerbewegingen en linkse partijen in heel Europa. Als organisator van het Subversive Festival haalde hij drie jaar geleden de toen nog onbekende economieprofessor Yanis Varoufakis en Grieks oppositielid Alexis Tsipras, vandaag premier van Griekenland, naar Zagreb. Alle stichtende leden van DiEM25 leerden elkaar daar kennen. DiEM25 wil pan-Europees zijn en dat uit zich in de figuur Srećko Horvat. Zonder thuisadres, voortdurend onderweg en thuis in Europa, is hij een echte Europeaan. Zijn strijd is niet beperkt tot het eigen land en dat kan ook niet anders in een tijd waarin macht mondiaal is. Gehaast komt Horvat het hotel in Brussel binnenlopen. De punk-look uit zijn jeugd geeft hem vandaag het imago van een rebelse intellectueel. De dag nadien organiseert hij in zeven Europese steden tegelijk een event voor de vierde verjaardag van de vasthouding van WikiLeaks-oprichter Julian Assange. In Brussel doet hij samen met Varoufakis de Bozar aan. ‘Het moet gedaan zijn met naïef optimisme. Dat is schadelijk voor onze strijd, want Europa zit met een gigantisch probleem. Wat we vandaag meer dan ooit nodig hebben, is hoop zonder optimisme.’ Luid applaus weerklinkt uit de tot de nok gevulde Henry Le Boeufzaal, met meer dan 2000 plaatsen. 


Je raakte een gevoelige snaar. 

Horvat: Vele mensen voelen hoop bij de strijdvaardige radicale parler-vrai van bijvoorbeeld de Amerikaanse presidentskandidaat Bernie Sanders. DiEM25 is de Europese variant. We zijn geen nieuwe linkse beweging, maar de bundeling van alle bestaande verontwaardiging en initiateven tot één krachtige tegenmacht van onderuit. Er is al heel wat: protestbewegingen tegen besparingen en neoliberaal beleid in Bosnië, Griekenland en Spanje, Blockupy in Duitsland, Nuit Debout in Frankrijk, klokkenluiders als Julian Assange, rebelse steden als Barcelona, partijen als Podemos en Syriza. Wij effenen het pad voor de politieke macht van radicaal links in verschillende Europese landen tegelijk. 


Wat is jullie ultieme doel? 

Horvat: Het schrijven van een grondwet voor een federale, democratische EU. Maar eerst moeten we transparantie en stabiliteit brengen. De grondwet kunnen we pas bouwen op het fundament van een eerlijk verdeelde welvaart in Europa. In onze mondiale economie kan macht nooit meer enkel bij nationale regeringen liggen. Daarom zijn wij internationalisten. 


Vele idealistische sociaaldemocraten begonnen met eenzelfde droom, maar raakten ingekapseld in het systeem. Waarom zou dat met jullie niet gebeuren? 

Horvat: Omdat wij op elk moment de banden tussen politieke partijen en burgerbewegingen zullen bewaken. Zonder de Occupy-beweging had Sanders nooit presidentskandidaat kunnen worden. Die voortdurende dialoog met de basis moeten partijen organiseren binnen hun partijstructuren. Ik verwacht weinig van de sociaaldemocraten. Zij voerden in Oost-Europa en de Balkan de transitie naar het kapitalisme door. Enkel de Duitse SPD was aanwezig op onze lancering.


more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Patrick Dewael: 'We worden stilaan zo tolerant dat we de extremisten de vrije loop laten'

Patrick Dewael: 'We worden stilaan zo tolerant dat we de extremisten de vrije loop laten' | Denkoefening | Scoop.it

Open Vld'er Patrick Dewael wil onze grondwettelijke cultuur nieuw leven inblazen. "Onze fundamentele waarden moeten een prominentere plaats krijgen. Dan zullen we die misschien opnieuw vuriger durven verdedigen." De liberaal is scherp voor de religies. 


Patrick Dewael heeft in de commissie Grondwet een ontwerp van preambule, een soort inleiding, op onze grondwet neergelegd, samen met een resolutie waarin hij de artikelen opsomt die herzien zouden moeten worden De 60-jarige Limburger hoopt eerst op een breed maatschappelijk debat om vervolgens eind deze legislatuur die teksten te stemmen. Nadien kan de grondwet gewijzigd worden. Vier principes staan voorop: de vrijheid van meningsuiting, het recht op zelfbeschikking, de scheiding van geloof en staat en de gelijkheid tussen man en vrouw. "Dat zijn basisprincipes die door iedereen onderschreven moeten worden, mensen die hier geboren zijn én nieuwkomers." 


Wat wil u met uw initiatief bereiken? 

Patrick Dewael:'De burger ziet vandaag de grondwet onvoldoende als een basiscode voor de samenleving. Aan wat linken wij een grondwetsherziening? Aan staatshervorming en geruzie tussen Vlamingen en Walen. Dat moet anders. Daarom wil ik een inleiding toevoegen, zoals de meeste grondwetten hebben, die een bepaalde attractiviteitswaarde heeft. Vandaag beseffen we niet dat die grondwet onze fundamentele waarden al bevat. Of we durven ze niet genoeg verdedigen tegenover nieuwkomers. Als ik zie dat er gedebatteerd wordt over gescheiden zwemuren in openbare zwembaden of over religieuze symbolen bij ambtenaren die met publiek in contact komen, dan zeg ik neen. Daarom moeten die fundamentele waarden een prominentere plaats krijgen. Dan zullen we die misschien opnieuw vuriger durven verdedigen. 

Weet u, onze verdraagzaamheid leidt er vandaag toe dat wij zaken die we voor onszelf onaanvaardbaar vinden zoals ongelijkheid tussen man en vrouw, bij nieuwkomers wel aanvaarden. Of kijk naar die kinderen die in de ramadan geduwd worden. Dat laten we zomaar toe.  Wij zeggen dan: we moeten tolerant zijn. Wel, we worden stilaan zo tolerant dat we de extremisten de vrije loop laten.' Moet in een Verlichte samenleving iedereen dezelfde waarden aanhangen? 


Is iemand niet vrij om bijvoorbeeld homofilie verwerpelijk te vinden? 

Dewael:'Je mag een individuele mening hebben en uitdrukken, die mag zelfs choqueren, maar je moet handelen naar de wetten van een land.' 


In De Afspraak konden vertegenwoordigers van islam en jodendom niet antwoorden op de vraag of ze zouden aanvaarden dat hun zoon homo is. Wat vond u daarvan?   

Dewael:'Ik vond dat niet aanvaardbaar. Waarom hebben wij zoveel inspanningen geleverd om alle mensen ongeacht seksuele geaardheid dezelfde kansen te geven? Dat religies belangrijke verworvenheden in vraag blijven stellen, aanvaard ik niet. Het gaat trouwens niet alleen om de islam. Ik hoor Bart De Wever zeggen dat niemand in de katholieke leefwereld nog de natte droom heeft de samenleving te organiseren vanuit haar overtuiging. Quod non. Kijk naar het debat over euthanasie.'

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

‘Als Europa de schulden niet wegwerkt, zal extreemrechts dat doen’

‘Als Europa de schulden niet wegwerkt, zal extreemrechts dat doen’ | Denkoefening | Scoop.it

De Brexit? Klein bier in vergelijking met wat Europa nog te wachten staat, aldus econoom Stephen Keen. Want er loert een nieuwe schuldencrisis om de hoek. Als we die niet kunnen afwenden, dreigt een gelijkaardig scenario als in de jaren dertig. ‘This is where Hitler came from.’


‘Vandaag wordt het economische beleid veel te veel afgesteld op de hoge overheidsschulden (30 procent hoger dan voor 2008, red.). Die zijn onbelangrijk, want daar kan de overheid via de centrale bank en geldschepping altijd een oplossing voor vinden’, zegt Keen. ‘Wat telt zijn de private schulden, die kunnen een economie wél in een nieuwe depressie storten.’ In veel landen, waaronder België, zijn die private schulden sinds de crisis spectaculair gestegen, berekende Keen op basis van cijfers van de BIB, de ‘bank der centrale banken’. ‘Dat komt omdat al deze landen zich aan de gevolgen van de financiële crisis probeerden te ontworstelen door extra geld te lenen’, vindt Keen. Dat wreekt zich op een bepaald moment en vormt de kiem van een nieuwe financiële crisis. ‘Het financiële systeem kan maar een beperkte mate van private schuld aan.’ 


Onzin   

Ook in België is de private schuldenberg sinds 2008 met de helft toegenomen. De schulden van de Belgische gezinnen zijn maar met een kleine 20 procent toegenomen, maar die van de bedrijven in ons land zijn volgens zijn berekeningen met ruim 50 procent gestegen. ‘Hoe komt het dat jullie bedrijven zoveel hebben geleend? Dat kan op termijn problematisch worden.’ Dat het vele spaargeld van de ­Belgische gezinnen een buffer kan vormen voor de private schuldenberg, noemt de Australische econoom ‘onzin’. ‘Sparen kan op individueel niveau zinvol lijken, maar macro-economisch heeft het weinig zin. Hoe meer een consument spaart, hoe minder geld er naar de economie vloeit en hoe meer de economische groei wordt aangetast.’ Maatregelen om de stijging van de private schuldenberg tegen te gaan – zoals de Nationale Bank die vorige week banken financieel ontmoedigde om nog risicovolle woonkredieten te verstrekken – komen volgens Keen te laat. De econoom is dan ook erg pessimistisch over de toekomst. Dat de traditionele topeconomen een langdurige periode van weinig of geen economische groei voorspellen – seculiere stagnatie in het vakjargon – verbaast Keen niet. ‘Maar hun uitleg klopt niet. De meeste economen argumenteren dat de economie niet meer groeit omdat de bevolkingsaangroei ­stilvalt en er te weinig nieuwe, ­revolutionaire technologische ideeën zijn. Dat is bullshit.’ 


Helikoptergeld 

Volgens Keen zitten we niet in een seculiere stagnatie, maar een schuldenstagnatie. ‘Voor de crisis werd de economische groei wereldwijd kunstmatig gedopeerd door een excessieve krediet­zeepbel. Toen die barstte, verzonk de economie in een stagnatie door de enorme schuldenberg. En de enige manier om die weg te werken is door een deel van die schulden af te schrijven.’ ‘Hoe? Door de Europese gezinnen een gratis belastingkrediet te geven of door zogenaamd helikoptergeld (DS 2 april) te verdelen via de ECB, waarmee de gezinnen hun schulden kunnen afbetalen.’ Daarmee gooit Keen een revolutionair idee op tafel. ‘Ik ben daar een fervent voorstander van. En niet eenmalig, neen, meermaals, tot het schuldenniveau voldoende is gezakt en de Europese economie weer kan groeien’, zegt hij. ‘Of dit in de praktijk ooit gaat gebeuren? Neen, ik vrees van niet. Daar gaan Duitsland en zijn minister van Financiën Wolfgang Schäuble wel weer voor liggen.’ 


Ken uw geschiedenis 

Toch is Keen ervan overtuigd dat er geen andere uitweg is. ‘Europa staat voor een historische keuze. En niet alleen door een mogelijke Brexit (die pas later op de week werd beslist, red.). De huidige regeringen in Europa moeten zelf de schulden afschrijven of lijdzaam toezien hoe extreemrechtse partijen dat straks in hun plaats zullen doen en daarvan zullen profiteren om hun macht nog te versterken. Zoals Marine Le Pen in Frankrijk.’ Keen ziet dan ook veel gelijkenissen tussen de jaren dertig en vandaag. ‘This is were Hitler came from’, laat hij plots vallen. ‘Als ­Marine Le Pen aan de macht komt, sluit ik niet uit dat ook Frankrijk uit de euro zal willen stappen en de schulden in euro niet langer zal willen terug­betalen. Waardoor alle schulden in euro heronderhandeld zullen moeten worden en wellicht deels kwijtgescholden zullen worden. Omdat een groot deel van de schuldenlast dan weg is, zal de Franse economie tijdelijk boomen en zal Le Pen de grote heldin zijn. Daarna zal ze veel makkelijker haar racistische ideeën kunnen verwezenlijken.’ Keen legt doodgemoedereerd uit hoe Hitler en de nazi’s in de jaren dertig in Duitsland iets gelijkaardigs deden. Als we hem erop wijzen dat vergelijkingen met Hitler en nazi-Duitsland in Europa extreem gevoelig liggen en er bijna automatisch toe leiden dat je meteen de discussie verliest, haalt Keen de schouders op. ‘Ik weet het. Maar wie zijn geschiedenis niet kent, is gedoemd om ze te herhalen. Europe has to grow up. ­Omdat men hier blijft weigeren om openlijk over dit verschrikkelijke en traumatische stuk geschiedenis te praten, worden er geen lessen uit getrokken. Net daarom wil ik er wél over praten.’

Denkoefening Be's insight:
‘This is where Hitler came from.’
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

NAAR EEN SECULIERE STAAT

NAAR EEN SECULIERE STAAT | Denkoefening | Scoop.it
De huidige Grondwet bevat geen expliciete scheiding van kerk en staat. De tekst is een compromis tussen liberalen en katholieken in de negentiende eeuw. Uiteindelijk is een zekere neutraliteit van de overheid afgesproken. Toen waren er – en ook vandaag zijn er – burgers die de scheiding tussen theologie en politiek niet vanzelfsprekend vinden. Daarom wil ik even aangeven wat een seculiere staat betekent. De seculiere staat is geen atheïstisch project. Seculier wil zeggen dat je je als burger niet in eerste instantie vanuit een geloof bepaalt. Eerst ben je lid van een gemeenschap, dan pas gelovige, van welk (niet-)geloof ook. 
 
De seculiere staat 
De seculiere staat is een normatief project. De scheiding tussen theologie en politiek is een reactie op religieuze diversiteit. In zijn Theologisch-Politiek Traktaat stelt Spinoza vast dat de burgers uiteenlopende interpretaties van het ware geloof en de Heilige Schrift geven. Hoe meer diversiteit er in een samenleving is, hoe meer neutraliteit nodig is. Neutraliteit – hoe je die ook invult – is geen luxe, geen dogma of geen sectair atheïstisch programma. Aangezien er geen eensgezindheid is over het ‘ware geloof’ (en er ook heel wat ongelovigen zijn), is de seculiere staat een structuur die het meest het vrije geloof bevordert. 
Eeuwenlange godsdienstconflicten hebben geleerd dat wie zijn religieuze identiteit voorop plaatst, en tot inzet maakt van de politieke strijd, in conflict komt met anderen. Je kan wel een politiek project aanhangen vanuit je geloof. Dat is geen enkel probleem. Je kan streven naar solidariteit, bijvoorbeeld, op basis van de christelijke boodschap van naastenliefde. Maar voor een politiek project, richt je de solidariteit niet alleen op andere christenen (katholieken, protestanten of wie dan ook). Je bent solidair met je medemens als burger, niet alleen met geloofsgenoten. Vandaar dat ons sociaal systeem, om maar iets te noemen, niet berust op vrijwillige schenkingen aan wie je uitkiest. Je betaalt belastingen aan een neutrale overheid, die neutraal herverdeelt, dat wil zeggen dat elke burger voordelen geniet onafhankelijk van zijn of haar geloof. 
Een seculiere staat veronderstelt dus niet dat mensen niet geloven. Ze mogen geloven wat ze willen. Godsdienst is niet geheel uit het politieke leven verdwenen. Maar politici geven een seculiere argumentatie voor hun visie. Het politieke heeft dus een eigen taal, een eigen code, waardoor eensgezindheid over een geloof niet noodzakelijk is om het beleid te bepalen. In die zin wordt de pluraliteit algemeen aanvaard, zelfs door wie het liberale individualisme niet als een persoonlijke levensbeschouwing verkiest. 
Een seculiere staat kan op vele manieren worden georganiseerd. België is een welvaartstaat: de overheid biedt de middelen voor burgers om zich te ontplooien. Ik denk dat deze vorm van positieve vrijheid een neutraal burgerschap vraagt. Dit wil bijvoorbeeld zeggen dat ambtenaren aan een loket of leraren in scholen levensbeschouwelijk neutraal moeten zijn in hun verschijning. Ik verwijs hier naar het onderscheid tussen positieve vrijheid en negatieve vrijheid in Two Concepts of Liberty van Isaiah Berlin. In de Verenigde Staten is er meer openheid om religieuze voorkeur te uiten. Maar de rol van de overheid is er erg beperkt. Het samenlevingsmodel vertrekt van een negatieve vrijheid, waarbij de staat burgers zo weinig mogelijk hindert in hun individuele vrijheid: zolang je niemand schaadt, ben je vrij. Binnen dat model, spreekt het voor zich dat er wel meer vrijheid is om levensbeschouwing uit te drukken binnen de ruimte van de overheid. De solidariteit berust dan wel veel meer op privaat georganiseerde initiatieven.  
Het model van de welvaartstaat zoals België die kent, veronderstelt echter ‘positieve vrijheid’, die een grotere bijdrage van burgers aan het gemeenschappelijk project vraagt. Dan spreekt het meer voor zich dat burgers zich in naam van de staat neutraal moeten manifesteren, en religieuze symbolen in bepaalde contexten achterwege moeten laten. De laatste jaren is er een spanning gegroeid: wie én positieve vrijheid vraagt (met de bijhorende middelen van de hele gemeenschap om zich te ontwikkelen – zoals investeringen voor goedkoop en toegankelijk onderwijs, ziekenzorg, sociale woningen, werkloosheidsbeleid, kindergeld), én tegelijkertijd negatieve vrijheid opeist om zijn religieuze identiteit altijd en overal te manifesteren, ondermijnt het draagvlak voor solidariteit. Dat is een belangrijk politiek punt, want het alternatief is een samenleving waar elk voor zich moet zorgen, zoals in de Verenigde Staten het geval is. 
 
Concretere aanpassingen 
Aanvaarden alle inwoners de grondwet, of de democratisch gestemde wet, als grond van het recht, of willen ze in eerste instantie de woorden van een profeet, een evangelist of een theoloog als basis van de wet aanvaarden? Wie godsdienstvrijheid interpreteert als de vrijheid om de bron van recht te kiezen, verlaat het pad van de Verlichting: niet God, maar alleen de mens creëert de geldende wet in de samenleving. Een mogelijke piste kan zijn om het principe dat de bron van recht bij de mens ligt, en niet bij een goddelijke wet, duidelijker te vermelden. Ik geef even mee dat de Amerikaanse Grondwet begint met ‘We the people of the United States (…) do ordain and establish this Constitution’. In 1863 besluit Abraham Lincoln zijn ‘Gettysburg Address’ met ‘the government of the people, by the people, for the people’. 
De ‘democratische rechtstaat’ expliciet vermelden in een preambule is goed, maar wellicht niet voldoende. De bron van recht moet duidelijker vermeld staan. In de preambule van de nieuwe Egyptische Grondwet, bijvoorbeeld, kortstondig ingevoerd door Morsi (2012), stond dat Egypte op weg was naar een ‘moderne democratische staat’. Maar artikel 2 stipuleerde dat de Sharia de bron is voor de wetgeving. Hetzelfde geldt voor de ‘Caïro Declaration of Human Rights in Islam’ van 1990, die schijnbaar de mensenrechten aanvaardt, maar alleen voor zover ze overeenkomen met de Sharia. Dit komt neer op de afschaffing van universele mensenrechten. 
Dan is er een principe van individuele verantwoordelijkheid, en het vrij streven naar geluk. In Le désenchantement du monde beschrijft Marcel Gauchet de langzame onttovering van de wereld: het geloof structureert de samenleving niet meer en in het Westen veronderstellen burgers dat alle mensen gelijk zijn. In een democratie gaat de politieke strijd niet meer over wie de goddelijke waarheid in pacht heeft. Vroeger gaf religie vorm en structuur aan elk aspect van het gemeenschappelijke leven. In die allesomvattende rol van godsdienst, onderwerpt de gelovige zich aan een bovennatuurlijk gefundeerde orde. 
Godsdienst verklaart de hiërarchie die heerst tussen alles wat bestaat: tussen God en de schepselen op aarde, tussen politieke heersers en hun onderdanen, tussen mannen en vrouwen, tussen ouders en kinderen, tussen mens en dier. De essentie van de religieuze boodschap is juist dat er een hiërarchie bestaat, en geen gelijkheid. Daarover kan geen enkel individu beslissen, want individuen zijn ondergeschikt aan de structuur van de gemeenschap. Elk lid heeft een taak, een plaats in het geheel dat hem overstijgt. Volgens Gauchet kennen we deze visie op de wereld heel goed vanuit onze eigen geschiedenis. Maar vanaf de renaissance heeft Europa deze visie op hiërarchie, die door bovennatuurlijke orde wordt gefundeerd, verlaten. 
Met de Verlichting wordt Europa “metafysisch democraat”: de mens wordt de bron, het doel en het middel van de politiek. Met de kritiek op hiërarchie ontstaat ruimte voor individuele rechten en voor het belang van persoonlijke belevingen. En het recht om ongehinderd persoonlijke belevenissen te ervaren, maakt deel uit van het democratisch denkkader. Thomas Jefferson vermeldt in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring (1776) het onvervreemdbare recht op ‘life, liberty, and the pursuit of happiness’. In deze tekst slaat ‘happiness’ niet op privébezit, of op hedonistisch genieten, maar op intellectuele vrijheid. De bron om na te denken over de mens is niet de Openbaring, voor Jefferson, maar de mens zoals die in de wereld verschijnt. ‘Happiness’ is een vaag begrip. Dat is juist goed: elke mens kan zijn levensproject invullen, los van verwachtingen van ouders, voorouders, culturele of religieuze patronen. Ik wil even dieper ingaan op de gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen, en hoe die onder druk staat. 
In een democratie betekent de fundamentele gelijkheid tussen man en vrouw niet hetzelfde als een vermeende gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen binnen een geopenbaarde godsdienstige doctrine. Dan mogen vrouwen slechts de rol vervullen die de goddelijke orde hen toekent. Maar ze kunnen zich niet tegen die visie verzetten. Democratische gelijkheid betekent dat elke vrouw het individuele recht heeft om haar leven volgens haar eigen visie op vrouwelijkheid in te vullen. Vrouwen kunnen echtgenote en huismoeder worden, maar ze kunnen evengoed beslissen om een andere weg uitstippelen. Hetzelfde geldt voor mannen, die ook vrij zijn. Daarbij hoort het principe van verantwoordelijkheid, dat elk individu aansprakelijk maakt voor zijn gedrag. Tegenover een erecode die de vrouw verantwoordelijk stelt voor het aanzien van de familie, staat individuele verantwoordelijkheid. Niemand kan zich achter een sociale of morele code van een gemeenschap verschuilen om wie zelf zijn weg wil uitstippelen te intimideren, manipuleren of te verhinderen. 
Burgerschap is dus niet alleen een recht op rechten, maar impliceert dat elk individu de verantwoordelijkheid heeft om aan ieder zijn of haar interpretatie van een ‘pursuit of happiness’ te gunnen. De gelijkheid van mannen en vrouwen staat reeds duidelijk vermeld in de Grondwet (art. 10). Maar in de realiteit hebben heel wat vrouwen die vrijheid niet. Daarom lijkt het me toch een boeiende oefening om de voorwaarden voor vrouwen om in vrijheid en gelijkheid te leven, te verduidelijken. Als laatste suggestie voor verandering, lijkt het me fundamenteel om het principe verwoord in artikel 9 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens – de vrijheid om van mening of geloof te veranderen – te expliciteren. Dat lijkt me fundamenteel, omdat er zware groepsdruk kan bestaan om een geloof niet af te vallen. 
De religieuze en filosofische tegenstellingen uit de negentiende eeuw zitten deels nog in onze samenleving. Maar die vroegere opposities doen er veel minder toe, aangezien beide groepen, de gelovigen én de ongelovigen, zichzelf in eerste instantie als burgers beschouwen. Dit gegeven consolideren lijkt mij van het hoogste belang. 

Tinneke Beeckman - Toespraak voor de Commissie de Herziening van de Grondwet en de Hervorming van de Instellingen, op 16 maart 2016 
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Alleen sukkels hebben het druk

Alleen sukkels hebben het druk | Denkoefening | Scoop.it

Druk druk druk: Wie het altijd druk heeft, heeft het niet begrepen. Strategieën voor een minder hectisch leven, per telefoon vanaf het vliegveld van Valencia. 


Er is niks mis met een vol, actief leven, good for you, zegt Tony Crabbe, bedrijfspsycholoog. Maar de staat van „busyness” waarin we tegenwoordig onophoudelijk verkeren; het wordt tijd die achter ons te laten. In Busy: how to thrive in a world of too much (uitgeverij Piatkus), vertaald in het Frans, Koreaans en Russisch, schetst de Britse psycholoog het machteloze gevoel gebukt te gaan onder een groeiend aantal taken en afleidingen. Crabbe werkt voor multinationals als Microsoft en Disney. Ieder gesprek dat hij de laatste jaren met werknemers van die bedrijven voerde, had te maken met drukte en je overweldigd voelen. 


Crabbe schetst in Busy hoe het leven er vandaag de dag voor werkende mensen uitziet. E-mail checken tijdens het ontbijt, ploeterend de dag door, altijd achter de feiten aan rennen, onophoudelijk onderbroken worden, al telefonerend thuiskomen, kinderen geïrriteerd het bed in werken, mail checken, te weinig rust om recreatief te lezen, te weinig tijd om een vriend te zien, te weinig zin om te sporten, half uurtje op Facebook, een glas wijn, nog een glas wijn, een rusteloze nacht en de volgende dag begint het opnieuw: de eerste blik gaat naar de telefoon op het nachtkastje. Met als resultaat het knagende gevoel tekort te schieten ten opzichte van partner, kinderen, vrienden, familie, de echte carrièredoelen, de eigen gezondheid, de eigen idealen.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

“Hoe de rijken in België geen belastingen betalen”

“Hoe de rijken in België geen belastingen betalen” | Denkoefening | Scoop.it

De eBVBA 

Deze vennootschap werd in België in het leven geroepen door de Wet van 14 juli 1987 en de modaliteiten werden later aangepast aan de 12de EEG-richtlijn van 21 december 1989. 

Gezien er maar één aandeelhouder is, heeft de zelfstandige of vrije beroeper alle macht om te beslissen welke kosten er in de BVBA geboekt zullen worden. Hij is aan niemand verantwoording verschuldigd. 

Als men een maandelijkse nettobedrijfswinst of netto baat heeft van 50.000 euro, dan betaalde men daar vroeger 50 procent belastingen op (en ook nog sociale bijdragen). Als men die 12 x 50.000 = 600.000 euro echter in een eBVBA laat binnenkomen en in deze eBVBA boekt men autokosten, telefoon- en gsm-kosten, een gemeubelde villa, het onderhoud van de tuin, een zwembad, een plasma-tv, een buitenverblijf in de Ardennen en een appartement op Tenerife enz … enz …, dan slaagt men er in die 600.000 euro per jaar voor een groot gedeelte op te souperen zodat er geen of bijna geen belastingen meer moeten betaald worden. 

Ik ken vrije beroepers die sinds de Wet van 14 juli 1987 een verdubbeling van hun gezinsinkomen gehad hebben door het uitsparen van betalen van belastingen. 

Een éénpersoonsvennootschap is ook bijzonder populair als zaakvoerder of ceo van een bedrijf. De laatste jaren merk ik dat ook meer en meer kaderleden overstappen naar de vennootschapsvorm om personenbelasting en sociale bijdragen uit te sparen. 

Door dan combinaties te maken van deze managementvennootschappen met patrimoniumvennootschappen en holdingvennootschappen slaagt men er in geen bijdragen meer te moeten betalen aan de samenleving.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Dit is een verderfelijk systeem vergoelijken onder het mom van verdraagzaamheid

Dit is een verderfelijk systeem vergoelijken onder het mom van verdraagzaamheid | Denkoefening | Scoop.it

De Belgisch-Iraanse Darya Safai (41) is oprichtster van de actiegroep Let Iranian Women enter their stadiums en auteur van Lopen tegen de wind. 


Deze foto maakt mij niet gelukkig. Sommigen vinden het een mooi symbool van diversiteit en het bewijs dat culturen harmonieus kunnen samenleven. Anderen leggen er de nadruk op dat je moslimvrouwen zo de kans geeft om mee te doen aan internationale wedstrijden. Ik zie dat niet zo rooskleurig. 


Wie gelooft in het dragen van de hidjab, gelooft in de sharia. Het is niet zomaar een kledingstuk maar het uiterlijke kenmerk van de discriminatie van vrouwen, die een van de pilaren vormt van het islamitisch gedachtegoed. Op basis van de sharia worden vrouwen rechten ontnomen. Alleen bij hoge uitzondering hebben ze het recht om te scheiden, de voogdij gaat altijd naar de man en de getuigenis van een vrouw is maar half zoveel waard. Dat is de boodschap die je brengt als je een hidjab draagt. 


Wie dat niet durft te erkennen en verwijst naar de vrije keuze, zou onbewust wel eens een lelijke vorm van discriminatie kunnen propageren. Je gaat ergens toch mee in het denken van de sharia, die toelaat dat afvalligen vermoord worden.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Verzet tegen het basisinkomen is geen achterhoedegevecht

Verzet tegen het basisinkomen is geen achterhoedegevecht | Denkoefening | Scoop.it

Dit is de toespraak van Francine Mestrum, Laureate Prijs Jaap Kruithof 2016, bij de uitreiking van deze prijs. Deze prijs gaat naar ‘vernieuwende en radicale denkers over een democratische en rechtvaardige samenleving en/of ijveraars voor meer sociale gelijkheid of actievoerders tegen maatschappelijke wantoestanden'. Zij krijgt deze prijs voor haar inzet voor “mondiale sociale bescherming”. 

more...
No comment yet.
Rescooped by Denkoefening Be from Parlement, Politiek en Europa
Scoop.it!

Het valse Europese bewustzijn van links

Het valse Europese bewustzijn van links | Denkoefening | Scoop.it
Een heilig geloof in het Europese Utopia, zo betoogt Ewald Engelen, maakt linkse partijen blind voor wat de Europese Unie feitelijk is: een neoliberaliseringsmachine die niet in staat is om zaken als belastingontwijking aan te pakken. Het leidt ertoe dat linkse partijen voortdurend beleid verdedigen dat lijnrecht ingaat tegen hun eigen beginselen. 

Als alle linkse argumenten voor de Europese Unie (EU) op zijn, is er altijd nog de redenering dat we het in een globaliserende wereld niet alleen af kunnen en dat we de EU dus hard nodig hebben. Voor wie de juistheid van deze stelling tracht aan te tonen, zijn de klimaatcrisis, vluchtelingen en belastingontwijking voor de hand liggende voorbeelden. PvdA en GroenLinks grossieren erin en zullen dat ook bij de komende verkiezingscampagnes weer doen. Maar hoewel het argument op het eerste gezicht plausibel is — als problemen zich niet aan nationale grenzen houden, helpen nationale maatregelen niet en is er dus supranationale coördinatie nodig — komt er in de Europese praktijk weinig van terecht. Neem de strijd tegen belastingontwijking. 

Dankzij het moedige en nijvere werk van klokkenluiders en journalisten (denk aan Swissleaks, Luxleaks en Panamapapers) is er brede aandacht gekomen voor dit ‘publieke kwaad’ dat multinationals oneigenlijke concurrentievoordelen biedt en burgers met de rekening opzadelt. Sinds het uitbreken van de crisis is dan ook op Europees niveau met man en macht geprobeerd om er paal en perk aan te stellen. De resultaten zijn echter teleurstellend. Zoals Christiaan Vos in zijn laatste bijdrage op Follow the Money concludeerde: de belastinggrondslag is een beetje verbreed, maar de uitzonderingsbepalingen zijn onverminderd groot en het risico van verdere belastingconcurrentie is alleen maar gegroeid.

Via BZK Informatie en Archief
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

De maskers vallen in Turkije - Lukas De Vos

De maskers vallen in Turkije - Lukas De Vos | Denkoefening | Scoop.it

De mislukte staatsgreep in Turkije roept grote vragen op. Het ziet er naar uit dat de coup door president Erdogan zelf in scène is gezet met de bedoeling om nog meer macht naar zich toe te trekken. 


Het was een vreemde vrijdagavond, die 15e juli. Ik zat te zappen toen ik bij de NOS rond halfelf op een onverwacht lange nieuwsuitzending stootte. Coup aan de gang in Turkije. Ik schakelde over op de Turkse staatszender TRT-Türk. Enigszins onwezenlijk was daar een kookprogramma aan de gang, dat rustig doordraafde tot elven. Waarop een blonde schone – naar ik achteraf begreep voor de loop van een geweer – een verklaring voorlas die er erg officieel uitzag, en die ik gauw vertaald zag op de Duitse N-TV en op de RAI. “Het” leger had de macht gegrepen in het belang van de democratie en de vrijheid van meningsuiting. De islamitische president Erdogan had de grondwet geschonden. Het “Plakkaat van Verlatinghe” was gerechtvaardigd. De NOS rok zijn lange nieuwsuitzending tot in de vroege uurtjes, Bram Vermeulen stond bij de internationale luchthaven Kemal Atatürk in Istanbul, F-16’s en Blackhawk helikopters scheerden over de stad, beelden van soldaten die eerst TRT, later ook CNN binnenvielen, twee verkeersaders over de Bosporus afgezet door tanks.

Denkoefening Be's insight:
Erdogan heeft maar één doel: een godvruchtige generatie kweken. Zeg: één land, één volk, één leider.
more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Verwar deeleconomie niet met platformkapitalisme

Verwar deeleconomie niet met platformkapitalisme | Denkoefening | Scoop.it

Tegenwoordig lijkt iedereen wel fan van de deeleconomie. De deeleconomie die heet innovatief, duurzaam, horizontaal en sociaal te zijn. Van liberalen tot socialisten, van hippies tot ondernemers, iedereen ziet er wel wat in. Maar dat komt vooral omdat het begrip 'deeleconomie' voor verwarring zorgt. Niet alles wat we deeleconomie noemen, is ook deeleconomie. In het geval van bedrijven als Uber of Taskrabbit is het veel correcter om te spreken over platformkapitalisme. En dat platformkapitalisme is een dystopische variant van het kapitalisme. 


Stel je even het volgende voor: je deelt een stuk tuin met je buurman. Het gras moet regelmatig afgereden worden. Je spreekt met je buurman af om dat om de beurt doen en vraagt of je daarbij zijn grasmaaier mag gebruiken. Het zou immers geldverspilling zijn om er zelf één te kopen terwijl hij er al één heeft. Jullie stellen een regeling op waarbij wordt afgesproken wanneer en hoe vaak de grasmaaier gebruikt wordt en hoe die onderhouden wordt. Jullie delen dus de grasmaaier.  

Maar stel dat die buurman wil dat je per half uur vijf euro betaalt wanneer je de grasmaaier gebruikt. Op dat moment zou niemand het in zijn hoofd halen om over delen te spreken. Wanneer je moet betalen voor het gebruik van de grasmaaier dan verhuurt je buurman de grasmaaier, maar van delen is hier weinig sprake. Of stel dat je buurman zegt dat je zijn grasmaaier mag gebruiken in ruil voor het afrijden van zijn stuk gras en dat van jou? Ook dan zou je niet spreken over delen, maar eerder over werken (in een soort loondienst).  

Het verschil tussen delen, huren of werken, het lijkt heel vanzelfsprekend. Maar toch is het net dat onderscheid dat voortdurend genegeerd wordt, wanneer we het over de deeleconomie hebben. Een platform als couchsurfing bijvoorbeeld, brengt mensen met elkaar in contact buiten de markt om. Het gaat om het delen van huizen en appartement zodat er gratis overnacht kan worden. Of buren die bijvoorbeeld een auto delen met elkaar doen dat vaak om samen kosten te drukken of uit een vorm van engagement. Niet uit winstmaximalisatie. Ook zaken als repaircafés horen in die categorie thuis. We zouden dit soort economie de eigenlijke deeleconomie kunnen noemen.  

Maar daarnaast heb je ook een groeiend aantal bedrijven die ook beschouwd worden als behorend tot de deeleconomie, terwijl ze in werkelijkheid gericht zijn op winstmaximalisatie via het verkopen of verhuren van goederen en diensten. Dat staat veraf van delen en zet net in op een vermarkting van relaties tussen mensen. Denk hierbij aan bedrijven zoals Uber, Airbnb en Amazon.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

De middenklasse krimpt, het werk precariseert. Leve de 21ste eeuw?

De middenklasse krimpt, het werk precariseert. Leve de 21ste eeuw? | Denkoefening | Scoop.it

Zwartwerk speelt zich in veel Europese landen af tegen de bredere achtergrond van flexibilisering van de arbeid en erosie van de middenklasse, van mensen dus die hun relatief comfortabele positie op de arbeidsmarkt achteruit zien verzwakken in termen van inkomen, zekerheid en/of sociale bescherming. Er zijn op dat gebied grote verschillen tussen de 28 lidstaten van de Europese Unie. 


België heeft een grote en welvarende middenklasse. Dat is geen toeval, maar het gevolg van beleid en van machtsverhoudingen. 

 

Dat alles blijkt uit een uitgebreid onderzoek dat de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) onlangs publiceerde over ongelijkheid en de middeninkomensgroepen in Europa. Dat onderzoek bekijkt niet alleen de afstand tussen de laagste en de hoogste inkomens, de ongelijkheid dus, maar ook hoe het met de middengroepen gaat. De kern van de middenklasse wordt gedefinieerd als de inkomensgroep tussen de 80 en 120 procent van het middelste inkomen of de mediaan. De lagere middenklasse zit op tussen de 60 en de 80 procent van die mediaan en de hogere middenklassen op tussen de 120 en de 200 procent ervan. De lage-inkomensgroep is dan te vinden onder de 60 procent en de hoge inkomens boven de 200 procent van de mediaan. 


Wat is er met deze groepen gebeurd voor en na de crisis? 

Tussen 2004 en 2006 zagen tien lidstaten hun kernmiddenklasse groeien. In landen als Estland, Litouwen, Polen of Spanje ging het om forse groei, in Frankrijk, België of Tsjechië ging het om kleine toenames. In Duitsland kromp de middenklasse met drie procent veruit het meest. Ook Nederland, Griekenland, Luxemburg, Denemarken en Letland zagen hun middenklasse krimpen. Terzelfdertijd groeiden in die landen zowel de lagere-inkomensgroep als de topklasse, waardoor je dus meer polarisering kreeg. Na de crisis, tussen 2008 en 2011, waren er amper nog landen waar de middenklasse groeide. In negentien landen kromp de middenklasse, in België en Portugal bleef ze stabiel en in vijf landen (Noorwegen, Italië, Polen, Denemarken en Oostenrijk) nam ze een beetje toe. De veralgemeende trend sinds de crisis was minder mensen in de middengroepen en een kleiner deel van het inkomen dat naar de middenklasse gaat. 

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

'Niet alle voorstellen voor het basisinkomen zijn even progressief'

'Niet alle voorstellen voor het basisinkomen zijn even progressief' | Denkoefening | Scoop.it

In het zog van het Zwitserse referendum toont Karel Van Eetvelt interesse voor het basisinkomen. Hij laat het voorstel onderzoeken door de studiedienst van Unizo en ziet heel wat interessante elementen in een basisinkomen. Ook econoom Phlippe Defeyt en SP.A'ers Yasmine Kherbache en Jan Cornillie bepleitten recentelijk een basisinkomen. Thomas Decreus en Christophe Callewaert wijzen er op dat het basisinkomen geworteld is in een lange progressieve traditie. En dat het aan bepaalde voorwaarden moet voldoen om effectief progressief te zijn. 


Toen de vrijdenker en filosoof Thomas Paine in 1795 een eerste concreet voorstel voor een basisinkomen uitwerkte, deed hij dat vanuit een sociale bekommernis. Hij zag hoe er omheiningen geplaatst werden rond grond die tot dan altijd gemeenschappelijk was. Gronden waar gewone mensen hun dieren lieten grazen, hout sprokkelden, champignons en kruiden plukten, jaagden en visten. De overheid moet het verlies van die natuurlijke erfenis compenseren, schreef Paine in zijn laatste grote pamflet. Elke 21-jarige zou een startkapitaal moeten krijgen van - omgerekend naar de hedendaagse koopkracht - 33.000 euro en elke 50-plusser heeft recht op een jaarlijkse bijlage van 22.000 euro. Alaska en Iran, twee regio's met een olierijke ondergrond, hebben een vorm van een basisinkomen die op dat principe gebouwd is. Het gaat dus om het verdelen van de rijkdom. 


Voor veel denkers en sociaal bewogen mensen was en is het basisinkomen ook een middel tegen armoede. In zijn laatste boek boog burgerrechtenactivist Martin Luther King zich over het probleem. Niet over de armoede die het gevolg is van discriminatie, maar de armoede die blijft bestaan zelfs als elke vorm van racisme de wereld is uitgebannen. De meest efficiënte manier om die uit te roeien, is een gegarandeerd inkomen voor iedereen, schreef King. 


Met de opeenvolgende industriële en technologische revoluties kwam daar nog een ander argument bij. Vanaf de eerste machines opdoken, begonnen denkers en kunstenaars meteen te fantaseren over een wereld waarin de mens bevrijd zou kunnen worden van afstompende, uitputtende arbeid. "De mens is meer waard dan vuilnis bijeenvegen. Dergelijk werk moet gedaan worden door machines", schreef Oscar Wilde. Professor Benjamin Kline Hunnicutt noemt dat de vergeten Amerikaanse droom en haalt in zijn gelijknamig boek tientallen Amerikaanse kunstenaars, filosofen en politici aan die dweepten met die utopie. 


De wiskundige en filosoof Bertrand Russell schreef in 1932 een ode aan de 'idleness', het dolce far niente en was tegelijk een voorstander van het basisinkomen. In zijn spoor zouden veel meer aanhangers van een basisinkomen volgen die de nadruk legden op autonomie en vrijheid. Het basisinkomen moest een middel zijn om mensen te bevrijden van betaalde arbeid, en zo een vorm van echte autonomie bewerkstelligen.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Ongehoorzaamheid aan overheid officieel een psychiatrische stoornis

Ongehoorzaamheid aan overheid officieel een psychiatrische stoornis | Denkoefening | Scoop.it

U bent het niet eens met de overheid, vraagt zich af of ze u wel de waarheid vertellen en het goede met u voor hebben, en bent van plan om hen niet meer in alles te gehoorzamen? Dan bent u al vanaf 2013 officieel psychisch ziek en lijdt u aan ODD, Oppositional Defiant Disorder, oftewel een Oppositioneel Opstandige Gedragsstoornis (OOG). Deze omvat alle mensen niet ‘zich niet conformeren, en twijfelen aan (de) autoriteiten’. Sommige critici zijn bang dat deze nieuwe stoornis in de toekomst als voorwendsel gebruikt zal worden om alle tegenstanders van bijvoorbeeld de EU en het milieubeleid monddood te maken en desnoods in inrichtingen op te sluiten. 


In de meest recente (vijfde) versie van het internationaal gehanteerde DSM (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) worden mensen met OOG omschreven als ‘negatief, vijandig en openlijk ongehoorzaam’ en ‘snel geïrriteerd’. De eerste versie van het DSM verscheen ongeveer een eeuw geleden en bevatte 7 stoornissen; in de vierde editie van 2010 was dat aantal al gegroeid naar 374, een stijging met maar liefst 77 psychiatrische aandoeningen in slechts 7 jaar tijd. 


‘Mentaal gezond zijn steeds moeilijker’  

Psycholoog dr. Paula Caplan was destijds een van de critici van het DSM-IV, en zei in een interview dat het er sterk op leek dat het ‘steeds moeilijker wordt om mentaal gezond te zijn… Nieuwe mentale ziekten bevatten arrogantie, narcisme, over-creativiteit, cynisme en antisociaal gedrag. In het verleden waren dat ‘persoonlijkheidskenmerken’, maar nu zijn het ziekten. En natuurlijk zijn daar behandelingen voor.’ 


Wel of geen medicatie?  

Sceptici beweren vaak dat de meeste van deze medicijnen sowieso niet werken of zelfs een averechts effect hebben. Klinische studies en ervaringen wijzen echter uit veel mensen er wel degelijk baat bij hebben. In Nederland wordt er overigens veel voorzichtiger omgegaan met het stellen van psychiatrische diagnoses en het voorschrijven van medicijnen dan in de VS. Tegenstanders van psychofarmaceutische middelen wijzen nogal eens op Albert Einstein, die in onze tijd hoogstwaarschijnlijk de diagnose ADHD en ook OOG zou hebben gekregen, omdat hij zich zo verzette tegen autoriteit. De redenatie is dat Einstein nooit zo briljant had kunnen zijn als hij ‘onder’ de medicatie had gezeten, maar dat valt natuurlijk nooit te bewijzen. 

  

Misbruik door politici 

Medici, psychologen en psychiaters zullen ongetwijfeld het beste met hun patiënten voor hebben, maar politici zouden al die stoornissen wel eens voor hun eigen doeleinden kunnen misbruiken, zo vrezen sommige commentatoren. Voorbeeld: al in 1959 verklaarde Sovjetleider Nikita Krushchev dat ‘het duidelijk is dat mensen die zich tegen het communisme verzetten mentaal niet normaal zijn.’ Daar maakten de Sovjets meteen werk van; alle oppositie werd monddood gemaakt, gearresteerd en in psychiatrische inrichtingen of werkkampen (in onder andere het beruchte Siberië) gestopt.

more...
No comment yet.
Scooped by Denkoefening Be
Scoop.it!

Ik vind het Britse nee tegen de EU het tegendeel van verschrikkelijk

Ik vind het Britse nee tegen de EU het tegendeel van verschrikkelijk | Denkoefening | Scoop.it

Verrast? Kom nou. Wat hadden ze dan gedacht, al die duizelingwekkende deskundigen, die zeshonderd topeconomen, die strenge Lagardes, wat hadden ze bedoeld met hun apocalyptische toekomstvisioenen na de brexit? Wilden ze soms dat de Britten hen zouden geloven? Dat die rillend van angst naar de stembus zouden kruipen om onderdanig het de technocratische elite welgevallige vakje aan te strepen? Zei ik welgevallig? Het moet zijn: het enig denkbare vakje: Blijven. Punt. Voor iets anders zijn de hersens van de technocratische elite niet geprogrammeerd. In de hele campagne klonken meer dreigementen dan argumenten. Wat sterk opviel, was een soevereine minachting voor feiten. De brexit-voorstanders zijn van één leugen niet doodgevallen, anders lagen de eilanden nu bezaaid met lijken. Ook de brexit-tegenstanders hadden weinig last van realiteitszin. Zij waren het die de doemdenkende topeconomen aansleepten. Wisten zij dan niet wat sinds 2008 iedereen weet? Dat kristallen bollen betrouwbaarder zijn dan economen? 


Een voorbeeld. Migratie was een centraal thema in dit referendum. Sinds de grenzen open gingen voor Europese migranten, Polen, Bulgaren en zo meer, zijn binnen de kortste keren achtenveertig maal méér mensen naar Groot-Brittannië gekomen dan van regeringszijde werd voorspeld. Intussen is dat cijfer achterhaald. De schatting ligt nu bij honderdvijftig keer meer. Dacht de technocratische elite nou echt dat de burgers geen hersens in hun hoofd hebben? De brexit-voorstanders wordt verweten dat ze hun grofste bakkes opentrokken. Klopt helemaal, het is trouwens een van de vele tradities waarin Groot-Brittannië grossiert. Zijn de brexit-tegenstanders dan beter? Geen haar. Je kunt, zoals ik, een hekel hebben aan Nigel Farage. Maar is dat een reden om hem loslopend wild te noemen? Groot-Brittannië zou nu de rest van Europa besmetten. Zijn de brexit-voorstanders soms aangetast door builenpest? Je moet oppassen met je metaforen, geloof de ouwe dichter nou maar. Telkens als ik praat met een diplomaat, een eurocraat en dergelijk volk, valt het me weer op. Die dulden geen tegenspraak. Iets wat werkelijk buiten hun smalle denkraam staat, gaat hun voorstellingsvermogen te boven. Voor de technocratische elite is het een ondraaglijke gedachte dat ze weleens ongelijk zou kunnen hebben. Dringt dat ongelijk zich onweerstaanbaar op, dan galmt het grote schelden. Neem het vorige omvangrijke Europese nee. In 2005 verwierpen de burgers van twee eerbiedwaardige democratieën, Frankrijk en Nederland, stichtende leden van de Unie, de Europese Grondwet. Op staande voet werden die burgers uitgekreten voor idioten, achterlijke pummels of racisten. Ik vind het Britse nee tegen de Europese Unie het tegendeel van verschrikkelijk. Het biedt Europa juist nieuwe perspectieven. De technocratische elite wordt ruw door elkaar geschud. Zal ze nu eindelijk eens luisteren naar wat de Europese burgers haar al jaren proberen diets te maken? Zal ze eindelijk zien welk spoor van verwoesting haar meedogenloze bevelschriften hebben getrokken? Zal Europa de kans grijpen om het Angelsaksische neoliberale extremisme te verlaten? Zal Europa van een krachtige, genereuze sociale zekerheid volgens continentale modellen de speerpunt voor zijn beleid maken? Het is de hunkering van tientallen miljoenen Europese burgers. Het blijven waterkansjes. Maar meer hebben we voorlopig niet.

more...
No comment yet.