Bibliotheken en uitgevers

Tarieven voor cd's worden fors verhoogd in 1997.

Het leenrecht wordt in 1997 verdubbeld. Uitgevers wilden een verviervoudiging!

In 1995 wordt besloten dat de boekenprijs vast blijft tot 2005.

Uitgevers zien niets in plannen van bibliotheken om boeken te gaan verkopen in 1995.

Nog meer maatregelen in 1994 om meer boeken te verkopen. Geen BTW meer en jongeren moeten betalen om lid te worden van de bibliotheek.

Algemene boeken worden in 1990 6 keer meer uitgeleend dan verkocht.

De verhuur via bibliotheken is weer een doorn in het oog van uitgevers in 1989. Dit keer de platenmaatschappijen.

Wat als de bibliotheken een eigen Spotify zouden hebben. Zouden de platenmaatschappijen (uitgevers) dan ook klagen?

Friese uitgever is het in 1988 niet eens met de verlaging van de leengelden voor Friestalige boeken.

Nadat succesvolle auteurs gekort werden op het leenrecht, maximaal 8.000 gulden per jaar, krijgen ze in 1987 toch meer geld. Maximaal 10.000 gulden per jaar.

In 1985 willen de uitgevers dat naast de openbare bibliotheken, ook de universiteits- en faculteitsbibliotheken leenrecht gaan betalen.

Uitgevers nemen in 1985 zelf contact op met bibliotheken om hun boeken aan te prijzen. Ze zijn daarnaast bang voor slechte recensies. Daarnaast duurt het te lang voordat een bibliotheek een titel in bezit heeft.

Bibliotheek Groningen begint met differentiëren van abonnementen voor leden.

De spanningsvelden in 1997 worden uitgelegd. Uitgevers willen veel geld. Bibliotheken moeten hogere contributiegelden vragen. Leners lijken af te haken.

In 1996 worden er nog wel boeken gekocht, maar niet meer gelezen.

In 1994 is in Duitsland het tegenovergestelde aan de gang. Er worden meer boeken verkocht, terwijl bibliotheken minder aankopen.

Pleidooi van de bibliotheken om in 1994 met de tijd mee te gaan en cd-roms en cd-i's te blijven uitlenen. Daarnaast moeten leden tot 17 jaar betalen voor het lidmaatschap en cd's mogen pas na 6 maanden uitgeleend worden. Op deze manier wordt er eerst gekocht en pas later geleend door de consumenten.

In 1993 wordt besloten dat leenrecht een recht is en geen noodwet meer.

In 1989 hadden de boekhandels en uitgevers ook grootse moeite om overeind te blijven.

In 1989 krijgen de bibliotheken weer de schuld voor het verdwijnen van boekhandels. 

In 1988 zijn de uitgevers en bibliotheken het met elkaar eens: Geen BTW op boeken.

De uitgevers willen van 30% naar 50% leengeld in 1986, omdat 'het essentieel is voor het voortbestaan'.

Aanzienlijk duurder voor die tijd, 1985/1986.